Zło z dobrem toczą odwieczną walkę, a jednocześnie nie mogą bez siebie istnieć. Przyciągają się wzajemnie pomimo przeciwieństw. To właśnie dzieje się w niewielkim miasteczku Tensas w okresie Bożego Narodzenia. Śnieg, lampki i przygotowania mieszkańców do świąt nie powinny zwodzić czytelnika przyjemnym nastrojem. Mroczne i tajemnicze ciągi zdarzeń zaburzają magiczny okres świąt. Nagle, w całkowicie nieoczekiwany sposób, splatają się losy siedmiu osób. Połączy ich jeden istotny szczegół- wizje małej dziewczynki oraz chłopiec, który za wszelką cenę dąży do zła, zwłaszcza zniszczenia i śmierci. Nikt nie potrafi znaleźć logicznej odpowiedzi na to co się dzieje… a w tych okolicznościach wszechobecnego chaosu stoi niepozorna lampa uliczna, którą mieszkańcy nazywają Migotką. Czas na bitwę czerni z bielą. Rozpoczyna się próba sił.

Tajemnice i mrok prowadzące do… przeznaczenia?

Uwielbiam mrok, tajemnice i elementy zjawisk paranormalnych w powieściach, jednak to nie dlatego ta pozycja mnie kupiła. Najmocniejszym elementem było wprowadzenie do „Próby Sił” wyjątkowych bohaterów, z czego każdy prezentował inny status w szerokim przekroju społeczeństwa. Każda z postaci również musi się zmierzyć ze swoimi wewnętrznymi demonami. Jest Samantha, ekskluzywna prostytutka. Rob to geek i fan Gwiezdnych Wojen. Tony jest bezlitosnym kryminalistą, szefem mafii i alfonsem. Jest też kochająca się rodzina Abramsów. Zalicza się do niej wiekowa babcia Rose, będąca osobą z niepełnosprawnością, a także Amy, Kate i Stephen. Pojawia się również Eddie, który jest właścicielem wspaniałego rottweilera, będący wdowcem walczącym ze stratą ukochanej i z ciągiem alkoholowym. Każda część książki to nowi główni bohaterowie i ich punkt widzenia. To świetny zabieg, poprzez który możemy dogłębnie poznać każdą z postaci i zdecydować kto nam przypadł do gustu, a kto niekoniecznie.

„Próba Sił” to aura tajemniczości do ostatniej kropki

Książka jest debiutem Tomasza Sablika, który ukrywa się pod pseudonimem T.S. Tomson. Szczerze twierdzę, że jak na debiut to jest naprawdę dobrze. Klimat oddany przez autora jest tak autentyczny, że czytając powieść czułam ten sam niepokój, niepewność i rollercoaster emocji, co bohaterowie. Napięcie budowane już od pierwszych stron powoduje, że nie można się oderwać od historii. Wręcz uświadamiając sobie, że jestem już przy końcu książki, chciałam by się ona nie kończyła. „Próba Sił” pobudziła moją wyobraźnię zakończeniem. Autor sprytnie zagrał z nabudowanym u czytelnika zaangażowaniem i postanowił nie zamykać do końca drzwi zakończenia. Zostawił je lekko uchylone. Sablik nie prowadzi czytelnika za rączkę, więc nie podaje na tacy rozwiązań fabularnych tajemnic. Miałam przez to wiele pytań, jednak nie dostałam jednoznacznych odpowiedzi. Nie ukrywam, że to bardzo mi się spodobało! To skłoniło mnie do głębokich refleksji, więc myślę, że był to celowy i dobrze przemyślany zamiar twórcy – własna interpretacja i rozważenie pewnej symboliki.

Krótko mówiąc- chyba nie przesadzę twierdząc, że trafiłam na prawdziwą perełkę w polskiej literaturze grozy. Ten klimat jest prawie tak samo genialny, jak u samego mistrza Stephena Kinga.

Artykuł [RECENZJA]: „Próba Sił” – T.S. Tomson pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

„Świat był podłym miejscem. Zbyt podłym, by go naprawić, ale dość dobrym, by podłożyć ogień i patrzeć, jak płonie.”
– Maya Szymańska, „Ostatnia Wiedźma”

Ostra bezpośredniość, groza wymieszana z psychologiczną głębią ludzkiego umysłu, a to wszystko doprawione sztuką samodoskonalenia. No i nie zapominajmy o zjawiskach nadprzyrodzonych w tle! Czy „Ostatnia Wiedźma” wniosła coś do mojego życia? Wniosła, jednak tak jak życie samej bohaterki, była to niełatwa i wyboista droga.

„Dzień po dniu staje się kimś innym; kimś, kto nie jest już człowiekiem”

Alicję poznajemy jako małą dziewczynkę, której dzieciństwo zostało brutalnie wstrzymane wraz ze śmiercią jej rodziców. Okazuje się, że bohaterka w spadku po ukochanych otrzymała dom. Trafia pod opiekę pozornie zwykłego, starszego małżeństwa, które ów dom zamieszkuje. Jednak to nie oni są jej prawdziwymi, nowymi opiekunami. Świat Alicji jeszcze bardziej się komplikuje, gdy okazuje się, że faktycznym opiekunem dziewczyny jest tajemniczy i zły do szpiku kości mężczyzna – Nielekarz.

Alicja nigdy nie była zwykłym dzieckiem. Od zawsze była wrażliwa, inna, obdarowana talentem do stanowienia połączeń między światem duchowym. Jej świat zupełnie stanął na głowie, bowiem Nielekarz staje się jej mentorem i uczy ją korzystać z jej daru. Wraz z odkrywaniem swoich możliwości pojawiają się tarapaty, wraz z tarapatami pojawiają się coraz mroczniejsze odmęty umysłu i duszy Alicji. Rozpoczyna się podróż ostatniej wiedźmy w ratowanie ludzi z nawiedzonych mieszkań, odsyłanie zabłąkanych dusz do Nieba oraz chęć oczyszczenia świata ze zła. Czy się udaje? To już musicie przekonać się sami!

Głębsze refleksje

Wspomniałam, że „Ostatnia Wiedźma” wniosła coś do mojego życia. Świat jest podły, ludzie często okrutni, zło wszechobecne. Maya Szymańska między wierszami (świadomie, bądź też nie) zawarła refleksję- czy to jaką ścieżkę w życiu obierzemy, zdefiniuje nas bardziej niż nasze głębokie marzenia, wewnętrzne pragnienia i uczucia? Czy nas los jest z góry zaplanowany i nie mamy na nic większego wpływu? Czy świat wyłącznie dąży do tego byśmy przestawali widzieć dobro? Zanim jednak odkryłam i następnie zrozumiałam ukryty przekaz, musiałam się trochę pomęczyć. Książka ma wzloty i upadki. Czasami akcja była wartka i fabułę pochłaniałam jak Alicja eteryczne energie, a czasami bardzo się ciągła i była mdła. Mimo wszystko uważam, że było warto.

Książka porusza w bardzo bezpieczny sposób zagadnienia z obszaru stosunków Niebo-Piekło. Nie odnajdujemy tam mocnej ideologii związanej z religiami, jednak historia pokazuje pewne korelacje, bardziej psychologiczne niżeli związane z samym wyznaniem. Dla mnie subiektywnie jest to aspekt mocno na plus. Autorka opracowała bardzo wielowymiarowe postacie pierwszo- i drugoplanowe oraz epizodyczne. Nic nie jest jednoznacznie białe, ani czarne. Odnajdujemy tu wiele odcieni szarości. Szymańska pokazuje, że główny bohater nie zawsze musi być dobry, nie zawsze jest postacią wykazującą się wyłącznie zrozumieniem, współczuciem, empatią i braterskością.

Niejednoznaczność górą!

Alicja, książkowa wiedźma, jest zlepkiem antagonisty i protagonisty. Jest inna, nieidealna, jest zwyczajnie sobą- na przekór utartym szablonom znanych, literackich postaci. Ma humorki, przeklina, często ma zaburzony schemat odżywiania, nie chce się jej chodzić na uczelnię, z ludzi drwi ale zwierzęta kocha. Książki również. Tak jak wielu z nas, pozornie sprawia wrażenie silnej, przybiera maskę niezależnej, niezłomnej osoby ale w środku toczy walkę z samą sobą. Czasami rzuca ludziom kłody pod nogi, szczególnie jeśli ktoś na to zasłużył. Innym razem jednak próbuje na swój sposób być osobą pełną wsparcia. Rekompensuje swoje moralne „grzechy” np. nie pobierając zapłaty za wypędzenie ducha, który prześladował kobietę ledwo wiążącą koniec z końcem.

Bohaterka często, dobitnie i dumnie głosi „Jestem ostatnią wiedźmą na tym łez padole”, jednakże swoim zachowaniem obnaża czytelnikowi swoją cząstkę człowieczą – wbrew jej nadprzyrodzonym mocom. Jej najzwyklejszy ludzki pierwiastek jest mimo wszystko jej częścią składową. To jest znakomite w tej książce – dostajemy całkiem ludzką wersję fantastycznej, magicznej postaci.

„Ostatnia Wiedźma” nie jest niesamowicie wybitną pozycją. Jest zwyczajnie dobrą książką, odpowiednią na deszczowe wieczory przy kubku gorącej herbaty. Nie żałuję, że ją przeczytałam. W opisanych losach Alicji znajdują się bardzo nieliczne, drobne niedopracowania, jednak nie przeszkadzają one w czytaniu. Nie jest to książka idealna, ale spodobał mi się koncept fabuły. To był dobry pomysł na historię.

Książka jest dostępna m.in. na stronie internetowej autorki.

Artykuł [RECENZJA]: Magia, duchy i podróż w głąb siebie – „Ostatnia Wiedźma” Mai Szymańskiej pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Przypomnijmy sobie co to za książka:

Chociaż połączone siły śmiertelników i Smoczych Aspektów zdołały pokonać Śmiercioskrzydłego, wywołany przez niego globalny Kataklizm odcisnął na zawsze swe piętno na Azeroth. Pomimo starań szamanów duchy żywiołów wciąż pozostawały skłócone i potrzebowały czasu na powrót do równowagi. Nie będzie im to jednak dane, a wichry wojny ponownie zawieją nad umęczonymi krainami.

Po pozbyciu się zagrożenia ze strony sług Przedwiecznych Bogów, niedawno wybrany na Wodza Hordy wojowniczy Garosz Piekłorycz może w końcu wprowadzić w życie swój wielki plan podporządkowania sobie całego kontynentu Kalimdoru. Jego żądza podboju jest tak wielka, że nie zawaha się zerwać paktu zawartego między poprzednim Wodzem, Thrallem, a największą orędowniczką pokoju na Azeroth i najwierniejszą sojuszniczką Hordy po stronie Przymierza – Jainą Proudmoore. Nie ma znaczenia, ile razy czarodziejka dawała orkom dowody swej sympatii i jak bliska przyjaźń łączyła ją z Thrallem – dla Garosza miasto Jainy na wyspie Theramore jest jednym z przyczółków Przymierza w Kalimdorze i, podobnie jak inne osiedla przeciwnej frakcji, powinno zostać zmiecione z powierzchni ziemi. Za wszelką cenę. Chociaż wielu przywódców Hordy krytycznie przygląda się przygotowaniom Garosza do inwazji, nie wiadomo, czy znajdą w sobie siłę, by w porę sprzeciwić się rozpętaniu kolejnego konfliktu.

Widmo wiszącej nad Theramore zagłady nie jest jednak jedynym zmartwieniem, jakie spędza sen z powiek władczyni miasta, Jainie Proudmoore. Z powodu jej magicznych zdolności, do Theramore przybył sam Kalegos, dawny Smoczy Aspekt, który poświęcił swe moce w walce ze Śmiercioskrzydłym. Chociaż po bitwie wielu ze smoczego rodu porzuciło swe obowiązki, Kalegos pozostał na straży dawnej domeny. Jednak nawet smoki nie są nieomylne, o czym boleśnie przekonał się przywódca błękitnego rodu. Ich największy skarb, Źrenica Światła, został skradziony, a jego strażnicy bezlitośnie wymordowani. Licząc na pomoc Jainy w poszukiwaniach, Kalegos przybył na wyspę Theramore, by wspólnymi siłami zlokalizować artefakt, którego moce mogą ponownie zagrozić bezpieczeństwu Azeroth.

Opowiedzenie kolejnego rozdziału historii Jainy Proudmoore i Garosza Piekłorycza powierzono Christie Golden, autorce licznych bestsellerów z listy „New York Times’a” oraz czołowej pisarce literackiej odsłony „World of Warcraft”. Spod jej pióra wyszły wysoko oceniane tytuły, takie jak: „Władca klanów”, „Arthas. Przebudzenie Króla Lisza”, „Narodziny Hordy” czy wydana ostatnio „Podróż przez Azeroth. Wschodnie Królestwa”. 

Ciekawa książka prawda? Od dzisiaj uczniowie ZSS przy OTN w Orzeszu mogą wypożyczyć tę pozycję w szkolnej bibliotece. Serdecznie, z całego serca dziękujemy Wydawnictwu Insignis za wzbogacenie szkolnej biblioteczki!

Artykuł „World of Warcraft: Jaina Proudmoore. Wichry wojny” i niespodziewany prezencik pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Miejsca pełne zakamarków, wałów, umocnień i zróżnicowanych wysokości terenu tworzą niepowtarzalny klimat, w którym wszelkiego rodzaju gry nabiorą zupełnie nowego wymiaru. Już samo siedzenie w klimatycznej Karczmie przeniesie Was w podróż do innych uniwersów.

https://www.facebook.com/events/131556057605299/

Znajdziecie u nas blok RPG, LARP, blok literacki: spotkania z autorami, spotkania ze sławami fantastyki, blok artystyczny: sesje zdjęciowe i wystawy; Games Room (planszówki, karcianki); prelekcje; blok warsztatowy (walka, łucznictwo, śpiew, taniec); projekcje filmów niezależnego kina związanego z fantastyką; strefę wystawców oraz Fantasmagorium: przestrzeń, gdzie fantastykę poczujecie wszystkimi zmysłami.

Nie zabraknie także konkursu cosplay i projektów strojów – czyli twierdzowego AlterEgo! Najmłodsi w Szkrabstrefie będą się doskonale bawić pod opieką naszych animatorów i w trakcie przygotowanych dla nich atrakcji i konkursów. W sobotni wieczór zaprosimy Was jak co roku na niezapomniane koncerty.

Twierdza gości u siebie wszystkie nurty fantastyki: FANTASY i SCI-FI: STEAMPUNK, CYBERPUNK, WORLD OF DARKNESS, STAR WARS, GRA O TRON, WIEDŹMIN, THE VIKINGS, WARCRAFT, WARHAMMER, POST APO i wiele, wiele innych uniwersów stworzonych przez ludzką wyobraźnię!

Artykuł Zapraszamy na Festiwal Fantastyki Twierdza 7-9 września 2018 roku! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Znajdziecie u nas bloki: literacki, filmowy, serialowy, popularno – naukowy, komiksowy, warsztatowy i pokazowy. Będzie również blok Mangi i Anime. Nie zabraknie u nas znakomitych sesji RPG i LARPów. Miłośnicy planszówek, karcianek i systemów bitewnych odnajdą się w Games Roomie. Będzie także blok gier elektronicznych. Artyści zaprezentują swoje prace związane z fantastyką. Projektanci mody alternatywnej pokażą swoje kreacje. Wystawcy zjadą się z całego kraju. A już dziś zacznijcie się szykować na konkurs AlterEgo Cytadela – cosplay i projekt własny – w zupełnie nowej formule!

https://www.facebook.com/events/514546328896024/

Fani post apo wreszcie znajdą się w prawdziwej Fabrycznej Zonie, gdzie zmysły płatają figle, a stalkerzy kręcą się w poszukiwaniu artefaktów. Skupimy się nie tylko na futurologii, ale i dotkniemy źródeł. Zapraszamy Was do Slavii: świata słowiańskich bóstw, mitów i legend! Tylko ostrożnie – prosimy nie drażnić słowiańskich demonów! Po tym wszystkim odpoczniecie w naszej karczmie z klimatycznym jedzeniem i napitkami – gdzie spotkacie się już na prywatnym gruncie ze sławami polskiej fantastyki!

Artykuł Zapraszamy na Cytadela 2018 Festiwal Fantastyki pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na miejsce przybyliśmy dopiero popołudniem drugiego dnia, czyli w sobotę, ale może dzięki temu ominęły nas kolejki, które na konwentach są bardzo często spotykane. Chociaż w tym roku warto pochwalić organizatorów za przygotowanie, ponieważ otwarte były dwa wejścia i według relacji innych imprezowiczów bez większych problemów można było wejść na teren MTP już pierwszego dnia podczas otwarcia.

Po wejściu w oczy rzucała się frekwencja, był ogrom ludzi, wydawało się, że przebito nawet zeszłoroczne 40 000 osób, a mimo to cały festiwal przebiegał w przyjaznej atmosferze, bez żadnych spięć. Każdy przestrzega pyrkonowej etykiety, wraz z mówieniem sobie na „ty” przez każdego, co sprawia, że czuliśmy się jak część wielkiej rodziny. Pierwszym pawilonem, który odwiedziliśmy był ten pełen wystawców (co wiązało się też z jeszcze większą liczbą kupujących). Najbardziej wciągnął nas „hazard”. Bez przerwy chodziliśmy po losy, które oferowało większość sklepikarzy. Wygraliśmy mnóstwo przypinek, breloczek, ale też kubek z Sherlocka i kilka plakatów! Więc co by nie było, opłacalny interes.

Na piętrze pawilonu kilkukrotnie próbowaliśmy odwiedzić poznańską czytelnię komiksów NOVA, ale zainteresowanie było tak duże, że udało nam się zrobić tylko kilka zdjęć i dobrać do okazów wystawowych (wydań specjalnych komiksów).

Nie można zapomnieć o reszcie pawilonów, które przy tym wypadały równie wspaniale. Od razu widać, że nie jest to zwyczajna impreza, a święto fanów szeroko rozumianej fantastyki. Nie zabrakło cosplayerów, wystawców reklamujących inne konwenty, hali z grami elektronicznymi, grami planszowymi, miejsc z wymyślnymi sesjami RPG, ciekawych prelekcji, a przede wszystkim atrakcji w postaci warsztatów tanecznych, czy szermierki. Najbardziej zachwycił nas pawilon, w którym znajdował się meetpoint fanów Doctora Who oraz postapokaliptyczny świat. Ten ostatni wywarł na nas szczególne wrażenie, tak bardzo, ze zainteresowaliśmy się specjalną imprezą zorganizowaną przez fanów postapo.

Fani Star Wars również nie powinni czuć się zawiedzeni. Było mnóstwo cosplayerów, modeli ze świata Gwiezdnych wojen, czy polskich plakatów z czasów PRL. Uwagę wielu ludzi przyciągała sławna na całym świecie Kantyna, w której Han Solo zabił łowcę nagród o imieniu Greedo. Zobaczcie sami! Tu jeszcze kilka zdjęć z meetpointu Doctora Who, gdzie można było spotkać się z fanami serialu, porozmawiać o najnowszych odcinkach, ulubionych momentach produkcji albo po prostu… cyknąć sobie zdjęcie z life-size Tardis i Dalekiem!

Załapaliśmy się też na dwie prelekcje, jedną na temat bohaterów komiksu i „magical girls”, która była świetna (dzięki prelegentowi o pseudonimie UncleMroowa nie zabrakło humoru, ubawiliśmy się jak nigdy wcześniej, a przecież to wykład!). Na drugiej mówiono o serialu Batman z 1966, na której nie zabrakło interesujących ciekawostek.

Tym miłym akcentem kończymy naszą relację i z pewnością pojawimy się w następnym roku na Pyrkon 2018! To były dla nas dwa dni niesamowitych, niezapomnianych wrażeń. Jest to miejsce, które każdy fan fantastyki powinien choć raz w życiu odwiedzić, poważnie. Gratulujemy organizatorom, świetnie się bawiliśmy! Pozdrawiamy wszystkich serdecznie! Do zobaczenia za rok!

Artykuł Relacja z Festiwalu Fantastyki – Pyrkon 2017 pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W szczególności zapraszamy na prelekcje o tematyce Uniwersum DC Comics i Marvela, gdzie wykładowcą będzie nasz redaktor Krystian Dziok, oraz przedstawiciele naszej grupy FLARROW – Polish Fans: Jakub Bachta, Szymon Warchoł oraz Patryk Walczyk.
Także widzimy się na auli i wspieramy naszą ekipę!

Artykuł Zapraszamy na I Festiwal Fantastyki! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.