Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

‘Nightwing musi umrzeć’ rozgrywa się bezpośrednio po wydarzeniach z poprzednich tomów. Czytelnikowi dane będzie przeczytać jedną większą, tytułową, historię oraz jeden krótszy epizod.

Jak już wspomniałem na początku, całość rozpoczyna się rutynowym patrolem Nightwinga po mieście, podczas której napotyka grupę bandziorów, jednakże do akcji dołącza jeszcze młodszy braciszek Dicka, czyli Damian, obecny Robin, który ma dość faworyzacji Graysona w sieci i pragnie się rozmówić ze swoim ‘rywalem’ o tytuł przyszłego Batmana. Ah ten młody Wayne, temperamentu mu nie brak!

W międzyczasie Richard otrzymuje SMS od swojej ukochanej, Shawn, aby ten zakupił testy ciążowe, gdyż ta przypuszcza, iż zaszła w ciążę. Niestety, gdy Dick dociera do domu, czeka go niemiła niespodzianka…Shawn zostaje porwana! A nasi bohaterowie urządzają sobie wycieczkę do Francji, gdzie czekają na nich tacy przeciwnicy jak Deathwing, czy Professor Pyg. 

Tyle w ramach wstępu, resztę historii pozostawiam wam do samodzielnego zapoznania się, gdyż ta jest zdecydowanie warta przeczytania. W porównaniu do poprzednich dwóch tomów, tym razem jest już nieco mroczniej, klimat wydaje się nieco cięższy, chociaż i humoru tu nie brak, wszak dogryzki Damiana towarzyszą nam praktycznie cały czas. Tim Seeley wykonał kawał dobrej roboty ze scenariuszem, chociaż nie ukrywam, iż na samym początku Robin bywał aż nadto denerwujący, jednak z kartki na kartkę było coraz lepiej. Zdecydowaną poprawę widać w postaci samego Graysona, który stara się uosabiać wszystkie cechy, za które pokochali go jego fani. Widać, że Tim po prostu 'czuje’ postać.

Jeżeli nie pasował wam nieco sielankowy klimat w „Lepszy niż Batman” i „Powrót do Bludhaven”, to „Nightwing musi umrzeć” powinien wam się spodobać. Całość najłatwiej przyrównać do Batmana spod pióra Granta Morrisona, co dla wielu z was powinno być sporym plusem. Jest dużo mroczniej, ciężej. Rozdział jest pełen akcji, także nie powinniście się zanudzić. Intrygująca historia powoduje, że czytelnik z chęcią przewraca kolejne to kartki komiksu, aby poznać dalsze przygody naszej dwójki bohaterów. No i nie zabrakło kilku plot-twistów! Nieco przewidywalnych, ale jednak dobrze wplecionych.

Poza tytułową historią otrzymujemy jeszcze jeden krótszy epizod, który jest bardzo miłym dodatkiem do całości, gdyż jest to krótki crossover z Wallym Westem, czyli Flashem! Chociaż historia tego numeru jest typowym fillerem, tak całość czyta się bardzo przyjemnie, gdyż ta dwójka świetnie się uzupełnia i uwielbiam oglądać ich razem w akcji. Pod sam koniec otrzymujemy wstęp do kolejnego rozdziału, który zapewne dane nam będzie przeczytać w kolejnym tomie. Gratka dla fanów obydwu postaci, jeżeli tak jak ja, jesteście ich fanami, to na pewno przypadnie wam do gustu.

To by było na tyle, jeżeli chodzi o historię, teraz chciałbym bardzo pochwalić inny aspekt całokształtu, jakim jest strefa wizualna, gdyż pod tym względem, trzeci tom wypada na chwilę obecną najlepiej z całej trójki. Mocna kreska, mroczna, ale bogata paleta kolorów świetnie oddają klimat całej historii. Jeżeli przyszłe historie mają tak wyglądać, to ja już zacieram ręce na kolejne numery!

Podsumowując, „Nightwing musi umrzeć” to na chwilę obecną najciekawszy tom, chociaż niepozbawiony pomniejszych wad, głównie w charakterystyce postaci Damiana i Shawn. Całość powinna być gratką dla fanów postaci Graysona, a stylistyka całego tomu bardzo cieszy oko. Jeżeli do tej pory zwlekaliście z lekturą rebirthowego Nightwinga, to zdecydowanie polecam nadrobienie zaległości, nie zawiedziecie się!

Tytuł: DC Odrodzenie – Nightwing Tom 3 – Nightwing musi umrzeć
Scenariusz: Tim Seeley
Ilustracje: Javier Fernández, Chris Sotomayor
Przekład: Tomasz Sidorkiewicz
Wydawnictwo: Egmont Polska
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 132
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Cena okładkowa: 39,99 zł

Artykuł Nightwing musi umrzeć! Recenzja trzeciego tomu Nightwinga! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Zielone Latarnie! Na film, który wyjdzie pod szyldem nowego studia Geoffa Johnsa – Mad Ghost Productions, przyjdzie nam jeszcze nieco poczekać, także nie ma lepszego momentu, aby nadrobić nieco komiksowych zaległości. Wydawnictwo Egmont co miesiąc serwuje nam różne tytuły z obecnej serii wydawniczej DC, czyli ‘Odrodzenie’, a w sierpniowej ofercie mogliśmy znaleźć trzeci już tom przygód Hala Jordana, czyli pierwszej ziemskiej zielonej latarni.

Kliknij >TUTAJ< i kup komiks w sklepie internetowym Egmont.pl

Warto dodać, iż w ramach serii DC Rebirth wydawane są aż dwie serie poświęcone korpusowi zielonych, pierwsza zatytułowana po prostu Green Lanterns: Rebirth i poświęcona jest dwóm świeżym postaciom, Jessice Cruz i Simonowi Baz, jednak Egmont zdecydował się wydawać wyłącznie drugą, wyżej wymienioną serię o Halu Jordanie, która w moim osobistym odczuciu, jest o niebo lepsza.

Trzeci tom oczywiście jest kontynuacją przygód ze świetnego pierwszego tomu (poważnie – bardzo dobra lektura!) i nieco słabszego drugiego i tym razem adaptuje nie jedną, a dwie historie ‘Quest for Hope’, oraz ‘The Prism of Time’.

Jeżeli nie jesteście na bieżąco, to w skrócie: Hal Jordan po unicestwieniu Sinestro, znalazł się w tzw. Emerald Space, w którym spotkał wszystkie poległe Zielone Latarnie, w tym Abina Sura, dzięki któremu sam zasilił szeregi korpusu.
Abin poprosił Jordana, aby ten znalazł nadzieję – nie będzie niespodzianką, że chodziło mu o ostatnią niebieską latarnię – Sainta Walkera. W międzyczasie strażnicy wszechświata i Kyle Rayner, Biała Latarnia, starali się ‘przywrócić’ Hala do życia. Gdy już tego dokonali, obydwie latarnie wszczęły poszukiwania, które zakończyły się sukcesem, ale oczywiście – nie obyło się bez walki. Pod koniec historii, Kyle traci panowanie nad wszystkimi pierścieniami, poza zielonym, powracając tym do korpusu.

W momencie, gdy nasi bohaterowie zajęci byli poszukiwaniami, pozostała część Korpusu się nie obijała. Chociaż żółte latarnie połączyły siły z zielonymi, nie wszyscy poszli na ten układ. Nowa ‘armia’ wyruszyła odnaleźć pozostałych członków korpusu Sinestro przedstawiając im dwie opcje – dołączenie do sojuszu albo więzienie. Plan niby prosty i nieskomplikowany, jednak nie zapominajmy o jednym osobniku, Guy’u Gardnerze. Ten postanowił sprowadzić jedną z najpotężniejszych żółtych latarni, Arkilla, na własną rękę. Gardner pozostawił pierścień w kwaterze i wyzwał byłego porucznika korpusu Sinestro na uczciwy pojedynek na pięści, aby dowieść, kto jest największym twardzielem w galaktyce.

Muszę przyznać, że był to najciekawszy moment całego rozdziału, który dał mi nieco nowy wgląd na Guy’a, który do tej pory wyłącznie mnie irytował.

Po wyżej wymienionych wydarzeniach czas na kolejny rozdział, który wprowadza motyw podróży w czasie, yay! W korpusie Zielonych i Żółtych latarni pojawia się tajemniczy Rip Hunter  (Większość z was zna go raczej z Legends of Tomorrow), który okazuje się, że pochodzi z przyszłości i przybywa ostrzec latarnie przed nowym zagrożeniem, które w teorii miałoby wyeliminować wszystkich zielonych. Okazuje się, że po części jest to również wina samego Jordana, dlatego on sam postanawia wyruszyć, rozprawić się z nowym przeciwnikiem. Reszta korpusu walczy z nacierającymi falami wroga i chociaż sytuacja nie wygląda zbyt dobrze, to Kyle’owi nie przeszkadzało to w miłosnych podbojach do jego byłej, Soranik.

Całość czyta się szybko i przyjemnie, jednak obydwie historie wydają się, jakby nie wykorzystywały całości potencjału. Zwycięstwo przyszło im bardzo łatwo, nie było też czuć potęgi tego zagrożenia, tak jak to miało miejsce w pierwszym tomie. Niemniej nie można powiedzieć, iż były to zwykłe zapychacze, otrzymaliśmy wiele istotnych dla fabuły informacji. Miejmy nadzieję, że w następnym tomie dostaniemy coś większego!

Jednak komiks to nie tylko fabuła, ale także ilustracje, a te są świetne! Pod względem wizualnym ciężko jest cokolwiek zarzucić, rysunki i kolory są świetne i bardzo przyjemne dla oka, nie raz chętnie zatrzymywałem się na niektórych panelach, bo po prostu chwytały oko.

Podsumowując: Bardzo solidny tom, nie bezbłędny, jednak zdecydowanie godny polecenia każdemu fanowi komiksów, latarni, czy Sci-Fi ogólnie, dlatego, jeżeli macie możliwość, to nadróbcie dwa pozostałe tomy i zaopatrzcie się i w to wydanie. Jeżeli boicie się, że nie połapiecie się w fabule, to nie martwcie się – sam przespałem serię z ‘new52’, ale we wszystkim idzie się połapać!

Tytuł oryginalny: Hal Jordan and The Green Lanterns Corps Vol 3: Quest for Hope
Scenariusz: Robert Venditti
Rysunki: Ethan Van Sciver, Rafa Sandoval, Jordi Tarragona
Tłumaczenie: Marek Starosta
Wydawca: Egmont 2018
Liczba stron: 168

Kliknij >TUTAJ< i kup komiks w sklepie internetowym Egmont.pl

Artykuł W poszukiwaniu nadziei! Hal Jordan i Korpus Zielonych Latarni – Tom 3 [RECENZJA] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.