O tym, jak Allen stał się niesamowitym sprinterem, zostawiającym za sobą smugę, czerwonawą iskrzącą poświatę i co się z tym faktem później działo, wie chyba każdy komiksomaniak i fan serialowego sci-fi.  W telegraficznym skrócie: pierwszy sezon dał nam Barry’ego próbującego okiełznać swoją moc i walczącego z Reverse Flashem – Eobardem Thawne’em wcielającym się w fizyczną postać Dr Harrisona Wellsa. Z kolei w drugiej serii mieliśmy Huntera Zolomona – zbrodniarza z Ziemi-2, który również uzyskał podobną do Flasha moc i stał się Demonem Szybkości – Zoomem. Otwierając wyłomy czasoprzestrzenne przenosił się do Ziemi-1, by tam podawać się za Jaya Garricka i stać się rzekomym wsparciem Barry’ego, któremu pragnął  odebrać potęgę szybkości. Natomiast cały trzeci sezon, to przede wszystkim wydarzenia będące konsekwencją kilku chwil pierwszego swojego epizodu zatytułowanego „Flashpoint„. Zawirowania związane ze Speedforce – polem energetycznym, z którego siłę mogą czerpać speedsterzy, pojawienie się tajemniczego Alchemy i potężnego Savitara, który w przyszłości zabija Iris West i który sam jest mroczniejszą wersją Barry’ego – jego „duplikatem temporalnym” wytworzonym poprzez cofanie się Flasha do przeszłości i stworzenie swojej „pomocniczej alter-wersji„, to nowa oś czasu, krzywa wydarzeń, która nie powstałaby, gdyby porywczy Allen najzwyczajniej w świecie nie cofnąłby się do punktu zabicia swojej matki i jej nie uratował. Nawet pomoc Jaya Garricka i zresetowanie linii czasu nie usunęło w stu procentach tego, co nabroił Flash. Tak potężne zaburzenie w żyjącym Wszechświecie nie przeszło bez echa. Flashpoint jest bardzo zawiłą tematyką, o czym świadczy chociażby to, że pod koniec trzeciego sezonu ta alternatywna linia czasu, odnoga rzeczywistości, wciąż gdzieś tam istnieje, egzystuje w odległościach subatomowych od nas, w niewidzialnej dla nas n-wymiarowej macierzy, a równoległe wersje znajomych Flasha, zwłaszcza po jego zniknięciu, ot tak zajmują się swoimi sprawami, żyją w Central City, jakby nigdy go nie poznali.

Trzeci sezon „The Flash” w dużej mierze bazował na wspomnianym przeze mnie „Flashpoincie„, który z kolei swoje inspiracje czerpał z komiksu Geoffa Johnsa i Andy’ego Kuberta: „Flashpoint – punkt krytyczny” z 2011 r. Dodatkowo dwa lata później miała miejsce premiera  jego  świetnej, dobrze przyjętej ekranizacji, nazwanej „Justice League – The Flashpoint Paradox„. Oba dzieła mówią o tym samym, lecz z pewnymi wyjątkami. Ważniejszy jest komiksowy pierwowzór, choć przyznam się szczerze, że tego wydania od DC jeszcze nie czytałem, więc wolę odnieść się do czegoś, co obejrzałem już niezliczoną ilość razy, zahaczyć o „Ligę Sprawiedliwych: Zaburzone Kontinuum” z 2013. Z tą animacją jest tak jak z komiksem „Superman/Batman : Władza absolutna” – tom 3 z cyklu autorstwa Loeba, Pacheco, Merino; który mam w swojej kolekcji i który pod pewnym względem tę pełnometrażówkę przypomina.  To tu Batman i „Man of Steel” również żyją w alternatywnym świecie, zmienionej przez piratów czasu przyszłości, nie zdając sobie sprawy, że nigdy tak naprawdę nie byli , jak sędzia Dredd:  „ostatecznym prawem” i jak Bogowie nie sprawowali kontroli i „wymuszonego bezpieczeństwa” nad całą ludzkością. W odróżnieniu do serialowego Barry’ego Allena, ten we „Flashpoint Paradox” nie cofa się do końca z własnej woli do przeszłości i  nie ratuje swojej matki przed śmiercią z rąk Reverse Flasha. W pewnym sensie robi coś innego. Uniemożliwia Eobardowi Thawne’owi wysadzenie Central City w powietrze, i w ten sposób zamiast pozwolić osi czasu na uzyskanie właściwego ciągu i m.in. wymazanie siebie z egzystencji, po schwytaniu złoczyńcy mówi do Batmana: „nie martw się o mnie, muszę tylko pobiegać„. Zbyt duża prędkość oraz energia, którą wyzwala podczas pościgu z samym sobą  przyczynia się do kreacji odgałęzienia rzeczywistości: alternatywnego świata, płaszczyzny wydarzeń rozwiniętej z jednego wspólnego do głównej osi czasu punktu.  W animacji tej Flash to już nie „Flash„. Allen pozbawiony jest mocy, Iris West ma męża i dzieci. Mama Barry’ego żyje a świat… no tak, czeka go zagłada. A wszystko przez wojnę Atlantydów z Amazonkami,  która przybiera iście globalny charakter i która może sprowadzić zagładę na całą Ziemię. Wonder Woman ogłasza Londyn stolicą  Nowej Themysciry, a „Liga Sprawiedliwych” w ogóle nie istnieje. Hal Jordan ginie w wypadku lotniczym, a co najgorsze Superman jest przetrzymywany przez Rząd USA i nie przypomina tego atletycznego „Człowieka ze Stali” tylko pozbawione słonecznej energii truchło, stworzone jakby z samych ostrych rysów i kościstych kształtów, bez mięśni, sama skóra mocno naciągnięta na szkielet.

Ten, który dowodzi Panteonem Herosów, nie żyje, a w jego rolę wciela się jego ojciec: Thomas Wayne. Po wielu próbach samozwańczy, ale inny Mroczny Rycerz daje się przekonać wersji tajemniczego Flasha i  zgadza się na współpracę z tym niespotykanym walczakiem. Za drugim razem herosi ci odtwarzają idealne warunki dające możliwość Barry’emu ponownego stania się  Flashem. Spojlerować dalej nie będę, a o większe szczegóły fabuły zadbajcie sami, oglądając „Justice League – The Flashpoint Paradox„. Najważniejsze jest to, że Flash zdołał cofnąć to, w czym tak bardzo nabroił. Sprinter powrócił do właściwej linii czasu, a wszystko uzyskało swój właściwy rytm.

Skoro na „SDCC 2017” ogłoszono, że planowany na 2020 r. solowy film DCEU o Flashu będzie nosił tytuł „Flashpoint„, to logiczne jest, że na pewno będzie bazował on na przedstawionych przeze mnie w skrócie wydarzeniach z „Ligii Sprawiedliwych – Zaburzone Kontinuum”, opartych z kolei na komiksowym pierwowzorze: „Flashpoint – punkt krytyczny„. O filmie wiadomo tyle, że na pewno wystąpi w nim Gal Gadot – która dotychczas wcielała się w rolę Wonder Woman: przywódczyni Amazonek, a to z kolei może nasunąć wniosek, iż produkcja ta całkowicie wokół Flasha skupiać się nie będzie, lecz przedstawi różnych bohaterów i konsekwencje paradoksu „Flashpoint„, w którym nie daj Boże, by w filmie wykreowano go na wzór serialu, gdzie wszystko było jakby w zamkniętej pętli, bez początku i końca, w której wszystko trwa w nieskończonym cyklu.

Artykuł Odważne rozwiązanie od DC. Dlaczego „Flashpoint” stanie się solowym filmem o „Flashu”. Kto w nim wystąpi? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

https://www.youtube.com/watch?v=5R_lfMziwkU

Stało się. Cóż tu dużo mówić. W końcowych momentach ostatniego 20-ego wtorkowego epizodu, ostatecznie ujawniono – to co ponoć było już wiadomo –  tożsamość Savitara. Jednym słowem ci , których oskarżano o zbytnie wychodzenie naprzód i nie wiadomo jak niebywałe teorie spiskowe odnośnie odzianego w niesamowicie potężną, wykutą z najrzadszych metali zbroję ,,Boga Szybkości”, spod której emanowała niebieskawa rażąca mocą poświata, mieli jednak rację. Po prostu legendarny Savitar to Barry Allen – nasz podróżnik w  czasie,  lecz w dużo starszej wersji z przyszłości.

To by  wyjaśniało, dlaczego Savitar  tak dużo wie  o Flashu jego przyjaciołach i teamie ze S.T.A.R Labs. Ciężko powiedzieć z jak dalekiej przyszłości pochodzi niesamowicie mocny ,,pierwszy” sprinter, który jest rzeczywiście potężny gdyż ,,mówiąc po chłopsku” wie dokładnie, co Barry pomyśli, zanim nawet o tym pomyśli.

Aby schwytać ,,Boga Szybkości” czyli Allena z przyszłości z dziwnymi naroślami i nabrzmiałymi wybroczynami na prawej połowie twarzy, Cisco chce wykorzystać na Flashu z teraźniejszości: urządzenie w formie nie do końca zamkniętego pierścienia, wyglądające jak przenośny rezonans magnetyczny głowy lub skaner aktywności fal mózgowych, które uniemożliwi mu tworzenie nowych wspomnień oraz zamazywanie – tzw. ,,zatarcie” aktualnej pamięci, a wszystko to by zapobiec narodzinom Savitara.

Wygląda na to, iż  w 3×21 serialu opowiadającym o obdarzonym supermocami sprinterze Barrym Allenie (Grant Gustin), H.R.Wells (Tom Cavanagh) niestrudzenie, pełny uporu będzie  naciskał na  Tracy Brand (gościnnie Anne Dudek), aby ukończyła w końcu ,,pułapkę” na Savitara. Co ciekawe  Killer Frost (Danielle Panabaker) zwróci się do S.T.A.R. Labs z  interesującą propozycją.

Nadchodzący odcinek wyreżyserował: David McWhirter, a napisali go : Judalina  Neira & Lauren Certo.

W kontekście tego co w kolejnych 3-ech finałowych odcinkach ,,  The Flash” jeszcze przed nami, warto wspomnieć to co ostatnio się wydarzyło. Po pierwsze odziany w czerwony kostium  z żółtą błyskawicą po środku Speedster,  który przy pomocy Wally’ego aka Kid Flash, rozpędzony wlatuje w wyłom i przenosi się do 2024 roku, nie wie, że gdy spotyka starszą wersję siebie to wszystko już tak naprawdę się wydarzyło. Z naginaniem Osi czasu, nieważne czy w przeszłości czy w przyszłości nie ma żartów. Barry’ego po części spotka taki sam los co spotkał Jamesa Cole’a z serialu ,,12 Małp” – podróżującego do przeszłości śmiałka, próbującego powstrzymać wydostanie się Wirusa i wywołanie Epidemii, która w 2017 roku spowoduje zainicjowanie wymarcia 99 % ludzkiej populacji .

Idąc podobnym tokiem myślenia należy stwierdzić, iż po spotkaniu sprinterów i krótkiej rozmowie, Allen z przyszłości wyglądał tak jakby obawiał się rozmowy ze swoim młodszym odpowiednikiem. Możliwe, iż nie chce swojemu  ,,Ja” z 2017 roku wytłumaczyć, że on również 8 lat temu otworzył z Wally’em wyłom, przeniósł się do przyszłości i zobaczył starszego siebie, potem cofnął się do przeszłości i w konsekwencji jego powrót i przekazanie wieści o 2024 roku zespołowi S.T.A.R. Labs zapoczątkowało reakcję łańcuchową zdarzeń, które doprowadziły do śmierci Iris i całych sytuacji potem, aż do momentu, w którym Flash z 2017 roku spotyka się w przyszłości ze swoją dużo bardziej doświadczoną, długowłosą wersją.

Pełno w tym naprawdę chorych paradoksów. Koło się zamyka i tak czasowy ciąg przyczynowo skutkowy stale się utrzymuje, rozpoczyna i kończy swój cykl. I tak w kółko. Trochę to zagmatwane, lecz moim zdaniem takie ponowne nabrojenie Barry’ego ,  ale tym razem w przyszłości i przeszłości byłoby wytłumaczalnym rozwiązaniem i w miarę logicznym wyjaśnieniem potęgi i nieuchwytności Savitara.

Pójdźmy jeszcze dalej. Po co więc była ta cała otoczka z Kamieniem Filozoficznym – więzieniem ,,Boga Szybkości” ,umieszczonego w mistycznej szkatułce mającej tak dziwne właściwości, że nie powinna w ogóle istnieć, i którą odkopał wołany przez Savitara: Julian? Czyżby w grę wchodziło utrzymanie ciągłości wspomnianego wyżej Paradoksu czasoprzestrzennego? Czy żeby podtrzymać własne istnienie, Savitar musiał zmusić kogoś by wywołał reakcję łańcuchową, w wyniku, której zapoczątkowałby swoje powstanie?

Gdyby tak Barry nie wrzucał do Speedforce artefaktu wiążącego owy klejnot, w którym uwięziony był jakoś Savitar, Flash z 2017r. nie trafiłby do przyszłości, nie zobaczyłby śmierci Iris z rąk ,,Boga Szybkości” , i w końcu nie spotkałby się z samym sobą z 2024r i cofnięciem do przeszłości i pewnie wiele razy ponownym spotkaniem siebie z przyszłości nie zapoczątkowałby wszelkich działań, które doprowadziłyby do przymknięcia Savitara. Paradoks, w którym trochę się gubię, i który sam nie wiem jak się zaczął i jak się skończy. Koniec jest początkiem. Początek jest końcem. Rzeka czasu.

Artykuł [Analiza trailera]: The Flash 03×21 – ,,Cause and Effect”. Zgubne konsekwencje Paradoksów Czasoprzestrzennych pochodzi z serwisu FLARROW.pl.