Całkowity czas trwania Arrowverse?

Jeden z użytkowników przesłał nam bardzo ciekawe pytanie, na które nie znaliśmy odpowiedzi: Ile czasu potrzeba, by zanurzyć się w głównych seriach Arrowverse – bez dodatków, które z czasem dołączyły do kanonu?

Pod uwagę wzięliśmy siedem kluczowych seriali: „Arrow”, „The Flash”, „Legends of Tomorrow”, „Supergirl”, „Black Lightning”, „Batwoman” oraz „Constantine”. Wykluczyliśmy produkcje takie jak „Superman & Lois” czy starsze tytuły, jak „The Flash” z 1990 roku, które później uznano za część uniwersum. Skupiliśmy się wyłącznie na rdzeniu Arrowverse, tym, co stanowiło jego fundament od początku.

Łącznie te siedem serii to 712 odcinków. Każdy z nich trwa średnio 42 minuty – wartość uśredniona, bo w rzeczywistości czas waha się między 40 a 45 minutami. Proste obliczenia prowadzą do imponującej sumy: 29 904 minut. Gdy przeliczy się to na godziny, wychodzi około 498,5 godziny. Innymi słowy, pełne prześledzenie losów Olivera Queena, Barry’ego Allena i ich towarzyszy zajmuje niemal 21 dni ciągłego oglądania!

Wyobrażono sobie maraton, który trwa niemal trzy tygodnie bez przerwy. Dla fanów to nie tylko liczby, ale dowód na to, jak rozległą opowieść stworzono na przestrzeni lat.

Co ciekawe, gdyby uwzględniono „Superman & Lois”, czas wydłużyłby się do około 32 151 minut, czyli ponad 535 godzin – przeszło 22 dni.

Podsumowując, Arrowverse w swojej podstawowej formie to niemal 30 tysięcy minut czystej przygody. Czy ktoś zdecyduje się na taki maraton od początku? To już zależy od odwagi i zapasu kawy. Pamiętajcie „Time travel is real” jak mówi intro Legend

Artykuł Ile trwa Arrowverse? Ile czasu potrzebujesz aby obejrzeć wszystkie odcinki (The Flash, Arrow)? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Tajemnicza cisza wokół „Legends of Tomorrow” – co stało się z załogą Waveridera?

Serial „DC’s Legends of Tomorrow” pozostawił fanów w stanie zawieszenia, niczym statek Waverider dryfujący w czasoprzestrzeni. Produkcja, która przez siedem sezonów bawiła widzów nietuzinkowymi przygodami, nie doczekała się ósmego rozdziału. Ostatnie chwile na ekranie przyniosły zaskakujący zwrot akcji, który do dziś budzi pytania i domysły.

W finale siódmego sezonu załoga legendarnych bohaterów znalazła się w niecodziennej sytuacji. Aresztowani przez tajemniczych strażników czasu, określanych przez fanów mianem „Time Cops”, zniknęli z radarów Arrowverse. Widziano, jak Nate, po utracie swoich mocy, wybiera życie w totemie Zari, ale co z resztą ekipy? Czy ich los został przesądzony, a cela w „czasowym więzieniu” stała się ich nowym domem?

Oczekiwania na wyjaśnienie tej zagadki były ogromne. Wielu liczyło, że odpowiedzi pojawią się w dziewiątym sezonie „The Flash”, podobnie jak rozwiązano wątek pierścienia Zielonej Latarni dla Diggle’a. Niestety, nadzieje te rozwiały się jak mgła w porannym słońcu. Twórcy milczą, a fani snują własne teorie, próbując wypełnić pustkę pozostawioną przez brak kontynuacji.

Czy Legends pozostaną uwięzieni w odmętach czasu na zawsze? A może gdzieś w zakamarkach uniwersum DC kryje się szansa na ich powrót? Póki co, pozostaje jedynie wspominać ich szalone podróże i mieć nadzieję, że kiedyś usłyszymy o nich coś więcej. Przyszłość tych nietypowych bohaterów wciąż owiana jest mgłą niepewności, a zegar czasu zdaje się dla nich zatrzymał.

Artykuł Co się stało z Legendami po 7. sezonie serialu Legends of Tomorrow? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Siedzę wygodnie na moim niebieskim szezlongu, trzymam książkę blisko serca i próbuje złapać oddech… oszczędne rozdziały, epilog, podziękowania, kurtyna. W tym momencie absolutnie nie żałuję, że na ponad dwusetnej stronie postanowiłam zaufać autorce i zarekomendowałam książkę moim ukochanym przyjaciółkom.

Jestem oczarowana – to chyba jedyne dobre słowo. 

Opowieść z perspektywy 6 bohaterów… kto o tym nie marzył? Halo, czy ktoś z Was nie fantazjował, aby poznać niesfałszowane intencje i namacalne myśli osób, które akurat stanęły na naszej drodze? W tej fikcji możemy tego zakosztować. Migawkowe rozdziały sprawiają, że książkę pochłaniasz w mgnieniu oka. Lubisz romanse? W konsekwencji jeśli udźwigniesz, aż trzy niebanalne historie miłosne na 477 stronach – kupuj, nie wahaj się. Niech nie zwiedzie Cię powolny rozwój wydarzeń. Pomyśl jaką cierpliwością trzeba się wykazać, aby wjechać na szczyt rollercostera i rozważ, jakie emocje czekają na Ciebie na samym szczycie kolejki górskiej.

Długie jesienne wieczory przed nami, ciepła herbata przy kominku no i książka. „Zjazd rodzinny” jest idealnym wyborem. Zapraszam do lektury niezobowiązującej, świeżej, wyszukanej i z pewnością nieschematycznej. Jednocześnie twórczyni dedykuje tę książkę swojej nieidealnej rodzinie – przyznać należy, że każda rodzina ma swoje wzloty i upadki. Natomiast Meghan Quinn uważa, że dopóki panuje w nas zrozumienie wszystko przezwyciężymy. Przekonajcie się czy bohaterzy książki uporają się z rodzinnymi perturbacjami.

”Jej komedie romantyczne i współczesne romanse za każdym razem dostarczają czytelniczkom idealnej dawki emocji, humoru i pikanterii.”

Mam szczerą nadzieję, że każdy kto sięgnie po tę opowieść doświadczy tego tak jak doświadczyły tego moje oczy i serce. Czytelnicy – życzę Wam tego samego.

Polecam, polecam, polecam!
Premiera już jutro – 27 września 2023 !

Kliknij po więcej informacji:

MQ_Zjazd rodzinny_infopack

Artykuł [RECENZJA]: Zjazd rodzinny – Meghan Quinn pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Film niejednego bohatera

Przykładając szczególną uwagę do fabuły, Flash jest filmem, który przywołuje inne postacie z uniwersum DC na swoje tło. Przechylając się nieco na stronę innych gigantów komiksowych, jak Marvel i ich ostatnia produkcja Spider-Man, DC stawia na efekt „wszystko w jednym”. Barry Allen, znany jako Flash, nawiązuje interakcje z różnymi postaciami, takimi jak Batman, Wonder Woman i Aquaman, tworząc film, który zdaje się rozwijać w sposób, który sugeruje, że DC chce przejąć ster w swoje ręce.

Kontynuacja walki z Generałem Zodem

Pomimo wszystkich przeciwności losu, Flash ma zdecydowanie misję do wykonania. Barry Allen, za sprawą swoich supermocy, postanawia podróżować w czasie, aby zmienić wydarzenia przeszłości. Jednak jego próby ratowania rodziny nieoczekiwanie modyfikują przyszłość, co prowadzi do powrotu generalnego Zoda i zagrożenia zniszczeniem świata. W obliczu tego zagrożenia, jedyną nadzieją Barry’ego na powrót do znanego mu przyszłego świata jest… bieg.

Muschietti odwiedził świat superbohaterów

Również kierunek, jaki wybrał reżyser Andy Muschietti, który wcześniej pracował nad filmami ”It” czy „Mama”, ma na celu przyciągnięcie większej publiczności. Twórcy Flasha zdecydowali się na odważne ruchy i nie obawiają się eksperymentować z formą i treścią, próbując zrównoważyć komedię, akcję i dramat, w nadziei na zaspokojenie różnorodnych gustów widzów.
Czy premiera Flasha okaże się triumfem, który DC tak desperacko potrzebuje? Czy uda im się stworzyć film, który dorówna produkcjom Marvela? Pozostaje nam tylko czekać na 14 czerwca, aby dowiedzieć się, czy Flash jest bohaterem, na którego DC czekało.

Artykuł Premiera Flash od DC Studios. Czy produkcja dorówna filmom Marvela? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Zło z dobrem toczą odwieczną walkę, a jednocześnie nie mogą bez siebie istnieć. Przyciągają się wzajemnie pomimo przeciwieństw. To właśnie dzieje się w niewielkim miasteczku Tensas w okresie Bożego Narodzenia. Śnieg, lampki i przygotowania mieszkańców do świąt nie powinny zwodzić czytelnika przyjemnym nastrojem. Mroczne i tajemnicze ciągi zdarzeń zaburzają magiczny okres świąt. Nagle, w całkowicie nieoczekiwany sposób, splatają się losy siedmiu osób. Połączy ich jeden istotny szczegół- wizje małej dziewczynki oraz chłopiec, który za wszelką cenę dąży do zła, zwłaszcza zniszczenia i śmierci. Nikt nie potrafi znaleźć logicznej odpowiedzi na to co się dzieje… a w tych okolicznościach wszechobecnego chaosu stoi niepozorna lampa uliczna, którą mieszkańcy nazywają Migotką. Czas na bitwę czerni z bielą. Rozpoczyna się próba sił.

Tajemnice i mrok prowadzące do… przeznaczenia?

Uwielbiam mrok, tajemnice i elementy zjawisk paranormalnych w powieściach, jednak to nie dlatego ta pozycja mnie kupiła. Najmocniejszym elementem było wprowadzenie do „Próby Sił” wyjątkowych bohaterów, z czego każdy prezentował inny status w szerokim przekroju społeczeństwa. Każda z postaci również musi się zmierzyć ze swoimi wewnętrznymi demonami. Jest Samantha, ekskluzywna prostytutka. Rob to geek i fan Gwiezdnych Wojen. Tony jest bezlitosnym kryminalistą, szefem mafii i alfonsem. Jest też kochająca się rodzina Abramsów. Zalicza się do niej wiekowa babcia Rose, będąca osobą z niepełnosprawnością, a także Amy, Kate i Stephen. Pojawia się również Eddie, który jest właścicielem wspaniałego rottweilera, będący wdowcem walczącym ze stratą ukochanej i z ciągiem alkoholowym. Każda część książki to nowi główni bohaterowie i ich punkt widzenia. To świetny zabieg, poprzez który możemy dogłębnie poznać każdą z postaci i zdecydować kto nam przypadł do gustu, a kto niekoniecznie.

„Próba Sił” to aura tajemniczości do ostatniej kropki

Książka jest debiutem Tomasza Sablika, który ukrywa się pod pseudonimem T.S. Tomson. Szczerze twierdzę, że jak na debiut to jest naprawdę dobrze. Klimat oddany przez autora jest tak autentyczny, że czytając powieść czułam ten sam niepokój, niepewność i rollercoaster emocji, co bohaterowie. Napięcie budowane już od pierwszych stron powoduje, że nie można się oderwać od historii. Wręcz uświadamiając sobie, że jestem już przy końcu książki, chciałam by się ona nie kończyła. „Próba Sił” pobudziła moją wyobraźnię zakończeniem. Autor sprytnie zagrał z nabudowanym u czytelnika zaangażowaniem i postanowił nie zamykać do końca drzwi zakończenia. Zostawił je lekko uchylone. Sablik nie prowadzi czytelnika za rączkę, więc nie podaje na tacy rozwiązań fabularnych tajemnic. Miałam przez to wiele pytań, jednak nie dostałam jednoznacznych odpowiedzi. Nie ukrywam, że to bardzo mi się spodobało! To skłoniło mnie do głębokich refleksji, więc myślę, że był to celowy i dobrze przemyślany zamiar twórcy – własna interpretacja i rozważenie pewnej symboliki.

Krótko mówiąc- chyba nie przesadzę twierdząc, że trafiłam na prawdziwą perełkę w polskiej literaturze grozy. Ten klimat jest prawie tak samo genialny, jak u samego mistrza Stephena Kinga.

Artykuł [RECENZJA]: „Próba Sił” – T.S. Tomson pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na te wszystkie pytania władczyni opowiada w rozmowie ze swoim kochankiem, przyszłym królem Polski Stanisławem Poniatowskim.

Poznajcie historię bodaj największej królowej romansów wszech czasów! 

Christopher Macht, to niemiecki pisarz o polskich korzeniach. Jest autorem bestsellerowej serii “spowiedzi” m.in. Hitlera, Stalina, Goebbelsa czy Himmlera. Christopher Macht znowu ujawnia tajemnice przeszłości.

PREMIERA: 12 kwietnia!

KUP JUŻ DZIŚ!
link sprzedażowy do Empiku: https://bit.ly/Caryca_em

Artykuł [ZAPOWIEDŹ]: Spowiedź Carycy Katarzyny II. Szczera rozmowa z miłośniczką romansów pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

„Czy spróbujesz uciec?” – to jedno pytanie dręczyło Joachima Rudolfa, młodego studenta, kiedy w 1961 roku po raz pierwszy zobaczył drut kolczasty dzielący Berlin. Rok później wraz z kolegami wziął udział w najbardziej niezwykłej akcji ratunkowej okresu zimnej wojny – próbie wydrążenia podziemnego korytarza pod Murem Berlińskim. Napotkał jednak na poważne trudności – w ich szeregi wkradł się szpieg Stasi, który już wkrótce miał zagrozić całemu przedsięwzięciu.

Czy uda się pomóc wszystkim czekającym na ratunek? Czy ta misja zakończy się szczęśliwie i dadzą radę uciec mimo wielkiego ryzyka? Czy przechytrzą wszędobylskich informatorów Stasi? Jaki los czeka rozdzielonych zakochanych? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w książce „Tunel 29”.

Helena Merriman, wielokrotnie nagradzana dziennikarka, autorka i dokumentalistka, napisała tę niezwykle poruszającą wielowątkową opowieść na podstawie setek godzin wywiadów z ocalałymi oraz tysięcy stron dokumentów Stasi. 

Oprócz historii dzielnych mieszkańców Berlina, poznacie również życie w zimnowojennym Berlinie, sposoby działania służby bezpieczeństwa NRD; przeczytacie o czasach Kennedy’ego, kryzysie kubańskim, komunizmie i świecie na krawędzi wojny nuklearnej.

Książka ukazuje ponadto kulisy realizacji przełomowego wydarzenia telewizyjnego związanego z tą akcją. Amerykańska sieć NBC zgodziła się sfinansować kopanie tunelu, by móc sfilmować ucieczkę „na żywo”. Dokument „Tunel” zrewolucjonizował dziennikarstwo telewizyjne. 

„Tunel 29” to opowieść o bohaterach i zdrajcach, ucisku i dążeniu do wolności, zwycięstwach i dramatycznych porażkach, lęku i heroicznej odwadze, rozpaczy i nieustającej nadziei. 

„Jeśli Mur symbolizuje porażkę komunizmu, to tunel symbolizuje wytrwałe dążenie człowieka do wolności”. Książka „Tunel 29” Heleny Merriman jest poruszającą, trzymającą w napięciu, momentami wstrząsającą relacją o zwycięstwie wolności – na oczach całego świata dzielni obywatele zaryzykowali wszystko, aby ją odzyskać.

To literatura faktu, którą czyta się jak najlepszy thriller. Nie będziecie mogli się od niej oderwać! Premiera książki już 12 kwietnia.

Artykuł [ZAPOWIEDŹ]: Tunel 29 – premiera 12 kwietnia – Literatura faktu pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Dobra forma Let Us Cook

W ostatnich dniach numerem jeden na ustach graczy CS:GO jest drużyna Let Us Cook. Snax i spółka zaskoczyli i rozegrali bardzo udany turniej CCT North Europe. Polsko-rumuński team najpierw odrobił w fazie PlayIn stratę 0-2 i awansował odwracając bilans na 3-2. Następnie w drabince zmierzył się z dziewiątą drużyną świata fnatic niespodziewanie wygrywając 2-1. Poprzez duo Snax i byali polskim fanom mocno udzielił się vibe sukcesów Virtus.pro. Przez co kolejne spotkanie z Monte oglądało ponad 14 tysięcy osób. Również i tam „Kucharze” nie zawiedli i wywalczyli awans do półfinału. Rozpędzone Let Us Cook zdołał dopiero zatrzymać europejski GamerLegion. Niemniej czwarte miejsce na tak prestiżowym turnieju dało sygnał, że tej drużyny nie wolno lekceważyć.

PALOMA nadal pod ostrzałem

Już bardzo długo ciągną się oskarżenia Mistrzów Polski o nieuczciwe granie. Kilka ważnych nicków sceny wypowiedziało się na temat PALOMY, że korzystają oni z wspomagaczy do gier. Co prawda nic nie udowodniono ale ostatnia forma daje nieco do zastanowienia. Na IEM Katowice, drużyna PALOMY pod banderą Permitty nie wygrała nawet 20 rund. Po czym w offilinowych rozgrywkach niespodziewanie zajęli drugie miejsce na European Pro League. Po przegranej w finalne Polaków zaatakował jedne z graczy ukraińskiej formacji Monte – Woro2k.

Wygraliśmy European Pro League, w końcu ten koniec mogę wpisać. Ty jako organizator nigdy nie powinieneś zapraszać drużyny Paloma/Permitta na swój turniej. Jeśli przeanalizujesz ich dema, dla każdego rozsądnego gracza będzie oczywiste, że oszukują. Mam nadzieję, że nigdy przeciwko nim nie zagram. – Woro2K.

9ine faworytem

Najlepszy polski zespół w ostatnim czasie miał chwile na odpoczynek. Prawdziwy maraton prawie 15 meczów w ciągu dwóch tygodni sprawił, że formę 9ine ciężko ocenić. Co prawda Nawrot i spółka awansował m.in. na BLAST Premier Spring Showdown i Europe RMR w Paryżu. Jednak po czasie przyszedł kryzys formy i porażki na takie zespoły jak Aurora, Monte czy 500. Obecny rywal K23 nie powinien być jednak dużą przeszkodzą. Rosyjska organizacja zrobiła bardzo dużo zmian kadrowych i obecnie zajmuje dopiero 75. miejsce w rankingu HLTV.

Terminarz meczów Polaków na ESL Challenger League Sezon 44 (21.03.2023):
19:00 – Into the Bin – PALOMA
19:00 – Let us Cook – EyeBalllers
19:00 – 9ine – K23

Artykuł Decydujące starcia w ESL Challenger League Sezon 44! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

„Świat był podłym miejscem. Zbyt podłym, by go naprawić, ale dość dobrym, by podłożyć ogień i patrzeć, jak płonie.”
– Maya Szymańska, „Ostatnia Wiedźma”

Ostra bezpośredniość, groza wymieszana z psychologiczną głębią ludzkiego umysłu, a to wszystko doprawione sztuką samodoskonalenia. No i nie zapominajmy o zjawiskach nadprzyrodzonych w tle! Czy „Ostatnia Wiedźma” wniosła coś do mojego życia? Wniosła, jednak tak jak życie samej bohaterki, była to niełatwa i wyboista droga.

„Dzień po dniu staje się kimś innym; kimś, kto nie jest już człowiekiem”

Alicję poznajemy jako małą dziewczynkę, której dzieciństwo zostało brutalnie wstrzymane wraz ze śmiercią jej rodziców. Okazuje się, że bohaterka w spadku po ukochanych otrzymała dom. Trafia pod opiekę pozornie zwykłego, starszego małżeństwa, które ów dom zamieszkuje. Jednak to nie oni są jej prawdziwymi, nowymi opiekunami. Świat Alicji jeszcze bardziej się komplikuje, gdy okazuje się, że faktycznym opiekunem dziewczyny jest tajemniczy i zły do szpiku kości mężczyzna – Nielekarz.

Alicja nigdy nie była zwykłym dzieckiem. Od zawsze była wrażliwa, inna, obdarowana talentem do stanowienia połączeń między światem duchowym. Jej świat zupełnie stanął na głowie, bowiem Nielekarz staje się jej mentorem i uczy ją korzystać z jej daru. Wraz z odkrywaniem swoich możliwości pojawiają się tarapaty, wraz z tarapatami pojawiają się coraz mroczniejsze odmęty umysłu i duszy Alicji. Rozpoczyna się podróż ostatniej wiedźmy w ratowanie ludzi z nawiedzonych mieszkań, odsyłanie zabłąkanych dusz do Nieba oraz chęć oczyszczenia świata ze zła. Czy się udaje? To już musicie przekonać się sami!

Głębsze refleksje

Wspomniałam, że „Ostatnia Wiedźma” wniosła coś do mojego życia. Świat jest podły, ludzie często okrutni, zło wszechobecne. Maya Szymańska między wierszami (świadomie, bądź też nie) zawarła refleksję- czy to jaką ścieżkę w życiu obierzemy, zdefiniuje nas bardziej niż nasze głębokie marzenia, wewnętrzne pragnienia i uczucia? Czy nas los jest z góry zaplanowany i nie mamy na nic większego wpływu? Czy świat wyłącznie dąży do tego byśmy przestawali widzieć dobro? Zanim jednak odkryłam i następnie zrozumiałam ukryty przekaz, musiałam się trochę pomęczyć. Książka ma wzloty i upadki. Czasami akcja była wartka i fabułę pochłaniałam jak Alicja eteryczne energie, a czasami bardzo się ciągła i była mdła. Mimo wszystko uważam, że było warto.

Książka porusza w bardzo bezpieczny sposób zagadnienia z obszaru stosunków Niebo-Piekło. Nie odnajdujemy tam mocnej ideologii związanej z religiami, jednak historia pokazuje pewne korelacje, bardziej psychologiczne niżeli związane z samym wyznaniem. Dla mnie subiektywnie jest to aspekt mocno na plus. Autorka opracowała bardzo wielowymiarowe postacie pierwszo- i drugoplanowe oraz epizodyczne. Nic nie jest jednoznacznie białe, ani czarne. Odnajdujemy tu wiele odcieni szarości. Szymańska pokazuje, że główny bohater nie zawsze musi być dobry, nie zawsze jest postacią wykazującą się wyłącznie zrozumieniem, współczuciem, empatią i braterskością.

Niejednoznaczność górą!

Alicja, książkowa wiedźma, jest zlepkiem antagonisty i protagonisty. Jest inna, nieidealna, jest zwyczajnie sobą- na przekór utartym szablonom znanych, literackich postaci. Ma humorki, przeklina, często ma zaburzony schemat odżywiania, nie chce się jej chodzić na uczelnię, z ludzi drwi ale zwierzęta kocha. Książki również. Tak jak wielu z nas, pozornie sprawia wrażenie silnej, przybiera maskę niezależnej, niezłomnej osoby ale w środku toczy walkę z samą sobą. Czasami rzuca ludziom kłody pod nogi, szczególnie jeśli ktoś na to zasłużył. Innym razem jednak próbuje na swój sposób być osobą pełną wsparcia. Rekompensuje swoje moralne „grzechy” np. nie pobierając zapłaty za wypędzenie ducha, który prześladował kobietę ledwo wiążącą koniec z końcem.

Bohaterka często, dobitnie i dumnie głosi „Jestem ostatnią wiedźmą na tym łez padole”, jednakże swoim zachowaniem obnaża czytelnikowi swoją cząstkę człowieczą – wbrew jej nadprzyrodzonym mocom. Jej najzwyklejszy ludzki pierwiastek jest mimo wszystko jej częścią składową. To jest znakomite w tej książce – dostajemy całkiem ludzką wersję fantastycznej, magicznej postaci.

„Ostatnia Wiedźma” nie jest niesamowicie wybitną pozycją. Jest zwyczajnie dobrą książką, odpowiednią na deszczowe wieczory przy kubku gorącej herbaty. Nie żałuję, że ją przeczytałam. W opisanych losach Alicji znajdują się bardzo nieliczne, drobne niedopracowania, jednak nie przeszkadzają one w czytaniu. Nie jest to książka idealna, ale spodobał mi się koncept fabuły. To był dobry pomysł na historię.

Książka jest dostępna m.in. na stronie internetowej autorki.

Artykuł [RECENZJA]: Magia, duchy i podróż w głąb siebie – „Ostatnia Wiedźma” Mai Szymańskiej pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Assassin’s Creed: Valhalla nie ma już przed tobą żadnych tajemnic? Oczekiwanie na Assassin’s Creed: Mirage, kolejną odsłonę serii bestsellerowych gier komputerowych, dłuży ci się niemiłosiernie? Sięgnij po najnowszą książkę z uniwersum Assasins’s Creed – tym razem zupełnie niezależną i nie związaną z żadną grą.

Epoka wiktoriańska czaruje stukotem końskich kopyt o bruk mglistych ulic, światłem gazowych latarni rozjaśniającym mroki ponurych miast i kłębami pary dobywającymi się z maszyn coraz liczniejszych fabryk i hut. Ale dziewiętnasty wiek to nie nastrojowe dekoracje, to stulecie przemysłu, politycznych intryg i knowań. Wiedzą o tym bohaterowie powieści Assassin’s Creed: Spisek Maga, czarujący awanturnicy: Pierrette Arnaund i Simeon Price.

Tę dwójkę dzieli przeszłość tak odmienna, jak to tylko możliwe. Pierrette jest młodą akrobatką, cyrkową artystką z wędrownej trupy, marzącą, by jej imię trafiło na usta mieszkańców Paryża, Londynu, Wiednia – każdego znaczącego centrum towarzyskiego ówczesnego świata. Simeon zaś, to żołnierz, który u wybrzeży Południowej Afryki cudem uszedł z życiem z tonącego HMS „Birkenhead” i sfingował własną śmierć, by za namową tajemniczego jegomościa w pelerynie wyruszyć w podróż do Wiednia. Tam ma odnaleźć bractwo hołdujące jakże bliskim mu zasadom…

Nic nie jest prawdziwe, wszystko jest dozwolone.

Kieruj się sumieniem.

Ani Pierrette, ani Simeon nie mają pojęcia, że los połączy ich za sprawą znajomości z Adą Lovelace, hrabiną i córką słynnego lorda Byrona, ale przede wszystkim genialną matematyczką z niefartowną słabością do wyścigów konnych i… piekielnie niebezpiecznych wynalazków. Dawna przyjaciółka Simeona, zawdzięcza życie Pierrette, która bez zastanowienia wyswobodziła ją z rąk oprychów w trakcie jednego ze swoich brawurowych występów scenicznych.

Nieuleczalnie chora Ada Lovelace zna tajemnicę, rzucającą ponury cień na rzeczywistość: Szaleniec i enigmatyczny naukowiec, którego tożsamość skrywa się pod pseudonimem „Mag”, podobno opracował broń tak potężną, że może zmienić układ sił na świecie. By go powstrzymać, Pierrette musi odnaleźć Simeona i odczytać zakodowane notatki z dziennika swojej przyjaciółki…

Ważą się losy Europy, a siły, które mogą na nie wpływać, skrywa cień…

Zanurz się w wiktoriańskim świecie, ale uważaj – stronnictwa, które kształtują rzeczywistość, mogą uderzyć w każdym momencie. I zrobią to bez ostrzeżenia.

Czy Pierrette odnajdzie Simeona, dezertera, który oficjalnie poniósł śmierć na morzu? A może jej podróż po Europie razem z cyrkową trupą okaże się bezowocna? Kim jest Mag i jaką bronią dysponuje?

Odpowiedź na te pytania poznasz z kart powieści Assassin’s Creed: Spisek Maga, która trafi do księgarń już 22 marca! Przed tobą nowy rozdział historii odwiecznej wojny asasynów i templariuszy!

Link do przedsprzedaży:
https://bit.ly/ac-spisek-maga 

Artykuł [ZAPOWIEDŹ]: „Assassin’s Creed: Spisek Maga” Kate Heartfield pochodzi z serwisu FLARROW.pl.