Jest to również styl, który wywarł wpływ na „prawdziwych” artystów, zwłaszcza w latach 60-tych, kiedy to tacy ludzie jak Roy Lichtenstein korzystali dosłownie z technik druku offsetowego i estetyki komiksowej dla uzyskania większej dramaturgii.

Oczywiście nie można nie wspomnieć o samych bohaterach komiksów, których reklamodawcy wykorzystują do sprzedaży i promocji produktów. Z tego świata czerpią największe marki, by wspomnieć choćby McDonalds. Począwszy od samej postaci Ronalda McDonalda i jego arcywroga Hamburglara, aż po nowsze promocje, jaskrawe kolory komiksów doskonale nadają się do wykorzystania przez markę budującą swój wizerunek na żywych żółciach i czerwieni. Z kolei niedawno emitowano reklamę Monopoly, w której główną rolę odgrywa postać z komiksu, która pomaga wciągnąć nas w rozgrywkę, a jednocześnie nawiązuje do ulubionej gry z dzieciństwa.

Komiks wkracza do kasyn online

Jasne kolory i komiksowe postacie pomagają przyciągnąć uwagę czytelników online od lat. To oczywiście dobra wiadomość dla wielu artystów, którzy mogą za większe pieniądze sprzedawać swoje ilustracje na innych niż komiksowy rynku. Jednym z bardziej niezwykłych obszarów jest świat hazardu online i strony w rodzaju kasynainternetowe23.net. A ponieważ pojawia się coraz więcej portali hazardowych, które mają przemawiać do coraz szerszej grupy docelowej, trend ten zapewne będzie się utrzymywał.

Tak jak w przypadku McDonalds’a, gdzie estetyka komiksowa wpisuje się w beztroski klimat zabawy i miłego spędzania czasu, strony z grami online oferują jaką formę ucieczki od codzienności. Szczególnie gry slotowe chętnie korzystają z komiksowej estetyki, aby przyciągnąć graczy. To chyba zrozumiałe: obcowanie z automatami ma zapewnić graczowi ekscytującą zabawę, a użycie dużych, odważnych obrazów i jaskrawych kolorów stanowi świetny środek do osiągnięcia tego celu. Obracające się bębny zwykle zawierają również wiele ikonicznych i powiązanych symboli, które mogą również pojawiać się w stylu komiksowym. Twórcom udaje się osiągnąć zamierzony efekt: kreują kompletny, zamknięty świat, w którym gracz może się w pełni zanurzyć.

Gdy odwiedzamy kasyna online, zalewa nas fala komiksowych obrazów. Dosłownie! Znajdziemy w nich gry czerpiące garściami z estetyki mangi, z bajkowych ilustracji, z irlandzkich książek dla dzieci, poprzez szpiegowską kreskę z lat 40-tych w stylu komiksów z Mike’iem Hammerem w roli głównej, na bohaterach horrorów, takich jak Dracula i starożytnych bogach, takich jak Zeus skończywszy. Co więcej, w każdym z powyższych przypadków autorzy gier hazardowych potrafili nadać swoim postaciom unikalny charakter i ton.

Sloty inspirowane komiksami

Niektóre sloty idą nawet dalej i wykorzystują prawdziwe postacie z komiksów jako źródło, za pełną zgodą wydawcy lub studia filmowego. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę wysiłki marketingowców i próby wyciśnięcia z ikon popkultury każdej złotówki. Naturalnie na pierwszy ogień idą giganci. Marvel Comics jest szczególnie aktywny w tej dziedzinie i nie trzeba daleko szukać, aby znaleźć sloty z Iron Manem, Spidermanem i Fantastyczną Czwórką.

Dla fanów komiksów nie było również wielką niespodzianką pojawienie się automatów na pieniądze z postaciami z uniwersum Avengers, wraz z premierami kolejnych części filmowej franczyzy.

Przyszłość komiksu i gier

Co przyniosę najbliższe lata? Wiele osób przewiduje, że wirtualna rzeczywistość będzie kolejnym krokiem naprzód dla tej branży. Twórcy gier coraz odważniej eksperymentują z VR, to samo dotyczy również gier na pieniądze – czy będziemy więc mogli w pełni zanurzyć się w komiksowym świecie, podejmując realne ryzyko wyrażone w złotówkach lub dolarach? Czas pokaże. Choć komiks jako forma sztuki ma około 200 lat, to wydaje się, że wciąż ma przed sobą świetlaną przyszłość.

Artykuł Komiks inspiruje! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Gotham Knights

Najbardziej oczekiwana gra przez fanów superbohaterów. Chociaż Rycerze z Gotham nie będą w żaden sposób powiązani z serią Batman: Arkham, to i tak jest to gorący tytuł. Produkcją zajęło się doświadczone już studio Warner Bros. Games Montreal, a sama gra będzie z gatunku RPG akcji. Jedną wielką różnicą co do poprzednich gier z serii Batmana, będzie to, że nie zobaczymy samego Mrocznego Rycerza.

Fabuła gry zaczyna się dramatycznie. Przyjaciele Batmana otrzymują od niego wiadomość, przygotowaną na wypadek jego śmierci. Bez Mrocznego Rycerza miasto szybko ogarnia chaos, dlatego zadanie strzeżenia ulic spada na czwórkę jego wychowanków. Skład postaci uzupełnią znani superbohaterzy tacy jak Batgirl, Nightwing, Red Hood i Robin. Gracz wcielając się w wybranego bohatera będzie musiał zapewnić mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa i wzbudzenia strachu wśród kryminalnego odłamka Gotham. W grze nie zabraknie sporej ilości zagadek do rozwiązania, a także mnóstwo akcji i walki z popularnymi złoczyńcami z dziedzictwa komiksów DC.

Na premierę musimy poczekać do 25 października 2022 roku. To właśnie tego dnia, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, Gotham Knights ukaże się na PlayStation 5, Xbox Series X|S oraz komputerach PC. Decyzja o anulowaniu gry na PlayStation 4 oraz Xbox One jest zaskakująca, ponieważ ostatni zwiastun zdecydowanie nie wskazuje na to, że tytuł będzie wymagał mocnego sprzętu, a poprzednie generacje konsol z pewnością dałyby radę na przyjemne granie. Być może chodzi o samą optymalizację gry i cięcie kosztów w samej produkcji. Jest to zdecydowany minus dla WB.

Dla właścicieli PC i laptopów możemy zarekomendować serię laptopów MSI, które bez problemu udźwigną wymagania gry Gotham Knights. Przewidywane wymagania spełni przedstawiona specyfikacja sprzętowa:

• Intel Core i5  10. generacji
• 16 GB pamięci RAM
• grafika NVIDIA GeForce GTX 1650 TI.

Osobiście żałuję, że sequel studio WB porzuciło pomysł na sequel Arkham Knight z Damianem Waynem w roli głównej. Ale trzeba dać szansę nowemu pomysłowi, bo zwiastun wygląda naprawdę nieźle. Liczę też na to, że powrócą stare dobre wspomnienia oraz, to że gra weźmie to co najlepsze w serii Arkham. Cieszy też fakt, że WB Games Montreal oraz Rocksteady wracają do gry. Choć trochę w innej formie, ale ważne że w ogóle!

Slot Dark Knight Rises

Trylogia Mroczny Rycerz Christophera Nolana okazała się wielkim sukcesem kasowym, co pokazuje BBC. Każdy z filmów, kiedy trafił do kin, przekroczył 1 miliard dolarów. Oczywiście widać, że wielu fanów Dark Knight jest chętnych do zanurzenia się w mrocznym wszechświecie Batmana Nolana.

Automaty do gry w kasynie online Nitro idealnie komponuje się z mroczną i niepokojącą atmosferą filmu. Większość grafik i postaci pochodzi od znanych aktorów z filmu. Każdemu twojemu działaniu towarzyszy ścieżka dźwiękowa, która została oryginalnie napisana przez samego Hansa Zimmera.

W grze możesz wybrać, czyją historię chcesz śledzić: Bane czy Batman. Każda z historii ma swoje własne cechy i cechy. Slot Machine – Dark Knight Rises to przyjemna przeróbka starej i znanej formuły automatów do gry.

MultiVersus

Multiversus to bijatyka 2.5D oparta na modelu free-to-play, pozwalającą wcielić się w bohaterów studia Warner Bros. na platformowej arenie. Wśród postaci znajdziemy m.in. Batmana, Supermana, Królika Bugsa, czy Wonder Woman i Harley Quinn.

Rozgrywka będzie dostępna tylko i wyłącznie online w kilku wariantach multiplayer. Możemy walczyć jeden na jednego lub brać udział w potyczkach z udziałem czterech graczy według zasady „każdy na każdego”. Nie zabraknie także trybu walki dwuosobowych drużyn, jednakże aby wygrać, trzeba ściśle współpracować ze swoim partnerem!

Premiera gry zaplanowana jest na III lub IV kwartał br., aczkolwiek już od tego miesiąca lipiec zaplanowano otwarte testy beta. Gra będzie oferowana w modelu free-to-play na komputery PC oraz konsole PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One i Xbox Series X/S. Możliwa będzie rozgrywka międzyplatformowa.

Midnight Suns

Gra na którą z niecierpliwością  czekają fani Marvela! Studio Firaxis Games przy współpracy z Marvel Games tworzy pewne marvelowskie arcydziełe, oferując graczom wielką bazę postaciz komiksów.

W składzie bohaterów zobaczymy Midnight Sons, Avengers, X-Men i Runaways. Dodatkowo gracze będą mogli stworzyć własnego superbohatera o imieniu „Łowca” z możliwością wyboru ponad 40 różnych mocy. W sieci pojawił się także pierwszy gameplay. Dzięki niemu możemy dokładnie przyjrzeć się systemowi walki.

Według twórców, Marvel’s Midnight Suns bazuje na komiksowej serii Rise of the Midnight Sons z lat 90., ale nie będzie to typowa adaptacja. Chociaż ogólna fabuła pozostaje zasadniczo taka sama. Ghost Rider buduje zespół bohaterów, aby pokonać Lilith, matkę wszystkich demonów. Głównym bohaterem będzie własna postać o pseudonimie Łowca. Tylko on będzie zdolny do zabicia Lilith, ponieważ jest jej dzieckiem.

W porównaniu do Gotham Knights, gra Midnight Suns trafi na konsole starej i nowej generacji, w tym także na PC. Premiera 7 października.

Artykuł Premiery superbohaterskich gier w 2022 roku pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

To była długa droga dla Gotham Knights, o której Warner Bros. Montreal po raz pierwszy wspominał 2019 roku. Gra została oficjalnie zapowiedziana podczas pierwszego wydarzenia DC FanDome w 2020 roku, z gameplayem, w którym to Batgirl pokonuje Mr. Freeze’a.

Kolejny zwiastun pojawił się rok później także na DC FanDome i ujawnił nowych złoczyńców gry, takich jak Trybunał Sów. Do tej pory widzieliśmy już sporo ciekawostek, zwiastunów i zdjęć z samej gry, ale nadal nie znaliśmy daty premiery, aż do dzisiaj!

Na twitterze została podana informacja, że premiera odbędzie się 25 października 2022 r. Jest to taki sam dzień, w którym to studio z Montreal wydało grę Arkham Origins w 2013 r. Czy nowa gra będzie tak samo popularna, jak jej poprzednicy, w których to główną rolę odgrywał Batman?!

Gotham will always need its heroes. Suit up for an all-new adventure on 10.25.22. #GothamKnights pic.twitter.com/d7oV2LbcT8

— Gotham Knights (@GothamKnights) March 9, 2022

Artykuł Znamy datę premiery gry Gotham Knights! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Za kod do gry na PS5 dziękuję PlayStation Polska!

Nie będę ukrywać, że gdy tylko usłyszałam, iż czwarty Uncharted otrzyma remaster, to nieco pokręciłam nosem. Wszakże podstawowa wersja tej gry dalej działa i wygląda świetnie. Ba, w Kolekcja Dziedzictwo Złodziei zabrakło nawet Ray Tracingu. Dlaczego w takim razie bawiłam się tak dobrze?/

Uncharted – gra, niczym film. Syndrom kolejnego seansu?

Uncharted 4 to nie tylko jedna z moich ulubionych gier od Naughty Dog, ale w ogóle, w jakie dane było mi zagrać. Mimo wszystko, nie widziałam całkowicie potrzeby, czemu miałabym się skłonić do ponownej rozgrywki.

Po dłuższym przemyśleniu doszłam do wniosku, że Uncharted: Kolekcja Dziedzictwo Złodziei jest niczym wydanie fizyczne filmu, który bardzo Ci się spodobał w kinie. Już za pierwszym razem bawiłeś się świetnie, a teraz z wielką chęcią zapodasz sobie drugi seans i nacieszysz się małymi, w teorii nic znaczącymi dodatkami.

Przygody Nathana Drake’a to jest właśnie taki typowy akcyjniak. Fabuła przecież nie jest jakaś skomplikowana, wszystkie tytuły miały za zadanie po prostu zapewnić relaks i zabawę. Scenarzyści znakomicie rozpisali wszystkich bohaterów, którzy pomimo swoich kaskaderskich wyczynów, są strasznie przyziemni i bardzo łatwo z nimi nawiązać więź.

Dlatego zupełnie jak jakąś produkcję filmową, bez namysłu odpaliłam zremasterowaną grę, aby znów odetchnąć, odpocząć i świetnie się bawić. No i tak właśnie się stało, ba, dzięki usprawnieniom w tej edycji, wszystkie te odczucia były jeszcze lepsze!

Co nowego na PS5? Delikatny lifting i skok w wydajności

Uncharted: Kolekcja Dziedzictwo Złodziei oferuje trzy różne tryby rozgrywki: „jakość”, „wydajność” oraz „wydajność+. Ten pierwszy wygląda najlepiej, obraz przeskalowany jest do 4k, ale całość chodzi w 30 FPS. Drugi natomiast wcale tak nie odbiega graficznie, ale już oferuje rozgrywkę 60 FPS, a uwierzcie – w przypadku takiego tytułu różnica jest odczuwalna. 

Ostatni wariant sprawia, że gra chodzi w 120 FPS, niestety kosztem zmniejszenia rozdzielczości do Full HD. Choć przy takiej płynności, aż ciężko się nie zachwycać tymi wszystkimi strzelaninami i pościgami, to jednak nie da się ukryć, iż przy 65-calowym QLED-zie graficznie nieco gryzło to oko, szczególnie po przełączeniu z poprzednich dwóch trybów.

Osobiście postawiłam na zwykła wydajność. Jak już wspomniałam na samym początku – nie zaimplementowano tu ray tracingu, dlatego naprawdę ciężko było się dopatrzyć zmian w jakości grafiki, ale różnica pomiędzy 30, a 60 klatkami na sekundę już jest ogromna. Przemierzanie tych gęstych w roślinność terenów weszła tym sposobem na zupełnie inny poziom. 

No i ciężko nie wspomnieć o pozostałych dwóch usprawnieniach, czyli BŁYSKAWICZNYCH czasach ładowania, a wręcz jestem skłonna pokusić się o stwierdzenie, że tych praktycznie już nie ma. Adaptacyjne triggery i haptyczne wibracje także są bardzo miłym dodatkiem, choć te drugie w pewnym momencie zaczęły mnie nieco irytować, ale nie na tyle, żebym miała od razu je wyłączyć. 

Czy warto zagrać w Uncharted: Kolekcja Dziedzictwo Złodziei?

No i stało się. Ograłam tego „odgrzanego kotleta”, ale przecież przyrządził go jeden z najbardziej znakomitych kucharzy świata. Ponownie bawiłam się rewelacyjnie i bardzo miło było znów wcielić się w nieco gapowatego Nathana Drake’a oraz ostrą jak brzytwa Chloe. Podbicie rozdziałki i płynności tylko zwiększyły moją radość z przechodzenia tych produkcji na nowo, a te mimo wszystko, zestarzały się bardzo dobrze.

Jeżeli tak jak ja pokochaliście czwarte Uncharted i na dodatek macie je w bibliotece, to bez wahania sięgnijcie po ten upgrade. Nie zmienia zbyt wiele, na dobrą sprawę nawet nie do końca był potrzebny, ale jednak warto ponownie zanurzyć się w tym iście bajecznym świecie gry. Tylko tym razem w 4k i 60 FPS! 

Jeżeli jednak jakimś cudem DALEJ nie zagraliście w żadną z produkcji o Nathanie Drake’u i ferajnie, to macie świetną okazję, aby zobaczyć, z czym to się je. Znajomość poprzednich części na dobrą sprawę nie jest wymagana, ALE omijając je, dużo byście stracili. To jedna z lepszych serii gier wideo, dlatego poważnie warto dać im szansę. 

Artykuł Uncharted: Kolekcja Dziedzictwo Złodziei – recenzja gry. Odświeżony Drake robi robotę? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Studio Rocksteady ukazało zupełnie nowy plakat Suicide Squad: Kill The Justice League przed wydarzeniem DC FanDome w przyszłym miesiącu.

Podczas DC FanDome zobaczymy także zapowiedź innej gry DC, tym razem mowa o Gotham Knights i bohaterach z Bat-Family. Gra niespodziewanie ominie Batmana, ale po tylu grach z udziałem największego superbohatera DC to nic dziwnego przecież!

Czekamy na kolejne doniesienia z świata gier.

Look what we have here…
Tune into DC FanDome 10/16 @ 10:00am PT to see more. #DCFanDome #SuicideSquadGame pic.twitter.com/dGreeK4ToO

— Suicide Squad: Kill The Justice League (@suicidesquadRS) September 24, 2021

Artykuł [Zobacz]: Pierwszy plakat promujący grę „Suicide Squad” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Fani Marvela doczekają się gry z Wolverinem w roli głównej. Czeka nas wielki odjazd! Jako posiadacz Xboxa mogę jedynie pozazdrościć… Pograłoby się Loganem, oj pograłoby!

Podczas PlayStation Showcase 2021 została opublikowana krótka zapowiedź gry pt. Marvel Wolverine. A my jedynie widzimy urywek z Loganem siedzącym przy barze, a jakby inaczej!

Zobaczcie sami:

Na tym nie koniec, bo Sony i Insomniac Games opublikowały nowy zwiastun swojej nadchodzącej gry pt. „Marvel’s Spider-Man 2”. Głównymi antagonistami gry będą Venom i Kraven the Hunter.

Gra ta jest bezpośrednim sequelem „Marvel’s Spider-Man” wydanej w 2018 r. Czy druga część powtórzy sukces pierwszej, gdy ta osiągnęła liczbę 20 milionów sprzedanych egzemplarzy?!

Artykuł [Zobacz]: Zwiastuny nowych gier Marvela: „Wolverine” oraz „Marvel’s Spider-Man 2”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Za udostępnienie kopii do recenzji serdecznie dziękuję Playstation Polska!

Seria Ratchet & Clank jest mi ogólnie bardzo bliska – pierwsza część była jedną z moich pierwszych gier na Playstation 2 i od tamtej pory z zacięciem ogrywałam każdy kolejny tytuł z tytułowym Lombaksem. Z tego też powodu moja radość nie znała granic, kiedy na E3 zapowiedzieli produkcję, która opowie całkowicie nową historię, a kilka dni temu nareszcie udało mi się ją ukończyć i nie ukrywam, że twórcy wręcz przekroczyli moje oczekiwania!

Najnowsza generacja ponownie wystartowała bez konkretnych tytułów, które zaprezentowałyby faktyczną moc nowych konsol. Wprawdzie niedawno wyszedł Returnal, ale biorąc pod uwagę, jak ciężka jest to gra, to ciężko byłoby ją polecić szerszemu gronu. Najnowszy Ratchet natomiast to na pewno jest produkcja, dla której niejeden się skusi, aby zakupić konsolę.

Ratujemy multiwersum, czyli fabuła w „Ratchet & Clank: Rift Apart”

Choć wydawałoby się, że po świetnie przyjętym reboocie z 2016, twórcy pójdą właśnie w tym kierunku, jednakże okazuje się, że akcja „Rift Apart” rozgrywa się po wydarzeniach z „Into The Nexus”, także nasi bohaterowie mają za sobą już niezły bagaż doświadczeń! Czy w takim razie osoby, które ominęły tytuły na poprzednie generacje konsol, będą czuły się zagubione? W żadnym wypadku – w nowego Ratcheta możecie spokojnie zagrać bez znajomości żadnej gry z cyklu.

Całość rozpoczyna się wielką imprezą urządzoną dla tytułowych herosów, jednakże sielanka nie trwała zbyt długo, gdyż chwilę później wszystko zostaje zniszczone przez dobrze nam już znanego Dr. Nefariousa, który doprowadza do uszkodzenia struktury czasoprzestrzeni, w wyniku czego trafiają oni do zupełnie innego wymiaru i na dodatek zostają rozdzieleni.

Poznajmy w ten sposób zupełnie nowego Lombaksa, a raczej Lombaksicę – Rivet! Znajduje ona „niekompletnego” Clanka i lączą siły, by powstrzymać nikczemnego Nefariousa, jego sobowtóra oraz międzywymiarową katastrofę. W międzyczasie Ratchet poznaje tamtejszą wersję Clanka – Kit, których cel jest identyczny, co tamtej dwójki.

To nie pierwszy raz w serii, kiedy dochodzi do zawirowań w rzeczywistości – motyw podróży w czasie był już obecny w „A crack in time”, tym razem jednak postawiono na zabawę w multiwersum i wyszło to naprawdę dobrze. Całość została odpowiednio wyważona, także ciężko się w czymkolwiek pogubić, także gracze nie muszą zbytnio główkować, aby połapać się, o co w tym wszystkim chodzi.

Wprowadzenie nowych bohaterek odbywa się w ekspresowym tempie i równie szybko idzie zapałać do nich sympatią. Choć przypominają one i niejednokrotnie zachowują się podobnie do Ratcheta i Clanka, to jednak mają zupełnie odmienne charaktery, co mocno widać w ich relacjach między sobą. Tytułowi herosi to już wieloletni przyjaciele, darzą siebie ogromnym zaufaniem i szacunkiem – Rivet niestety ma wielki uraz do robotów i to, jak się powoli do nich przekonuje, obserwuje się naprawdę super.

Nie brakuje też kilku zwrotów akcji, szczególnie mniej więcej od połowy historii, choć nie spodziewajcie się momentów, w których opadnie wam szczęka – wszakże, to produkcja skierowana bardziej do młodszego odbiorcy i całość wygląda, jakby była żywcem wyjęta z Pixara, także, jeżeli jesteście fanami animacji tego studia, to Ratchet & Clank: Rift Apart jest wręcz dla was stworzone.

Skok przez wymiar – gameplay w „Ratchet & Clank: Rift Apart”

W przypadku samej rozgrywki nie ma żadnej rewolucji, ale też nie brakuje nowości – najważniejszą z nich jest możliwość „dashowania”, przez co nasze lombaksy nie tylko mogą szybciej się przemieszczać, ale też z łatwością omijać strzały przeciwników. Inną nowością jest możliwość wykorzystywania wyrw w czasoprzestrzeni, by to np. znaleźć się na plecach wroga i wyeliminować go z zaskoczenia.

W grze wprowadzono także system pancerzy, które pozyskujemy na kilka sposobów – poszczególne części można znaleźć rozrzucone luzem na planetach, w zadaniach pobocznych, albo w specjalnych szczelinach międzywymiarowych. Na dodatek możemy wybrać kolorystykę każdego z trzech elementów i odpicować Ratcheta/Rivet według naszego uznania.

Poza tym to dalej stary dobry Ratchet & Clank, w którym nie brakuje skakania, latania między planetami oraz strzelania przeróżnymi wymyślnymi pukawkami – sporo z nich powraca, ale też jest kilka nowych wynalazków – chociaż nie ukrywam, że brakuje mi tu jakiegoś totalnie wymyślnego hitu, typu Groovitrona – nic z nowego arsenału raczej nie zapadnie wam w pamięć.

Jakie to olśniewające! „Ratchet & Clank: RIft Apart” od strony technicznej

Nie będę owijała w bawełnę – ta gra jest OSZAŁAMIAJĄCA. Gra umożliwia nam dwie możliwości, obydwie w 4K, ale jedna oferuje rozgrywkę w 60 fps, a druga z Ray Tracingiem. Osobiście wybrałam tę drugą opcję i nie żałuję, bo w najnowszej produkcji Insomniac Games naprawdę jest na czym zawiesić oko! Planety wyglądają obłędnie, a gra świateł wypada tu rewelacyjnie, więc nic dziwnego, że tryb fotograficzny odpalałam dosłownie co chwilę, przez co wykonałam przynajmniej z setkę zdjęć, jak nie lepiej – z resztą efekty widzicie na wszystkich zamieszczonych tu screenach.

Pomimo bardziej zaawansowanych efektów graficznych, to też nie zdarzyło mi się ani razu, aby klatki drastycznie spadły, lub ogólnie coś zaburzyło płynność rozgrywki. Technicznie tytuł wypada naprawdę dobrze, a ze względu na dysk SSD w PS5, to o czasach ładowania można zapomnieć – gra błyskawicznie przeskakuje pomiędzy planetami, nowe poziomy wczytują się błyskawicznie, a o przerwy pomiędzy przerywnikami po prostu nie istnieją.

Rift Apart wykorzystuje także możliwości Dualsense, choć nie w takim stopniu, jak wgrane w konsolę „Astro” – mimo wszystko wykorzystywanie arsenału za pomocą adaptacyjnych triggerów sprawia niemałą frajdę, a wibracje są tak przyjemne, że to pierwszy raz od dawna, kiedy nie wyłączyłem ich zaraz po rozpoczęciu tytułu.

Co w takim razie nie grało mi w „Ratchet & Clank: Rift Apart”?

Na razie pisałam wyłącznie w superlatywach – czy mamy do czynienia z grą idealną? Niestety nie, choć w dużej mierze nie są to jakieś istotne rzeczy. Wcześniej wspomniałam o niezbyt satysfakcjonujących nowych pukawkach, tak samo oczekiwałam, że gameplay Rivet nieco będzie się różnił od Ratcheta, jednak poza odmiennym charakterem, to poruszają się oni tak samo i korzystają z identycznego arsenału broni.

Rozczarował mnie także ostateczny pojedynek, który był po prostu banalny, a samo zakończenie także niezbyt mnie zachwyciło, chociaż daje nadzieje na kontynuację i trzymam kciuki, by takowa powstała.  Mocno mnie też irytowały fabularne mini-gry w postaci logicznych łamigłówek z Clankiem albo eksterminacji wirusów za pomocą tzw. Usterki. O ile na początku sprawiały mi nawet nieco frajdy, tak z czasem były tak monotonne, że z wielką niechęcią je kończyłam.

„Ratchet & Clank: Rift Apart” – podsumowanie

Czy warto w takim razie kupić najnowszego Ratcheta? Bezapelacyjnie. To nie tylko tytuł, który naprawdę wykorzystuje moc PS5, ale też produkcja, przy której ciężko się nie cieszyć. To dalej stary dobry Ratchet & Clank, tylko ubrany w nowoczesne szaty. Gameplay sprawia mnóstwo radości, a historia jest intrygująca i pouczająca – zarówno dla młodszych, jak i starszych graczy. Graficznie jest olśniewająco i przez cały czas można się czuć, jakby oglądało się jakiś film Pixara. Jeżeli chcecie przeżyć kilkanaście świetnych godzin, to bez zastanowienia sięgnijcie po Rift Apart. Pomimo dość wysokiej ceny –  ta gra naprawdę jest jej warta.

Ocena: 9,5/10

Artykuł Ratchet & Clank: Rift Apart – recenzja. Przeskok do nowej generacji! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początku chciałbym podziękować Koch Media Poland za dostarczenie kodu do recenzji.

Chivalry 2 – Krótko o grze

Chivalry to gra multiplayer, gdzie wcielasz się w rycerzy jednej z dwoch fikcyjnych frakcji, które toczą ze sobą zaparty bój. Do wyboru są cztery klasy, a każda z nich dzieli się na kolejne podklasy. Wszystkie oczywiście różnią się od siebie wyposażeniem.

Dla wielbicieli mobilności znajdzie się łucznik lub kusznik, który będzie eliminował wrogów z daleka. Jeżeli zależy wam na nieco większym zasięgu, to na pewno Piechur będzie waszym wyborem. Berserker przeznaczony jest dla osób, które chcą zadać nieco więcej obrażeń, kosztem pancerza, a Rycerz to właśnie jego przeciwieństwo.

Poza tym w głównym menu możemy dowolnie dostosować wygląd każdej z kierowanych przez nas postaci, a kolejne przedmioty kosmetyczne wykupujemy za zarobione przez wbijanie poziomów złoto.

Chivalry 2 – rozgrywka, nowości

Choć od premiery pierwszej części minęło prawie dziesięć lat, tak twórcy woleli tylko odświeżyć bardzo dobrze znany nam gameplay z pierwszej części, także nie jeżeli spodziewaliście się rewolucyjnych zmian, to niestety muszę was uspokoić.

Osobiście bardzo się cieszę, że Torn Banner Studios nie połasiło się na eksperymentowanie ze stylem rozgrywki, a tylko nieco go usprawnić, gdyż nowe Chivalry jest naprawdę dobrze zrobione. Dalej całość opiera się na trzech typach ataków, wyłamaniu obrony oraz bloku, jednak tym razem stawiając większy nacisk na interakcję z różnymi przedmiotami, które znajdują się na mapach.

Dodano również możliwość rzucania CAŁYM naszym ekwipunkiem, dlatego, gdy np. oponent zaczyna za nami uciekać, to, zamiast gonitwy możemy dobić go jednym celnym rzutem.

Same bitwy wydają się też bardziej…zorganizowane? Jedynka momentami bywała mocno chaotyczna i choć bitwy w sequelu dalej są niezwykle dynamiczne, tak dużo łatwiej teraz jest się odnaleźć na polu bitwy.

Na pewno spora w tym zasługa zmiany systemu bloku, gdyż w Chivalry 2 opiera się on na wytrzymałości i dopóki nie spadnie ona do zera, to możemy na spokojnie przyjmować ciosy przeciwników.  Dochodzą także „riposty”, czyli pewnego rodzaju kontrataki, które możemy wyprowadzić zaraz po udanym odparciu ciosu.

Kolejną nowością są bandaże! Każda z klas posiada jeden na start, a gdy go wykorzystamy, to możemy znaleźć kolejne w skrzyniach z zaopatrzeniem. Powalenie teraz nie oznacza śmierci albo nieustannego czekania na pomoc od kompana, gdyż wystarczą dwa celne ciosy w oponenta i jesteśmy znowu na nogach.

Jakie tryby czekają nas w nowym Chivalry?

Jeżeli chodzi o tryby rozgrywki, to tych nie ma zbyt wiele, bo aż trzy – klasyczne 64vs64, 40vs40 albo Free-For-All. Jednakże jak to sami twórcy określili – starają się, aby każda z mapa była „osobnym trybem” i tak faktycznie jest – na każdej z nich czekają nas nowe cele, nowe wyzwania oraz możliwości. Na jednej musimy przepchnąć konwój i podbić terytorium, na drugiej palimy wioskę i mordujemy jej mieszkańców.

Choć nie są to jakieś wielce ambitne misje, to jednak ich różnorodność powoduje, że rozgrywka jest naprawdę płynna i przyjemna, a my, jako gracze, możemy się poczuć, jakbyśmy faktycznie tam walczyli i byli częścią większej ekipy.

Chivalry 2 – osobiste odczucia

To by było na tyle od technicznej strony. Czas podzielić się wrażeniami, a te są bardzo pozytywne. Jako fan oryginału z niecierpliwością czekałem na kontynuację, która całkowicie spełniła moje oczekiwania.

Chivalry 2 to przede wszystkim epickie bitwy, a pokonywanie kolejnych hord przeciwników dawno nie dawało takiej satysfakcji. Bezmyślne klikanie w przyciski na pewno się tu nie sprawdzi, cały czas należy główkować,  a możliwości eliminacji oponentów jest naprawdę sporo.

W jednej chwili możesz wziąć głaz, rzucić w nim w szarżującego na Ciebie rycerza, następnie wykorzystując moment dezorientacji, odciąć mu łeb, podnieść go, rzucić w jego kompana i na przykład kopniakem zepchnąć z krawędzi mostu. Takie akcje to tutaj normalka.

Cieszy także nieco większy wybór w podklasach, tym razem dużo łatwiej dostosować się do danej sytuacji na mapie, przez co starcia stają się jeszcze bardziej dynamiczne.

Nie wszystko jednak jest idealne – gra obecnie cierpi nieco pod względem technicznym – czasem coś się blokuje i nie da rady wyszukać meczu, przez co należy wszystko restartować. Serwery także nie zawsze sobie radzą i pomimo niskiego pingu większości graczy, to zdarzają się spore opóźnienia.

Należy jednak pamiętać, że za wszystko odpowiedzialne jest dość małe studio, które na E3 zapowiedziało, że szykuje dla nas sporo zawartości i to na dodatek darmowego, także z niecierpliwością będę wyczekiwał kolejnych aktualizacji.

Chivalry 2 – werdykt

To znakomita produkcja, która trafi dla fanów rycerskich klimatów. Gra nie stara się być żadnym symulatorem, także próg wbicia nie powinien być jakiś wysoki, szczególnie po wszystkich usprawnieniach, które Torn Banner Studios zaaplikowało.

Gameplay sprawia masę frajdy, jest też niezwykle krwawo, kończyny latają po całej mapie, a gracz z wypiekami na twarzy po każdej śmierci wybiega na pole bitwy, wysłuchując okrzyków bitewnych w tle, albo też samemu też się wydzierając. Zróżnicowane walki, satysfakcjonująca rozgrywka, brak systemu pay-2-win. Zdecydowanie zachęcam do sprawdzenia tego tytułu!

Ocena: 8/10

Artykuł Chivalry 2 – recenzja. Średniowieczna masa frajdy pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W poprzednim sezonie mieliśmy do czynienia z Foltestem, który za bardzo nie pasował ani temperamentem ani tym bardziej wyglądem. Edward Rowe, znany z produkcji Bolt, będzie miał szansę zaprezentować się w tak ekskluzywnej produkcji. Jest to o tyle ciekawe, iż aktor jest dość nowym nabytkiem w świecie medialnym.

Dobra wiadomość, która również się za tym kryje, jest taka, iż w końcu głębiej zostaną zapewne poruszone tematy rasizmu, wykluczenia, alienacji. A wszystko to z racji na dość konserwatywne podejście Henselta do innych ras. Czy może Sapkowski będzie w końcu zadowolony?

Artykuł Wiemy, kto zagra Króla Henselta w Wiedźminie! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Chcielibyśmy podziękować Koch Media Poland za udostępnienie klucza do recenzji – zachęcamy do odwiedzenia fanpage i pozostawienia po sobie śladu

Tym razem za produkcję odpowiedzialne jest studio Mimimi Games, które zasłynęło świetnym Shadow Tactics, a teraz na dobrą sprawę powtarzając historię sprzed lat, gdyż Desperados III na dobrą sprawę jest… tą samą grą, ale na dzikim zachodzie!

Na wstępie zaznaczę, że pierwszą część darzę wielkim sentymentem, dlatego od momentu pierwszej zapowiedzi trójki miałem spore oczekiwania, że ostatnio brakuje na rynku westernów, nawet mimo ogromnego sukcesu Red Dead Redemption II.

Długa podróż po dzikim zachodzie…

O najnowszym projekcie Mimimi Games zdecydowanie nie można powiedzieć, że jest wybrakowany. Twórcy przygotowali nam łącznie trzy rozdziały, które łącznie składają się z 16 misji, a każda z nich trwa przynajmniej godzinę i to tak przy najlepszych wiatrach – gra jest bezlitosna już nawet na normalnym poziomie trudności. Dark Souls wśród RTSów? Można by tak to nazwać.

Za każdym razem jesteśmy rzuceni na jeden konkretny, zamknięty teren, ale nie oznacza to, iż istnieje wyłącznie jeden sposób na wykonanie zadania. Po drodze znajdujemy różne elementy, które mogą okazać się kluczowe w wyegzekwowaniu naszego planu. Niejednokrotnie ujrzymy na ekranie informację o niepowodzeniu misji, także w momencie, gdy już któryś raz rzędu nie dajemy sobie rady, to po prostu możemy spróbować nieco innego podejścia, a kto wie – może to ono okaże się kluczem do sukcesu.

Twórcy zaimplementowali także system, który co chwilę (od minuty do dziesięciu, w zależności od ustawień) przypomina nam, aby grę w ogóle zapisać. Choć początkowo powiadomienia te mogą wydawać nam się bardzo irytujące, to uwierzcie mi – bardzo szybko okażą się dla was zbawienne. Nikomu nie życzę przechodzenia połowy misji od nowa, gdyż komuś po prostu nie chciało się wcisnąć jednego, wielkiego przycisku po środku pada.

Na sam koniec każdego zadania otrzymujemy oczywiście jego podsumowanie, wraz z „Symulacją” przebiegu całości. Dla największych hardkorowców (ja niestety nie dysponuję już taką ilością czasu…) czekają także „gwiazdki”, które można zdobyć za wykonanie określonych czynności dodatkowych, jak na przykład ukończenie całej misji… w 5 minut!

Zmysł taktyczny to mus! Jeszcze te lokacje i bohaterowie…

Jeżeli oczekujecie, że uda wam się przejść grę po prostu przebiegając z punktu A do B, to lepiej odpuście tę produkcję, o ile na najłatwiejszym trybie może i faktycznie dałoby radę to zrobić, tak jednak wydaje mi się, że nie dałoby w ten sposób rady wyciągnąć tego, co w Desperados najlepsze. Satysfakcja z faktu, iż nasz ‘pomysł” nam wypalił i przeszliśmy kawałek, dalej potrafi być nieziemska, nawet jeżeli wykonaliśmy dopiero 5% całego zadania!

Mózgownica leci na pełnych obrotach, gdyż decyzje często trzeba podejmować w miarę szybko, ale na ratunek przychodzi nam tryb „porachunków”, który zwyczajnie zamraża czas i pozwala nam na zaplanowanie konkretnych działań.

Dla wielbicieli pacyfizmu mam dobrą wiadomość – w dużej części przypadków w ogóle nie trzeba wykorzystywać przemocy i można przejść całość po cichu, jednak są momenty, które po prostu wymagają od nas ogłuszenia lub wyeliminowania oponentów, a możemy to zrobić na różne sposoby, szczególnie, iż nasi bohaterowie są bardzo zróżnicowani.

Przez całą rozgrywkę wcielimy się łącznie w 6 postaci, ale jedna z nich jest wyłącznie postacią poboczną, także nasza „drużyna” składać się tylko z pięciu, w tym z trójki znanych już nam charakterów.

Jako że gra stanowi prequel wydarzeń z jedynki i dwójki, to można się było spodziewać, iż dowiemy się nieco o przeszłości głównego bohatera – Johna Coopera, który musi być obrzydliwie bogaty, gdyż z jego kieszeni wylatuje nieskończona ilość monet, a wszystko po to, by odwrócić uwagę przeciwnika. Ze znajomych twarzy pojawia się także Doktor McCoy, czyli dziwaczny snajper, a także urodziwa Kate O’Hara, której urok niejednokrotnie uratuje nam skórę.

Poza tym poznamy Hektora, drużynowego „osiłka”, który wszędzie targa ze sobą pułapkę na niedźwiedzie, zwaną przez niego „Bianką”. Jest też on jedyną postacią, która w walce wręcz potrafi położyć najcięższych przeciwników, czyli Czarne Płaszcze. Wisienką na torcie okazuje się Isabelle, szamanka, która m.in. potrafi przejąć kontrolę nad oponentem.

Z takim wachlarzem umiejętności, sposobów na ukończenie misji jest naprawdę sporo, także nikt nie powinien się zanudzić. Poza tym sam design lokacji jest bardzo zróżnicowany i zachęcający do kombinowania.

Klimat, klimat i jeszcze raz klimat…

Jednym z największych atutów „Desperados III” jest niewątpliwie klimat, który tworzony jest tutaj z wielu aspektów. Po pierwsze, sama strefa wizualna już pozwala nam poczuć ten dziki zachód, ale gdy do tego dorzucimy dialogi, które występują pomiędzy bohaterami, to dopiero zaczyna się jazda. Każda z postaci diametralnie różni się od siebie charakterem, co niejednokrotnie skutkuje zabawnymi dialogami, docinkami et cetera.

Jak na RTS (Chociaż nie jestem pewien, czy to aby poprawne określenie?), to nie brakuje tu także przerywników, które standardowo pojawiają się na początku i końcu misji, a w niektórych przypadkach też w trakcie. Wszystkie zrealizowane zostały na silniku gry, także zapomnijcie o ultra realistycznych klipach, rodem z kina, ale w moim mniemaniu, to właśnie taki styl pasuje do tej gry najbardziej.

Całość jeszcze napędza sama historia, w której zwrot akcji, goni kolejny zwrot, co w moim przypadku było nieco problematyczne, gdyż biorąc pod uwagę, ile czasu zajmowało mi przejście jednej misji, to naprawdę z wielkim bólem uruchamiałem kolejną… Niestety – to za bardzo wciąga!

Graficznie, muzycznie, technicznie…

Nie oszukujmy się – grafika w tej grze nie powala i całość wygląda bardziej na re-skin Shadow Tactics, ale z drugiej strony jest to spory plus, gdyż wszystko dalej wygląda dobrze, a jednocześnie nie ma przesytu szczegółami, które przy takiej grze mogłyby być bardzo uciążliwe. Świetnie spisuje się ścieżka dźwiękowa, która kipi od westernowego klimatu. Nie jest to może poziom np. „Unshaken” z Red Dead Redemption II, ale dalej muzycy wykonali kawał solidnej roboty.

Bardzo, ale to bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie podejście do tematu sterowania. Byłem bardzo ciekaw, jak rozwiążą ten problem na konsoli, ale ostatecznie wyszło wszystko bardzo przyzwoicie. Całość przychodzi w miarę naturalnie, a w momencie, gdy jednak sytuacja wymaga od nas zrobienia kilku rzeczy naraz, to zawsze pozostaje tryb porachunków. Bardziej mógłbym się przyczepić do pomniejszych bugów, gdzie „wykrywanie” przez przeciwników nie zawsze działało, jak powinno, albo z niewiadomych przyczyn nie mogłem się gdzieś wspiąć.

Dla niektórych może być problemem także długość gry. Około 20-30 godzin to nie jest mało i tak, jak w wymienianym już powyżej dziele Rockstara nie sprawia to takiego problemu, tak w Desperados III może niektórym wkraść się monotonność.

Rewelacyjny powrót na rynek…

Podsumowując – otrzymujemy kawał solidnej i porządnej gry, która ucieszy nie tylko fanów oryginału, ale i wielbicieli tego typu gier. Poza tym warto napomnieć, iż jest to produkcja skierowana do szerszego grona, gdyż nie trzeba nawet znać historii poprzednich części, gdyż jak już wcześniej wspominałem – mamy do czynienia z prequelem. Kochacie dziki zachód? Uwielbiacie kombinować? Chcecie przeżyć ciekawą i satysfakcjonującą przygodę? Sięgnijcie po Desperados III

Artykuł Stylowy powrót na dziki zachód! Recenzja Desperados III pochodzi z serwisu FLARROW.pl.