Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Jednak nim przejdę stricte do fabuły, zacznę od przedstawienia członków grupy pościgowo-uderzeniowej. Spadkobierczyni Magneto, Lorna Dane znana jako Polaris. Darzony przez nią odwzajemnionym uczuciem Alex Summers, Havok, brat Vulcana. Kurt Wagner, Nightcrawler, obecny chyba w każdej animacji X-Men. Indianin James Proudstar, Warpath, widziany chociażby w Days of Future Past. Rachel Summers, Marvel Girl, córka Cyclopsa i Jean Grey, potężna telepatka posiadają cząstkę mocy Phoenix. Darwin, jedyny, prawdziwy przyjaciel Gabriela, jego ciało przystosowuje się do każdych warunków, co czyni go teoretycznie nieśmiertelnym. Ostatni jest dowódca, Charles Xavier, który jest pozbawiony mocy, do swoich działań wykorzystując Rachel. 

Co się tyczy fabuły: Pełna akcji, bez miejsca na nudę. Mimo, że niemalże całość rozgrywa się w przestrzeni kosmicznej / miejscach należących do Imperium Shi’ar, tak początek to oczywiście zebranie drużyny, często nie ukrywając powodów kryjących się za określonymi personaliami, jak w przypadku Darwina – po prostu więź jaka łączyła (bądź nadal łączy) ze ściganym Vulcanem. Pewien wewnętrzny konflikt Polaris, która po ucieczce od Apocalypsa, nie do końca pojmuje co on i jego ludzie jej uczynili. Wyraźnie napięta atmosfera pomiędzy Cyclopsem, a Xavierem. A czarny charakter? Pędzi przez galaktykę siejąc zniszczenie, w końcu jest jednym z najpotężniejszych mutantów, a mimo szału, który go opętał nie brak mu rozsądku. 

Oczywiście, taka niewielka grupa nie mogła sama przeciwstawić się Gabrielowi i Imperium Shi’ary, bo ze względu na konflikt tej rasy z Xavierem, zasada “wróg mojego wroga, jest moim przyjacielem” nie była nawet brana pod uwagę. Więc kto jeszcze wspomagał X-Menów? Starjammers! W końcu Corsair jest ojciem Vulcana i Havoka, to i on musiał brać w tym wszystkim udział, poza nimi był jeden zupełnie nieoczekiwany sprzymierzeniec – Korvus, który mimo bycia z Shi’ar, chętnie zmienił stronę konfliktu za to, jak wiele lat wcześniej potraktowano jego klan, ze względu na powiązania z mocą Phoenix. Innych sprzymierzeńców natomiast zapowiadać nie będę. 

Jednak nie samą akcją człowiek żyje, chociaż niezaprzeczalnie sprzyja ona wysokiemu tempu powieści. Obecna jest również polityka, walka o wpływy w Imperium, czy lekcja o samym Imperium Shi’ar. Jaka? Od historii, jak informacje o dziejach Phoenix, ostrzu Rook’shira, potężnej broni, której używać mogą tylko osoby wywodzący się z rodu Korvusa, po zwyczaje panujące w ich świecie. Nie brakuje również romansu i powrotu postaci, których raczej nikt nie chciałby spotkać – tu zaspoileruję tylko Deathbird, siostrę cesarzowej Lilandry. 

Zabierając się za czytanie, w głowie miałem obraz Shi’ar jaki przedstawiono w X-Men: the Animated Series. Była Lilandra, była Straż Imperialna, czyli pokazano najbardziej znaczące postaci tego Imperium i charakter postaci, tu głównie można mówić o nim w kontekście cesarzowej, zgodny po obu stronach. Tak więc jeżeli kogoś chociaż odrobinę zaciekawiła ta kosmiczna cywilizacja w czasie oglądania X-Men: TAS za dzieciaka – dodatkowo mogę polecić. 

Co mogę powiedzieć o wadach? Właściwie nic sensownego nie przychodzi mi do głowy, historia wciągnęła, ogarnięcie całości bez posiadania rozległej wiedzy nie jest niczym trudnym, to też znajomość poprzednich tomów, czy zeszytów nie jest niezbędna, acz mogłaby być odrobinę pomocna – nie byłby wymagany “risercz” by na szybko zapoznać się z mocami poszczególnych bohaterów. Motywacja Vulcana jest przedstawiona jasno na kartach komiksu, to też nieznajomość wydarzeń poprzedzających “Powstanie i upadek Imperium Shi’ar” nie zabiera nawet grama frajdy jaką daje to trzystustronicowe dzieło. Na upartego jako wadę mogę dać to, że czas oczekiwania na kontynuację jest dłuższy niż bym tego sobie życzył. 

Zalety? O akcji właściwie już wspominałem. Możliwość zapoznania się z kulturą Shi’ar – jak najbardziej na plus. Zgodność z  obrazem pokazanym w TAS, a właściwie zgodność TAS z komiksem – również rzeczą świetną. Scenariusz napisany przez Eda Brubakera od początku do końca klarowny, bez fabularnych nieścisłości czy niedociągnięć, pozwalający zatopić się w historii nawet laikowi, który X-Menów zna tylko z animacji i lepszych/gorszych filmów. Kolejną zaletą  jest również brak sztucznego humoru, idiotycznych żartów i innych “rozpraszaczy” tego typu. Po prostu, to by nie pasowało do całości, gryzłoby się niemiłosiernie z powagą, która obecna jest od początku do końca. No i na koniec coś co kupiło moje serduszko – brak tłumaczenia jakichkolwiek pseudonimów. Zawsze mnie to boli, kiedy tłumaczone są wybiórczo, nieco mniej gdy tłumaczona jest całość. Jak w TAS było z tym różnie, tak tu spotykamy tylko oryginalne nazwy. Beast, Corsair… no, pomijając Wulkana, ale go mogę przeboleć ze względu na zachowaną fonetykę. 

Nie wspomniałem tylko o rysunkach: Billy Tan i Clayton Henry spisali się na medal. Piękne grafiki, cudownie narysowane twarze, świetne zgrana kolorystyka poszczególnych kadrów, wszystko co się pojawia znajduje się na odpowiednim miejscu, żaden element nie wydaje się zbędny czy gryzący z całością. Doskonale oddana dynamika postaci, wręcz pozwalająca dokładnie zaobserwować prędkość bohatera. Nawet kiedy dzieje się wiele, a aktualne wydarzenia są pogrążone w chaosie – rysunki zachowują pewną harmonię, która zapobiega pominięciu jakiegokolwiek istotnego elementu. I jak słyszałem, widziałem (może bez wielkiej próby porównawczej) i pisałem – Green Arrow może być najpiękniejsza (artystycznie) serią DC, tak czysto subiektywnie – tom, o którym dziś tu mowa przebija GA. 

Reasumując – czekam z utęsknieniem na kontynuację. 

Artykuł [RECENZJA]: Uncanny X-men: Powstanie i upadek Imperium Shi’ar pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W trakcie drugiego sezonu dowiemy się nieco o Lornie Dane, czyli Polaris. Dowiemy się , skąd się wzięła w podziemiu, jak dorastała, jak jej rodzice zginęli w wypadku samolotowym, co jak właśnie nasi komiksowi wielbiciele wiedzą, jest sprawką samej Lorny.

Będzie to odniesieniem w szczególności do 243 zeszytu X-factor, w którym również poznajemy historię Polaris, czy powinienem może powiedzieć ‘Córki Magneto’. Z tej historii wynika, że ludzie, których Lorna uważała za rodziców, okazali się tak naprawdę jej ciotką i wujkiem.

Jeżeli serial faktycznie ma przedstawić nam jej całą historię, to myślę, iż nie wypadałoby teraz rozpisywać dokładniej co w teorii, ma się wydarzyć. Najwyżej pod koniec sezonu postaram się wymienić jakie różnice zaszły pomiędzy obydwiema historiami.

Artykuł Bardziej komiksowa historia Polaris w drugim sezonie The Gifted! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Emma Dumont, która w najnowszym serialu FOXa – Gifted – gra Lornę Dane, czyli Polaris, podczas wywiadu z Cinema Blend zdradziła, iż moce jej postaci w nadchodzącym odcinku się rozwiną.

„Gdy odkryła, że jest w ciąży, wszystko się zmieniło na tle emocjonalnym przez instynkt macierzyński, a więc jej moce też się zmieniają, bo doznaje więcej emocji.” – powiedziała aktorka. „Jednak myślę, że jakoś przy 9 odcinku zobaczymy całkowitą przemianę jej mocy. To prawie jak przeżycie drugiego pojawienia się mocy. Pierwszego doznała, jak była bardzo młoda i teraz wygląda to bardzo podobnie. Jej moce zmienią się całkowicie. Może zrobić więcej, jej ręce inaczej się poruszają, jest silniejsza, odkrywa większe możliwości. Jestem ciekawa jak zareagują na to fani.” – zakończyła wywiad Emma Dumont.

Kolejny odcinek The Gifted już w następny wtorek (28.11.17 r.) o 21 w polskiej stacji FOX.

Artykuł Szykuje się kolejna mutacja Polaris! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Już dziś możemy obejrzeć nowy odcinek serialu The Gifted: Naznaczeni. Ten odcinek Was nie zawiedzie – Polaris zaczyna przypominać swoją wersję z komiksów.

W pierwszym, zapoznawczym odcinku The Gifted Lorna Dane, czyli Polaris, została przedstawiona jako członkini podziemnego stowarzyszenia mutantów, którzy pomagają innym swojego gatunku. Charakterystyczną cechą mistrzyni magnetyzmu są zielone włosy. W serialu tego nie było – jej włosy były ciemne, a na pewno nie wyglądały jak zieleń.

W nowym odcinku, zatytułowanym „rX” możemy ujrzeć, że kolor jej włosów coraz bardziej przypomina zieleń. Wygląda na to, że Lorna jedynie ukrywała swój naturalny kolor, by wtopić się w tłum.

W więzieniu Polaris jest dręczona za bycie mutantem. Odnajduje tam jednak parę innych osób podobnym sobie – wyróżnia ich „obroża” na szyi. Gdy Lorna obmywa się pod prysznicem, farba spływa po jej ciele, odkrywając prawdziwy, zielony kolor.

Jest to scena bardzo podobna do tej z komiksów, gdy Iceman widzi po raz pierwszy zielone włosy u Lorny, gdy ta wychodzi spod prysznica.

Artykuł W „The Gifted” zobaczymy wielką zmianę Polaris! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

„The Gifted” skupiać się będzie na rodzinie Struckerów. Reed Strucker (Stephen Moyer) jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa publicznego przed mutantami, ale zmienia się to, gdy razem z żoną  Kate (Amy Acker) odkrywają, że ich dzieci nimi są.

Struckerowie uciekają i wkrótce dołączają do ruchu oporu mutantów. Wiele postaci, które tworzą ten ruch, ma swoje historie w uniwersum Marvel Comics. Oto ci, którzy wystąpią w „The Gifted”.

Artykuł X-Men: Kim są mutanci w „The Gifted”? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.