Już za niespełna tydzień odbędzie się premiera „Ligi Sprawiedliwości Zacka Snydera”, ale co dalej? Pandemia koronawirusa spowodowała, że mnóstwo projektów zostało opóźnionych, a w międzyczasie studio zaczęło zapowiadać kolejne tytuły. Czego w końcu powinniśmy się spodziewać?

Tego możemy dowiedzieć się z poniższej grafiki, na której widoczne są logo wszystkich tytułów – znajdują się tu zarówno filmy, jak i seriale i gry!

Czyli wygląda na to, że nie porzucono zapowiedzianej w 2017 „Batgirl”, tak samo nie anulowano „Blue Beetle”, co także bardzo cieszy, jednakże szkoda Christophera McKaya, który był mocno podekscytowany możliwością zrealizowania filmu o Nightwingu, którego niestety już na zdjęciu brakuje.

Dziwi także obecność „Supergirl” – czyżby miał powstać film z Sashą Calle w roli głównej? Wszakże serial został już zakończony.

Oto wszystkie nadchodzące produkcje, podzielone na poszczególne kategorie:

FILMY
• Black Adam
• Static Shock
• Blue Beetle
• Batgirl
• Green Lantern
• Aquaman 2
• The Flash
• The Batman
• Shazam! Fury of the Gods
• The Suicide Squad

SERIALE
• Superman & Lois
• Peacemaker
• Zatanna
• Batwoman
• GCPD
• DMZ

ANIMACJE
• Harley Quinn
• Teen Titans Go!
• Batwheels
• Super Hero High
• League of Super-Pets

GRY
•  The Suicide Squad
• Gotham Knights

Na którą z wyżej wymienionych produkcji nie możecie się doczekać? Dajcie znać!

Artykuł Pełna lista nadchodzących produkcji spod szyldu DC Comics! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Aktor portretujący rolę Jasona Todda, czyli drugiego Robina w serialu Titans w ostatnim wywiadzie dla ComicBook.com’s Talking Shop mówił o szczegółach swojej pracy w serialu DC Comics. Poruszono między innymi kwestie wcielenia się aktora w kolejną postać, czyli antagonisty, znanego jako Red Hood, a także prawdopodobieństwa spin-offu z tą postacią w roli głównej. Walters powiedział, że z „przyjemnością zagrałby Red Hooda, o ile scenarzyści serialu pójdą w tę stronę fabuły. A co do tego – jeszcze zobaczymy”.

Postać „drugiego Robina” pojawiła się w 5 odcinku pierwszego sezonu Titans i od pewnego momentu stała się kluczowym elementem historii. Sam aktor przyznał się, że wcześniej nie był szczególnym maniakiem komiksów, ale przygotowując się do roli zapoznał się z najistotniejszymi momentami z życia Todda, takimi jak kradzież opon z Batmobilu, czy brutalna śmierć Robina z rąk Jokera.

Już w zeszłym roku Walters podzielił się na twitterze postem, na którym widać jego kostium w czerwonej wersji. Mieliśmy wtedy pierwszy sygnał, że twórcy przygotowują się do wprowadzenia postaci Red Hooda, jednak do tej pory nie doszło to do skutku.

A zatem czekamy dalej – teraz do premiery sezonu 3!

Artykuł Curran Walters jest gotów, by wcielić się w Red Hooda! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Osoby, które obejrzały pierwszy sezon, wiedzą, że już finał pierwszego sezonu zapowiedział nam pojawienie się Superboya. To jednak nie wszystko. Okazuje się, że w drugim zobaczymy również Deathstroke’a z rodzinką, Aqualada i nie tylko.

W finale pierwszego sezonu, gdzie Dick Grayson przeszedł na ciemną stronę mocy, a Conner Kent i Krypto uciekli z Cadmusa, wygląda na to, że Garth będzie współpracował z resztą nastolatków, aby przywrócić Dicka do normalności.

Nowa obsada zapowiada się w następujący sposób: Esai Morales jako Deathstroke/Slade Wilson, Chella Man jako jego syn, Jericho, Chelsea T. Zhang jako jego córka, Rose (aka Ravager), Joshua Orpin jako Conor Kent i Iain Glen jako Bruce Wayne.

Oprócz powyżej wymienionych bohaterów, zobaczymy również: Jasona Todda/Robina, Hawka i Dove, Wonder Girl oraz Mercy Graves.

Co myślicie o powrotach i debiutach w nadchodzącym sezonie? Koniecznie podzielcie się tym w komentarzach i na Discordzie!

Artykuł [Titans]: Postacie, które pojawią się w 2 sezonie pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W Teen Titans Go! Vs. Teen Titans współczesna drużyna żartownisiów musi połączyć siły z jej wersją z 2003. roku, aby pokonać zło z dwóch różnych światów! Kłótnie i niesnaski będą musiały chwilowo pójść w odstawkę, aby stawić czoła Trigonowi, Hexagonowi, Świętemu Mikołajowi (dobrze przeczytaliście), a nawet samemu czasowi – a to wszystko, aby uratować wszechświat!

W Teen Titans Go! Vs. Teen Titans ponownie usłyszymy głosy Grega Cipesa jako Beast Boya, Scotta Menvile’a jako Robina, Khary’ego Paytona jako Cyborga, Tary Strong jako Raven i Hynden Walch jako Starfire. Ponadto Trigon/Hexagon przemówi głosem Kevina Michaela Richardsona, a  w Gentleman Ghosta oraz Darkside’a wcieli się czterokrotny zdobywca nagrody Grammy, „Weird Al” Yankovic!

Co myślicie o zwiastunie? Koniecznie dajcie nam znać w komentarzach, na facebooku i na naszym Discordzie!

Artykuł Młodzi Tytani powracają w nowym zwiastunie! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Pomimo tego, że sam tom zatytułowany jest “Powrót Kida Flasha” (proszę, nie spolszczajcie w ten sposób), tak temu wątkowi, jak i samemu speedsterowi, poświęcono niewiele miejsca. Jest to jedynie zaczątek całej historii, która później rozdziela się na kilka rozgałęzień. Centrum wszystkiego są natomiast emocje towarzyszące bohaterom, od miłości, po zazdrość i gniew. Jak we wcześniejszych dwóch tomach część członków drużyny pogodziła się z tym, kim są, uświadomili sobie, gdzie jest ich miejsce na świecie, tak teraz problem natury egzystencjalnej dotyka Starfire i Beast Boya. 

Rozterką pierwszej z tej dwójki poświęcono tylko jeden rozdział, ale był świetny pod względem zarysu fabularnego. Pozwalał on rzucić okiem na pewien element kultury Tamaranu, rodzinnej planety Starfire, jak i na wrogi jej gatunek, który za cel nadrzędny stawiał sobie eksperymentowanie na Tamaranach. Pamiętajcie tylko, wiek dla niej jest naprawdę drażliwą kwestią. 

Natomiast co się tyczy zielonego chłopaczka – cały tom powinien być zatytułowany “Piękna i Bestia”, jeżeli za prawa autorskie nikt by nie ścigał autorów. Spowodowane jest to tym, że tak naprawdę większa część komiksu jest poświęcona właśnie Beast Boyowi, który czuje, że zupełnie nie pasuje do drużyny Tytanów, jako jedyny nie ma domu, do którego mógłby się udać w sytuacji, gdy ich siedziba przestanie istnieć, odczuwa całkowity brak zrozumienia. Najlepszą opcją wydaje mu się ucieczka w krainę fantazji, w miejsce, gdzie każdy jest odmieńcem i nie pasuje do społeczeństwa. Z odrobiną kontroli umysłu. Tak pokrótce można opisać połowę historii zawartej w “Powrocie Kida Flasha”. 

Poza samymi głównymi bohaterami pojawiają się też gościnnie herosi znani z innych serii, dostają oni niewiele miejsca, acz Emiko odznaczyła się w interesujący sposób na kartach komiksu, gdzie wystąpienie Green Arrow było tylko dodatkiem – w końcu musiał zająć przynajmniej jeden kadr, kiedy jego siostra bierze udział w jakiejś większej akcji. 

Ciężko natomiast jednoznacznie powiedzieć coś o złoczyńcach, był Onomatopeja, który miał niewielki epizod, byli kosmici. Jednak to tylko niewielki fragment całości. Czytelnik bez wątpienia domyśli się kto będzie “głównym złym”, którego nie można usprawiedliwiać, a jednak… Można poczuć do tej postaci pewną dozę sympatii? Chyba będzie to odpowiednie słowo. Zagubiona istota, która chcąc dobra, czyniła zło. Jednak niezaprzeczalny jest fakt, że sam środek, który wykorzystywała do celu, kontrola umysłów, był czymś nieakceptowalnym. No i było nawiązanie do Piotrusia Pana! Nibylandia, chociaż pozornie mogła wydawać się czymś dobrym, po chwili zastanowienia i zbliżając się do końca historii, wykreowana została bardziej na wzór antyutopii. Jednak czy nie każdy miał chwilę, w której chciałby jednak pozostać dzieckiem? 

Fabularnie Benjamin Percy zrobił świetną robotę. Czytając, było widać, że maczał palce również przy „Green Arrow”. Romans wyważony, wrzucony tam, gdzie być powinien, delikatnie, nienachalnie. Beast Boy to dalej Beast Boy, którego wszyscy mogą znać z kreskówki, chociaż tutaj był bliższy każdemu z nas – nie był niepoprawnym śmieszkiem, przynajmniej nie przez cały czas. Pozostali bohaterowie – byli sobą, a Aqualad nie przodował w idiotycznej, nachalnej propagandzie (o czym wspomniałem w recenzji poprzedniego tomu). Scenariuszowy epizod zaliczył Marva Wolfman, współautor Starfire, który odpowiada za wcześniej wspomniany jeden rozdział poświęcony właśnie tej postaci, w którymś z powyższych akapitów wspomniałem, co o nim myślę, więc tylko dodam – no cóż, wyszła na obrażoną gwiazdeczkę, która zawsze musi być w centrum uwagi, a plany każdego muszą obejmować też ją, chociaż ostatecznie wyszła na prostą. 

Warstwa wizualna stoi na wysokim poziomie, chociaż czasami odnosiłem wrażenie, że największą uwagę jednak poświęcano Zmiennokształtnemu, ale to może przez to, że statystycznie to on miał najwięcej miejsca przeznaczonego tylko i wyłącznie dla niego. Walka Goliatha z GoliathBeastem, chociaż zajmująca może z cztery kadry, była piękna. Jon Snow mógłby się uczyć walki na bestiach, może walka z Nocnym Królem inaczej by się skończyła dla jego smoka. Khoi Pham i Scot Eaton – zróbcie jakiś poradnik smoczych walk! 

Kończąc krótko: Myśleliście kiedyś, że zupełnie nie pasujecie do miejsca, w którym jesteście? Myśleliście, że powinniście zniknąć / uciec / wyjechać w Bieszczady? Może to być dla was świetna lektura. Nie spotkały was takie myśli? Również polecam, z samej miłości, jaką darzyć można Nastoletnich Tytanów. No i gdyby nie to, że dziwnie byłoby mi skanować jedną z okładek to fapfolder, którego oczywiście nie mam, zostałby uzupełniony o jedną ze Starfire. 

Artykuł [Recenzja]: „Powrót Kida Flasha” czyli problemy wieku nastoletniego! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

feeling quite smug I have to say…

Post udostępniony przez Teagan Croft (@teagancroft) Lut 17, 2019 o 3:29 PST

Aktorka otrzymała kopię książki, która swoją premierę będzie miała dopiero 16 lipca. Komiks będzie opowiadał o przeprowadzce Rachel Roth do Nowego Orleanu, gdzie zamieszka z rodziną zastępczą po wypadku samochodowym, w wyniku którego straciła nie tylko pamięć, ale również matkę.

Jesteś już na naszym Discordzie?

Artykuł Co czyta Raven w przerwie między sezonami? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Artykuł może zawierać spoilery do odcinka 7×12 pt. „Emerald Archer” .

Odcinek został nagrany w stylu filmu dokumentalnego. Przybliża on historię Arrowa i jego drużyny, a także opowiada o tym, w jaki sposób ich pełna poświęceń praca wpłynęła na Star City. Podczas filmowania, Team Arrow natknął się na zamaskowanego mężczyznę, który pozornie zabijał lub atakował różnych mścicieli i kradł ich maski. Curtis szybko nadał mu pseudonim „Chimera”, nazwa ta przyjęła się w dalszej części epizodu.

W komiksowym uniwersum pod tym pseudonimem przez wiele lat kryło się wiele postaci. Pierwsza wersja to wróg Batmana, który potrafił zmieniać swój wygląd.  Dzięki tej umiejętności udało mu się porwać Jasona Todda.

W późniejszym czasie ten pseudonim został nadany również Eve Eden/Nightshade, kiedy pracowała pod przykrywką dla dżihadu. Druga zła Chimera ukradła tożsamość, którą następnie wykorzystał agent Checkmate.

Nawet z tak skomplikowaną historią, Chimera nie zawsze była kojarzona jako złoczyńca. Nazwa kodowa została użyta przez dwóch innych członków Teen Titans – Sanjeet Bhatia i Ra’ut L’lwer. Obecnie jest używana przez Króla Chimerę, magicznego członka Justice Society.

W Arrowie dostaliśmy dość ubogą postać, która swoje „zabawki” ukradła z różnych źródeł. Posiadał on najprawdopodobniej rękawice Deadshota oraz jakąś zbroję zaprojektowaną i wydaną przez WayneTech.

Pod koniec odcinka okazało się, że Chimerą był Kevin Meltzer, który uciekł z pobliskiego psychiatryka. Był na tyle zafascynowany mścicielami, że zaczął kolekcjonować ich maski.

Może to i lepiej, że okazał się słabym przeciwnikiem, gdyż twórcy mieli więcej czasu na dodanie wstawek o postaciach, których już raczej nigdy nie zobaczymy w serialu jak na przykład Ragman. Już za tydzień Team Arrow zmierzy się z seryjnym zabójcą.

Wpadnijcie na naszego Discorda podyskutować o serialach i o niczym.

Artykuł [Arrow]: Kim jest Chimera? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Od 2011 roku Arrowverse wnosi ekscentryczne postacie i historie DC na mały ekran w ekscytujący sposób. W grudniu ubiegłego roku Arrowverse przeszedł przez epickie wydarzenie, mianowicie Elseworlds, które opisywało masowe przerabianie linii czasu przez potężne siły. To nie była jedyna ekscytująca rzecz, na którą fani DC musieli czekać w grudniu, ponieważ w tym samym miesiącu pierwsza oryginalna seria DC Universe (Titans) zakończyła swój pierwszy sezon.

Aktorska adaptacja komiksu Teen Titans trwała jedenaście odcinków w serwisie streamingowym DC Universe i jest pierwszym z wielu projektów DC na tej platformie. W poczekalni już siedzą między innymi spin-off Titans – Doom Patrol. Podczas gdy fani zakochują się w Tytanach, wydaje się, że nie będą mogli zobaczyć, jak walczą u boku bohaterów Arrowverse w najbliższym czasie. Według The Hollywood Reporter Mark Pedowitz ujawnił podczas zimowego tournee Winter Television Association, że crossover Arrowverse / Titans nie widnieje na horyzoncie. Przyznał, że gdyby były takie plany, wiedziałby o tym.

Chociaż Titans i Arrowverse nie będą się krzyżować, oba wszechświaty będą rozszerzać się w ekscytujący sposób w nadchodzącej przyszłości. Pilot do serialu Batwoman z Ruby Rose jest obecnie w fazie prac, a fani DC Universe wkrótce otrzymają Doom Patrol, Swamp Thing, Stargirl, Harley Quinn i oczywiście drugi sezon Titans w serwisie streamingowym.

W związku z powyższym nie ma co rozpaczać! Zapraszam na naszego Discorda, gdzie zawsze jest wesoło.

Artykuł Nie będzie crossoveru Arrowverse z „Titans” – na razie pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Jak do tej pory z serialu wiemy tyle, że Emiko Queen to córka Roberta Queena i siostra Olivera Queena, jednak nie znamy jej matki. Fanów komiksów to mogło trochę zdziwić, gdyż tożsamość jej matki tam jest doskonale znana.

Emiko Queen po raz pierwszy pojawiła się w komiksie Green Arrow (tom 5. #18) autorstwa Jeffa Lemire’a i Andrei Sorrentino, który wydany został w 2013 roku. Emiko była przyszywaną siostrą Olivera, a także córką Roberta Queena i Shado. Jako dziecko zostaje porwana przez Komodo/ Simona Lacroixa, który wychował ją w przekonaniu, że jest jej ojcem. W końcu krzyżuje swoją ścieżkę z Oliverem i staje u jego boku.

Młoda Queen w końcu poznaje prawdę i zabija swojego przybranego ojca. Zamieszkuje z Oliverem w Seattle i na jakiś czas przyjmuje miano Red Arrowa. Dzieje się tak w momencie, kiedy Oliver zostaje zaatakowany przez Longbow Hunters.

W serii komiksów pod szyldem „DC Odrodzenie” Emiko pojawia się ponownie. Dalej zamieszkuje z Oliverem w Seattle, uczy się w liceum i pomaga bratu w łapaniu przestępców. Dalej przybiera czerwony strój, a więc przyjmuje ksywkę Red Arrow. W pewnym momencie zaczyna współpracować ze swoją matką, która jest lojalna organizacji zwanej Dziewiątym Kręgiem. W taki sposób, wraz z Shado, pokonują Olivera i zostawiają jego ciało na środku oceanu. Kłócąc się z matką odkrywa, że cały czas jest wierna bratu.

Później mamy tylko współpracę z Green Arrowem oraz Black Canary. Emiko zakłada strój Roya Harpera, aby pomagać uciemiężonym. Dalej działa jako Red Arrow. Jej historia dobrnęła do momentu, aż dołączyła do Młodych Tytanów.

Według fanów historia Emiko z komiksów jest inspiracją dla Thei Queen, co sprawia, że ta postać jest jeszcze bardziej interesująca. Według showrunnera Arrowa, Beth Schwartz, historia Emiko Queen z serialu będzie miała własną drogę i rozwój.

Nowe odcinki Arrowa w każdy wtorek (czasu polskiego).

Artykuł [Arrow]: Kim jest Emiko Queen? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Drugi tom Nastoletnich Tytanów skupia się właśnie na wspomnianym wyżej Jacksonie, znanemu jako Aqualad (W rodzimej wersji Young Justice był nazywany wodnikiem), który stara się poznać prawdziwego siebie i wykorzystać swoje moce, by nieść pomoc innym, by być docenionym. Oczywiście w całej historii nie brakuje elementów humorystycznych, o które dba Bestia będący fanem portali społecznościowych i rozgłosu w mediach. Głównymi przeciwnikami są znani fanom DC wodni przeciwnicy, a tym “głównym złym” jest Black Manta, który chce zdobyć artefakt pozwalający na nieograniczoną władzę nad wszelkiego rodzaju wodami. Oczywiście, młodych to rola, by temu zapobiec. 

Tylko jak prezentuje się sam komiks? Ogólnie pozytywnie, chociaż nie obyło się bez wad. Słyszałem opinie, że Aqualad w papierowym wydaniu jest w cholerę irytującym bohaterem i… nie był aż tak irytujący, jak się spodziewałem, chociaż na siłę zaznaczanie jego homoseksualizmu było nieco męczące… Rzeczywiście informacja “jestem gejem” była wciskana wręcz nachalnie i chyba w każdym z zeszytów tego typu słowa padały. Mimo całej mojej tolerancyjności, była to w moim mniemaniu spora wada. Rzucić raz czy dwa, by jego orientacja była zaznaczona, spoko. Zaznaczanie tego przy byle okazji jest już nachalne. 

Druga wada – akcja nie jest ciągła, a oznacza to tyle, że między zeszytami (pierwszym, a pozostałymi) jest pewna fabularna dziura, gdyż pomiędzy nimi odbywał się crossoverowy event Tytanów i Nastoletnich Tytanów, więc może pojawić się pewna niejasność, która może wpływać na odbiór całości. Odrobinę wrażenie poprawia streszczenie tego wydarzenia i jego wpływu na drugi tom, które zamieszczone jest tuż przed stronami pierwszego zeszytu. 

Zalety? Przyjemnie prowadzona akcja i wcześniej wspomniane elementy humorystyczne, w których przoduje Bestia, ale też swoje role mają pozostali członkowie drużyny, acz bardziej zespołowo niżeli jako indywidualności. Zgrabnie zrobiony origin Aqualada i jego droga do poznania prawdziwego potencjału posiadanych mocy. Widać tutaj, że za scenariusz odpowiadał Benjamin Percy, który także trzymał dłoń na Green Arrow, chociaż tutaj obyło się bez spisków, zaskakujących zwrotów fabularnych. Historia była prosta, niewymagająca, ale pozwalająca się zrelaksować.  

Chociaż walki mogłyby być… lepsze? Były krótkie, niewymagające, chociażby przyjrzenia co się zadziało na kartach. Ot, wszystko działo się szybko i w ostatecznym rozrachunku przychodziło bohaterom zbyt prosto. Okej, znalazła się więc trzecia wada. Jednak ciągle całość jest na plus. 

Co do rysunków ich poziom jest równy, na co zwykle staram się zwracać uwagę, kiedy przy jednym tomie pracuje większa liczba rysowników, czy też jeden lubiący mieć spadki jakości, tak tutaj ilustratorów było dwóch: Khoi Pham i Pop Mhan, wykonali oni naprawdę solidną pracę, a ich rysunki mogą się podobać. Na pewno część rysunkowa prędzej zachęci do zagłębienia się w treść pisaną, niżeli odwrotnie. 

Na zakończenie dodam jedynie od siebie, że z czystym sumieniem mogę Nastoletnich Tytanów polecić, zwłaszcza osobom, które mają sentyment do kreskówki emitowanej niegdyś na Cartoon Network. Bestia jest, prawie że identyczny jak jego ekranowy odpowiednik, chociaż fakt faktem – pozostali bohaterowie się różnią, ale go chyba każdy kochał. Tak? No i jest to przede wszystkim niewymagająca lektura, która pozwala na chwilę relaksu. 

Artykuł „Wejście Aqualada” – Recenzja drugiego tomu Nastoletnich Tytanów pochodzi z serwisu FLARROW.pl.