Na subreddicie Marvel Studios cyklicznie organizowany jest Theory Thursday, w trakcie którego fani mogą wrzucać w komentarzach najróżniejsze teorie na temat przyszłości MCU. Jedna z najnowszych dotycz tego, w jaki sposób Jane Foster może uzyskać moc Thora.

Chociaż magiczny młot Thora został zniszczony przez Helę w Thor: Ragnarok, dzięki podróżom w czasie z Endgame bohaterowi udało się odzyskać swoją ukochaną broń, by w epickim finale filmu przyłożyć nią Thanosowi – i zagwarantować nam od lat wyczekiwaną przez fanów scenę, czyli Kapitana Amerykę podnoszącego Mjolnira. Jednak w jednej z ostatnich scen filmu Steve zwraca młot do prawidłowej linii czasowej, co sprawia, że wielu z nas zadaje sobie pytanie: „jak Jane Foster może stać się nowym Thorem, skoro w głównej rzeczywistości MCU Mjolnir nie istnieje?”.

Według tej teorii, gdy Odyn umarł, wszystkie jego zaklęcia straciły moc, zarówno to trzymające helę w ryzach, jak i to stawiające warunek, że Mjolnir może podnieść jedynie osoba godna. Możliwe więc, że nowy Mjolnir powstanie z kawałków tego starego – w końcu teraz każdy może je podnieść. Albo, tak jak Thor w Endgame, Jane (jeśli jest godna) uda się w szybką podróż do alternatywnej rzeczywistości i stamtąd ściągnie dla siebie nowy młot.

Co myślicie o takiej teorii? Może macie własną, którą chcielibyście się podzielić? Dajcie nam znać w komentarzach, na facebooku i na naszym Discordzie!

Artykuł Jak Jane Foster uzyska moc Bogini Piorunów w „Thor: Love and Thunder”? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Widzimy w nim Avengersów wraz z Kapitan Marvel, którzy główkują nad tym, w jaki sposób pokonać Thanosa. Podczas kiedy Bruce oddaje się swoim myślom, Carol sugeruje, aby odbić kamienie z rąk tytana.

Jej planem jest podjęcie walki z Thanosem, na co zgadza się Kapitan Ameryka. Jest on świadom, że to najprawdopodobniej jedyny sposób na zrewanżowanie się  i przywrócenie do życia wszystkich ofiar „pstryknięcia”.

War Machine zadaje jej pytanie, dlaczego w takim razie prędzej im nie pomogła. Danvers odpowiada, że we wszechświecie są planety, które nie mają swoich obrońców.

Klip kończy się sceną z wcześniejszego zwiastunu, w którym to Thor przywołuje Stormbreakera zaraz obok głowy Kapitan Marvel, czekając na jej reakcje. Oczywiście to jej nie rusza, a asgardzki bóg rzecze: „Lubię ją„.

Muszę przyznać, że po tym krótkim fragmencie nawet mi, tak zwany hype, rośnie coraz bardziej.

Na naszym Discordzie zaraz ruszą rozmowy na temat kolejnego filmu od Marvela.

Artykuł [Zobacz]: Plan na pokonanie Thanosa ujawniony! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Lecz co najistotniejsze, zaangażowanie w produkcję kontynuacji „Wojny bez Granic” zostało dawno zakończone, czyli główne zdjęcia do niezatytułowanego wciąż „Avengers 4” zostały teoretycznie przypieczętowane, i to na ostatni guzik. Ewentualnie, pozostaje możliwa postprodukcja, w której można by coś zmienić, nadpisać coś w scenariuszu, potem dograć jakieś sceny oraz popracować nad montażem. To wszystko ma miejsce, jak za zamkniętymi drzwiami, a podejrzewam, że Kevin Feige, bracia Russo i scenarzyści będą o wiele bardziej strzec fabuły „Avengers 4” niż „Infinity War”, tak jakby mieli pod sobą tajemnicę receptury na Coca-Colę. Miłośnikom MCU pozostaje roczna męczarnia spekulacji nad wszystkim, co może wydarzyć się w kontynuacji „Avengers 3„, a może wydarzyć się wiele i może pojawić się każda w miarę rozsądna do fabuły produkcji postać, skoro w „Wojnie bez Granic” mieliśmy samego Red Skulla, którego absolutnie nikt się nie spodziewał.

Niszczyciel światów – ten, który zabijał, mówiąc, że to dla zaspokojenia wiedzy i uzyskania odpowiedzi na najważniejsze, dręczące go pytania. To on, dziecię Tytana, wielki geniusz i jednocześnie kierująca się czystą logiką, kalkulacją i empiryzmem, pozbawiona uczuć Istota. To Thanos: Thanos, który w „Avengers: Infinity War” zrobił swoje i teraz napawa się widokiem tego, co udało mu się dokonać. Thanos, który możliwe że skory do pojedynku by już nie był. Jedynym wyjątkiem, który mógłby go poruszyć, byłby jakiś byt, który przedarłby się przez szczelinę nadżartą w siatce Wszechświata, wyprutą przez moc Rękawicy Nieskończoności, czyli gargantuiczną emanację energii związaną z jednorazowym użyciem mocy wszystkich Gemów Nieskończoności przez niego samego: „szalonego tytana”. Takie wydarzenie w skali Wszechświata i tak byłoby czymś niezwykłym i  na pewno musiałoby w jakiś sposób wpłynąć na strukturę Kosmosu. Tym bytem, który by skorzystał z okazji i najechał nasz Wszechświat, a tak mogłoby być, byłby np. Annihilus – koszmarna mara, stwór ze Strefy Negatywnej. To właśnie w filmie ta Strefa albo jakiś odrębny wymiar lub Wszechświat rozdarłyby się tak, że Annihilus z niego by uciekł, a niekoniecznie produkcja kinowa musi w 100% adaptować świat historii obrazkowych. Jednym słowem Thanos wolałby utrzymać tę obdarowaną jego łaską i „błogosławieństwem” życia połowę świadomego Kosmosu w egzystencji, niż nie mieć nic i w konsekwencji samemu zniknąć.

Żeby było jasne, Thanos nigdy nie był i nie będzie bohaterem, przynajmniej w obecnej końcowej części cyklu MCU i być może później. Wystarczy doświadczyć tego: to, co zrobił z Asgardczykami na początku „Avengers: Infinity War”, jak mordował dziesiątki istnień, by zdobyć kolejny Klejnot: Klejnot Nieskończoności. Nawet wspominając swój pierwszy tryumf w kwestii zdobycia Klejnotu Mocy, „szalony tytan” napawał się zwycięstwem, emanował dumą nad wiktorią odniesioną na Xandarze, nad zgładzonymi tam istnieniami. Rękawica czy jeden z tych osobliwych artefaktów nie zmieniły Thanosa. Thanos w odbiorze innych postaci, jako ktoś bestialski, okrutny i chłodny był od zawsze. Mówiąc krótko i bez ogródek, temu niezwykle potężnemu łotrowi nie dane jest zostać bohaterem, lecz nikt nie powiedział, że nie mógłby –  o czym wspomniałem wyżej – dołączyć do „Mścicieli” i innych ziemskich herosów i choć raz powalczyć z nimi o godność i przetrwanie Wszechświata. Dodatkowo, jeśli śmierć Gamory zaczyna gnieść umysł Thanosa i rozpruwać jego sumienie, to Thanos, jeśli Rękawica nadal jest w jego posiadaniu i jest cała, może stracić nad nią kontrolę.

Warto na chwilę wrócić do komiksowego pierwowzoru, z którego właśnie Thanos jest najbardziej znany i kojarzony: „Infinity Gauntlet„. To w nim ów łotr dokonuje okrutnego, niszczycielskiego czynu: zgładzenia połowy istnień we Wszechświecie, co udaje mu się dzięki Rękawicy Nieskończoności z wszystkimi na niej zebranymi Klejnotami. Po tym osobliwym akcie szalony tytan odbywa astralny spacer, jego dusza opuszcza ciało, a w tym czasie nieświadomy wydarzeń w normalnej rzeczywistości Thanos nie zauważa, jak Nebula kradnie mu Rękawicę. Mało tego, mocarny łotr popada w niemałe tarapaty, ale ratuje go z tego Adam Warlock i Doctor Strange. Warlock tłumaczy Thanosowi, że tak naprawdę nigdy nie był on do końca godzien nosić i używać tak gigantycznej mocy jak ta, którą magazynował w Rękawicy. W końcu Thanos w pewnym sensie rozumie to, czego w życiu dokonywał i to, co przekazał mu Adam. Postanawia dołączyć do Strange’a, Warlocka i Silver Surfera, i odebrać Nebuli Rękawicę, a i to się ostatecznie udaje. Po tym wszystkim „szalony tytan” odchodzi na, nazwijmy to… emeryturę. Teraz pragnie odpocząć, wieść spokojne życie i odpokutować.

By poznać bardziej postać Thanosa, to, jaką istotą i osobistością był w komiksach, gdyż jego obraz z MCU tak naprawdę jest nikły, początkujący, odsyłam Was do powyższego komiksu: „Infinity Gauntlet„, i całego crossoveru Marvela: „Infinity” oraz przede wszystkim do „Thanos Powstaje” z serii „Marvel Now!”.

Czy sądzicie, że niszczyciel światów, Thanos, stanie u boku ziemskich herosów choć ten jeden, jedyny raz, by pokonać dużo większe zagrożenie i ocalić Wszechświat? Czy taki scenariusz  w „Avengers 4” w ogóle jest możliwy?

Artykuł Niesamowita teoria. Narodziny Thanosa jako bohatera. Czy tak będzie w „Avengers 4”? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

To była geekowska rzeźnia, a wrażenia, emocje, zrównoważony rozmach, kwestie i zlepki słów pełne humoru, jak te Draxa porównujące Thora i Quilla – ich wygląd i zachowanie, czy docinki między Starkiem a Strażnikami, były poza granicami jakiejkolwiek percepcji. Ten film potrafił pochłonąć widza doszczętnie, jak Avengersów czy inne istoty ludzkie; ba! istoty mające świadomość i dusze, wchłonięte przez Kamień Duszy a najbardziej prawdopodobne: przez całą Rękawicę w ostatnich minutach filmu. Nie widzę tego, by wszystkie jednostki świadome swej egzystencji obróciły się w perzynę, nie mówiąc już o eksterminacji grupy Avengersów.

„Avengers: Infinity War” oprócz tego, że wyszło ultragenialnie jako film, i nie można chyba sobie wyobrazić lepszego podsumowania dziesięciolecia działalności MCU, to oglądając to widowisko i znając resztę filmów MCU, odnosi się wrażenie, i zresztą tak jest, że wszystko miało prowadzić do starcia z Thanosem: najpotężniejszym, najlepszym – tzn. najbardziej kompletnym łotrem w MCU i prawdopodobnie najmocarniejszym w całej historii kinowych adaptacji komiksów. Bracia Russo dobrze zrobili w początkowych minutach filmu, kierując Hulka naprzeciw Thanosa, którego Thanos w starciu po prostu poniżył, zmiażdżył, jak miażdży się najgorsze robactwo. Dodajmy do tego Thora, którego czaszkę Thanos mógł skruszyć tak szybko, jak w wiór obraca się jakąś skorupę. Nie zapomnijmy o śmierci Lokiego, którego uważano za solidnego łotra w Kinowym Uniwersum Marvela, lecz on, i to wszystko o czym wspomniałem blednie przy niszczycielu światów i niestrudzonym wędrowcu, przed którym drży Nieskończoność, Thanosie; niknie już w pierwszych minutach filmu. Tak kreuje się naprawdę solidnego, prawdziwego adwersarza bohaterów, a to dopiero był początek tego obrazu braci Russo.

Spośród wielu zaskoczeń „Avengers: Infinity War”, jedno wybijało się szczególnie: powrót postaci, której na wielkim ekranie nie widzieliśmy od 2011 r., Red Skulla. Zanim widzowie spotkali swym wzrokiem na Vormirze okrytego mistycznymi szatami o bazaltowym głębokim zabarwieniu, Johanna Schmidta, spod których lekko wystawała jego charakterystyczna koścista, trupia twarz, torturowana przez Thanosa Nebula wpłynęła na sumienie Gamory tak, że ta wyjawiła Thanosowi lokalizację ostatniego z Kamieni, którego Thanos potrzebował do skompletowania Rękawicy, do osiągnięcia absolutnej, destrukcyjnej potęgi. Tym miejscem na mapie Wszechświata okazał się być Vormir, więc tam  zachłanny Thanos udał się wraz z Gamorą. Kiedy tam przybyli, ich oczom ukazała się jałowa, szarawa ziemia i niezbyt ciekawe, dołujące ukształtowanie planety. Jednak był tam ktoś jeszcze: Red Skull, którego poszukiwanie potęgi Kamieni zesłało go na Vormir, na którym teraz odbywa coś w rodzaju kary bądź pokuty. Red Skull tłumaczy Thanosowi, że odzyskanie Kamienia Duszy wiąże się z poświęceniem duszy żyjącej istoty: „dusza za duszę”. Nie było miłości do śmierci, było natomiast głębokie, skomplikowane uczucie do Gamory, dlatego też tylko ją mógł poświęcić Thanos. Szaleniec z Tytana zrzucił ją z wysokiej grani, wprost na twarde jałowe podłoże. Jego córka nie mogła przeżyć, lecz Thanos… już wcześniej zdecydował: jedno życie w zamian za połowę istnień Wszechświata. Thanos okazał Wszechświatu miłosierdzie.

Skoro Red Skull oraz Gem Duszy został uwolniony, a możliwe, że po akcji Thora w Wakandzie pod koniec produkcji znowu stracony, nie ma sensu, by Red Skull egzystował skruszony dalej na Vormirze. Jest to jedna z fanowskich idei, ale gdyby tak było, Schmidt jakoś z tej martwoty planety by się uwolnił albo zrobiłby to ktoś za niego. Pojawienie się Red Skulla w „Avengers: Infinity War” wyglądało rzeczywiście ciekawe i nie było to do końca jednoznaczne. Możliwe, że jego sytuacja wyjaśni się w „Avengers 4”. Kto wie, czy nie zobaczymy go w nowym cyklu MCU po 2019 roku. A Wy co sądzicie o „nowym” miejscu przywódcy „HYDRY” w tym filmie, w „Avengers: Infinity War”?

A na koniec kilka słów o ostatniej scenie niniejszej produkcji, tuż przed jej końcowymi napisami. Jedna z niezliczonej ilości fanowskich teorii głosi, że po tym, jak teoretycznie – gdyby się tak jednak stało – Thanos wymordował połowę Wszechświata, by druga mogła się rozwijać i żyć jej kosztem, łotr z Tytana znalazł się w malowniczym otoczeniu nie na Tytanie, lecz na Vormirze, jakby tkwił w jakiejś iluzji albo… w Kamieniu Duszy. Może kilka słów o tym od Was usłyszę; co sądzicie?

Artykuł Powrót ważnej postaci w „Avengers: Infinity War”! Omówienie [SPOILER] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.