Na sam początek, to na co wszyscy fani czekali najbardziej, czyli powrót Ghost Ridera. Gabriel Luna po raz kolejny nie zawodzi w swojej roli. Sceny akcji z jego udziałem dalej robią niesamowite wrażenie. Doszło także do kilku momentów współpracy między nim, a Quake co też wychodzi fenomenalnie. Chwile, w których występuje wyłącznie jako Robbie Reyes również wypadają nienagannie. Wciąż nie zmieniam zdania, że Ghost Rider to najlepsze co zaprezentował nam ten sezon.

  Główna fabuła opiera się na zatrzymaniu AIDA i Superiora. Tutaj niestety mam najwięcej do zarzucenia. Kiedy dawny android grozi Leo, że zabije Jemmę, zarówno Fitz, jak i Simmons zachowują się kompletnie nienaturalnie. Od razu widać po nich, iż to wszystko było zaplanowanie i łatwo domyślić się dalszego przebiegu sytuacji. Poza tym, mam problem z tym jak Ophelia została pokonana. Sam motyw z Coulsonem jako Duchem Zemsty uważam za bardzo ciekawy i niespodziewany, za co muszę pochwalić ten epizod, ale uważam, że ostateczne pokonanie byłego LMD odbyło się w zbyt łatwy sposób. Wystarczyło, że Ghost Rider ją przez chwilę przetrzymał i już było po wszystkim. Doświadczyliśmy już wcześniej możliwości AIDA i dlatego uważam taki koniec za rozczarowujący. Jednak mimo to było kilka dobrych elementów. Sceny, w których były android używa swoich mocy zostały porządnie zrealizowane, a aspekt użycia LMD o wyglądzie Daisy, aby zniechęcić władze do S.H.I.E.L.D, jak i inhumans bardzo mi się podobał. Oprócz tego dalej nie wiadomio co się stało z Ivanovem. Miałem nadzieję, iż w tym odcinku jego aspekt zostanie definitywnie zamknięty, ale kto wie, może twórcy mają na niego pomysł na następną serię.

  W międzyczasie ciągle toczy się wątek kasowanego Framework, w którym nadal przebywają Mack, Yo-Yo i Radcliffe. Elena chce ratować agenta, jednak ten nie chce porzucić córki. Obawiałem się, że temat ten zostanie wprowadzony do tego odcinka na siłę, ale muszę przyznać, że twórcom udało się sprawnie połączyć aspekt, zarówno ten, jak i misję zatrzymania AIDA. Dosyć ciekawie ogląda się znikający świat Struktury, a momentami wychodzi to naprawdę poruszająco, w szczególności moment zniknięcia Hope. Końcowa rozmowa pomiędzy Mackiem, a agentką Rodriguez wyszła bardzo dobrze, a także w pewien sposób rozwinęła ich relacje. Scena śmierci Holdena również przedstawiono świetnie. Została ona pokazana niezwykle klimatycznie, a sam aktor też wypadł rewelacyjnie.

  Najbardziej interesująco wypada końcówka epizodu. Agenci zostają zatrzymani, a w następnej scenie widzimy Phila budzącego się w bazie kosmicznej. Jest to bardzo ciekawy wątek, który można rozwinąć na wiele sposobów, przez co nie mogę się doczekać kolejnego sezonu.

Artykuł Agents of S.H.I.E.L.D S04E22 „World’s End” – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Mimo, że była to bardzo dobra i najbardziej popularna fabuła serialu, to nie wygląda na to, że Marvel Television powróci do tej alternatywnej rzeczywistości w kolejnym sezonie Agentów Tarczy.

„Wszystko, co robimy, opiera się na tym, że nie chcemy powtarzać samych siebie” – powiedział producent Jeff Bell w wywiadzie dla Entertainment Weekly. „Staramy się opowiadać różne historie i pokazać nasze postacie w różnych sytuacjach. Gdyby był sposób na opowiedzenie nowej historii z czymś innym, to myślę, że ta opowieść jest na stole.

Ale to nie znaczy, że nie ma nadziei na powrót Struktury, jak ujawnił Jed Whedon, że fani chcą ponownie zobaczyć Strukturę.

„Struktura otwiera wiele pomysłów i wiele możliwości” – powiedział Whedon. Reżyser sugeruje również, że władze są fanami Struktury i mogliby się zgodzić na pewien spinoff o tej fabule!

A Wy chcielibyście ponownie zobaczyć fabułę Struktury?

Artykuł Czy wątek Struktury powróci w 5 sezonie Agents of S.H.I.E.L.D.? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Krew, pot i łzy. Nie bójmy się tak powiedzieć o całokształcie 4-ego sezonu, a przede wszystkim o wydarzeniach rozgrywanych w dobrze znanej fanom: STRUKTURZE – składającej się z Kodu Źródłowego okraszonej „Doliną Niesamowitości” sztucznej przestrzeni.  Po jego finale, który dobrze podsumowywał ostatnie 22 odcinki powinniśmy wynieść naprawdę porządną lekcję. Jako ludzie jesteśmy egoistycznym i niedoskonałym gatunkiem, który zamiast dążyć do własnego rozwoju kieruje się dobrem cywilizacyjnym. Ziemię nie traktujemy jako nasz dom, ale jako „wyłączna własność”. Nawet tak inteligentne, obyte wiedzą postacie jak Leo Fitz  czy Jemma Simmons, nie mogły dosłownie nic zrobić używając nawet najlepszych, najbardziej zaawansowanych i wyszukanych rozwiązań, które udostępniała im T.A.R.C.Z.A. A wszystko to, by zniszczyć, ba! rozłożyć na atomy AIDĘ – samoświadomą Sztuczną Inteligencję, która po uzyskaniu biologicznej lecz inno-wymiarowej formy, zbudowanej z tej samej materii co Darkhold i nauczeniu się procesu empatii, myślała, że stanie się Wszechmocnym Kreatorem i Niszczycielem zacierającym składowe sztucznej i prawdziwej płaszczyzny tak, aby istniał jeden nieskończony, podporządkowany jej umysłowi, świat. Tak było do czasu, do momentu reakcji łańcuchowej piekielnej vendetty Zarathosa, który scalony z ciałem Ghost Ridera, musiał zstąpić na materialną Ziemię. Macierz tego Demona była zagrożona ze względu na  wzrastającą potęgę AIDY. I tak „Mroczny Jeździec” ostatecznie zdołał wspomóc T.A.R.C.Z.Ę. i ocalić siebie, drzemiące w sobie „zło” oraz całą gamę rzeczywistości zagrożonych przez LMD: powstałe na podstawie wyglądu zewnętrznego i modelu mózgu Agnes – ukochanej dr Holdena Radcliffe’a.

Mimo zlikwidowania głównego Antagonisty T.A.R.C.Z.Y. i jednostki pragnącej zmiażdżyć ludzkość jak miażdży się garść orzechów, 4-ty sezon Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D nie zakończył się jakimś szczególnym happy endem.

Oczy to zwierciadło duszy. Wystarczy zatem spojrzeć na zbłąkany i zagubiony wzrok Fitza, by zrozumieć jak Leo bardzo cierpi. Wciąż nie może pogodzić się z tym kim był i  co robił „Nieludziom” w STRUKTURZE. Jak mówi Jed Whedon – jeden z twórców powyższego serialu : „Każdy z Agentów nosi w sobie teraz cząstkę bólu. Wiemy, że Fitz’owi jest ciężko zrozumieć samego siebie, ze względu na przybranie najgorszej z możliwych swoich form w STRUKTURZE, więc nie jest to problem, o którym od razu ot tak zapomni.”

W 5-tym sezonie Agentów T.A.R.C.Z.Y. nie spodziewajmy się dźwięku dzwonów ślubnych bijących dla Fitz i Simmons. Leo możliwe, że się ostatecznie Jemmie oświadczy, lecz będzie miało to raczej skromny, a nie huczny przebieg. Dla Fitza najważniejsze będzie pogodzenie się z realnymi bądź nie – ale jednak – grzechami przeszłości.

Kiedy wystartuje 5-ty sezon? Spójrzcie poniżej.

Mark Kolpack, czyli osoba odpowiadająca za pracę zespołu tworzącego efekty specjalne w Agentach T.A.R.C.Z.Y, odpowiadając na pytania fanów zadanych mu w Internecie ujawnił, że jeśli nic nie stanie na przeszkodzie, to 5-ty również składający się z 22 odcinków sezon przygód Coulsona oraz jego zespołu zobaczymy w styczniu 2018 roku i to bez żadnych przerw, a zastąpią oni serial Inhumans!

Artykuł Czy warto obawiać się o przyszłość relacji Fitz – Simmons? Co się z nimi stanie w 5-tym sezonie ,,Agentów Tarczy”? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

 Pierwsze skrzypce odgrywa zdecydowanie AIDA, która dzięki Darkhold i badaniom w Strukturze stała się żywą osobą z mocami nieludzi. Na samym początku były android zachwyca się urokami ludzkiej egzystencji, a także możliwością dokonywania wyborów. Chwilę później nadmiar emocji zaczyna ją przytłaczać i sama już nie wie czego chce. Regularne zmiany nastrojów wychodzą bardzo ciekawie. Mallory Jansen perfekcyjnie oddaje emocje, a aktorstwo z jej strony stoi na niezwykle wysokim poziomie. Jedyna rzecz, która mi przeszkadzała to sposób w jaki Ophelia zmieniła się z dobrej, współczującej osoby w bezlitosną, szaloną morderczynię. Głownym powodem było odrzucenie jej przez Fitza. Można to jeszcze wytłumaczyć, że nie rozumie ona jeszcze w pełni ludzkich zachowań, natomiast Leo był dla niej bardzo bliski, ponieważ praktycznie uczestniczył w jej stworzeniu, jednak jej przemiana nastąpiła na przestrzeni kilku sekund. Gdyby bardziej rozwinięto ten wątek byłbym jeszcze w stanie to zaakceptować, ale został jeden odcinek do końca czwartej serii i nie było już na to czasu, więc trudno.

 Pozostałe postacie wychodzą nienagannie. Pretensje Yo-Yo w stosunku do Daisy są zrozumiałe ze względu na jej związek z agentem, widoczyny na przestrzeni całego sezonu. Interakcje pomiędzy Coulsonem a May wychodzą naprawdę zabawnie, przy czym od razu można się zorientować jaka łączy ich relacja. Postępowanie Leopolda i Simmons również jest naturalne. Naukowiec jest w szoku po tym co go spotkało w wirtualnej rzeczywistości, co zostało przedstawione bardzo wiarygodnie. Jemma martwi się o swojego ukochanego i dzięki temu można się bardziej utoższamić z bohaterami. Wszystko to oceniam na plus.

 Pomimo, iż epizod był w dużej mierze skupiony na postaciach, to nie zabrakło miejsca na dobre sceny akcji. Pojedynek Melindy i Phila przeciwko grupie robotów Superiora wychodzi dobrze, w szczególności moment z byłym dyrektorem i jego tarczą. Momenty kiedy Ophelia używa swoich mocy też są porządnie zrealizowane, przez co nie mogę się doczekać finału.

 I na koniec, moment na który wszyscy czekali, powrót Ghost Ridera. Mściciel pojawił się tylko na krótką chwilę, ale wciąż była to niezwykle efektowna scena, ze znakomitymi efektami specjalnymi.

Artykuł Agents of S.H.I.E.L.D S04E21 „The Return” – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

 Jak pisałem wyżej, otrzymaliśmy teraz więcej głównej historii. Ruch oporu rozpoczyna ofensywę przeciwko nazistowskiej organizacji, przy czym otrzymujemy kilka dobrych scen akcji. Agencja stara się nastawić społeczeństwo przeciwko Hydrze, w związku z czym, np. Coulson wygłasza przemówienie w telewizji jako przywódca S.H.I.E.L.D i muszę powiedzieć, że całość ogląda się z zaciekawieniem i przyjemnością. Oprócz tego, wciąż doświadczamy wizji świata rządzonego przez wrogą agencję, zarówno z perspektywy obywateli, jak i samych władz, co jest bardzo ciekawym urozmaiceniem. W tym samym czasie Quake i Jemma nadal poszukują drogi ucieczki z Framework. Na koniec „Farewell, Cruel World!” im się to udaje, a sama scena odnalezienia wyjścia jest naprawdę dobrze napisana i muszę jeszcze pochwalić obecny tam podkład muzyczny, który zdecydowanie pasuje do zaistniałej sytuacji i pozwala jeszcze bardziej wczuć się w opowiadaną historię.

 Na przestrzeni tych dwóch odcinków oficjalne zakończono wątek Agents of Hydra i powrócono do prawdziwego świata. Był to zdecydowanie dobry ruch, ponieważ uważam, iż twórcom udało się już w pełni wykorzystać potencjał tego aspektu, a kolejny odcinek na ten temat byłby zbędny. W międzyczasie zostało wyjaśnione dlaczego AIDA albo Superior nie mogą zabić żadnego z przebywających w ich bazie agentów. Otóż, programowanie nie pozwala im na ich ich skrzywdzenie, dopóki nie stanowią pełnego zagrożenia dla istnienia Struktury. Jest to moim zdaniem całkiem sensowne wyjaśnienie, więc to także oceniam na plus.

 Tak, pisałem już o tym niejednokrotnie, ale muszę to zrobić jeszcze raz. Jestem zachwycony nowym wcieleniem Fitza. Aktor nadal rewelacyjnie odgrywa rolę bezwzględnego lidera nazistowskiej organizacji. Było to zdecydowanie najlepsze co miał do zaoferowania trzeci temat czwartej serii. Dodatkowo, muszę jeszcze pochwalić sposób, w jaki Leo wydostał się z wirtualnej rzeczywistości. Simmons nie przemówiła mu do rozsądku, tak jak przewidywałem, ale stało się to drogą podstępu za sprawą doktora Radcliffe’a, którego zachowanie również wywarło na mnie pozytywne wrażenie. Podobne zdanie mam na temat ojca naukowca. W ciągu obu tych epizodów postaci Alistaira Fitza poświęcono trochę więcej czasu i zaczął mi się on wydawać naprawdę ciekawym bohaterem. Został on przedstawiony jako zimny drań, wierny Hydrze, który jednocześnie chce wszystkiego co najlepsze dla swojego syna i to wydaje mi się interesujące.

 Świetnie wychodzą także przedstawione interakcje między poszczególnymi osobami. Rozmowa Coulsona i Warda została poprowadzona naprawdę porządnie, relacja Macka i Hope nadal jest genialna, a nawet sceny z Trippem, do któego nigdy nie byłem szczególnie przywiązany wychodzą bezbłędnie.

 Podsumowując, cały wątek Agents of Hydra uważam za zdecydowanie udany. Nie mogę powiedzieć, aby był on jakoś niesamowicie zachwycający, ale nadal pozostawał on płynną historią, z fabułą mającą sens od początku do końca, którą oglądało się z zainteresowaniem i nastawiła mnie bardzo pozytywnie na finał sezonu.

Odcinek „All the Madame’a Men” oceniam na 7/10

Odcinek „Farewell, Cruel World” oceniam na 8/10

Artykuł Agents of S.H.I.E.L.D S04E19-20 – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

 Tym razem dostaliśmy więcej świata zewnętrznego rządzonego przez Hydrę. Widzimy żyjące w strachu społeczeństwo, kontrole na ulicach oraz organizację o właściwie nieograniczonej władzy. Cieszę się, iż zaprezentowano tego więcej, ponieważ czekałem na coś takiego od finału „Self Control”.

 Najlepjej według mnie wypadł wątek Macka. W Framework córka agenta żyje i ma się dobrze. W tej rzeczywistości są oni jedynie zwyczajną rodziną, żyjącą w rządzonym przez Hydrę społeczeństwie. Spodobało mi się to, bo możemy dzięki temu obserwować wirtualny świat z innej perspektywy. Świetnie także wychodzi przedstawienia relacji pomiędzy ojcem, a córką. Od samego początku można odczuć łączącą ich więź oraz przywiązanie, np. poprzez dialogi między nimi. Jest tylko jedna rzecz, do której mógłbym się przyczepić. Dlaczego nie ma żony Mackenziego? Nie mówię, iż jest to jakaś szczególna wada, ale uważam, że dzięki temu można by jeszcze lepjej oddać sytuację normalnej rodziny w takim świecie.

 Wciąż jestem zachwycony nowym wcieleniem Fitza. Aktor nadal świetnie oddaje bezwzględnego i okrutnego naukowca, któremu zależy jedynie na osiągnięciu swojego celu. Nie mogę powiedzieć, aby którakolwiek scena z nim była słaba. Otrzymujemy także relacje pomiędzy Leo, a jego ojcem, jednak nie było tego aż tak dużo, żeby się w to zaangażować, ale na pewno nie wypada źle. Przeszkadza mi tylko jedna rzecz, a mianowicie skrupuły naukowca. Oczywiście musi się on w końcu obudzić i stanie się to najprawdopodobniej za sprawą Jemmy, ale mimo to, chciałbym, żeby pozostałym tym zimnym, bezlitosnym agentem Hydry jak najdłużej, bo świetnie się to ogląda.

 Oprócz tego nadal w tle występuje kilka innych postaci. Melinda May, co do której nie mam żadnych zastrzeżeń. Wciąż interesująco ogląda się ją w roli agentki nazistowskiej organizacji, a jej końcowa zmiana strony była zgodna w związku z wcześniejszymi wydarzeniami, więc tutaj nie narzekam. Jeffrey Mace, który jako twardy, silny i wciąż dosyć charyzmatyczny dowódca ruchu oporu zrobił na mnie wrażenie. No i Grant Ward, który wypada dobrze, ale nic poza tym. Póki co nie wyróżnia się on na tle innych postaci i ciężko coś o nim powiedzieć oprócz tego, że tam jest. Mam nadzieję, że zdąży się to jeszcze zmienić, ponieważ sam byłem zachwycony jego powrotem.

 Część agentów, z dyrektorem na czele, udaje się na misję do ośrodka badawczego Hydry, gdzie dochodzi do kilku zdarzeń, wartych do omówienia. Na sam początek powrócił Antoine Triplett, którego fani mogą kojarzyć z początkowych sezonów serialu. Sam nie byłem z nim związany na tyle, żeby wywołało to u mnie jakiś szczególny zachwyt, ale to zawsze ciekawe nawiązanie do pierwszych serii. Następnie ma miejsce pojedynek pomiędzy Mace’m, a May. Jest on całkiem dobrze zrealizowany, jednak nie jest niczym szczególnym i nie przykuje, aż tak bardzo uwagi widza. Na samym końcu akcji Jeffrey bohatersko poświęca się, aby uratować dziecko oraz pozostałych agentów z walącego się budnyku, po czym umiera, zarówno w Framework, jak i prawdziwym świecie. Niestety, właśnie to nie pasuje mi najbardziej. Dyrektor wykazał się heroizmem ratując dziecko, ale wiadomo, że nie dzieje się to naprawdę i oddał on swoje życie praktycznie za nic. Wciąż mam cichą nadzieję, iż okaże się, że Mace nie zginął w prawdziwym świecie i jeszcze go zobaczymy, bo na przestrzeni całego sezonu okazał się być interesującą postacią, zasługującą na lepsze odejście.

 Podsumowując, były to dobre, ciekawe epizody, które dostarczały rozrywkę z oglądania i nastawiły mnie pozytywnie na kolejne odcinki.

Odcinek „Identity in Charge” oceniam na 7/10

Odcinek „No Regrets” oceniam na 6/10

Artykuł Agents of S.H.I.E.L.D S04E17-18 – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

 Większość odcinka oglądamy z perspektywy Daisy i Jemmy, które wyruszyły do Framework w celu ocalenia swoich przyjaciół. Aspekt Quake (tutaj znów nazywa się Skye) jest dosyć ciekawy, daje nam możliwość poznania alternatywnych wesrsji niektórych postaci, np. May czy Vijaya oraz działania wnętrza nazistowskiej agencji. Nie mogę powiedzieć, aby wyszło to w sposób szczególnie rewelacyjny, jednak nadal było nawet interesująco. Natomiast jeśli chodzi o temat Simmons… muszę powiedzieć, że naprawdę mnie zaskoczył. Na końcu poprzedniego odcinka dowiedzieliśmy się, że w rzeczywistości stworzonej przez doktora Radcliffe’a, agentka zginęła. Byłem pewien, że biochemiczka po prostu obudzi się w prawdziwym świecie po skończeniu zadania, ale jednak nie, druga protagonistka obudziła się zakopana żywcem. Był to zaskakujący zwrot akcji, więc jak najbardziej muszę go docenić. Poza tym całość jej wątku wychodzi naprawdę wciągająco, ponieważ widziwy jak funkcjonuje społeczeństwo oraz sami ludzie w świecie opanowanym przez Hydrę. Wychodzi to wiarygodnie i wciągająco, dzięki czemu tą część oceniam zdecydowanie na plus.

 Nie zabrakło także czasu dla agentów, którzy nie zdają sobie sprawy z prawdziwej sytuacji. W Strukturze Coulson jest nauczycielem w liceum, wiernie oddanym panującym władzom. Spdobało mi się to, iż nie jest on np. tajnym członkiem ruchu opru, tylko zwyczajnym obywatelem. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to jego błyskawiczne odzyskanie pamięci. Oczywiście, motyw tego jak do tego doszło został sprawnie poprowadzony, chcoiaż uważam, że stało się to trochę za szybko. Jeśli zaś chodzi o Fitza, to tutaj jestem pod dużym wrażeniem. W Framework Leo jest bezwzględnym, pozbawionym skrupułów, naukowcem Hydry, który przeprowadza, wręcz nieludzkie, eksperymenty na nieludziach. Aktor bardzo dobrze zagrał taką postać i mam nadzieję, że w następnych epizodach zobaczymy tego więcej.

 Nie można także zapomnieć o wielkim powrocie Granta Warda. Bardzo mnie to ucieszyło, bo już od samego początku serialu lubiłem tego bohatera. W wirtualnej rzeczywistości, również pracuje on dla nazistowskiej organizacji, lecz tak naprawdę, jest on członkiem ruchu oporu. Ogólnie cały występ tej postaci wyszedł na plus  i tak samo jak w przypadku Fitza, także oczekuje większej roli zmarłego agenta w kolejnych odcinkach.

 Twórcy poprawnie przedstawili wizje świata, w któym rządy sprawuje Hydra. Widać wyraźną nienawiść władz skierowaną do inhumans oraz strach i sprzeciw zwyczajnych obywateli wobec agencji. Żałuje jedynie, iż nie pokazano tego więcej, ale tutaj tak samo można oczekiwać jedynie dalszego rozwoju wydarzeń.

 W tym epizodzie nie było wątku Superiora ani Yo-Yo w prawdziwym świecie, ale cieszy mnie mnie to, ponieważ w połączeniu z całą resztą byłoby to za dużo, jak na jeden odcinek.

Artykuł Agents of S.H.I.E.L.D S04E16 „What If…” – recenzja pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Agents o S.H.I.E.L.D. rozpoczęli trzeci i ostatni wątek w czwartym sezonie, wprowadzający świat HYDRY. Agenci utknęli w świecie przypominającym Matrix, stworzonym przez Radcliffe’a i LMD – Aidę. Najbardziej interesującym elementem tego wątku jest zupełna zmiana charakteru znanych nam postaci i wkomponowanie ich w nowy wirtualny świat. Nie brakuje przy tym postaci, których dawno nie widzieliśmy w serialu Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D.

Największą niespodzianką okazał się powrót Granta Warda, który w strukturze jest chłopakiem Skye oraz podwójnym agentem, pracującym dla HYDRY oraz ruchu oporu (który poznamy w nadchodzącym odcinku). Według producentów – Jeda Whedona i Maurissy Tancharoen – Ward to niejedyna postać, która powróci do serialu.

W rozmowie z CBR na WonderConie, producenci Agents of S.H.I.E.L.D. wspomnieli, że inne postacie, które gościły w serialu – Deathlok, Victoria Hand, Rosalind Price – mogą potencjalnie wrócić w wirtualnej rzeczywistości. Według Whedona: „Będzie ich trochę, naszych największych hitów. We Frameworku wszystko może się wydarzyć.”

Kogo powrót zobaczymy? I jak Daisy i Jemma wydostaną się z wirtualnej rzeczywistości? O tym przekonamy się już wkrótce.

Artykuł Producenci zapowiadają powrót kolejnych postaci w Agents of S.H.I.E.L.D. pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Cóż tam się porobiło! Akcji co nie miara, naprawdę fabuła Agentów Tarczy daje radę! Świat opanowany przez Hydrę…

Opis odcinka:
Kiedy Daisy i Simmons walczą o odkrycie drogi ucieczki do prawdziwego świata, ujawnia się tożsamość nieludzkiego lidera Oporu.

Zobacz zwiastun odcinka:

Epizod ten zadebiutuje 12 kwietnia (czasu polskiego).

Artykuł [Zapowiedź i zwiastun]: Agents of S.H.I.E.L.D. 4×17 „Identity and Change” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Obaj są bardzo inteligentnymi naukowcami z zainteresowaniem do piłki nożnej. Wspólnie pochodzą również z Szkocji, co jeszcze bardziej zmusza nas do zastanowienia się, czy rzeczywiście Radcliffe, może być ojcem Fitza.

Jednakże do tego pomysłu, odniósł się showrunner serialu – Jed Whedon, komentując dla EW: „Obaj są z Szkocji, a my to obszernie omówiliśmy. Prawdę mówiąc, nie ma nikogo lepszego do wcielenia się w jego ojca, niż aktor John Hannah. Ale nie, Radcliffe nie jest jego ojcem.”

Chociaż to nie znaczy, że nadal nie otrzymamy pewnej informacji odnośnie ojca Fitza, zwłaszcza teraz, gdy do serialu wracają zmarli aktorzy, a postacie z serialu wiodą całkiem inne życie w strukturze Radcliffe’a i Aidy.

Artykuł Radcliffe ojcem Fitza w Agents of S.H.I.E.L.D.?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.