Clay Enos jest oddanym przyjacielem Zacka Snydera oraz także był fotografem w filmie Justice League. Teraz aktor postanawia zabrać głos na temat legendarnej wersji filmu zwanej Snyder Cut oraz o tym, jak to film został zniszczony.

Enos był gościem w podcaście Comicbooc Debate. Podczas rozmowy zapytano go, czy jest szansa, że kiedyś ujrzymy film Justice League według oryginalnego zamysłu Zacka Snydera. Enos odpowiedział, że ma taką nadzieję, lecz istnieją poważne problemy od strony finansowej.

Fotograf wypowiedział się także, iż jeśli jednak zainteresowanie filmem będzie duże, co da już pewną sumę, to Warner Bros może być w stanie ulec fanom. Na razie w tym wypadku studio musiałoby wypłacić wielu aktorom porządną sumę.

Sam Clay bardzo cieszy się na taki odzew fanów i ma naprawdę wielkie nadzieje, że kiedyś taką wersję ujrzymy. Możne te słowa uznać także za potwierdzenie, iż takowa wersja filmu istnieje a Warner Bros rozmyślało już nad wydaniem tego filmu.

Artykuł Fotograf potwierdza zmasakrowanie filmu „Justice League” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Tak się złożyło, że Weekly Shōnen Jump, czyli legendarny japoński tygodnik z mangami, w 2018 obchodził swoje 50 urodziny! W tym samym roku otrzymaliśmy trailer gry, która spodziewałoby się, że będzie spełnieniem marzeń fanów anime i mangi. Mowa oczywiście o Jump Force! Dlatego czemu by nie zacząć  właśnie od tej gry?

Jeżeli wolicie streszczoną wersję recenzji, to zapraszamy do obejrzenia tego klipu:

Na początek pragnę podziękować firmie Cenega za dostarczenie nam kopii gry do recenzji. Serdecznie zachęcamy do odwiedzenia ich strony i zrobienia zakupów!  Cenega.pl!

Chcieliście kiedykolwiek ujrzeć Goku dostającego wciry od Naruto? Może jednak chcielibyście wiedzieć, jak skończyłby się pojedynek Luffy’ego z Ichigo? Nie da się ukryć, że wraz z pierwszym trailerem gry, powstał wielki hype na tę produkcję. W finalnym produkcie otrzymujemy aż 40 grywalnych postaci znanych z kart Shonena! Czy Jump Force spełnia oczekiwania zatwardziałych fanów tychże bohaterów? Cóż, zależy kto, czego po tej grze oczekiwał.

Po dłuższym namyśle, stwierdziłem, że najlepiej będzie zacząć od najgorszej części całości, czyli…fabuły. Spike Chunsoft, czyli twórcy, chcieli stworzyć coś w nad wyraz ambitnego, epickiego, a wyszło…Cóż, w tym przypadku najłatwiej byłoby mi to przyrównać do filmowego Justice League. O ile fani manga/anime mogą wyciągnąć z tego jakikolwiek fun, czerpać radość z różnych interakcji zachodzących pomiędzy bohaterami, tak wszyscy pozostali nie bardzo mają czego tu szukać.

Uważam również, że nie stanowiłoby to takiego problemu, gdyby nie fakt, że przerywniki filmowe zostały wykreowane nieco ‘sztywno’, a postacie zostały pozbawione swoich emocji. Jeżeli chodzi o sam przebieg fabuły, to nastawcie się na robienie w kółko tego samo – idziesz po misję, „nawracasz” kogoś, ten ktoś dołącza do Jump Force. Osobiście odczułem, jakby ten cały tryb, jak i hub, po którym dane nam jest biegać przez cały czas, były dodane bardzo na siłę. Wielka szkoda, bo naprawdę byłoby można wykreować w tym miejscu coś o wiele lepszego.  Jeżeli miałbym się doszukać plusów, to tym na pewno byłby kreator postaci. Na samym wstępie jesteśmy zmuszeni do stworzenia własnego herosa, który ma wspomóc naszych ulubionych bohaterów w tejże wielkiej misji. Opcji customizacji jest dość sporo, także twórcy dali nam niemałe pole do popisu.

Czy miałka fabuła jest wystarczającym powodem, abyście skreślili tę produkcję na starcie? Zdecydowanie nie! Odpalając Jump Force, oczekiwałem przede wszystkim soczystej bijatyki, czegoś, co poskromi mój apetyt po starusieńkim już Budokai Tenkaichi 3 i nie zawiodłem się! System walki nie jest wprawdzie tak zróżnicowany jak w wyżej wymienionej produkcji, jednak sprawia masę frajdy.

Tak jak wspomniałem na początku, do dyspozycji mamy 40 różnych bohaterów, którzy charakteryzują się różnymi atakami i umiejętnościami, same walki prowadzone są w systemie trzech na trzech, jednak nie oznacza to, że gdy jeden z naszych herosów zostanie pokonany, to walczymy dalej pozostałą dwójką, gdyż pasek życia jest jeden dla całej trójki. Z tego powodu walki są krótkie, efektywne i bardzo dynamiczne, a prosty schemat sterowania powoduje, że Jump Force to świetna gra na imprezy, gdyż naprawdę wystarczy kilka minut rozgrywki, abyśmy mogli cieszyć się wspólną rozgrywką na podobnym poziomie umiejętności, czego nie mogę powiedzieć o takich tytułach jak Tekken, czy Mortal Kombat – w ich przypadku, bardziej doświadczeni gracze zawsze będą królować nad amatorami.

W sieci wyczytuję również mnóstwo negatywnych opinii dotyczących grafiki w grze, z którymi nie do końca się zgadzam. O ile  w wyżej wymienionym „lobby” faktycznie nie ma co oczekiwać graficznych fajerwerków, a wręcz czasem można się załamać, tak walki zwizualizowane są naprawdę w porządku, w szczególności na wyższych ustawieniach. Jest strasznie efekciarsko, a to chyba najważniejsze w tego przypadku produkcji, prawda?

Pod względem audiowizualnym jest po prostu w porządku, nie ma co oczekiwać po tej grze utworów, które na lata pozostaną w pamięci, a wy będziecie je w kółko katować na słuchawkach, ale po prostu muzyka odgrywa swoją robotę.

Jako że recenzuję wersję PC, to chciałbym wspomnieć również nieco o optymalizacji, która wypada naprawdę w porządku. O ile pamiętam, to miałem nieco problemów z wyborem rozdzielczości, tak jednak sama pozycja chodzi bardzo płynnie, nawet na starszych komputerach, to znaczy, chodzi mi wyłącznie o same walki, gdyż we wspomnianym już tu nie raz lobby, gra bardzo często gubi klatki. Niemniej jeżeli nie jesteście pewni, czy takie Jump Force ruszy wam na nieco przestarzałej karcie graficznej (Mówię tutaj o kartach typu GTX650), to nie bójcie się – raczej na spokojnie możecie cieszyć się rozgrywką.

Podsumowując: Jump Force to gra skierowana głównie do fanów manga/anime, której esencją jest walka, także najbardziej poleciłbym sięgnąć po ten tytuł tym, którzy oczekują solidnego mordobicia, a jeżeli dosyć często wpadają do was znajomi, to tym bardziej zakup najnowszej produkcji firmy Spike Chunsoft na pewno będzie strzałem w dziesiątkę. Zdecydowanie boli niewykorzystany potencjał fabularny, wystarczyło zapożyczyć pewnych mechanik znanych z różnych produkcji, nawet z takich gier jak seria Ultimate Ninja Storm. Wydaje mi się, że ludzie zbyt wiele oczekiwali po tej produkcji. Ja otrzymałem dokładnie to, czego chciałem, także jestem wielce zadowolony, gdyż w końcu dostałem okazję, aby moim ukochanym gumiakiem móc skopać tyłek Naruto!

Myślę, że nie ma sensu wystawiać cyferek, gdyż jestem przekonany, że to, co sądzę o tej pozycji, wynieśliście z całej tej recenzji.

W ramach zakończenia chciałbym ponownie podziękować firmie Cenega za dostarczenie mi kopii gry!

Artykuł Flarrow i anime? Recenzja „Jump Force”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Za marzenia przecież nie karzą! Prawda? Jednak o rozszerzonej wyżej wymienionego filmu możemy  tylko pomarzyć. Całe szczęście, że na świecie istnieją komiksy. Czemu? Bo na tej płaszczyźnie, Suicide Squad sprawuje się bardzo dobrze. Zapraszam do recenzji 4 tomu!

Kliknij >TUTAJ< i kup komiks w sklepie internetowym Egmont.pl

Cała historia kręci się wokół jednego z najpotężniejszych przeciwników Supermana, samego Generała Zoda. Pierwsze dwa numery przedstawiają nam próbę kradzieży kryptonitu z twierdzy Lexa Luthora. Co mogło pójść nie tak, wysyłając na taką misję bandę pokrak i nieudaczników?

Po co w ogóle Amandzie Waller kryptonit? Bardzo proste, aby spełnić jej kolejny chory plan, czyli…włączyć Zoda do legionu, montując kryptonitową bombę w jego głowie. Szalone? Tak. Czy wyszło? Nie do końca.

Fabularnie jest bardzo ok, bez zbędnych ekscesów, całość (no prawie…) jest bardzo przemyślana, poszczególni bohaterowie otrzymują wystarczająco dużo czasu ‘na antenie’, więc nie powinniście odczuć braku któregoś z „bohaterów”. Osobiście najbardziej przypadł mi do gustu humor, którego w całej powieści nie brakuje, w szczególności chodzi mi o pannę Moone, znaną również jako Enchantress. Spokojnie, w komiksie jest dużo ciekawszą postacią, niż to, co otrzymaliśmy w filmie. Dodam także, że pairing Killer Croc i June jest jednym z moich ulubionych! A jakie urocz panele czekają na was pod koniec tomu!

Trzeba również przyznać, że akcji tu nie brakuje, mógłbym zaryzykować stwierdzenie, że ¾ tomu to walka. Czy to coś złego? Wręcz przeciwnie. Doskonale to pasuje do tonu całego Suicide Squad.

Największym minusem jest dla mnie…zakończenie. Jest strasznie niesatysfakcjonujące, mimo niemałego plot-twistu, jednakże jestem przekonany, że większość czytelników odbierze to w ten sam sposób, co ja. Nie chciałbym po prostu zdradzać konkretnych szczegółów, a tymi byłyby nawet aliasy pewnych postaci.

Jak ‘Ziemianie w ogniu’ sprawdzają się pod względem graficznym? Również bardzo w porządku. Nie jest to oczywiście najpiękniejsza seria z Rebirth, ale do brzydkiej również jej daleko. Rysunki Tony’ego S. Daniela naprawdę dają radę, a gościnnie występują jeszcze Neil Edwards i Stjepan Sejic, również utalentowani ilustratorzy, jednakże styl tego drugiego zdecydowanie bardziej pasuje do Aquamana. Niemniej, całość jest bardzo przyjemna dla oka, panele są pełne żywych kolorów, co świetnie sprawdza się w tak ‘szalonej’ serii, którą jest Suicide Squad.

Kliknij >TUTAJ< i kup komiks w sklepie internetowym Egmont.pl

Podsumowując. Czwarty tom przygód Legionu samobójców to krótka (zaledwie 108 stron!) jednak bardzo przyjemna lektura, skierowana dosłownie do każdego. (no może poza młodszym gronem odbiorców…) Dobrze napisane postaci, nieprzynudzająca historia, oprawiona w ładną oprawę graficzną oraz mnóstwo akcji i humoru. Jeżeli widzieliście potencjał w filmowym Suicide Squad, to na pewno sięgnijcie po poszczególne tomu komiksu, to właśnie wy będziecie bawić się najlepiej. Jest to także bardzo dobra pozycja dla ludzi szukających po prostu czegoś lekkiego.

Tytuł oryginalny: Suicide Squad Vol. 4: Earthlings on fire
Scenariusz: Rob Williams
Rysunki: Tony S. Daniel, Neil Edwards, Sandu Florea, Stjepan Šejić
Tłumaczenie: Tomasz Sidorkiewicz
Wydawca: Egmont 2019
Liczba stron: 108

Artykuł Ziemianie w ogniu! Recenzja 4 tomu Suicide Squad pochodzi z serwisu FLARROW.pl.