Fabuła całej produkcji opiera się na tym, że rodzina królewska Inhumans w wyniku zamachu stanu zostaje pozbawiona tronu, w związku z czym jest zmuszona ukryć się na Ziemi. Mógłby to być bardzo ciekawy koncept, gdyby wykonanie nie stało na tak niskim poziomie. Całe przejęcie władzy przez Maximusa odbywa się błyskawicznie. Nie czuć przy tym żadnej intrygi, nie wiadomo co motywuje osoby wspierające brata króla, ani nie da się wciągnąć w jakikolwiek sposób. Skoro początek był fatalny, to czy seria ta broni się w późniejszych odcinkach? Nie, było tak samo źle, a nawet gorzej. Wątków części protagonistów, jak np. krótkiej kariery hodowcy narkotyków i miłosnego życia Karnaka, czy oddziału surferów Gorgona, równie dobrze mogłoby nie być i nic by się nie stało. Na dłuższą metę aspekty te nie mają znaczenia. Podobna sytuacja jest z Crystal, która jest w ogóle niepotrzebna. Przez moment jest księżniczką uwięzioną w zamku, a potem nie ma już absolutnie żadnego znaczenia dla dalszego przebiegu historii. Akcja idzie do przodu w bardzo powolnym tempie. W kilku odcinkach praktycznie nic się nie dzieje, przez co serial wychodzi bardzo nudno. Jeśli zaś chodzi o epizod kończący pierwszy sezon, to ogląda się go bez jakiegokolwiek zaangażowania lub ciekawości. Nie ma ani jednego momentu, który byłby na tyle spektakularny albo na tyle emocjonujący, aby zapaść w pamięci widza. Nawet moment, w którym Black Bolt w pełni używa swojego głosu, wychodzi słabo, a powinien być jednym z mocniejszych punktów całej serii.

Główni bohaterowie ekranizacji od samego początku są przedstawieni tak, że nie da się ich lubić. Zostali oni zaprezentowani jako grupa tyranów i rasistów. Podstawowym problemem jest to, że wykorzystują oni nieposiadających mocy mieszkańców swojego miasta do pracy w kopalniach. W kilku momentach wyraźnie dają do zrozumienia, że wręcz brzydzą się ludźmi, m.in. Crystal, która używa dokładnie tych słów, czy Gorgon, który wyśmiewa się z tego, że Maximus nie posiada nadludzkich zdolności. Faktycznie, wraz z rozwojem fabuły protagoniści uczą się, że normalni ludzie wcale nie muszą być gorsi i zmieniają swoje nastawienie. Jednak mimo wszystko żadna postać z rodziny królewskiej nie zrobiła niczego, za co można by ją polubić. Jedynie Tryton wyglądał na dosyć interesującą postać, jednak było go zdecydowanie za mało, przez co nie mógł wykazać się bardziej. Oprócz tego żaden z bohaterów nie wyróżnia się niczym. Powoduje to, że nie czuje się żadnego przywiązania do nich, a ich dalsze losy ani trochę nas nie obchodzą, co stanowi tak samo dużą wadę, jak źle poprowadzona fabuła.

O ile w recenzjach początkowych odcinków chwaliłem postać Maximusa za to, że jest jedyną pozytywną postacią oraz za jego kompetencje w tym, co robi, to po obejrzeniu całego sezonu nie mam już tak dobrej opinii o jego osobie. Im bardziej historia poruszała się do przodu, tym persona brata króla więcej traciła. Stał się on lekkomyślny, zupełnie nie potrafił panować nad swoimi ludźmi, o czym świadczy sytuacja z Auran, ani nie umiał utrzymać władzy i poparcia wśród swoich poddanych. Na tym tle ciężko go uznać za dobrze zbudowanego antagonistę lub po prostu ciekawą postać.

Sceny walki wypadają po prostu tragicznie. Są one pozbawione jakiejkolwiek dynamiki, a przez ogromną ilość cięć i okropną choreografię wychodzą wręcz żenująco. Ratują się one jedynie naprawdę dobrze dobraną muzyką. Efekty specjalne są, najprościej mówiąc, marne. Wyłącznie Lockjaw i włosy Medusy (na początku serii) wyglądają w porządku.

W kwestii walorów wizualnych również nie mam żadnych pozytywnych wrażeń. Tylko komnaty pałacu królewskiego wychodzą przyzwoicie. Cała reszta jest nijaka i pozbawiona kolorów. Dodatkowo, oprócz pojedynczych scen w dolnej kaście, nie otrzymaliśmy żadnego bliższego spojrzenia na Attilan. Ukazanie funkcjonowania miasta Nieludzi pozwoliłoby bardziej wczuć się w fabułę, jednak nie zrobiono tego. Natomiast jeśli chodzi o kostiumy, to już na materiałach promocyjnych prezentowały się one tandetnie i w tej sprawie nic się nie zmieniło.

Czy „Inhumans” można uznać za najgorszy serial Marvela? Ciężko powiedzieć. W mojej opinii zarówno ta produkcja, jak i „Iron Fist” posiadają równie niski poziom. Mam nadzieję, że po tych dwóch porażkach serialowych Scott Buck, showrunner obu tych ekranizacji, zostanie odsunięty od jakichkolwiek projektów w Marvel Television.

Pierwszy sezon „Inhumans” oceniam na 3/10.

Artykuł Inhumans – spoilerowa recenzja 1 sezonu pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Fabuła w dalszym ciągu jest poprowadzona bardzo topornie. O ile w przypadku pierwszych dwóch epizodów narzekałem na to, że wszystko dzieje się za szybko, tak tutaj historia idzie do przodu w bardzo ślimaczym tempie, a w dodatku jest przedstawiona w nieciekawy sposób. Jak dotąd z odcinka na odcinek prawie nic się nie dzieje, przez co ciężko jest wciągnąć się w tę opowieść. Relacje między postaciami także ukazano w bardzo nieumiejętny sposób. Dialogi są okropnie napisane. Momentami są one tak sztuczne i nienaturalne, że wręcz można się zaśmiać. Oprócz tego co jakiś czas otrzymujemy pojedyncze retrospekcje, które są zbyt krótkie, aby mogły nas w jakikolwiek sposób zbliżyć do protagonistów.

W dalszym ciągu żaden z bohaterów nie zrobił na mnie szczególnego wrażenia. Wśród członków rodziny królewskiej jedynie aspekty Black Bolta i Medusy są powiązane z fabułą. Faktycznie starają się oni odnaleźć swoją rodzinę, a na końcu czwartego odcinka nawet dochodzi do ponownego spotkania małżonków. Niestety, nie zaprezentowano nam tych postaci dość dobrze, aby było to w stanie wzbudzić jakiekolwiek emocje.

Wątki pozostałych protagonistów są poprowadzone równie słabo, a nawet gorzej. Karnak w pewnym momencie stwierdził, że zawiódł swoją rodzinę i nie jest w stanie ich dłużej ochraniać, dlatego postanowił dołączyć do przypadkowo napotkanej grupy handlarzy narkotyków. Tu chyba nie trzeba niczego tłumaczyć. Dodatkowo w kolejnym epizodzie wchodzi on w związek z członkinią grupy hodowców. Temat ten także został fatalnie poprowadzony, ponieważ dzieje się to w przeciągu paru chwil bez żadnej próby budowania głębszej relacji między tą parą.

Crystal w końcu przestała być księżniczką uwięzioną w zamku i wydaje się, że wreszcie zaczyna mieć znaczenie dla głównej fabuły, jednak na chwilę obecną ciężko powiedzieć coś więcej o tym aspekcie.

Póki co najwięcej sensu ma wątek Maximusa. Po przejęciu władzy pierwszą decyzją brata króla jest zniesienie niesprawiedliwego systemu kastowego, który zmusza ludzi bez mocy do pracy w kopalniach. Wydaje się to całkiem słuszne, prawda? Przed premierą serialu zapowiadano, że postać Iwana Rheona nie będzie złoczyńcą, a ze swojej perspektywy będzie nawet bohaterem. Jak na razie, pominąwszy motyw wymordowania członków rady genetycznej, jest on jedyną pozytywną postacią w całej serii. Niestety i jego wątek nie jest pozbawiony wad. W żaden sposób nie pokazano, jak funkcjonuje społeczeństwo Attilanu, ani jak reagują jego mieszkańcy na zaistniałą sytuację. Byłoby to bardzo dobre urozmaicenie oraz pozwoliłoby bardziej wczuć się w całą historię.

W międzyczasie grupa Inhumans utworzona na rozkaz Maximusa, a dowodzona przez Auran, ma zadanie odnaleźć i zabić członków rodziny królewskiej. Do drużyny dołącza również niejaki Mordis, który podobno jest jednym z najpotężniejszych przedstawicieli rasy Nieludzi. Jak się później okazuje, posiada on pewnego rodzaju laser z oczu. Sceny, w których owy Inhuman używa swoich mocy, w ogóle nie są efektowne i nie dają najmniejszego poczucia o jego potędze. Poza tym bez przerwy mówi się o nim, jak o kimś niezwykle groźnym, wywołującym przerażenie u innych, jednak w ogóle nie sprawia takiego wrażenia, ani nie wzbudza respektu u widza.

Sceny walki, podobnie jak wcześniej, stoją na wyjątkowo niskim poziomie. Nadal są one pozbawione jakiejkolwiek dynamiki i efektowności. W początkowych odcinkach w tle leciała bardzo dobrze dobrana muzyka, a teraz nie ma nawet tego elementu. Podobnie efekty specjalne nie robią wrażenia. Jest ich mało, a na dodatek nie wzbudzają żadnych emocji.

Podsumowując, kolejne dwa epizody w ogóle nie podwyższają poziomu serialu. Bohaterowie dalej są nieciekawi, fabuła fatalnie poprowadzona, a sceny akcji bardzo słabe. Inhumans w dalszym ciągu pozostaje najgorszym serialem Marvela.

Artykuł Inhumans S01E03-04 – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początku września 2017 roku w kinach IMAX zadebiutował nowy serial, powstający przy kooperacji Domu Pomysłów i stacji ABC. Zaprezentowano wtedy pierwsze dwa odcinki, które 29 września wyemitowano także w telewizji. Jak na razie produkcja ta zebrała całe mnóstwo negatywnych recenzji i jest nazywana najgorszym serialem Marvela. Showrunnerem tej serii jest Scott Buck, odpowiedzialny wcześniej m.in. za „Iron Fista” oraz końcowe sezony „Dextera”, które również zostały zmiażdżone przez krytyków. To wszystko sprawiło, że miałem bardzo niskie oczekiwania wobec tej adaptacji i ostatecznie okazało się, że były one słuszne. Na samym wstępie chciałbym też zaznaczyć, że jestem wielkim fanem Marvela, zarówno komiksów jak również ich adaptacji, jednak to nie zmienia mojego podejścia do tego serialu.

Fabuła opowiada o rodzinie królewskiej tytułowych Nieludzi, rządzących miastem Attilan. W wyniku spisku zorganizowanego przez brata króla tracą oni władzę nad swoim miastem i są zmuszeni ukrywać się na Hawajach. Na początku może się to wydawać ciekawe, ale realizacja stoi na bardzo nędznym poziomie. Przede wszystkim dzieje się to za szybko. W jednej chwili otrzymujemy informacje, że Maximus stara się przejąć miasto Inhumans, a w następnej jest już po fakcie. Nie pozwala to wczuć się w daną sytuację, ani się nią zainteresować, bo po chwili jest już po wszystkim. Poza tym intryga także została fatalnie przeprowadzona. Okazuje się, że antagonista ma po swojej stronie gwardię królewską oraz ich przywódcę Auran. To mogłoby zadziałać przy takiej fabule, ale nie otrzymujemy żadnych informacji, jak brat króla tego dokonał albo co motywuje tych, którzy są po jego stronie. Sekwencja ta jest zdecydowanie jednym z najgorszych elementów tych początkowych epizodów.

Skoro fabuła jest słaba, to czy przynajmniej bohaterowie zostali dobrze przedstawieni? Nie, aspekt ten jest równie tragiczny. Podstawowym problemem jest to, że protagoniści zostali zaprezentowani jako tyrani, którzy wykorzystują ludzi bez mocy do pracy w kopalniach. Jednak nawet jeśli to pominiemy, to żaden z bohaterów nie miał ani jednego momentu, za który można by go polubić lub dzięki któremu wzbudziłby sympatię widza. Oni po prostu tam są, żaden nie wykazuje charyzmy, ani żaden się nie wyróżnia na tle pozostałych – przynajmniej na przestrzeni tych dwóch pierwszych odcinków. Nie jest to wina aktorów, uważam, że każdy nich mógłby dobrze odegrać swoją rolę, gdyby scenariusz stał na lepszym poziomie.

Jedyną personą, która wypada chociaż przyzwoicie, jest Maximus, grany przez Iwana Rheona. Wypada on tutaj najlepiej zarówno wśród postaci jak i aktorów. Znane są jego motywacje, jest kompetentny w tym, co robi, a właściwie to jemu kibicuje się bardziej, niż komukolwiek innemu z rodziny królewskiej.  Nie mam tyle dobrego do powiedzenia o Auran, popleczniczce brata króla. W swoich działaniach wypada ona kompletnie bezpłciowo, a w dodatku funkcjonuje bardziej jako narzędzie niż istota z krwi i kości.

W kwestii warstwy wizualnej także nie ma się czym pochwalić. Wygląd pałacu i komnat przedstawiono całkiem nieźle i to wszystko. Prawie w ogóle nie dostaliśmy scen, które mogłyby lepiej zaprezentować, jak funkcjonuje to społeczeństwo, co jeszcze bardziej przeszkadza we wciągnięciu się w fabułę serialu. Jeśli zaś chodzi o kostiumy, to wypadają one równie słabo co na początkowych materiałach promocyjnych.

Podobnie jak w „Iron Fiście” sceny akcji akcji stoją na bardzo niskim poziomie. Są one pozbawione jakiejkolwiek dynamiki, a ich choreografia jest wręcz żenująca. Najlepsza walka toczy się między Medusą a żołnierzami Maximusa. Jak na budżet serialowy włosy królowej Inhumans wyglądają naprawdę dobrze. Niestety, scena ta twa może kilkanaście sekund, więc ją również ciężko zaliczyć do plusów.

W czasie oglądania otrzymaliśmy dwie retrospekcje. Jedna z nich dotyczy pierwszego spotkania Black Bolta i Medusy. Szczerze mówiąc, nie wiem, po co ona była, ponieważ nie powiedziała nam nic o ich relacji – w ogóle nie sprawiła, że moglibyśmy polubić te postacie i jest za krótka, żeby cokolwiek z niej wywnioskować. Drugi flashback przedstawił nam, jak przyszły król Inhumans nieumyślnie morduje swoimi mocami poprzez wypowiedzenie jednego słowa własnych rodziców. Nie powiem, aby ta scena była jakoś wyjątkowo dramatyczna, ale przynajmniej zaprezentowała, na czym polegają jego umiejętności. To byłaby zaleta, gdyby nie to, że wiąże się z tym pewna nieścisłość. W drugim epizodzie widzimy, jak Black Bolt ledwo wydaje z siebie głos i to odrzuca radiowóz na drugą stronę ulicy. Może ja się znam, ale skoro szept ma taką siłę, to słowo powinno przynajmniej zniszczyć budynek, prawda?

Pomimo że czytam komiksy Marvela, to nie będę ukrywał, Inhumans nie znam aż tak dobrze. Jednak nie trzeba posiadać dużej wiedzy na temat tej marki, aby dostrzec, że Scott Buck nie ma w ogóle szacunku dla materiału źródłowego. Nie jestem osobą, która uważa, że wszystko musi być takie samo jak w oryginalnym źródle, ale showrunner serialu, podobnie jak w „Iron Fiście”, robi wszystko, aby produkcja ta miała jak najmniej elementów komiksowych. Najbardziej ucierpiała na tym postać Black Bolta. Komiksowy król Inhumans poza mocą swojego głosu potrafi też kontrolować elektrony i latać. Dodatkowo jego serialowy odpowiednik nie ma antenki na głowie, co stanowi bardzo charakterystyczny element dla tej postaci w komiksach. System kastowy w materiale źródłowym działa o wiele sensowniej i sprawiedliwiej niż w adaptacji. Ciężko stwierdzić, na czym polegają moce Karnaka. Jego komiksowy odpowiednik ma umiejętność wykrywania słabości u każdego obiektu i przeciwnika, natomiast w serialu bardziej przypomina to manipulacje czasem.

Czy na tle tych wszystkich wad można powiedzieć coś pozytywnego na temat tych dwóch pierwszych epizodów? Wbrew pozorom muszę powiedzieć, że tak. Muzyka bardzo przypadła mi do gustu. Jest ona niezwykle klimatyczna, a przy tym naprawdę dobrze dobrana. Często jest ona najlepszym lub nawet jedynym dobrym elementem danej sceny. Jak na budżet serialowy efekty specjalne prezentują się dobrze. Włosy Medusy oraz Lockjaw prezentują się całkiem nieźle. Tak jak pisałem wcześniej, Maximus, w wykonaniu Iwana Rheona, wypada najlepiej ze wszystkich postaci.

Podsumowując, czy na podstawie początkowych dwóch odcinków można polecić serial „Inhumans”? Niestety nie. Fabuła jest słaba, intryga poprowadzona fatalnie, bohaterowie zostali okropnie przedstawieni, a sceny akcji nie wychodzą nawet przyzwoicie. Kilka opisanych wyżej zalet kompletnie tego nie ratuje. Nie mówię, że seria ta nie może się rozkręcić w późniejszych odcinkach, ale na chwilę obecną wychodzi to po prostu tragicznie. Jedyna dobra rzecz, jaka może z tego wyniknąć, to odsunięcie Scotta Bucka od jakichkolwiek projektów w Marvel Television.

Oba odcinki otrzymują ode mnie jednakową ocenę 3/10

Artykuł Inhumans S01E01-02 – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Medusalith Amaquelin-Boltagon inaczej Medusa, to przedstawicielka rasy Inhumans. Głównymi mocami po przemianie podczas rytualnej kąpieli we Mgle Terrigen, są jej włosy mocne niczym stalowy drut, które potrafią robić wszystko o czym pomyśli ich właścicielka.

Serinda w pełni oddaje królewskość Meduzy i jednocześnie idealnie wpasowuje się w tę postać. Jest po prostu wspaniała. – Powiedział producent serialu Jeph Loeb

Serinda Swan ma w sobie tę królewską elegancję, jak również poczucie ogromnej siły i determinacji, co jest potrzebne do sportretowania tej roli. Jestem szczęśliwy, że sportretuje naszą Królową Attilan. – Showrunner serialu Scott Buck

Kto pamięta Serindę z roli Zatanny w serialu Tajemnice Smallville niech rzuci kamieniem w FLARROW.pl!

View post on imgur.com

Artykuł Serinda Swan jako Medusa w serialu Inhumans! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

„Anson jest zachwycony, że wcieli się w postać, która komunikuje się w ciszy. To będzie dla niego wyzwaniem. Jego entuzjazm połączony z imponującym, wręcz królewskim wdziękiem sprawił, że to idealny odtwórca roli Black Bolta.” – powiedział producent Jeph Loeb.

„Black Bolt to postać, której głęboka złożoność musi być wyrażana bez wypowiedzenia ani jednego słowa. Jestem podekscytowany, że mamy Ansona na pokładzie naszego projektu.” – showrunner serialu Scott Buck

Black Bolt jest władcą Inhumans, posiadającym nadludzką siłę, szybkość oraz wytrzymałość. Jego największym darem, będącym jednocześnie jego przekleństwem jest jego niszczycielski głos. Jego szept może zrównać z ziemią budynki, natomiast krzyk jest w stanie zniszczyć całe planety. Zmusza to bohatera do życia w milczeniu.

Twórcy serialu pokładają wielkie nadzieje w Ansona Mounta, czy aktor je spełni? O tym przekonamy się tuż po premierze serialu w kinie IMAX, czyli 4 września 2017r.

Artykuł Rola Black Bolta obsadzona w serialu Inhumans! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Serial opiera się na historii nieludzkiej rodziny królewskiej, w którym to głównym bohaterem będzie postać Maximusa (the Mad) – brata Black Bolta, króla Inhumans.

Maximus opisany jest jako „zaciekle poświęcony” ludności królestwa Attilan. Darem Maximusa jest subtelna kontrola umysłu. Poza tym, jest on naturalnie utalentowanym naukowcem i wynalazcą.

„Maxismus jest złożoną postacią, uroczą, tragiczną i nikczemną, wszystko w tym samym momencie. Ja jestem podekscytowany, aby mieć kogoś tak utalentowanego jak Iwan” – powiedział Scott Buck (showrunner serialu).

Artykuł Iwan Rheon głównym bohaterem w serialu Inhumans! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.