Równo dziesięć lat wcześniej Ed Brubaker, który wcześniej tworzył dla DC serię o Batmanie i Catwoman, zaczyna pisać swój pierwszy ongoing dla Marvela: kolejny wolumin przygód Kapitana Ameryki. Autor uznany za swoje wielokrotnie nagradzane komiksy kryminalne robi coś, czego wcześniej nie śmiał nikt: na nowo powołuje do życia postać Bucky’ego, praktycznie nieobecnego w komiksach o Kapitanie od czasu swojej – jak się okazuje, pozornej – śmierci w latach czterdziestych, i zmienia go w Zimowego Żołnierza, legendarnego zabójcę KGB z metalowym ramieniem. Fani szaleją, a razem z nimi wyniki sprzedaży – komiks zbiera mnóstwo pozytywnych jak i negatywnych ocen, ale po latach jest uznawany jeden z najważniejszych, a dla niektórych może nawet najważniejszy, rozdziałów w długiej historii Kapitana Ameryki. Trudno odmówić Zimowemu Żołnierzowi przełomowości – nic więc dziwnego, że kolejna część tej opowieści, Czerwony Łajdak, wydaje się stać w jego cieniu.

Na początku chcielibyśmy serdecznie podziękować wydawnictwu Egmont za użyczenie nam kopii komiksu do recenzji! Zachęcamy was do wspierania polskiego rynku i kupowania na Egmont.pl.

Komiks bezpośrednio kontynuuje wątki rozpoczęte w Zimowym Żołnierzu – na pierwszych stronach widzimy jak Crossbones werbalnie i fizycznie torturuje Sin, porwaną przez niego w pierwszym tomie Brubakerowskiego Kapitana córkę Red Skulla, która w ogóle nie pamięta tego, że jej ociec to nazistowski zbrodniarz wojenny. Sprawiając jej ból na najróżniejsze sposoby, Crossbones próbuje przywrócić jej pamięć – co zresztą mu się udaje, bo ta po sesji podtapiania grozi mu nożem i… spędza z nim noc. I chociaż zaznaczone jest, że dzieje się to sześć miesięcy po wydarzeniach z poprzedniego tomu, to po pierwsze, Sin w Zimowym Żołnierzu wyglądała zupełnie inaczej – bo była tam czarnowłosą, przestraszoną dziewczynką, a nie rudą, piegowatą kobietą, a po drugie: no właśnie, była dziewczynką. Nastoletnią. I chociaż Crossbones plecie tu coś o maszynie, która w jakiś sposób przyspieszyła jej dorastanie, to nadal wygląda to tak, jakby właśnie uprawiał seks z nieletnią dziewczynką, którą wcześniej przez długi czas torturował i poniżał. Nie brzmi to jak najlepszy start.

Ale dobrze, zapomnijmy już o tej mocno niesmacznej i niepokojącej relacji i zobaczmy, co dzieje się z resztą naszych bohaterów: Kapitan próbuje odnaleźć biegającego po całym świecie Bucky’ego, a towarzyszy mu przy tym dawna miłość, Sharon Carter, czyli Agentka 13. Tymczasem Aleksander Łukin wciąż słyszy Red Skulla w swojej głowie – i wciąż planuje kolejne niecne czyny, tym razem związane z otwarciem budynku swojej firmy, Kronas, w Londynie. Więcej zdradzić nie zamierzam, bo jak to w thrillerze szpiegowskim bywa, bohaterowie odnajdują trop za tropem, złole wymyślają kolejny podły plan za kolejnym podłym planem, a po rozwiązaniu jednej zagadki pojawiają się nagle trzy nowe. Kapitan od Brubakera strukturą i fabułą mocno przypomina filmy z serii Mission Impossible – mnóstwo akcji, mnóstwo pojedynków w przeróżnych miejscach, od dachu samochodu po szczyt wieżowca, trochę romansu, trochę humoru, a zwrotów akcji następuje tyle, że aż ciężko je zliczyć. I chociaż na papierze brzmi to niezwykle zajmująco, to komiks mnie zwyczajnie nie chwycił.

Może to przez toporne dialogi – zwłaszcza w przypadku Crossbonesa i Sin, z których Brubaker zrobił jeszcze bardziej krawędziową wersję Jokera i Harley Quinn, strzelających do kogo popadnie bo chcą i bo mogą – przez które momentami aż trudno było przebrnąć, może przez fakt, że sam komiks wydaje się być powtórką z rozrywki z Zimowego Żołnierza, tyle że o wiele mniej wciągającą, bo sama intryga nie jest tu aż tak ciekawa i Steve odwiedzający kolejne miejsca w poszukiwaniu Bucky’ego w końcu staje się zwyczajnie monotonny. Nie pomaga też fakt, że komiks stara się być poważnym i trzymającym w napięciu thrillerem, a co chwile pojawiają się w nim dość komiczne magiczne nazistowskie roboty czy niezdarni żołnierze AIM. Historia jest też przełamana pojedynczym zeszytem dziejącym się w trakcie II Wojny Światowej który zarówno rysunkami, jak i historią nawiązuje do pulpowych historii o heroicznym Kapitanie i podłym do szpiku kości Red Skullu mówiącym z komicznym akcentem i o dziwo, chyba ten fragment podobał mi się najbardziej. Jest zabawny, lekki i przyjemny, nie udaje poważnego dramatu czy dreszczowca, a ponadto przedstawia postacie i przedmioty ważne dla finału całej historii. Jedyne, co mi przeszkadzało, to na siłę wepchnięty wątek miłosny Bucky’ego i niemieckiej tajnej agentki, który z perspektywy całej historii nie wnosi do niej praktycznie nic.

Przyznam się bez bicia: oprawa graficzna Eptinga i Perkinsa w ogóle do mnie nie trafia. Obaj panowie rysują praktycznie tak samo, a ich semirealistyczny styl z dużą ilością czarnych cieni może i pasuje do historii, ale ani nie jest szczególnie powalający pod względem estetyki czy szczegółów, ani specjalnie dynamiczny w scenach walki – do tego przy pewnych bliskich zbliżeniach na twarze postaci wyglądają one niepokojąco nienaturalnie. Fakt, że obaj panowie zazwyczaj całkowicie ignorują tła, nie pomaga – pół komiksu postacie mają za sobą wielką białą/szarą/czarną plamę.

Czerwony Łajdak nie jest w żadnym wypadku komiksem złym – nie zmienia to faktu, że mnie po prostu wynudził, zwłaszcza w porównaniu z jego lepiej znanym starszym bratem, Zimowym Żołnierzem. Schematyczny kryminał Brubakera żongluje tropami i kliszami klasycznym thrillerów akcji i historii szpiegowskich, ale czasem robi to nieumiejętnie i sprawia, że historię ciężko w ogóle śledzić bez pogubienia się. Czekam na trzeci tom tej historii, który już przez sam tytuł (którego wolę nie zdradzać, by nie zepsuć niektórym zabawy) jest o wiele bardziej kojarzony – Brubaker miał moment, żeby odetchnąć po pełnym wartkiej akcji i tempa pierwszym tomie historii i, miejmy nadzieję, może wrócić do formy w trzecim.

Artykuł Kapitan Ameryka. Czerwony Łajdak. Tom 2 – recenzja komiksu! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Fabuła albumu skupia się na kilku historiach. Najbardziej na Stevie Rogersie i jego życiu po za pracą, na jego dążeniom do znalezienia Red Skulla i pokonania go, na jego chęci odnalezienia Bucky’ego w Zimowym Żołnierzu. Ponadto zostaje nam przybliżona historia życia Jacka Monroe, który za życia pracował z Kapitanem Ameryką. Za kolejny poboczny wątek można uznać związek Steve’a z Sharon, ale to akurat temat rzeka.

Skupmy się najpierw na wątku Jacka Monroe, który był na tyle zafascynowany Kapitanem, że zdołał wytropić i odtworzyć serum herosa. Niestety zostało ono skażone, w skutek czego Jack i jego pomagier mieli problemy z agresją i zdarzały się przypadki, że widzieli wroga tam, gdzie go nie było. Zostali zahibernowani, a następnie uwolnieni i uleczeni po ponad 8 latach. Steve przyjął go pod swój dach i zaczął trenować, nawet oddał mu swoją dawną tajną tożsamość Nomada. Planował go wyszkolić i usamodzielnić, ale Monroe nie potrafił żyć jako samowystarczalna jednostka, zawsze potrzebował kogoś kto będzie nim kierował. Pod koniec życia oszalał, zaczął widzieć wszędzie twarz Bucky’ego, pojawiały się okresy kiedy to Nomad kierował jego życiem, a on budził się po kilku dniach nie pamiętając co jest i co robił ostatnimi czasy. Umarł z rąk Zimowego Żołnierza sądząc, że to tylko kolejna halucynacja.

Główny wątek skupia się na Kosmicznej Kostce, która jest artefaktem o nieograniczonej mocy, pozwalającej dowolnie kształtować rzeczywistość. To przy jej pomocy Łukin chce wypełnić plan swojego nauczyciela i przywrócić Matkę Rosję na właściwe tory. Na jego drodze staje jednak najpierw Red Skull, który odnalazł ją jako pierwszy, ale to żadna przeszkoda dla kogoś kto ma na swoje rozkazy legendarnego skrytobójce – Zimowego Żołnierza. Kostka wpada w ręce Rosjanina, a Crossbones zaczyna szukać mordercy nie porzucając planu na naładowanie Kosmicznej Kostki. Dostaję cynk od „Ruska”, że za zabójstwem stoi Kapitan Ameryka, ale po wygranej walce nie zabija go gdyż wyczuwa tu jakiś podstęp.

W międzyczasie Sharon zostaje porwana, a kiedy Steve przybywa jej na ratunek Zimowy Żołnierz odpala zapalnik i kilka dzielnic Filadelfii zostaje pokrytych ogniem, w wyniku czego Kosmiczna Kostka zostaje naładowana i ginie ponad 100 tysięcy ludzi. Po powrocie do bazy dowiadujemy się, że Zimowy Żołnierz to tak na prawdę Bucky, któremu wyprano mózg i narzucono zadania od generała Łukina. Kapitan postanawia z nim porozmawiać i zaczyna poszukiwania. Po drodze trafia na trop doprowadzający go do Łukina przez co prawie wywołał konflikt międzynarodowy.

Po powrocie do domu Steve zauważa teczkę zawierającą ściśle tajne akta o Zimowym Żołnierzu, o tym jak powstał i co się z nim działo przez ostatnie lata. Wszystko jest stylowo opisane w rozdziale 11. Postanawia podzielić się tymi danymi z najbliższymi. W międzyczasie Kostka zaczyna przejmować kontrolę nad Łukinem przez co prawie zabija swojego przyjaciela i postanawia się jej pozbyć. Kapitan Ameryka, Iron Man i Falcon zaczynają poszukiwania Bucky’ego na jeszcze większą skalę, używając technologii Starka i ptaków Falcona. W końcu udaje im się go znaleźć akurat podczas misji ukrywania Kosmicznej Kostki. Sam i Sharon pomagają Kapitanowi dotrzeć do Zimowego Żołnierze. Walka tytułowej dwójki trwa w najlepsze, kiedy nagle Steve zdobywa kostkę i każe jej przywrócić wspomnienia Bucky’emu. Zdruzgotany Barnes zabiera Rogersowi Kostkę i rozwala ją w ręce, samemu przenosząc się w inne miejsce.

I to na tyle jeśli chodzi o ten album. Tom drugi zaplanowany jest na grudzień 2019 roku.

Za rysunki w tym wydaniu zbiorczym odpowiadało mnóstwo ludzi to są: Steve Epting, John Paul Leon, Tom Palmer, Mike Perkins, Michael Lark i Frank D’Armata. Ilustracje w dobry sposób oddają dynamikę akcji, emocje i ruch postaci, ale mają ewidentny problem z portretami twarzy. Wyglądają one w większości jak karykatury, ale nie przeszkadzają one w lekturze, gdyż jest ich mało i zazwyczaj nie mają przy sobie dużo tekstu.

Za scenariusz wszystkich 14 zeszytów odpowiadał Ed Brubaker, który w genialny sposób połączył retrospekcje z wydarzeniami teraźniejszymi. Komiks czyta się w miarę wygodnie biorąc pod uwagę wagę tomu (prawie 2 kilogramy). Pomimo dużej dynamiki akcji komiksu nie trzeba przeczytać jednym ciągiem, a można sobie zrobić przerwę, bo i tak ktoś zaraz nam przypomni o wydarzeniach z poprzednich stron.

Aktualnie ponad 300-stronnicowy komiks jest przeceniony o 30% i jest dostępny za jedyne  62,99 (twarda oprawa, cena regularna 89,99 zł). [LINK]

Artykuł Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz – Recenzja Komiksu pochodzi z serwisu FLARROW.pl.