22 lutego 2023 roku do polskich księgarń trafiają „Opowieści o Ojczyźnie” – pierwsza książka Dmitrija Glukhovsky’ego publikowana w Polsce po wybuchu rosyjskiej agresji na Ukrainę. Pisarz, znany w Polsce przede wszystkim z bestsellerów „Metro 2033” i „Futu.re”, dorobił się w tym czasie w Rosji tytułu „agenta obcego wpływu” za to, że od samego początku publicznie przeciwstawiał się rozpętanej przez swój kraj wojnie i bezpardonowo krytykował jego rząd. Książki Glukhovsky’ego w rosyjskich księgarniach najpierw zaczęły być oznaczane stosowną zawieszką, by potem zupełnie z nich zniknąć. Sam Glukhovsky jest poszukiwany przez putinowski reżim listem gończym. Czytając „Opowieści o Ojczyźnie”, nie sposób nie zrozumieć, dlaczego.

W spowitym siarkową mgłą Norylsku – zamkniętym mieście położonym trzysta kilometrów za kołem podbiegunowym – pogrzebani przywołują do siebie żywych. „Niewinna” reforma rządowa sprawia, że w Rosji przestaje płynąć czas. Pluszowy miś negocjuje z prezydentem zmianę polityki Federacji Rosyjskiej. Samotny ojciec szuka w budynkach moskiewskiej administracji sprawiedliwości po tym, jak jego syn został potrącony przez gangsterskie BMW X5, należące do wysoko postawionego policjanta. Etniczna sprzeczka żołnierzy w rosyjskiej bazie wojskowej na wschodnich rubieżach Azji grozi światu zagładą jądrową. Komunia, w której zamiast wina przyjmuje się… wódkę. Winda, którą trzeba karmić workami z milionami rubli. Sysadmin sterujący mechaniką wyborów, któremu zabrakło pomysłów na przedwyborczy show. Robotyczni sędziowie. Wszechobecne makiety. A także śmiercionośna dla pacjentów symbioza służby zdrowia i policji, które to instytucje skracając życie niektórym Bogu ducha winnym obywatelom… wydłużają je innym – wszak statystyki muszą się zgadzać!

Te z pozoru odległe sytuacje łączy nie tylko ich absurdalność. Ich wspólnym mianownikiem jest Rosja – a raczej to, jak wyklęty przez Putina Rosjanin, Dmitry Glukhovsky, postrzega swoją Ojczyznę. 

„Opowieści o Ojczyźnie” to literacki tour de force Glukhovsky’ego, w Polsce najbardziej znanego z powieści „Metro 2033”, „Futu.re”, „Outpost” i „Tekst”. To dwanaście opowiadań, które bawią i smucą – ale przede wszystkim skłaniają do gorzkiej refleksji i żalu. Zawiedzione nadzieje, wszechobecne kłamstwo, rządy oligarchów, fasadowy prezydent – to dla Polaków nic nowego. Stan państwa rosyjskiego nie jest dla nas tajemnicą, potrafimy go trafnie zdiagnozować, ocenić i ostrzec świat przed jego konsekwencjami (inna sprawa, że nas nie wysłuchano). Jednak u Glukhovsky’ego rosyjska duszność, rosyjska klaustrofobia państwowości i urzędów staje się namacalna: można jej dotknąć, można ją poczuć. Spod mistrzowskiego pióra rosyjskiego pisarza wychodzi strumień metafor tak celnych, że wyobraźnia sama podpowiada nam odpowiednie obrazy, a wielość rozmaitych sytuacji sprawia, że mamy niepowtarzalną okazję przyjrzeć się piętnowanej przez autora tytułowej Ojczyźnie z rozmaitych punktów widzenia i perspektyw: z samego szczytu łańcucha pokarmowego, gdzie zasiadają samce alfa (rząd, oligarchia), ale i z dołu, tam gdzie toczy się prawdziwe, znojne życie, tam, gdzie swymi bezlitosnymi trybami drakoński system ściera w pył każdego szarego obywatela.

„Opowieści o Ojczyźnie” to w pewnym sensie słowiańska odmiana realizmu magicznego, taka trochę niechlujna, trochę przesadzona, trochę zakrapiana, ale na pewno niesamowicie sugestywna – gdyby nie on, czytalibyśmy historie, które od literatury faktu dzieliłaby naprawdę cienka granica. Tymczasem Glukhovsky, który w poprzednim zbiorze opowiadań, „Witajcie w Rosji”, uciekał się do lekkich motywów fantastyczno-naukowych, w „Opowieściach” czerpie z realizmu magicznego pełnymi garściami. Ożywają zabawki, baśniowe postaci przekraczają granicę między rzeczywistością a fikcją, magiczne eliksiry otwierają wrota świadomości na inne – choć zawsze stuprocentowo rosyjskie – wymiary, zatrzymuje się czas. A wszystko to w przaśnej rosyjskiej rzeczywistości, tyleż komicznej, co okrutnej. 

Połączenie tych elementów stanowi o wielkiej sile narracji. Z jednej strony jest boleśnie rzeczywista, z drugiej – gorzko fantastyczna. Te dwie domeny mieszają się w tyglu zwanym Rosją. Bo Rosja to nie państwo, to nawet nie Ojczyzna, to stan umysłu. I o tym stanie umysłu pisze jak nikt inny na świecie ktoś, kto dobrze go zna, ktoś, kto go czuje – aż do bólu. „Agent obcego wpływu” – człowiek, który od początku rosyjskiej agresji jej się sprzeciwiał, który się jej wstydził, za nią przepraszał, który z Ukraińcami stał jak z braćmi. Dmitry Glukhovsky. Prorok, któremu tak trudno nawracać jego własny kraj, i mistrz czułego, emocjonalnego pióra.

Zamów książkę w najlepszej cenie w przedsprzedaży już dzisiaj!

Link do przedsprzedaży w Empiku: https://bit.ly/opowiesci-o-ojczyznie-empik

Link do przedsprzedaży w Świecie Książki: https://bit.ly/opowiesci-o-ojczyznie-sk

Artykuł [ZAPOWIEDŹ]: „Opowieści o Ojczyźnie” to literacki tour de force Glukhovsky’ego pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Już w pierwszym odcinku dowiedzieliśmy się, że drużyna z przyszłości będzie musiała się zmagać z Johnem Diggle’em Jr. (Charlie Barnett) i jego gangiem Deathstroke’a.

W jednym z ostatnich wywiadów, Beth Schwarz, showrunner serialu, powiedziała co nieco o sporze między J.J.’em i Connorem oraz o ich trudnym dzieciństwie, które do tego doprowadziło.

„Oni mieli naprawdę trudne dzieciństwo, co wyjaśnimy w następnych odcinkach. Zobaczymy, jak stali się tym, kim się stali. Dowiemy się, dlaczego J.J. jest gotów zabić brata i czemu podążył ścieżką Deathstroke’a.”

Sam aktor nie był za bardzo rozmowny. Stwierdził, że nie może zbyt wiele zdradzić.

Artykuł Finałowy sezon Arrowa pokaże nam bliżej syna Diggle’a! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Opis:

„Mia (gościnnie Katherine McNamara) i William (gościnnie Ben Lewis) wyruszają do Glades na niebezpieczną misję. Tam trafiają na Dinah (Juliana Harkavy), Roya (Colton Haynes) i Zoe (gościnnie Andrea Sixtos), którzy dostarczają im druzgocących wiadomości. Futurospekcje przekazują najważniejsze informacje z dzieciństwa Mii z Felicity (Emily Bett Rickards)”.

Zwiastun:

Cała akcja tego epizodu będzie się odgrywała w przyszłości. Natomiast odcinek zobaczymy 19 marca (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź i zwiastun]: Arrow 7×16 „Star City 2040”. Wielki przeskok w czasie! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Opis:

„Mia (gościnnie Katherine McNamara) i  William (gościnnie Ben Lewis) wyruszają do Glades w niebezpiecznej misji. Tam trafiają na Dinah (Juliana Harkavy), Roya (Colton Haynes) i Zoe (gościnnie Andrea Sixtos), którzy dostarczają druzgocących wiadomości. Futurospekcje przekazują najważniejsze informacje z dzieciństwa Mii z Felicity (Emily Bett Rickards)”.

Cała akcja tego epizodu będzie się odgrywała w przyszłości. Natomiast odcinek zobaczymy 19 marca (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź]: Arrow 7×16 „Star City 2040”. Wielki przeskok w czasie! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

UWAGA, SPOJLERY Z ODCINKA „STAR CITY SLAYER”

Podczas rozmowy z Williamem w 2040 roku, Mia ujawniła, że nie wierzy w rzekomą śmierć Felicity i tak naprawdę szuka sposobu na skontaktowanie się z nią, ponieważ „są coś sobie winne”. Później, Mia wyjawia jeszcze głębszy sekret, a mianowicie – jest ona córką Olivera i Felicity, ale używa nazwiska „Smoak”, oraz odnosi się do siebie tylko w kategorii córki Felicity. Jedynym znakiem, że jest spokrewniona z Oliverem jest fakt, że odnosi się do Williama, jak do brata.

W ostatnich scenach odcinka, Felicity dostaje telefon i wydaje się bardzo zmartwiona wiadomością, którą otrzymała. Trzymając rękę na brzuchu, spogląda znacząco na Olivera. Najprawdopodobniej oznacza to, że zaszła w ciąże i nosi w sobie właśnie Mię.

Wcześniej w tym sezonie dowiedzieliśmy się, że Felicity przeszła na „złą stronę mocy”, stając się złoczyńcą i przyjmując przydomek „Calculator„, jak jej ojciec w przeszłości.

Jeśli macie trudności z przełknięciem tych rewelacji, cóż – nie jesteście jedyni. Praktycznie nikt nie wierzył, że Felicity umarła na dobre, idąc dalej, można było stawiać pieniądze na zakłady, że tak naprawdę nigdy nie stała się złoczyńcą. Po wszystkich wydarzeniach w ostatnim odcinku, wydaje się to jeszcze bardziej prawdopodobne, niż kiedykolwiek.

Cóż, będziemy musieli poczekać i zobaczyć, co tak naprawdę dzieje się w Star City w 2040 roku, a do tego czasu piszcie w komentarzach, czy wolicie, aby Felicity umarła, czy niekoniecznie?

Artykuł [Arrow]: Felicity z przyszłości jednak nie umarła? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Nie da się zaprzeczyć, że w ostatnim odcinku legend na pewno nie brakowało akcji. Akcja skupia się głównie na nieplanowanej podróży do XVII-wiecznej Japonii, której powodem był trening Nate’a Heywooda, który właśnie co odkrył swoje moce. Historyk poznaje tam uroczą Masako, która zabiera go do swojej chatki, by wyleczyć jego rany. Okazuje się, że tamtejsze rządy sprawuje okrutny cesarz, który ma poślubić wyżej wymienioną niewiastę, a ekipa stara się go przed tym powstrzymać, bo zły imperator słynie z tego, iż morduje swoje żony. W międzyczasie Ray traci swój strój, a Rory w końcu ma okazję ujrzeć na oczy swoich ulubionych ninja.

Jednakże nie tylko wydarzenia z Feudalnej Japonii były ich jedynym problemem. Statek doznał uszkodzeń, także Martin oraz Jax postanowili zostać na pokładzie i zażegnać problem, co skutkuje przypadkowym odkryciem tajemnego pomieszczenia, o którym pojęcie miał tylko Rip Hunter.

Odsłuchują tam sekretną wiadomość skierowaną właśnie do Ripa. Jej nadawcą jest nie kto inny jak Barry Allen, ale…. z 2056 roku.

Na kartach komiksu, Barry przeniósł się do przyszłości by spędzić czas z Iris, zanim strumień czasu przywrócił go na jego prawowite miejsce, a on sam poświęcił życie w walce z Anti-Monitorem w trakcie kryzysu na nieskończonych ziemiach. Tą opcję na pewno możemy wykluczyć z serialu, gdyż dane nam było słyszeć, iż głos Barryego jest zdecydowanie starszy.

Co więc może być tą tajemnicą, którą Allen chciał koniecznie ukryć przed członkami ekipy?

Na pewno chodzi o coś związanego z Thawne’m – Reverse Flashem, który od początku sezonu wyraźnie daje nam znać, że na pewno go nie zabraknie.

Zauważmy, że Barry nadaje z 2056 roku… jakie to ma znaczenie?

W serialu Young Justice był to rok z którego Bart Allen, wnuk Barry’ego, pierwszy Impuls, a potem kolejny Kid Flash, przeniósł się do teraźniejszości, by zapobiec wydarzeniom które miały miejsce w jego czasie.

Stary Allen na pewno nie ma już tej werwy co zza młodu, a pokonanie Thawne’a bez pomocy innego speedstera może być kłopotliwe, możliwe jest więc że Barry oferuje pomoc jego wnuka, by ten stanął do walki ramie w ramię z legendami? Nie byłoby to głupie, szczególnie że w pierwszym sezonie mieliśmy okazję ujrzeć Connora Hawke’a – Syna Diggle’a.

Cóż – Możemy mieć tylko nadzieję! A jak z wami? Chcielibyście ujrzeć postać Barta w serialu?

Artykuł Czyżby Bart Allen miał się pojawić w DC’s Legends of Tomorrow? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.