Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Choć Vertigo przestało istnieć, to w jego miejsce powstała nowa linia wydawnicza komiksów spod szyldu DC – Black Label, które działa na podobnej zasadzie, ale skupia się typowo na bohaterach niebieskich, a „White Knight” jest pierwszym tytułem, który został wydany właśnie w ramach tej serii.

Oczywiście całość nie wlicza się w oficjalny kanon, także twórca miał nieco więcej wolności w pisaniu scenariusza. „Biały Rycerz” nie stroni od czerpania najlepszego z uniwersum Batmana, jednakże większość przekłada na „swój sposób”.

Jack Napier, bo na nim skupia się fabuła powieści, to nikt inny jak „ludzkie” alter-ego Jokera. Dla niektórych z was nazwisko to może brzmieć znajomo, gdyż zdarzało się, że Błazeński Książe zbrodni używał tej tożsamości jako przykrywki dla swoich niegodziwych działań. Nigdy wcześniej nie uznawał Napiera za drugą osobowość arch-nemezis Batmana, więc Sean Murphy uznał, że można to ciekawie wykorzystać. Zadziałało? Jak najbardziej.

Całość zaczyna się spektakularnym pościgiem Gacka za Jokerem, która kończy się brutalnym pobiciem tego drugiego i wpakowaniem mu tabletek do gardła. Śmieszek budzi się w Azylu Arkham jako zwykły człowiek. Chociaż to mało powiedziane, bo okazuje się, iż Napier jest geniuszem. Następnie wyprowadza sprawę przeciwko…całemu miastu, policji i Batmanowi, który jak się okazuje, pozostawia po sobie kosztowne zniszczenia.

Murphy ciekawie bawi się tym uniwersum Mrocznego Rycerza, koncepcją jego świata. W jednej chwili czyni Jokera bohaterem, uwielbianego przez mieszkańców Gotham, a zakapturzony mściciel staje się niezwykle odpychającym, wręcz złym charakterem, znienawidzony przez ogół.

Do innych zmian należy zaliczyć „kolejność” Robinów. Nightwing wyjawia, iż to Jason Todd był pierwszym wspólnikiem Batmana,  który został uprowadzony przez Błazna i katowany, prawie że na śmierć. Tę historię znacie, jednak i ona została poddana kilku zmianom.

W tym świecie istnieją także dwie Harley Quinn, pierwsza, klasyczna, którą jest znana nam bardzo dobrze Harleen Quinzel, a druga, wystylizowana niczym w „Suicide Squad” podróbka, zastępstwo za oryginał. Okazuje się, że jednej z nich bardzo odpowiada zmiana Jokera, a druga stara się dokonać wszystkiego, aby ten szaleniec powrócił, stając się przy okazji nowym problemem dla Gotham, Neo-Jokerem.

Z resztą ukochana Napiera okazuje się być bardzo ważnym elementem całości i mogę zdradzić tylko tyle, że na pewno nie raz się zaskoczycie.

Scenariuszowo jest po prostu w porządku, nie brakuje tu słabszych, wręcz kiczowatych elementów, jednak akcja jest na tyle ciekawa, że wciąga od początku, do końca. Całość może nieco zrazić zatwardziałych fanów Mrocznego Rycerza, ale nie można Seanowi zarzucić braku oryginalności. Najważniejsze, że wciąga.

Wydaje się, że docenili to sami czytelnicy, gdyż na Amerykańskim rynku pojawiają się właśnie dwie kolejne serie, które są osadzone właśnie w tym wykreowanym przez Murphy’ego świecie.

Na specjalną uwagę zasługuje tutaj szata graficzna powieści. Za rysunki odpowiadał sam scenarzysta, w kolorach wspomógł go Matt Hollingsworth. Panowie wykonali kawał świetnej roboty. Styl Seana jest dość charakterystyczny. Nie jest on zbytnio dokładny, ale nie na tyle, by to przeszkadzało. Jego mocna, ciężka kreska niesamowicie wpasowuje się w klimat całej produkcji, a kolory bardzo dobrze oddają klimat tego skorumpowanego, skołowanego miasta Gotham.

„Biały Rycerz” to dość odważne podejście ze strony scenarzysty, ale Black Label miało właśnie wydawać niecodzienne serie. Może nieco dręczyć fakt, iż w teorii całość jest skierowana do starszego czytelnika, wszakże taki jest zamysł całej linii wydawniczej, jednak okazuje się, że wielu z fanów Batmana ma wielki problem…z nagością. W innej serii, którą dane nam będzie przeczytać w listopadzie (Batman: Przeklęty) przedstawiono całkowicie nagiego Bruce’a Wayne’a, jednakże ze względu na negatywny odbiór tego kadru, został on ocenzurowany w następnych wydaniach.

Podobna sytuacja miała miejsce właśnie w recenzowanej powieści. W jednej ze scen Harley Quinn była początkowo pozbawiona ubrań, co musiało jednak zostać „załatane”. Nie są to istotne elementy, nie powinny na dobrą sprawę nikogo obchodzić, ale po prostu bawi fakt, jak wrażliwi są czytelnicy pod tym aspektem, natomiast flaki mogą wręcz wylatywać z kadrów.

Jeżeli zależy wam na czymś „świeżym”, to sięgnijcie po tę historię. Niestety nie jest to tak jak „Mroczny Książe z bajki”, lektura dla wszystkich. Poleciłbym ją zdecydowanie komuś bardziej rozeznanemu w temacie, który wyciągnie z niej wszystko co, najlepsze. Smaczków tu nie brakuje. Zdecydowanie warto, aby postawić ten tom na półce. Coś czuję, że szybko zdobędzie status kultowego.

Artykuł Co by było, gdyby Joker był normalny? Recenzja „Batman: Biały Rycerz” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

8 maja na Netflixie pojawił się 4. sezon produkcji, która opowiada o przygodach diabła w Los Angeles. Serial spotkał się z bardzo dobrym odbiorem fanów i zdołał wykreować sobie zdecydowanie duży odbiór pośród innych widzów.

Są oczywiście osoby, które jeszcze nie sięgnęły po ten tytuł i pewnie zastanawiają się, czy aby napewno nie zmarnują swojego czasu.

Serial zaczynał swoją historię na kanale Fox, gdzie miał ograniczony budżet jak i możliwości. To nie przeszkodziło fanom, którzy szybko pokochali pierwszy sezon, który można zaliczyć do tych udanych. Serial stworzył wokół siebie otoczkę luźnej komedii kryminalnej i choć sam tytuł mógł wskazywać na co innego, tak wątków paranormalnych było mało.

Serial jest o tyle ciekawy, iż przedstawia nam punkt widzenia świata od strony samego Diabła. Scenarzyści chcą nam ukazać, iż Lucyfer nie jest tak zły, jak to go opisują w Biblii, pokazują także, iż jedyną ofiarą całego tego konfliktu jest on sam.

Oglądając trzy pierwsze sezony możemy dostrzec jak Lucyfer, który miał dotąd wszystko, co chciał, próbuje uwieść pewną Detektyw, która jest odporna na jego uroki. Podczas wspólnego śledztwa Lucyfer zrozumiał, iż to polubił. Doszło do niego, że lubił karać ludzi i będąc na ziemi, tak właśnie może kontynuować swoje Hobby.

Zdecydowanie na plus wychodzi gra aktorska Toma Ellisa, który to odgrywa tytułowego Diabła. Większość raczej się zgodzi, iż Tom Ellis w roli Lucyfera jest po prostu nie do przebicia (Choć znajdą się osoby, które chciałyby, żeby w trzeciorzędnym serialu Foxa główną rolę dostał jakiś legendarny aktor). Reszta obsady także w miarę swoich możliwości jakoś się prezentuje.

Kolejnym wielkim plusem serialu jest Soundtrack. Każdy, kto już obejrzał wszystkie odcinki na pewno w wolnej chwili odpali sobie soundtrack z serialu. Tam możemy znaleźć piosenki w prawie każdym gatunku muzycznym, które zostały w fajny sposób wpasowane do serialu. Wisienką na torcie wydaje się ponownie sam Tom Ellis, który w każdym sezonie śpiewa jedną piosnkę i trzeba przyznać, że wychodzi mu to „Bosko”

Tak sytuacja przynajmniej wyglądała do wydania trzeciego sezonu. Czwarty sezon wyszedł już pod nadzorem Netflixa, a nie Foxa. Oprócz nowego domu dla serialu wiele się pozmieniało. W przeciwieństwie do poprzednich sezonów, Netflix mógł sypnąć więcej pieniędzy na CGI co w efekcie wygląda naprawdę dobrze.

Serial także odstawił na bok śledztwa kryminalne i skupił się bardziej na wątkach paranormalnych, w czwartym sezonie możemy o wiele częściej dostrzec diabelskie oblicze Lucyfera, które wreszcie jest naprawdę dobrze zrobione.

Głównym plusem jest także ilość odcinków na sezon. Sezon czwarty ma ich tylko 10, akurat tyle by opowiedzieć historię, jaką chcieli scenarzyści bez żadnych zapychaczy!

Minusem serialu zdają się zagadki kryminalne, które to w niektórych odcinkach dosłownie przeszkadzały. Sporą wadą całego serialu może być bardzo słaby trzeci sezon. Jak jeszcze sam pomysł na sezon był w miarę dobry tak stacja FOX chciała, by sezon trwał, jak najdłużej, przez co dostaliśmy nudny i rozciągnięty na 20 odcinków sezon…

Na koniec warto przypomnieć, iż serial jest oznaczony gatunkami:

-Ekranizacje komiksów

-Dramat telewizyjny

-Serial kryminalny

Więc jeśli przeszkadza wam wątek „Czy go pokocha czy nie” albo jakieś inne „dramatyczne” momenty to serial zdecydowanie nie jest dla was. Uwierzcie mi, że naprawdę istnieją idioci, którzy włączą „Dramat telewizyjny”, po czym narzekają, iż w serialu ciągle tylko rozpaczają nad sobą i „nic się nie dzieje”.

Artykuł [Lucyfer]: Czy serial jest wart uwagi? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W internecie pojawiła się dosyć ciekawa plotka, która może wkurzyć naprawdę spory krąg zainteresowanych serialem, ale i także wielu zaciekawić.

Przypomnijmy, iż w wielkim finale trzeciego sezonu Lucyfer znów uwierzył, że zasługuje na swoje diabelskie oblicze, które to ponownie zagościło na jego twarzy. On sam zbytnio tego nie zauważył, co doprowadziło do tego, że Chloe zobaczyła kim tak naprawdę jest Lucyfer Morningstar.

A co jeśli nie? Jednym z pobocznych wątków tego serialu było ciągłe przesuwanie tego, że Lucyfer to po prostu Lucyfer. Jak się okazało, wielu fanów nie może się pogodzić, iż ten wątek zostanie już prawdopodobnie zamknięty.

Na Reddicie fani postanowili stworzyć pewną teorię, która mówi, iż Chloe tak naprawdę nie zobaczyła diabelskiej twarzy Lucyfera. Wielu fanów zastanawia się pewnie, jak to możliwe? Rozchodzi się głównie o to, iż Chloe jest „odporna” na „magiczne uroki” Lucyfera, dlatego też nie może ona zobaczyć jego diabelskiego oblicza. Ciekawie też można wpasować słowa Chloe, które wypowiada pod koniec. Mogą one odnosić się do zwłok Kaina, a nie tego, jak wyglądał teraz Lucyfer.

Na pierwszy rzut oka ma to nawet jakiś sens. Niestety, ale jak się przyjrzymy starszym odcinkom, to Chloe zobaczyła w odbiciu, jak Lucyferowi zaświeciły się oczy na czerwono, co prawdopodobnie wyklucza już tę teorię.

A czy dla was ma ona sens? Napiszcie w komentarzu, jaki wy byście chcieli rozwój wydarzeń w następnych odcinkach!

Artykuł [Lucyfer]: Chloe nie zobaczyła diabelskiego oblicza Lucyfera? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Niedawno ogłoszony film o Jokerze może być początkiem powstania nowej marki oznaczonej nazwą „DC Dark” lub „DC Black”, lub nawet „DC Black Label”. Ta seria ma przedstawiać postacie spoza uniwersum DCEU i będą to produkcje niskobudżetowe, coś wzorem Deadpoola.

Kolejnymi tego typu filmami będą opowieści o „The New Gods” i „Blackhawks”.

Pomysł został zaczerpnięty za sprawą seriali na bazie komiksów DC Vertigo, czyli Lucifer, Preacher i iZombie – seriale, które cieszą się dużą popularnością i być może w pewnym czasie, zobaczymy naszych ulubionych bohaterów na wielkim ekranie?!

Artykuł Lucifer, Preacher, iZombie trafią na wielkie ekrany? Czyli ekranizacja marki DC Black Label! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Ostatni tydzień był brutalny dla programów telewizyjnych, jak i ich fanów. Pewna ilość seriali została anulowana i zostanie zdjęta z anteny. Jednym z tych seriali jest „Lucyfer” od stacji Fox, chociaż anulowanie tego serialu spotkało się ze zdziwieniem nawet u scenarzystów. Finał 3 sezonu odbędzie się w poniedziałek, lecz według doniesień nie będzie to finał serialu. Lucyfer ma skończyć się wielkim zwrotem akcji, co spotkało się z wielkim oburzeniem u fanów. W internecie od razu pojawiły się różne petycje czy hashtagi (#SaveLucifer), lecz czy będzie to miało jakiś skutek?

Jeśli wierzyć doniesieniom, to Warner Bros pracuje nad uratowaniem tego serialu, choć fani oczekują, że w produkcję zaangażują się takie firmy jak Netflix czy Amazon. Patrząc na tę sprawę, może się wydawać, że Lucyfer najłatwiej zadomowi się na platformie streamingowej od DC Comics. Na tę platformę zapowiedziano na razie seriale: Titans, Swamp Things oraz serial animowany. Za dużo tych produkcji nie ma i nie wiadomo, czy będzie się opłacało tyle płacić za usługę. Wydaje się, że wypadałoby dodać tam kilka innych produkcji, a taki Lucyfer wpasowałby się prawie idealnie. Czy serial oparty na komiksach DC Vertigo dostanie 4 sezon? Piszcie w komentarzach.

Artykuł Lucifer kontynuowany na platformie streamingowej od DC? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.