Zaskoczeniem dla mnie było to, że jakimś cudem pamiętałem jaki był pierwszy odcinek mimo, że ciężko mi mieć pewność co do chronologiczności z jaką to oglądałem na FoxKids, a później Jetixie. Dubbing, nieco gorszy niż go miałem w swojej pamięci, ale dalej jest on na przyzwoitym poziomie. Zwłaszcza biorąc pod uwagę lata, w jakich cała produkcja powstawała i była spolszczana.

Myślałem, że bohaterów było więcej, niż to faktycznie miało miejsce. Tak naprawdę, X-Menów „stałych” można policzyć na palcach obu rąk. Oczywiście, pojawia się więcej postaci – zarówno tych pozytywnych, jak i złoczyńców, jednak większość występów jest zaledwie epizodyczna lub nadmiernie powtarzalna. Co rozumiem przez ten ostatni zwrot? Wątek Apocalypse był poruszany kilkukrotnie, chyba każdy sezon miał swoją chwilę z tym antagonistą, a sezonów mamy pięć.

Nie zabrakło też elementów wzniosłych, można by rzec „epickich”, jak Magneto zwołujący setki, jeżeli nie tysiące mutantów, by dać im bezpieczny dom, czy też ten sam osobnik zbierający innym razem wielką armię, by zniszczyć ludzkość, za to co uczynili jego jedynemu przyjacielowi.

Show dalej potrafi wciągnąć na chwilę, a odcinki trwają zaledwie 21 minut, więc mijają niezwykle szybko. Oczywiście, były momenty, w których kącik ust podnosił się z powodu pewnej żałości niektórych scen, czy rozwiązań, jednak zabawa jaką niesie za sobą X-Men: TAS pozwalała mi przymknąć oko i nie skupiać się nad tym aż za bardzo. Moje wewnętrzne dziecko było zadowolone, a dorosły ja (powiedzmy) był całkiem zadowolony, czasem dając pierwszeństwo tej animacji przed serialami Arrowverse.

Jednak czy jest coś w tej kreskówce, co współczesnego widza mogłoby zainteresować? Chociażby pewna wierność swojemu pierwowzorowi. Serial pozwala poznać genezę niektórych postaci, chociaż odcinki ułożone są niekoniecznie… sensownie. Jak Sinister pojawiający się już w pierwszym sezonie (chyba), miał swój origin przedstawiony dopiero w jednym z ostatnich odcinków całości.

Wiele epizodów poświęconych jest Wolverinowi, więc jego fani powinni być ukontentowani. Nie jest to tylko jego origin, acz i jemu poświęcono sporo miejsca, w tym epizod o czasach jego pobytu w Team X, ale też kilka odcinków jest poświęconych podróżom Wolverina w celu odnalezienia wyciszenia i spokoju ducha, a może też odkupienia? Nawet można zaznajomić się z kilkoma miłostkami naszego Rosomaka!

Całkiem sporo miejsca poświęcono również Imperium Shi’ar, o czym pamięć tak właściwie była jednym z czynników mojego powrotu do tej serii – uznałem, że może to być fajne wsparcie przy recenzji „Powstanie i upadek Imperium Shi’ar”. Są oni również powiązani z Sagą Feniksa, która trwała połowę sezonu (no 9 odcinków na 19).

Co więcej mogę rzecz? Warto rzucić okiem na tę serię, niekoniecznie rzucając wszystkie inne seriale jakie się obecnie ogląda, ale w wolnej chwili czy przerwie między poszczególnymi sezonami? Świetny przerywnik, zwłaszcza jeżeli ktoś z was ogląda „the Gifted”. Dodam również, że swój wątek otrzymał Inner Circle odgrywający również ważną rolę we wspomnianym serialu.

PS. Motyw przewodni dalej jest cudowny.

Artykuł [Retro]: X-Men: TAS po latach! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Dotychczas Polaris nie miała zbyt dużej ilości czasu antenowego, w którym mogłaby się wykazać, raczej krótkie sceny z niewielkimi “czarami”, jak akcja w szpitalu psychiatrycznym, czy niekontrolowane szaleństwo w czasie porodu. Jednak wydaje się, że córka Magneto będzie miała więcej czasu dla widzów w szóstym epizodzie. 

W trailerze promocyjnym widzimy, jak siostrzyczki Frost przekonują Polaris, że są po tej samej stronie, choć ona sama zdaje się w to powątpiewać. Do tej pory jednak Lorna wykonywała wszelkie polecenia bez słowa sprzeciwu, a jeżeli Andy miał wątpliwości? I jego przekonywała do wyższości celu Inner Circle. Pomimo tego jedna rzecz jest pewna, jeżeli coś (lub ktoś) miałoby stanąć pomiędzy nią lub jej córką, czy też zagrozić Dawn, nie zawaha się wykorzystać swoich mocy przeciwko dotychczasowym sojusznikom. 

Jak można było zobaczyć – moce Polaris są wyjątkowo potężne, a jej problemy z temperamentem również nie są bez znaczenia.  

Podobno jeden z odcinków ma być skupiony na dzieciństwie Lorny, czy będzie to ten odcinek? A Stepford Cuckoos postarają się wykorzystać jej wspomnienia do tego, by utrzymać nad nią kontrolę? Tego dowiemy się w przyszłości.

Artykuł Czy Polaris zdradzi Inner Circle? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Drugi sezon serialu stacji FOX otworzył drzwi dla kolejnego czarnego charakteru. Po zakończeniu działalności Trask Industries oraz życia doktora Cambella w ostatnim finale pojawiło się zapotrzebowanie na nowego “głównego złego”. Wydaje się, że to miejsce należy do Reevy Payge, jednak jak twierdzi Grace Byers, wbrew temu, co każdemu może się wydawać, nie jest to złoczyńca. 

W czasie NYCC 2018 aktorka wyjaśniła, że jej postać nie zabija dla samego zabijania. Wydarzeń z pierwszego odcinka drugiego sezonu nie rozpatruje w kategoriach morderstwa, uznaje to raczej za ofiarę. Przedstawiciele Inner Circle, którzy się z nią nie zgadzali, poświęcili się w ramach świata lepszego dla mutantów. 

Wcześniej Sean Taele (Eclipse) powiedział, iż jego postać wierzy, że ocena sytuacji w wykonaniu Inner Circle jest bardzo krótkodystansowa. Po dotychczasowych odcinkach tak też może się wszystkim wydawać, Grace nie odniosła się do tej wypowiedzi, jedynie przedstawiła sprawę jasno: Reeva ma swoje powody i cele. Miejmy tylko nadzieję, że i my zobaczymy jak dokładniej te ”powody” się zaprezentują w połączeniu z bardziej długoterminowymi efektami wraz z rozwojem serialu. 

Artykuł Reeva Payge nie jest złoczyńcą drugiego sezonu „The Gifted”?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Co najważniejsze Hellfire Club to naprawdę potężna, mająca wpływy oraz wszechobecne koneksje organizacja. Bogactwo, władza, ekonomiczno-polityczne oszustwa oraz absolutna dominacja. To jedne z  głównych atrybutów, które określają to sprzymierzone ze sobą bractwo. Jego najbardziej rozpoznawalnymi przywódcami byli Sebastian Shaw tzw. Black King oraz Emma Frost: White Queen. Shaw był jednym z homo superior, a jego właściwość polegała na absorpcji energii przez własne ciało i zamiany ją w czystą moc. Natomiast Frost to potężna telepatka, mocą dorównującą dr Charlesowi Xavierowi. Dodatkowo, gdy zachodzi potrzeba, jej  ciało może zamienić się w organiczny diament. Wygląda to tak, jakby skórę tej mutantki pokryła warstwa lśniącej i wytrzymałej powierzchni.

Hellfire Club wyszło z rąk Chrisa Claremonta i Johna Byrne’a, a w komiksach Marvela  po raz pierwszy  wraz ze swoim wewnętrznym kręgiem, organizacja ta pojawiła się w ewencie „The Dark Phoenix Saga„, próbując powstrzymać Jean Grey owładniętą potęgą wychodzącą poza skalę: mocą Feniksa. W animacjach ten masoński, arystokratyczny ruch zaprezentowano dwukrotnie, w „X-Men: The Animated Series„ z lat 90-tych i w  „Wolverine and the X-Men” z 2008 r.  Swój start  w  filmowych, komiksowych adaptacjach Hellfire Club zaakcentował i to istotnie w  „X-men: Pierwsza Klasa„(2011).

Wygląda na to, że serial „Hellfire”, który mógłby być wyjątkowym odwołaniem do marvelowskiego świata mutantów został zepchnięty na dalszy plan przez produkcję „The Gifted„, której producent wykonawczy Lauren Shuler Donner w prosty sposób wyjaśnia dlaczego do tego doszło.

„Tu jest zbyt wiele postaci, bez głębi charakteru i wyróżniających się ról” – oznajmiła Donner dla Entertainment Weekly, odnośnie anulowania obrazu „Hellfire”. Z jej zdaniem nie można się nie zgodzić, gdyż rzeczywiście przymierze Black Kinga mogłoby wpaść we własne sidła, głównie ze względu na swoją strukturę i tzw. wewnętrzny krąg. Hellfire Club jest pełny ambitnych, mocnych osobistości,  które pozycję organizacji chciałyby wykorzystać do własnych celów.  Dostalibyśmy serial składający się przeważnie z omamionych złudną samowystarczalnością i własną wyjątkowością postaci. Mogłoby to nużyć widza i ostatecznie ograniczyć się jedynie do jednego kilkuodcinkowego sezonu.

Szefowie stacji Fox, która obecnie emituje „The Gifted”, również wypowiedzieli się w kwestii wycofania „Hellfire”. Dla nich „Hellfire” jest pojęciem kojarzonym z filmem, a nie z  telewizyjnym show, gdyż jako serial zająłby zbyt dużo czasu w swej realizacji, i do bólu nadszarpnąłby harmonogram producentów i aktorów.

A Wy co sądzicie o wycofaniu produkcji „Hellfire”? Film czy serial? W czym widzielibyście szerszą historię Hellfire Club?

Artykuł Dlaczego serial „Hellfire” anulowano? FOX i Lauren S. Donner wyjaśniają pochodzi z serwisu FLARROW.pl.