Poniższy trailer zawiera zaanimowane wybrane panele z wszystkich trzech nadchodzących numerów, dzięki czemu nieco lepiej poczuć, w jakim klimacie komiks będzie utrzymany. Całość będzie świeżym podejściem do originu Człowieka ze Stali, tak jak teraz dzieje się to we Flashu.

Black Label wzbogaca się o coraz to nowe tytuły, które cieszą się bardzo dobrym odbiorem. Nic dziwnego, bo to właśnie tutaj twórcy mogą pozwolić sobie na nieco więcej, co świetnie komponuje się ze światem DC.

Czy twórcy „Powrotu Mrocznego Rycerza” i „Kick-Ass” poradzą sobie z wyzwaniem? W tym przypadku wielu internautów nie wróży temu nic dobrego, jednakże możemy pozytywnie się zdziwić.

Bardziej irytuje fakt, że historia Supermana zostaje opowiedziana na nowo po raz kolejny, ba, stało się to nawet w ostatnim numerze Doomsday Clock. Miller poważnie musi zaskoczyć.

Premiera pierwszego zeszytu już 19 Czerwca!

Artykuł Otrzymaliśmy trailer „Superman: Year One”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Dziennik podróżniczy, Carter Hall.

Pragnę podziękować wydawnictwu Egmont za dostarczenie nam komiksu do recenzji! 

Komiks jest zbiorem wielu historii w tym tie-inów itd., dlatego nie będę wspominał o autorach imiennie.

Lektura zaczyna się od mojego wstępu i wyrywków z dziennika, w których opowiadam o tym, jak zostałem Hawkmanem. Głównym czynnikiem napędowym kryzysu, jak się okazuje, jest enty metal, który pojawił się już w starożytności i sprawił, że jestem w stanie dosępować reinkarnacji po każdej śmierci

W całym uniwersum jest wiele rodzajów metali: Dionizjum, który przywrócił Batmana i Jokera do życia, Batmaium, Elektrum, Prometium lub dziewiąty metal. Jego „enty” gatunek sprawia, że uniwersum jest w niebezpieczeństwie, a ziemscy bohaterowie muszę przygotować się na najazd wrogich… Batmanów.

Motyw nietoperza i dziedzictwo Batmana jest głównym spiritus movens opowieści, ponieważ to właśnie złe wersje tej postaci robią inwazję na nasz świat za pośrednictwem demona Barbatosa, dzięki użyciu przez Bruce’a Wayne’a 5 metali.

Oczywiście to wszystko jest dużym uogólnieniem i bardzo się zdziwicie, jak daleko i jak bardzo ta historia jest rozwinięta, ponieważ pierwszy tom to tak naprawdę początek tego, na co musi się przygotować całe Uniwersum DC.

Opowieść ociera się o wiele różnych gatunków, od horroru po komedię, gdyż znajdziemy tu mrożące krew w żyłach kadry, zapowiadające nadchodzące wydarzenie, ale też nie zabrakło miejsca na motyw humorystyczny i żarciki, głównie za sprawą Flasha. Jednakże przez większość czasu, jesteśmy wręcz straszeni wizją nadciągającego kryzysu, co skutecznie potrafi wzbudzić w nas zaniepokojenie, przerażenie i rosnące z każdą stroną napięcie.

Naprawdę jestem pod wrażeniem rozpisania dalogów i sposobu wypowiadania się bohaterów. W połączeniu z rysunkami (o których powiem więcej później) tworzą one magiczną mieszankę. Herosi, mimo swojej potęgi naprawdę się dziwią i niepokoją, a wręcz boją i to świetnie widać, a najlepsze w tym to, że im dalej końca jesteśmy, tym ten strach coraz bardziej odciska swoje piętno na postaciach.

Jest to komiks zdecydowanie dziwny, wybijający się pomysłowością pośród klonów, które masowo produkuje rynek. No bo jak zrobić coś świeżego z czegoś starego? Scott Snyder, główny pomysłodawca dał Batmanom moce, które zdobyli na różne sposoby (niezbyt miłe). Są to moce innych bohaterów i złoczyńców m.in: Batman Drowned – Aquaman, Batman The Dawnbreaker – Green Lantern, Batman The Red Death – Flash oraz dowodzący nimi Batman Who Laughs – Joker, a to jeszcze nie wszystko, ponieważ pominąłem kilka zwariowanych kreacji, o któych dowiecie się podczas lektury i które dogłębnie poznacie dopiero w tomie 2., który będzie miał premierę 22 maja.

Przejdźmy do oprawy graficznej, bo tu muszę jednocześnie pochwalić autorów i ponarzekać. Niektórzy odwalili kawał dobrej roboty, ale znalezły się tutaj czarne owce. Tak, o ciebie mi chodzi Johnie Romito Juniorze!

Komiks rysowało wielu osób, ale jednak ten jeden słodki cukiereczek zasługuje na wspomnienie (i nie po to, żeby go pochwalić). Od dawna wiadomo, że John Romita Jr. nie jest wybitnym rysownikiem, a od poziomu Millera czy Portera dzieli go cienka linia. Tutaj widzimy świetny przykład: nienaturalnie wyglądające twarze, dziwna mimika bohaterów, jakieś dzikie proporcje postury postaci, mała szczegółowość i wiele wiele więcej.

Na uznanie, albo przynajmniej pochwałę zasługuje każdy inny rysownik (szczególnie Greg Capullo), którzy bardzo dobrze wykonali swoją robotę godnie prezentując bohaterów i – jak wspominałem wcześniej – idealnie pokazują trwogę i strach.

Do kolorów nie mogę się specjalnie przyczepić, aczkolwiek czasami są one za jasne, albo raczej wyblakłe i na niektórych kadrach Superman wygląda jakby miał siwe lub jasno-niebieskie, wręcz podchodzące pod zielony włosy.

Podsumowując, jest to komiks często mrożący krew w żyłach, ale z dozą humoru i akcji dodanej w boskich wręcz proporcjach. Jest to pomysł jak odświeżyć starego bohatera i zrobić z tego wydarzenie, które naprawdę zmieni DC i nie będzie tylko bezsensownym gadaniem bez żadnego wiekszego wpływu na uniwersum. Oprawa wizualna nie jest na poziomie mistrzowskim. Nie spodziewajmy się tutaj dzieł sztuki pokroju rysunków Tony’ego Harrisa czy Dave’a McKeana, ale porządnych grafik z kilkoma mankamentami w postaci Johna Romity Juniora. Całość dopełniają przyzwoite kolory i majestatyczne plansze.  Polecam szczególnie, zwłaszcza za Egmontową cenę. Ja tymczasem zmierzam do portalu, który zaprowadzi mnie do minusowego multiwersum. Ktokolwiek znajdzie ten dziennik, proszę, nie podążajcie za mną…

                                                             Podpisano: Carter Hall.

Wydawnictwo: Egmont
4/2019
Tytuł oryginalny: Dark Nights: Metal
Wydawca oryginalny: DC Comics
Rok wydania oryginału: 2019
Liczba stron: 232
Format: 170×260 mm
Oprawa: twarda
Papier: kredowy

Artykuł Demon – Batman: Metal TOM. 1 [RECENZJA PÓŁ SPOILEROWA] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początku pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za dostarczenie nam tomu do recenzji!

Kliknij i kup komiks na Egmont.pl

Za scenariusz do wyżej wymienionego dzieła odpowiada niezastąpiony Frank Miller („Powrót Mrocznego Rycerza” „Sin City”) oraz niesamowity Brian Azzarello („100 Naboi”, Wonder Woman”), natomiast strefą wizualną zajął się John Romita Jr., którego możecie kojarzyć z jego świetnych rysunków do, chociażby „Amazing Spider-Mana”.

Co pierwsze rzuca się w oczy? Przewracając kartki, nie sposób nie zauważyć Batmana, który nie jest tak zgorzkniały i załamany jak w „Powrocie Mrocznego Rycerza”, a mężczyznę, który autentycznie się starzeje coraz bardziej z każdą stroną. Autorzy namalowali nam całkiem żywy obraz starzejącego się Nietoperza, dzięki czemu można aż odczuć tą bezradność i brak siły u Batmana.

W tej historii nie zabrakło również Cudownego Chłopca. Robin z pozoru wygląda jak każdy inny podopieczny Batmana, ale z czasem i w małych dawkach Azzarello i Miller odkrywają przed nami prawdziwego Jasona Todda. Chłopak nie radzi sobie jeszcze najlepiej, ale idzie mu całkiem nieźle, a jego „ciemna” strona daje o sobie znać. Widać, że podoba mu się przemoc.

Podczas tej lektury jesteśmy świadkami intrygujących starć Batmana z Killer Crocem i Poison Ivy. Dlaczego intrugujących? Dlatego, iż wytrenowany do granic ludzkiej wytrzymałości detektyw ledwo daje sobie z nimi radę! Czytając ten komiks dostrzegasz czemu Zamaskowany Krzyżowiec z ninjy ukrywającego się w mroku, musiał stać się bezlitosnym starcem używającym brutalnej siły.

Nie zabrakło tu również Jokera, który żyje sobie za murami Arkham Asylum. Autorzy świetnie pokazali jego spryt i to jego umiejętność manipulowania ludźmi.

Poza ciekawą, trzymającą w napięciu, historią, nie zabrakło również świetnej kreski Johna Romity Jr., który nie zawiódł i tym razem. Nie da się ukryć – jego zaokrąglone kadry, wzorowane na ekrany starych telewizorów CRT, sprawiają niesamowite wrażenie.

Kolory niestety nie do końca oddają klimat całej historii. Nie są złe, jednakże w porównaniu do tego, co dzieje się na kartach komiksu, są one po prostu zbyt żywe. Lekkie obniżenie saturacji zdecydowanie wpłynęłoby pozytywnie na odbiór całej produkcji. Wtedy czytelnik jeszcze bardziej wyczułby smutek, ciemność i kontemplację płynącą z poszczególnych paneli

Dodatkowo dostajemy zbiór niewykorzystanych okładek, surowe prace Johna Romity Jr., poszczególne plansze przed i po pokolorowaniu oraz scenografię. Niby nic wielkiego, a sprawia wielką frajdę. Co tu więcej mówić – Romita to niesamowity artysta!

Podsumowując, tytuł ten polecam każdemu fanowi Gacka. Jego historia, w nim ukazana, prowadzi prosto do złożenia przez niego peleryny, jest to idealny prequel pokazujący bezsilność oraz starzenie się ciałem, jak i duchem. Zdecydowania warto nabyć ten komiks, zwłaszcza za tak przystępną cenę na Egmont.pl

Jeszcze raz dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie nam komiksu do recenzji!

Kliknij i kup komiks na Egmont.pl

Dane szczegółowe:
Data wydania: 1.08.2018 (PL)/20.12.2016 (EN)
Oryginalny tytuł: The Dark Knight Returns: The Last Crusade
Liczba stron: 80
Oprawa: twarda
Papier: kredowy
Format: 170×260 mm

Artykuł Recenzja „Powrót Mrocznego Rycerza – Ostatnia Krucjata”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.