Według zdecydowanej większości internautów wprowadzenie tego kryzysu tak szybko nie jest dobrym pomysłem, głównie ze względu na to, że samo Arrowversum posiada nieliczną liczbę postaci w porównaniu z tym, co działo się na kartach zeszytów oryginału.

Na łamach DC w latach 1985-1986 Marv Wolfman i George Perez stworzyli historię, w której wzięło udział i zginęło wielu herosów. Czy to aby na pewno dobry pomysł, żeby teraz robić jej adaptację w tak ubogim w bohaterów uniwersum, jakim jest Arrowverse? Mark Pedowitz, szef stacji CW uważa, że tak:

„Tak, to dobry pomysł. Uważam, że podsyca to apetyt widzów.” 

Za wiele nam to nie powiedziało, ale możemy być pewni, że to wydarzenie będzie się znacząco różniło od swojego komiksowego pierwowzoru.

Trzymajmy kciuki za CW i wyczekujmy dobrego show!

Artykuł Szef stacji CW tłumaczy przyspieszoną premierę Kryzysu! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początku chciałbym podziękować wydawnictwu Egmont za udostępnienie nam tego komiksu do recenzji!

KLIKNIJ ABY KUPIĆ KOMIKS! 

Scenariusz do tej opowieści stworzył Jim Stralin, („Dreadstar”, „Śmierć w Rodzinie”) a za rysunki odpowiadali Ron Lim („Infinity War”) oraz George Perez („Kryzys na Nieskończonych Ziemiach”).

Historia zaczyna się od Thanosa patrzącego się w stronę studni nieskończoności, dzięki której nauczył się wiele rzeczy, a przede wszystkim dowiedział się o kamieniach nieskończoności.
Dobrze się złożyło, ponieważ sama Śmierć zleciła mu wykonanie pewnego zadania, znanego dobrze z ostatniego filmu o Avengersach, czyli wymazanie połowy populacji wszechświata. Zanim Thanos zabrał się do roboty, zebrał kamienie duszy, przemianowane później na kamienie nieskończoności, tym samym tworząc Rękawicę Nieskończoności i stając się potężniejszy od samej Śmierci. I to by była pierwsza część, którą rysował sam Ron Lim, później pomagał mu Perez.

Niestety czarnej pani za bardzo nie podoba się, że jej sługa stał się nagle bogiem wszechświata, co oczywiście nie ułatwia Thanosowi w próbach podbicia jej 'serca’. Później następuje dość standardowe, znane z Infinity War, znikanie ludzi i wtem następuje walka, trudna i pełna zwrotów akcji walka z bohaterami  z całego wszechświata. Fabuła rozwija się dość powoli, żmudnie poznajemy coraz to dalsze konflikty prowadzące do ogólnowszechświatowego kryzysu. Postaci są fajnie rozpisane, wyraziste, a zwłaszcza sam Thanos, który nie jest do końca jednoznaczny moralnie.

Elementem dla jednych fajnym, dla drugich śmiesznym, a dla jeszcze innych denerwującym może być archaiczny styl prowadzenia wypowiedzi i narracji. Nie ukrywajmy, jest to stary komiks z 1991 roku, także wszelkie obelgi, wyzwiska itd. są komiczne, a styl prowadzenia narracji strasznie Infantylny, lekki, co jest w niektórych przypadkach plusem, na przykład w porównaniu do „Kryzysu na Nieskończonych Ziemiach”, który jest ciężki i dość toporny w czytaniu.

Przejdźmy do warstwy graficznej, która jest ładna, bez zbędnego gadania, powiedziałbym, że to standardowy wygląd większości dzieł z tego okresu, choć wydaje mi się, że Ron Lim lepiej poradził sobie ze swoją częścią roboty, oczywiście nie ujmując Perezowi, który chociaż zrobił to troszkę gorzej, również jest świetnym rysownikiem, na pewno jednym z moich ulubionych. Kolory są żywe, mimika postaci prawidłowa, powiedziałbym, nic dodać, nic ująć.

Podsumowując: Komiks warty swojej ceny, jest to wręcz must have dla fanów Marvela, ważne wydarzenie kształtujące jednego z największych przeciwników Marvelowskich superbohaterów i dające światło na inne ważne postacie. Rysunki są bardzo ładne, styl standardowy dla tamtych czasów, może się podobać, albo i nie, tak samo jak archaiczna narracja, która wywołać może kontrowersje. Mógłbym również polecić ten tom każdemu, kto poszukuje jeszcze większych wrażeń po seansie IW, a także chciałby jakoś zapełnić czas przed premierą Endgame.

Jeszcze raz dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie nam komiksu do recenzji!

KLIKNIJ ABY KUPIĆ KOMIKS! 

Seria:Marvel Classic – Rękawica Nieskończoności
Format:170×260 mm
Liczba stron:360
Oprawa:twarda
Papier:kredowy
Druk:kolor
ISBN-13:9788328126862
Data wydania:5 grudzień 2018
Numer katalogowy:378491

Artykuł Zakazana miłość – Rękawica Nieskończoności [RECENZJA] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictu Egmont za udostępnienie nam komiksu do recenzji, a jednocześnie zachęcam do kupna tego i innych komiksów z ich strony, zwłaszcza za tak przystępne ceny!

Kliknij i kup komiks na Egmont.pl! 

W okolicach 2002 roku Geoff Johns, twórca świetnej serii Teen Titans, czy chociażby nieśmiertelnego Batman: Earth One, zaczął prace nad „Nieskończonym Kryzysem”, który miał zmienić (i zmienił!) całe uniwersum DC Comics. W pracy towarzyszyli mu rysownicy tacy jak: Phil Jimenez (Astonishing X-Men, New X-Men) czy George Pérez („Kryzys na Nieskończonych Ziemiach”)

Jak wiemy, „Kryzys Nieskończony” jest konynuacją „Kryzysu na Nieskończonych Ziemiach”. Dla przypomnienia, w poprzednim kryzysie, złoczyńca o pseudonimie Antymonitor, zniszczył wszystkie ziemie (których była nieskończona ilość) w multiwersum, jednakże plan nie wypalił, a sam antagonista został stracony.

Po tamtym kryzysie nastąpiły niemałe zmiany. Trójca już się nie dogadywała, Superman nie był symbolem nadziei, tylko kolejnym przebierańcem w rajtuzach, Batman pogubił się jeszcze bardziej a Wonder Woman została w oczach ludzi zwykłą morderczynią, gdyż po zabiciu jednego ze złoczyńców, coraz bardziej traciła swoją ludzką stronę na rzecz boskiej. Nagle pojawiają się pewne osoby, których powrót może sprawić niemałe zaskoczenie. Przybyli, aby zmienić ten stan rzeczy, ale z jakim skutkiem, to powinniście dowiedzieć się po przeczytaniu.

Na początek chciałbym zaznaczyć, iż w  komiksie roi się od grup. Dosłownie, co rusz to inna grupa, co jest jak najbardziej na plus. Na początku spotykamy Freedom Fighters, którzy pochodzą z Ziemii-X, planety, na której naziści wygrali II wojnę światową. Potem przez panele komksu przewijają się inne, znane większości uformowania, od Teen Titans, aż po Green Lanternów. Chociaż w komiksie nie poznajemy ich zbyt dobrze, tak bardzo dobrze jest zobaczyć wiele twarzy z całego uniwersum, co może być pomocne w zagłębianiu się w uniwersum, przez nowego czytelnika.

Kolejnym plusem, łączącym się z poprzednim, jest mnoga ilość bohaterów i postaci (nie tylko tych dobrych). Mamy szansę zobaczyć m.in.: Bizarro, Animal Mana, Air Wave’a, Booster Golda i wiele, wiele innych osób. Przyznam, że sam nie znałem niektórych postaci, ale cieszę się, że nadrobiłem zaległości i jestem pewien, że Wy też będziecie zadowoleni!

A co z fabułą? Niestety tutaj już nie jest tak kolorowo. Rozwija się ona bardzo szybko, na początku dostajemy mnóstwo akcji, tu coś się dzieje, tam ktoś w tle komentuje bieżące wydarzenia, czy zachowania bohaterów, co samo w sobie jest oczywiście plusem, ale to wszystko jest takie nijakie, bezpłciowe, jakby akcja miała być największą atrakcję całokształtu. Przynajmniej mnie to nie chwyciło za serducho, nie mogłem wejść do tego świata, gdzie na przykład w „Kryzysie Tożsamości” od początku do końca czułem ten mrok i strach razem z wszystkimi bohaterami. Tutaj, gdzieś tego zabrakło i było takie nijakie, aż do połowy, gdzie wszystko nabrało odpowiedniego tempa i dramatyzmu i choć właśnie ta pierwsza część była mocno średnia, uważam, że druga połowa wynagradza absolutnie wszystko i naprawia każdy element, pierwszej połowy! Także nie przejmujcie się, jak początek komiksu wam nie przypadnie do gustu.

Kolejnym, według mnie, minusem, jest zbyt szybko ujawniony główny sprawca całego kryzysu, przez co ta nutka tajemniczości i strachu jest troszkę odsunięta na bok, a szkoda.

Przejdźmy do rysunków, które są fantastyczne! Jimenez i Pérez świetnie zachowali mimiki twarzy bohaterów, dzięki czemu można odczuć smutek i bezsilność razem z nimi. Wielkie brawa należą się również autorom plansz, na których widniała cała masa postaci i grup walczących ze sobą. Jestem w stanie powiedzieć, że nawet dla samych rysunków warto nabyć ten tytuł i zachwycić się jakością szaty graficznej! Jako ciekawostkę dodam, że jeden z najładniejszych obrazków, które przedstawiały różne ziemie, wykonał sam, od początku do końca, inker, Andy Lanning, któremu należą się ogromne gratulacje! 

Na koniec dodam, że do albumu zostały dołączone szkice i… wywiad z twórcami, w którym możecie dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat procesu tworzenia i ich opinii na temat różnych wydarzeń oraz bohaterów!

Podsumowując: komiks ten jest jest świetnym punktem wejścia dla nowych użytkowników multiwersum, którzy chcą zobaczyć i zapoznać się z wieloma postaciami. Jest to też świetna kontynuacja, z wspaniałymi rysunkami, która rozwija oraz zamyka wiele wątków z poprzedniego kryzysu i w sposób, rzekłbym, idealny naprawia wszystkie nieścisłości i rozlazłości w uniwersum. Chociaż początek nie jest zbyt przekonujący, tak im dalej, tym lepiej, także jak najbardziej polecam!

Jeszcze raz dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do kupna tego komiksu!

Artykuł Upadek światów? – Recenzja „Nieskończonego Kryzysu”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.