Edward Snowden bo to właśnie on zasługuje na miano bohatera naszych czasów, zaskarbił sobie serca ludzi tym, że wyjawiając wszelkie sekrety CIA i NSA wydał na siebie wyrok przez co tak naprawdę stracił życie, bo jak można żyć w ukryciu, uciekając od wydanego już wyroku przez sąd apelacyjny w USA.

Oczywiście nie sposób ocenić działań Snowdena na bardzo ryzykowne, ponieważ jego życie legło w gruzach, ale podpisując klauzulę poufności miał świadomość swoich czynów. Jednakże trzeba go docenić za prawdę, za to, że jako jedyny wyszedł przed szereg wielkich mocarstw i ujawnił to, jak trzymają nas w ryzach. Książka tak naprawdę zawiera rozmowę Snowdena z pisarzem, która została wydana po długiej i czasochłonnej korekcie dodając przy tym pewnie znaczną ilość pikanterii, która została ukazana w dniu premiery książki.

Snowden w swojej książce „Pamięć Nieulotna” opowiedział o wielkim strachu przed lotem nad Polską, co zostało przechwycone przez wszelkie media w naszym kraju, to jest właśnie ta wspomniana pikanteria, która wspomogła akcję marketingową książki. Oczywiście nie omieszkał również wspomnieć o tajemniczych więzieniach CIA w Polsce (tak, kolejna pikanteria):

Martwiła mnie długa przerwa w podróży w Moskwie, gdzie mieliśmy czekać niemal 20 godzin na lot do Hawany. Znacznie bardziej bałem się jednak następnego etapu. Lot z Rosji na Kubę przecinał przestrzeń powietrzną NATO. Nie byłem szczególnie zachwycony perspektywą przelotu nad Polską, która w trakcie całego mojego życia robiła wszystko, żeby zadowolić amerykański rząd.

 

Polska gościła nawet tajne więzienia CIA, gdzie moi koledzy z wywiadu stosowali wobec więźniów „wzmocnione techniki przesłuchań”, co jest eufemizmem z czasów ery Busha oznaczającym tortury.

Książka zawiera 430 stron, w których zawarte są takie informacje jak historia prawie całego życia Snowdena, od czasów dzieciństwa, po już dorosłość, a także jego problemach i rozterkach rodziców, a także ich rozwodzie. Snowden opisywał również jego zainteresowanie komputerami i światem Internetu, gdzie spędzał większość swojego życia, a później na lekcjach w szkole odsypiał zarwane noce. Czyli możemy wywnioskować, że jest to osoba, która niczym nie odróżnia się od nas, bo przecież my sami nie raz zerwaliśmy nocki oglądając np. ulubione seriale.

Podczas pracy w NSA, Edward Snowden wpadł w pewien paranoiczny chaos, gdy widział możliwości narzędzi do inwigilacji obywateli USA i nie tylko. Jego strach i obawy odbijały się również na związku z Lindsay Mills, którą przez cały czas przekonywał, iż może być podsłuchiwana i kontrolowana przez agencje USA. Starał się ją przekonywać, by ta zaprzestała korzystać z mediów społecznościowych, takich jak instagram czy facebook. Miał również obawy co do rozmów telefonicznych i smsów. Na dodatek uprawianie seksu również nie było już tak przyjemne, gdy ma się w świadomości to, iż ktoś, gdzieś może widzieć ich zabawę.

Autobiografia zawiera również wszelkie historie z jego kariery, a także podróży po całym świecie. Na dodatek możemy poczytać dzienniki Lindsay Mills – prawdopodobnie jeszcze ówczesnej żony Snowdena. Dowiemy się także o jego ucieczkach i współpracy z FSB oraz życiu w Rosji.

Szczerze powiedziawszy książka „Pamięć nieulotna” jest skierowana dla osób zafascynowanych komputeryzacją i światem Internetu oraz dla pewnego rodzaju spiskowców. Bo to właśnie z niej możemy dużo się dowiedzieć i nauczyć, a także jak chronić swoją prywatność. Chociaż najważniejszą edukacją jest to, by nie postępować jak Snowden, który wyjawił wszelkie tajemnice agencji swojego kraju przez co grozi mu kara pozbawienia wolności. Z zawodu jestem inżynierem sieci i systemów informatycznych, więc dla mnie jest to pozycja obowiązkowa do przeczytania przy której świetnie się bawiłem, czytając historię podobnego gościa do mnie, który jest zafascynowany komputeryzacją i hackingiem. Być może kiedyś pójdę jego śladami i wyślę CV do ABW, chociaż z pewnością nie wyszedłbym przed szereg jak Snowden, wyjawiając wszelkie tajemnice państwowe, by później bawić się w uciekiniera przy okazji pisząc książkę. Zatem Edwarda Snowdena możemy nazwać lekkomyślnym głupcem, jak i również pewnego rodzaju bohaterem, który wziął na barki odpowiedzialność swoich czynów i wyjawił sekrety, aby otworzyć oczy wszystkim ludziom na świecie. Autobiografia daje nam wiele do myślenia i chociaż nie zamkniemy się przed technologią, to możemy w mały sposób starać się dochować naszych sekretów i nie dzielić się nimi z różnego typu agencjami. Także czasami warto trzymać pieniądze w słoiku, nie pstrykać sobie „nudesków” i nie być nadto wylewnym podczas wirtualnych rozmów. Moim zdaniem warto poświęcić swoje oszczędności i zakupić książkę, która bardzo umila wolny czas i co najważniejsze uczy i daje do myślenia.

Nie czekaj, kup „Pamieć nieulotną” już teraz!

Opis wydawcy:

Książka, na którą czekało wielu. Prawda o Edwardzie Snowdenie i kulisach jego dramatycznej decyzji. Prawda o masowej inwigilacji i o tym, że z internetowych konsumentów staliśmy się internetowym towarem. Snowden, CIA, NSA. Od zafascynowanego technologią chłopca po amerykańskiego cyberszpiega. Od idyllicznego dzieciństwa po skomplikowaną dorosłość, która wstrząsnęła światem. To trzeba przeczytać.

W 2013 roku 29-letni wówczas Edward Snowden – były agent Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) i pracownik kontraktowy Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) – zaszokował świat, odchodząc z amerykańskiego wywiadu i ujawniając, że rząd Stanów Zjednoczonych w tajemnicy pracuje nad metodami przechwytywania i rejestrowania wszystkich rozmów telefonicznych, wiadomości tekstowych i e-maili.

Doprowadziłoby to do powstania systemu masowej inwigilacji na niesłychaną skalę, który umożliwiałby wgląd w prywatne życie każdej osoby na świecie. Sześć lat po tym głośnym wydarzeniu Snowden w swojej książce po raz pierwszy ujawnia, jak pomagał tworzyć ten system oraz jak ostatecznie kryzys sumienia pchnął go do trudnych życiowych decyzji.

Od sielankowych klimatów przedmieść przy obwodnicy Beltway, gdzie spędził dzieciństwo, po tajne przydziały z ramienia CIA i NSA – „Pamięć nieulotna” to wyjątkowe świadectwo błyskotliwego młodego człowieka, który dorastał w erze raczkującej ogólnoświatowej sieci, by potem stać się szpiegiem, sygnalistą, a w końcu – na wygnaniu – głosem sumienia internetu. Pamięć nieulotna to książka napisana z pasją, żarliwością i bezlitosną szczerością; niezwykle ważna, bo opisująca nasze miejsce w świecie ery cyfrowej, niosącej wspaniałe możliwości i przerażające zagrożenia.

Artykuł Edward Snowden bohater naszych czasów? – Recenzja książki „Pamięć nieulotna” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za udostępnienie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego kupując na Ich stronie Egmont.pl!

KLIKNIJ TUTAJ ABY KUPIĆ KOMIKS NA EGMONT.PL! 

Autorami komiksu są Brian K. Vaughan („Y: Ostatni z Mężczyzn, Saga”), który odpowiada za scenariusz, Tony Harris („Seria JSA, Starman”), stojący za rysunkami oraz dopełniający to wszystko kolorami J.D. Mettler („Supernatural: Origins”, „H-E-R-O”).

Zacznijmy od fabuły. Ostatnio przeczytałem dość sporo rzeczy, a samą Ex Machinę poznałem stosunkowo dość późno, bo jeszcze w tym roku. Nigdy nie miałem parcia na tę serię, aż pewnego nudnego dnia przysiadłem do niej i cóż… Już wiedziałem, że nie będzie to zwykłe czytadło, a seria, którą z przyjemnością będę otwierał i to nie raz. Czytając drugi tom moje stanowisko tylko się upewniło, jest to masterpiece, arcydzieło, po prostu solidny kawał historii i literatury.

Komiks opowiada dalszą historię mężczyzny, Mitchella Hundreda, architekta, który rozwiązując zagadkę dziwnego obiektu w rzece  Hudson (nie jestem pewien nazwy rzeki) padł ofiarą wybuchu, przez co jego jego twarz została okaleczona i oszpecona, a on sam posiadł niezwykłą moc… rozmawiania z maszynami. Czy to silniki, bronie, czy laptopy, on potrafi się z nimi dogadać.
Trochę po ataku na World Trade Center, którego nie udało mu się do końca powstrzymać jako Wielka Machina, postanawia porzucić ścieżkę samotnego mściciela (w sumie nie takiego samotnego, miał dwóch pomocników!) i zostać burmistrzem Nowego Jorku, co z resztą mu się udaje!

Mitchell jest fanem komiksów, także bardzo często możemy zetknąć się z nawiązanami do komiksów DC z przełomu poprzedniego wieku. Oprócz niego mamy całą gamę postaci, takich jak chociażby Bradbury, lojalny ochroniarz oraz Kreml, mentor, który odegrał w życiu Mitchella rolę ojca. Oboje byli pomocnikami Wielkiej Machony w krucjacie przeciwko złu. Poza tym, Journal Moore, sympatyczna sekretarka Mitchella, później minister ds. młodzieży czy nieznośna i wredna Kapitan Amy Angotti, która grozi Mitchellowi więzieniem za każde choćby napomknięcie o jego zdolnościach (Coś jak obecnie Dinah w Arrow).

Opowieść sprawnie lawiruje między heroicznymi wyczynami naszego głównego bohatera, a jego rządami jako burmistrz Nowego Jorku, także dostajemy nie tylko superbohaterswto, które swoją drogą jest w tym komiksie inne niż to, które widzimy chociażby we wszelkiej maści Batmanach albo innych Supermanach, ale też intrygi polityczne oraz próby związania końca z końcem nie poddając się amerykańskiemu systemowi władzy. Fabuła szybko się rozwija a całość jest idealnie wyważona między dwoma wyżej wymienionymi elementami.
Oczywiście komiks nie jest dla każdego, bo polityczne aspekty, których jest baaardzo dużo mogą niektórych znużyć, choć myślę, że są na tyle ciekawe, że warto!

Kolejnym aspektem są rysunki i kolory, które znowu są świetne! (Ten komiks chyba nie ma minusów, albo takie niezauważalnie malutkie :D)
Rysunki wykonane przez Tonego Harrisa są świetne, a autor przeszedł samego siebie. Wszystko wygląda strasznie naturalnie, a twarze oddają smutek, radość czy zakłopotanie. Fajnie, że autor nie bał się pokazać niekórych intymnch części ciała, przez co komiks wydaje się jescze bardziej brudny, taki wiecie, jak Nowy Jork! Na koniec rysunków warto wspomnieć o kolorzyście J.D Mettlerze, który ogólnikowo wykonał swoją robotę na 5-. Wszystko byłoby okej, super, luks, gdyby nie to, że czasami zdarza się, że miejsca, które powinny być ciemniejsze, bardziej oddawać mroć, są zbyt jasne, a miejsca, które powinny oddawać taką wiecie, jasność, radość są zbyt ciemne, takie jest moje zdanie na ten temat.

Dodatkowo do komiksu dostajemy cały scenariusz oraz kilka naszkicowanych plansz.

Podsumowując: Fabuła idzie sprawnie i sprytnie lawiruje między thrillerem politycznym a superbohaterkimi wyczynami, rysunki są świetne, genialnie okazują ludzie miny, zachowania albo reakcje.
Kolory mogłby być w niektórych miejscach nieco inne, ale to taki drobny minusik. Jak pisałem wcześniej, jest to arcydzieło i z całego serca namawiam do przeczytania go!

KLIKNIJ TUTAJ ABY KUPIĆ KOMIKS NA EGMONT.PL! 

• Format:170×260 mm
• Liczba stron:252
• Oprawa:twarda
• Papier:kredowy
• Druk:kolor
• ISBN-13:9788328134515
• Data wydania: 17 październik 2018

Artykuł Wielka Machina, coś się kończy, coś się zaczyna – Ex Machina TOM 2. [RECENZJA] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Jeśli jesteście już zmotywowani, to zapraszam do dalszej części informacji dot. konkursu!

Jeśli kiedykolwiek byłeś/byłaś przebrana za postacie z DC Comics lub Marvela, a nawet posiadasz ciekawą koszulkę, maskę… Zgłoś się do nas, by wziąć udział w tym konkursie! Liczy się dobra zabawa! Na zgłoszenia czekamy do 29 stycznia 2017r., a już dnia następnego ruszamy z konkursem w formie galerii zdjęć na naszym fanpage @FLARROW.pl

Wygrywa zdjęcie (osoba) z największą ilością lajków! Więc to fani decydują kto wygra ten konkurs!

Nie oznaczamy autorów zdjęć w tym przypadku fotografów. Zamieszczamy informację o osobie na zdjęciu i przedstawionej postaci!!!

Zgłoszenia możecie dokonywać w komentarzach pod artykułem lub na naszym fanpage’u w formie prywatnej wiadomości.

Czas rozstrzygnięcia konkursu do 03.02.2017r.

Powodzenia!

Treść informacyjna służy również jako regulamin.

Artykuł Konkurs na najlepszy przebranie z Superheroes in Concert! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Willa Holland od dziecka fascynuje się Batmanem.

Katie Cassidy preferuje za to inną postać znaną nam z Gotham, kogoś kogo często kojarzymy z wyżej wymienionym nietoperzem (I nie jest Robinem i Alfredem!) postać którą możemy przypisać zarówno do bohaterów jak i do złoczyńców – Catwoman.

Charlotte Ross posiada za to swojego bohatera, który dla odmiany nie jest fikcyjny, a stąpa po naszej ziemi – Jane Goodall – działaczka w obronie praw zwierząt, jak znajdziecie chwilę czasu – poczytajcie o jej dokonaniach.

David Ramsey choć odgrywa rolę bohatera z uniwersum DC, jego ulubionym herosem jest postać z Marvela – Moon Knight

Największym zaskoczeniem był wybór Paula Blackthorne’a, który nie wskazał żadnego bohatera, gdyż… żadnego z nich nie wielbi tak bardzo jak arcy wroga Batmana – Jokera

Spodziewaliście się takich wyborów? A jaki jest WASZ ulubiony heros?

Artykuł Obsada Arrow zdradza ich ulubionych superbohaterów pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

To teraz przejdźmy do tematu. Pierwszym bohaterem, którego wybrałem i jest jednym z moich ulubionych, jest cichy strażnik i czujny obrońca Gotham – Batman.

Może zacznijmy od jego początków. Batman po raz pierwszy pojawił się w 1939 roku w #27 numerze Detective Comics, który później stał się inspiracją do stworzenia osobnego komiksu Batman #1 w 1940 roku.

W Detective Comics #27 dowiadujemy się o tym że w mieście Gotham jest strażnik nazywany Człowiekiem-nietoperzem, widzimy też że pod maską kryje się multimilioner Bruce Wayne, lecz nie ma tam mowy jak stał się on mścicielem, aż do numeru #33, w którym to mamy okazję spojrzeć w przeszłość. Jak się okazuje historia Mrocznego Rycerza rozpoczyna się pewnej pamiętnej nocy, gdy Bruce i jego rodzice – Thomas i Martha Wayne wracają z filmu do domu. Zostają zatrzymani przez złodzieja, który postanawia zabić parę bogaczy na oczach małego chłopca.

W następstwie tego młody Bruce poprzysiągł, że poświęci resztę dni swojego życia tocząc wojnę z przestępczością, by zemścić się za śmierć rodziców. Przez kolejne lata ćwiczył swój umysł oraz ciało, by przygotować się do misji, którą sobie wyznaczył.

Gdy już czuł się gotowy musiał wymyślić symbol, który siałby strach w sercach jego wrogów. W momencie, gdy o tym rozmyślał przez otwarte okno wleciał nietoperz, który stał się inspiracją do kreacji kostiumu i znaku.

Przez lata młody Batman współpracował z porucznikiem policji Jamesem Gordonem, swoim lojalnym lokajem – Alfredem oraz wiernym pomocnikiem – Robinem, który również w dzieciństwie został tragicznie osierocony. Po latach Bruce w końcu odkrywa, że za zabójstwem jego rodziców stoi szef małej grupki przestępczej – Joe Chill. Postanawia się z nim spotkać, ujawnia mu że Batman to Bruce Wayne i mówi że to on zabił jego rodziców. Nie krzywdzi przestępcy, ale przypomina, że będzie obserwował każdy jego ruch i gdy tylko będzie on niezgodny z prawem, zjawi się, by go zaaresztować.

Przerażony Chill próbuje zwołać do pomocy swoich wspólników, lecz gdy tylko mówi im o tym, że był człowiekiem, który zabił rodziców Batmana, zostaje przez nich zamordowany. Powodem zabójstwa było to, że złoczyńcy zaczęli obwiniać go o bycie głównym powodem dla którego Wayne stał się mścicielem i walczył z przestępczością. Śmierć człowieka, który zniszczył jego życie zamyka w pewien rozdział, lecz ten nadal jest zdeterminowany, by walczyć z przestępczością. Wkrótce w Gotham zaczyna pojawiać się coraz więcej czarnych charakterów i psychopatów, takich jak Joker, który stał się zaciekłym wrogiem Batmana.

Batman wielokrotnie ratował Gotham od Jokera oraz złoczyńców takich jak: Ra’s al Ghul, The Riddler, Two Face.

Ale ponosił też porażki, np. złamanie kręgosłupa, które zafundował mu Bane czy śmierć drugiego Robina(tak, to dokładnie ten Robin – Jason Todd, którego zbroja pojawia się w filmie Batman v. Superman). Aczkolwiek mimo porażek czy oporu jaki stawia mu świat Bruce nigdy nie poddaje się w walce ze złem.

Przez lata było wiele wyobrażeń Batmana, zaczynając od detektywa tropiącego człowieka winnego za śmierć jego rodziców, po bezwzględnego mściciela, który chce zniszczyć przestępczość, by już nigdy nie doprowadzić do takiej sytuacji, jaka spotkała jego, gdy był dzieckiem.

Komiksy warte przeczytania? To chyba dość głupie pytanie bo wszystkie warto chociażby przejrzeć, jeżeli chodzi o kreskę to najbardziej widowiskowe będą te z New 52, lecz warto też poznać starsze wizerunki Batmana, a w internecie naprawdę można znaleźć nawet te najstarsze. Filmy podobały mi się wszystkie, szczególnie ten z 1989 roku oraz kreacja Batmana, którą stworzył Ben Affleck w filmie Batman v. Superman. Polecam także sprawdzić animacje wydawane przez DC – np. Batman: Gotham Night, Batman: Bad Blood.

Mógłbym się dalej rozpisywać, opisywać przygody, lecz poprzestanę na tym i dam Wam możliwość zapoznania się z Mrocznym Rycerzem samemu. Wszelkie pytania kierujcie do mnie w komentarzach, chętnie odpowiem, gdy tylko moja wiedza mi na to pozwoli. Podawajcie też propozycje bohaterów, których początki chcielibyście poznać. Dziękuję za poświęcony czas i zapraszam na kolejne artykuły z serii. Do zobaczenia!

Artykuł [Bohaterowie: Geneza] #1: Batman pochodzi z serwisu FLARROW.pl.