No właśnie i co z tą 20 letnią luką pomiędzy 2020, a 2040 rokiem? Czy wtedy był chociaż jeden Green Arrow, który strzegł bezpiecznego miasta? Czy naprawdę nie musiał on istnieć, lub po prostu… W końcu świat odkrył, że gdy nie ma bohaterów, to nie ma zagrożenia? Bo patrząc przez pryzmat serialu Arrow, to 3/4 złoczyńców nawiedziło Star City ze względu na właśnie tytułowego bohatera!

Jednakże Oliver Queen przygotował się na taką sytuację i miał naprawdę swoich godnych zastępców takich jak:

• John Diggle, który parokrotnie zakładał zielony kaptur, jednakże łucznik z niego żaden. Aczkolwiek godnie może reprezentować barwy popularnego bohatera i budzić grozę wśród czarnych charakterów.
• Emiko Queen – utalentowana, po wieloletniej sesji treningowej sztuk walki i obsługi łuku, była naprawdę ciężkim rywalem Green Arrowa w 7. sezonie serialu. Jednakże jak wiemy została uśmiercona, oczywiście przed Kryzysem, ale oglądając zdjęcia z finału serialu Arrow mogliśmy zauważyć Emiko przed grobem Olivera! Czy mogłaby ona wcielać się w postać Green Arrowa?!
• Thea Queen – kolejny powrót pod koniec serialu, jak i również jej kwalifikacje są odpowiednie do bycia głównym bohaterem Star City.

A Wy jak uważacie, czy ktoś przez 20 lat zastępował Olivera? Jeśli macie jakieś swoje pomysły to zostawcie je w komentarzu!

Artykuł Kto wcielał się w postać Green Arrowa po nieobecności Olivera Queena?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Pomimo tego, że sam tom zatytułowany jest “Powrót Kida Flasha” (proszę, nie spolszczajcie w ten sposób), tak temu wątkowi, jak i samemu speedsterowi, poświęcono niewiele miejsca. Jest to jedynie zaczątek całej historii, która później rozdziela się na kilka rozgałęzień. Centrum wszystkiego są natomiast emocje towarzyszące bohaterom, od miłości, po zazdrość i gniew. Jak we wcześniejszych dwóch tomach część członków drużyny pogodziła się z tym, kim są, uświadomili sobie, gdzie jest ich miejsce na świecie, tak teraz problem natury egzystencjalnej dotyka Starfire i Beast Boya. 

Rozterką pierwszej z tej dwójki poświęcono tylko jeden rozdział, ale był świetny pod względem zarysu fabularnego. Pozwalał on rzucić okiem na pewien element kultury Tamaranu, rodzinnej planety Starfire, jak i na wrogi jej gatunek, który za cel nadrzędny stawiał sobie eksperymentowanie na Tamaranach. Pamiętajcie tylko, wiek dla niej jest naprawdę drażliwą kwestią. 

Natomiast co się tyczy zielonego chłopaczka – cały tom powinien być zatytułowany “Piękna i Bestia”, jeżeli za prawa autorskie nikt by nie ścigał autorów. Spowodowane jest to tym, że tak naprawdę większa część komiksu jest poświęcona właśnie Beast Boyowi, który czuje, że zupełnie nie pasuje do drużyny Tytanów, jako jedyny nie ma domu, do którego mógłby się udać w sytuacji, gdy ich siedziba przestanie istnieć, odczuwa całkowity brak zrozumienia. Najlepszą opcją wydaje mu się ucieczka w krainę fantazji, w miejsce, gdzie każdy jest odmieńcem i nie pasuje do społeczeństwa. Z odrobiną kontroli umysłu. Tak pokrótce można opisać połowę historii zawartej w “Powrocie Kida Flasha”. 

Poza samymi głównymi bohaterami pojawiają się też gościnnie herosi znani z innych serii, dostają oni niewiele miejsca, acz Emiko odznaczyła się w interesujący sposób na kartach komiksu, gdzie wystąpienie Green Arrow było tylko dodatkiem – w końcu musiał zająć przynajmniej jeden kadr, kiedy jego siostra bierze udział w jakiejś większej akcji. 

Ciężko natomiast jednoznacznie powiedzieć coś o złoczyńcach, był Onomatopeja, który miał niewielki epizod, byli kosmici. Jednak to tylko niewielki fragment całości. Czytelnik bez wątpienia domyśli się kto będzie “głównym złym”, którego nie można usprawiedliwiać, a jednak… Można poczuć do tej postaci pewną dozę sympatii? Chyba będzie to odpowiednie słowo. Zagubiona istota, która chcąc dobra, czyniła zło. Jednak niezaprzeczalny jest fakt, że sam środek, który wykorzystywała do celu, kontrola umysłów, był czymś nieakceptowalnym. No i było nawiązanie do Piotrusia Pana! Nibylandia, chociaż pozornie mogła wydawać się czymś dobrym, po chwili zastanowienia i zbliżając się do końca historii, wykreowana została bardziej na wzór antyutopii. Jednak czy nie każdy miał chwilę, w której chciałby jednak pozostać dzieckiem? 

Fabularnie Benjamin Percy zrobił świetną robotę. Czytając, było widać, że maczał palce również przy „Green Arrow”. Romans wyważony, wrzucony tam, gdzie być powinien, delikatnie, nienachalnie. Beast Boy to dalej Beast Boy, którego wszyscy mogą znać z kreskówki, chociaż tutaj był bliższy każdemu z nas – nie był niepoprawnym śmieszkiem, przynajmniej nie przez cały czas. Pozostali bohaterowie – byli sobą, a Aqualad nie przodował w idiotycznej, nachalnej propagandzie (o czym wspomniałem w recenzji poprzedniego tomu). Scenariuszowy epizod zaliczył Marva Wolfman, współautor Starfire, który odpowiada za wcześniej wspomniany jeden rozdział poświęcony właśnie tej postaci, w którymś z powyższych akapitów wspomniałem, co o nim myślę, więc tylko dodam – no cóż, wyszła na obrażoną gwiazdeczkę, która zawsze musi być w centrum uwagi, a plany każdego muszą obejmować też ją, chociaż ostatecznie wyszła na prostą. 

Warstwa wizualna stoi na wysokim poziomie, chociaż czasami odnosiłem wrażenie, że największą uwagę jednak poświęcano Zmiennokształtnemu, ale to może przez to, że statystycznie to on miał najwięcej miejsca przeznaczonego tylko i wyłącznie dla niego. Walka Goliatha z GoliathBeastem, chociaż zajmująca może z cztery kadry, była piękna. Jon Snow mógłby się uczyć walki na bestiach, może walka z Nocnym Królem inaczej by się skończyła dla jego smoka. Khoi Pham i Scot Eaton – zróbcie jakiś poradnik smoczych walk! 

Kończąc krótko: Myśleliście kiedyś, że zupełnie nie pasujecie do miejsca, w którym jesteście? Myśleliście, że powinniście zniknąć / uciec / wyjechać w Bieszczady? Może to być dla was świetna lektura. Nie spotkały was takie myśli? Również polecam, z samej miłości, jaką darzyć można Nastoletnich Tytanów. No i gdyby nie to, że dziwnie byłoby mi skanować jedną z okładek to fapfolder, którego oczywiście nie mam, zostałby uzupełniony o jedną ze Starfire. 

Artykuł [Recenzja]: „Powrót Kida Flasha” czyli problemy wieku nastoletniego! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Poprzedni tom zakończył się wyruszeniem Green Arrowa w podróż do innych miejsc działań Dantego i jego organizacji. Obecny natomiast rozpoczyna się od wizyty głównego bohatera na pierwszej ze „stacji” jego podróży, a więc zachowana jest ciągłość wydarzeń, co bardzo cenię.

Jak łatwo się domyślić, fabuła skupiona jest wokół wcześniej wspomnianej podróży Olivera, a każde odwiedzane przez niego miejsce ma „swojego” bohatera. Gotham z Batmanem, Metropolis z Supermanem oraz kilka innych miast, które pojedynczy członkowie Ligi Sprawiedliwości mogą uznawać za swój dom. Zbieżność interesów Green Arrowa z innymi postaciami doprowadza do powstawania tymczasowych duetów, które rządzą się własnymi prawami, jak i konfliktami – gdyż nie każdy z bohaterów ufa Szmaragdowemu Łucznikowi, co wynika z wydarzeń mających miejsce w tomie czwartym.

Jeżeli ktoś jest fanem kobiecych, niezależnych postaci to… dobra wiadomość! Sporo miejsca w komiksie otrzymał duet Black Canary – Red Arrow (Emiko), które dbają o to, by w Star City wszystko funkcjonowało, jak należy, pomimo wszechobecnych łap Dziewiątego Kręgu. No i oczywiście to właśnie one muszą dopilnować, aby Oliver miał dokąd wrócić, przecież każdy dzień zbliża go do rozprawy sądowej, gdzie ważyć się będą jego dalsze losy, zarzut morderstwa to nie byle co! O tym, skąd się to oskarżenie wzięło, możecie przeczytać w „Powstanie Star City”, które recenzowałem dla was przed paroma miesiącami,

Wydarzenia w sądzie zaprezentowane lepiej niż to miało w kochanym, serialowym „Flashu”, acz do pewnych drobiazgów mógłbym się przyczepić – przecież nawet ślepy by się zorientował, że ten Oliver Queen to nie zwykły paniczyk, po tym, jakie wsparcie on otrzymał.

Są też pewne powroty starych znajomych, acz o nich nic więcej nie powiem – no bo bez przesady, nie zdradzę wam każdego bohatera, który się tu przejawia.

Za scenariusz odpowiada Benjamin Percy, który, jak też wspominałem przy wcześniejszej recenzji, świetnie się spisał. Odpowiednia ilość akcji, poprowadzenie większości wątków w sposób należyty, chociaż niekoniecznie zaskakujący – głupota (lub naiwność) niektórych bohaterów mogła momentami zaboleć, ale nie było to nic, co miałoby zaważyć na ocenie całości… Pomijając to, jak pociągnięto dalej wątek postaci, której pojawienie się wieńczyło poprzedni tom, cholera Panie Percy, to dało się zrobić lepiej.

Patrząc na stronę artystyczną – jest po prostu pięknie. Doskonale dobrana kolorystyka, nawet na kadrach gdzie postaci jest multum. Wszystko zagrało, to też wiele wypisywać tu nie będę – Bombel mówił, że to piękna rysunkowo seria i tak też jest. Co najważniejsze – cały czas trzymany jest stabilny poziom, żadna z osób odpowiedzialnych za rysunki nie odstaje w żaden sposób poziomem od pozostałych, acz imiennie wymienię tylko jedną osobę – Otto Schmidt, bardzo podoba mi się jego okładka. Niewiele się na niej dzieje, stoi w olbrzymim kontraście względem poprzedniego tomu, ale jest po prostu świetna, a zarazem spoileruje wizytę jednego z bohaterów (niewymienionego w tekście).

Polecam każdemu, a zwłaszcza fanom Green Arrow (także serialowego, choćby po to, by zobaczyć jak wygląda komiksowy Dziewiąty Krąg) oraz tym, którzy uwielbiają Ligę Sprawiedliwości – bo sporo jej członków się przewija przez karty tego komiksu.

Artykuł [Recenzja]: „Konstelacja Strachu” – Ostatni tom przygód rebirthowego Green Arrow! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

UWAGA NA SPOILERY DO FINAŁOWEGO ODCINKA SEZONU SIÓDMEGO
„YOU HAVE SAVED THIS CITY” ! ! !

Wydawać się by mogło, że epizod, o którym mowa skupił się na wątku Olivera i jego siostry Emiko, która starając się zniszczyć dziedzictwo ich Ojca, chciała przy okazji pogrążyć Star City… w dodatku robiąc to w imieniu Olivera, czyli tak, aby każdy mieszkaniec obwiniał jego za zniszczenia. W pewnym momencie rodzeństwo zaczęło walczyć, aż Oliver nie pokazał Emiko, że nie chce jej zabić, ale pomóc jej pogrzebać przeszłość i spuściznę Queenów. Być może w końcu pogodziliby się, gdyby nie wtrącenie się Ninth Circle, co w ostateczności doprowadziło do śmierci Emiko.

Po połowicznie wygranej bitwie przyszła kolej na kolejne rewelacje. Pomimo że Diggle, Kanarki oraz Wild Dog zdecydowali się pozostać w Star City, to jednak Oliver i Felicity postanowili je opuścić. Oczywiście powodem był fakt, iż Ninth Circle dowiedział się, że Felicity jest w ciąży (o czym Kanarki i Wild Dog nie wiedzieli, tylko Diggle). Stąd decyzja Olivera i jego żony, aby na jakiś czas zniknąć z radaru.

W kolejnych scenach zobaczyliśmy, jak akcja przyśpieszyła o kilka miesięcy, gdzie Oliver i Felicity doczekali się narodzin ich córeczki imieniem Mia i razem, wspólnie, rodzinnie zaczęli spędzać ze sobą czas w domku ukrytym gdzieś w lesie, pośrodku niczego. Niestety, ale ich sielanka nie trwała długo i tak jak to już pisałem w jednym z artykułów wcześniej, pojawił się Monitor!

Monitor pojawił się i oznajmił Oliverowi, że już czas, co w rezultacie spowodowało, że musiał zdradzić Felicity, iż zawarł z nim układ, aby ocalić całe Multiwersum. Musiał zrobić coś, co jest większe niż ich bycie razem.

To potwierdziło teorie, jakie pojawiły się od czasów “Elseworlds”, na jaki układ poszedł Oliver. Układ był taki, że Supergirl i Flash przeżyją, w zamian Oliver zrobić „wszystko, co będzie trzeba, aby uratować Multiwersum”. To jednak nie zostało sprecyzowane przez Monitora, aż do teraz. W dodatku Monitor zdradził Oliverowi (przy Felicity), iż widział jego przyszłość, w której bohater umiera.

Na sam koniec dostaliśmy wgląd w przyszłość, gdzie Felicity Smoak oraz bohaterowie z 2040 wygrywają starcie, po czym razem z Mią i Williamem udaje się nad grób męża. Felicity każe przysiąść swoim dzieciom, że się będą sobą nawzajem opiekować, a po chwili kamera schodzi na nagrobki, Moiry i Roberta Queen, a w końcu na Olivera, gdzie widać 2019 r. jako datę jego śmierci!

Taki rozwój wydarzeń rodzi coraz więcej pytań. Jednym z nich jest to, jak będzie wyglądał ostatni, krótszy niż zwykle sezon „Arrow”? Czy będziemy mieli okazję podziwiać podróż Olivera z Monitorem, aż do momentu nadejścia „Kryzysu”? Czy może w tym roku czeka nas nietypowy event, bo „Kryzys” nadejdzie i opanuje cały sezon „Arrow”, serialu, od którego powstało całe dzisiejsze Arrowverse?

Na te i pewnie inne pytania przyjdzie nam niestety poczekać do najbliżej jesieni, kiedy to pod jej koniec zapewne, pojawi się ostatni sezon serialu „Arrow”!

Ja natomiast już teraz czekam na wasze komentarze i odczucia na Facebooku i Discordzie!

Artykuł [Arrow]: Czy sezon 8 będzie “Kryzysem na Nieskończonych Ziemiach?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Jak wiemy ten finał przyniesie nam pożegnanie z Felicity Smoak, ponieważ aktorka, która wciela się w tę postać postanowiła odejść z serialu.

Opis odcinka:

Rodzinne więzy – Walka Olivera z Emiko osiąga punkt wrzenia, co przywraca do serialu znajome już twarze, a pozostałych bohaterów pozostawia w wielkim niebezpieczeństwie!

Zwiastun:

https://www.youtube.com/watch?v=_Y7j0MrRpQY

Zdjęcia:

View post on imgur.com

Odcinek ten zobaczymy 14 maja (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź i zwiastun]: Arrow 7×22 „You Have Saved This City”. Finał sezonu! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

UWAGA NA POTENCJALNE SPOILERY DO ODCINKA!!!

Ostatni epizod “Arrow” w większości był poświęcony przesłuchaniu naszych ulubionych bohaterów przez policję Star City z Dinah Drake (Juliana Harkavy) na czele. Powód? Znaleziono dwóch strażników zabitych strzałami, co na pierwszy rzut oka mogło wskazywać, że sprawcą jest Oliver (Stephen Amell).

Jak się jednak okazało, każdy z członków zespołu Olivera miał swój udział w akcji, co spowodowało, że Dinah musiał przesłuchać każdego z nich, aby porównać zeznania.

W rezultacie przesłuchań Oliver został zmuszony, aby powiedzieć Dinah i policji, że odpowiedzialną za całą zbrodnię jest jego siostra Emiko (Sea Shimooka). Jednak po całej akcji cały Team Arrow spotkał się w Arrow Cave, gdzie wyszło na jaw, co naprawdę się wydarzyło tamtego wieczora.

Otóż zespół poprosił o pomoc Roya Harpera, który był ich „dziką kartą”, której Emiko i Nine Circle, któremu przewodniczy, nie byli w stanie przewidzieć. Okazało się jednak, że podczas akcji Roya zaskoczył napastnik kręgu, uderzając go w głowę, przez co chłopak stracił przytomność. Do tego momentu wersja zgadza się z tą, którą zespół przedstawił policji. Jednak to, czego nie powiedzieli to fakt, iż dosłownie kilka sekund później Roy obudził się, pełen wściekłości i w amoku zaatakował napastników, a po chwili strażników, którzy wkroczyli znienacka. Oliver odciągnął go od strażników, jednak było już za późno, ponieważ strażnicy już dawno nie żyli. Zespół postanowił jednak ochronić przyjaciela i dlatego też złożyli nieprawdziwe zeznania, wcześniej obmyślając wspólną wersję zdarzeń.

Gdy przeczytaliście powyższe streszczenia bez obejrzenia epizodu, to pewnie na myśl przyszło wam, że „atak amoku” Roya to uaktywnienie się szaleństwa związanego z obecnością Mirakuru w jego organizmie. Nic jednak bardziej mylnego.

Pod koniec odcinka Oliver podchodzi do Roya i pyta się go, kiedy to się stało. Na zdziwienie Roya odpowiada po chwili, że poznał, iż to żąda krwi nie była efektem Mirakuru, ale działaniem Lazarus Pit. Wtedy Roy wyznaje, że podczas podróży z Theą (Willa Holland) oraz Nyssą (Katrina Law), kiedy to niszczyli łaźnie, został zabity przez Thanatos Guild, jak na ironię, strzałą. Następną rzeczą, jaką zapamiętał, było niszczenie łaźni przez Nyssę i Theę, najwyraźniej jednak zaraz po wskrzeszeniu go w niej.

Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, że Roy ma w sobie Mirakuru. Tym samym niedane było mu wyleczenie żądzy krwi z użycie Lotus Elixir. Jako że zespół Arrowa nie miał czasu, aby znaleźć jakieś naprawdę „twórcze” rozwiązanie, postanowili zrzucić winę za śmierć strażników na Emiko właśnie. Ta jednak nie pozostała im również dłużna, gdyż na końcu odcinka zwabiła ich do budynku, który po chwili wysadziła, pozostawiając Olivera przygniecionego gruzami. Wiadomo jednak, że Arrow wyjdzie z opresji, gdyż czeka go jeszcze przynajmniej jeden, ostatni, ósmy sezon od odrobienia…

Co sądzicie o takim twiście w przypadku postaci Arsenala? Komentujcie na Facebooku i Discordzie!

„Arrow” emitowany jest w każdy wtorek rano czasu polskiego!

Artykuł [Arrow]: Zmiana status quo Roya Harpera powiązana z Lazarus Pit! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Stacja The CW opublikowała oficjalne streszczenie 159. epizodu serialu Arrow, ale nie zdradza nam ono wiele szczegółów.

Opis:

Oliver (Stephen Amell) znajduje się w niepewnej sytuacji. SCPD pojawia się z nakazem aresztowania Felicity (Emily Bett Rickards).

Zwiastun odcinka:

https://www.youtube.com/watch?v=LN-cEwgZ61I

Odcinek został nazwany po piosence Bruce’a Springsteena, a jego emisja nastąpi 6 maja (czasu amerykańskiego).

Artykuł [Zapowiedź i zwiastun]: Arrow 7×21 „Living Proof” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Jak wiemy ten finał przyniesie nam pożegnanie z Felicity Smoak, ponieważ aktorka, która wciela się w tę postać postanowiła odejść z serialu.

Opis odcinka:

Rodzinne więzy – Walka Olivera z Emiko osiąga punkt wrzenia, co przywraca do serialu znajome już twarze, a pozostałych bohaterów pozostawia w wielkim niebezpieczeństwie!

Odcinek ten zobaczymy 14 maja (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź]: Arrow 7×22 „You Have Saved This City”. Finał sezonu! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Opis:

Po tym, jak Dziewiąty Krąg dostarcza poważnej porażki Team Arrow, Diggle (David Ramsey) niechętnie zwraca się o pomoc do Generała Agencji Wywiadowczej Departamentu Obrony, pomimo nierozwiązanego sporu z ich przeszłości. W międzyczasie Oliver (Stephen Amell) odkrywa informację, która jego zdaniem nastawi Emiko (Sea Shimooka) przeciwko Dziewiątemu Kręgowi. Alena (Kacey Rohl) zwraca się do Felicity (Emily Bett Rickards) z interesującą propozycją.

W odcinku wystąpi Ernie Hudson, znany m.in. z roli Winstona Zeddemore’a w Pogromcach Duchów!

Artykuł [Zapowiedź]: Arrow 7×19 „Spartan” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Opis:

Laurel (Katie Cassidy) dowiaduje się o problemach, jakie dotykają Emiko (Sea Shimooka). Oliver, który zawsze stara się chronić swoją siostrę, prosi Laurel o pomoc w zbadaniu sprawy, co sprawia, że Felicity (Emily Bett Richards) jest zadowolona, że jej przyjaciółka ponownie pracuje z zespołem. Gdy coś idzie nie tak, Felicity jest zmuszona, aby wybierać pomiędzy drużyną a Laurel.

Zwiastun:

https://www.youtube.com/watch?v=ZZ1hljBxeTE

Odcinek zostanie wydany 26 marca (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź i zwiastun]: Arrow 7×17 „Inheritance” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.