Lwia część komiksu jest poświęcona upamiętnieniu Alfreda, zamordowanego przez Bane’a. Mimo braku akcji i jakiejkolwiek fabuły w tym wprowadzeniu muszę przyznać, że hołd oddany lokajowi Wayne’a był solidnie przygotowany i rozpisany. Bohaterowie jeden po drugim opowiadają podczas stypy (oczywiście jedynie w gronie rodziny Batmana) i swoich relacjach z Pennyworthem. Dłużyzna, trzeba to przyznać, jednak cała sekwencja była potrzebna, żeby dokładnie zobrazować co czują podopieczni Nietoperza, także oddaję ją do plusów. Problem w tym, że im dalej w las, tym tragiczniej.

Nie wiem zasadniczo dlaczego tom ma taką nazwę jaką ma. Wojna Jokera z gościnnym występem Jokera. Nudnawy motyw Two-Face’a, będącego jego marionetką. Kończąca opowieść potyczka z Killer Croc’iem. Nie pamiętam kiedy ostatnio ziewałem na komiksach z Batmanem. A jeżeli zaczynam ze znudzenia przerzucać kartki żeby popchnąć historię dalej, to znaczy że coś jest bardzo nie tak. Kiedyś opowieści z Batmanem, a w szczególności Detective Comics miały w sobie to coś, na co składały się mroczny, gęsty klimat, brutalność i powaga, akcja która trzymała w napięciu, jednak mocno stonowana i wyważona. Teraz nie tylko brak tutaj tych elementów, no może poza brutalnością, chociaż też nieco „spiłowaną”, ale od kilku tomów mam wrażenie, ze wszystko jest pisane na jedno kopyto. Nic tych historii nie wyróżnia spośród tłumu. Nic nie przykuwa uwagi. Nic nie sprawia, że zaczynając komiks, przerobie z uwagą każdą stronę, czekając na finał. Także boję się, że komiksowe opowieści zjadły swój ogon a twórcy niezbyt mają pomysł jak tego bohatera umiejętnie wskrzesić.

Jedyne momenty, gdy relacje między bohaterami nie były suche, to rozmowy między członkami drużyny Batmana, wspominającymi Alfreda i wściekającymi się na siebie i Wayne’a za całą sytuację. Wszystkie żale wybuchają jak szambo i to jedyne co jest w tym tomie przekonujące. Do zalet dorzucam też Harveya Denta, który w swoim psychicznym więzieniu podwójnej osobowości wypadł przekonująco. Ale najlepsze na koniec. Standardowo najjaśniejszą gwiazdą jest tutaj najczarniejsza gwiazda. Król zbrodni z Gotham jak zwykle nie zawiódł i wparowując w sam środek zamieszania starał się z całych sił ubarwić fabułę swym szaleństwem. Ale niestety, tu dochodzimy do meritum, bo wielka szkoda, że naczelny Klaun DC Comics pojawia się tutaj na…5 minut. Do czego więc pije tytuł tego zeszytu. Wojna Jokera, ale bez Jokera? Jest to właściwie filar całego negatywnego odbioru, ponieważ nastawiałem się na jakąś kulminację konfliktu Jokera z Batmanem. Tymczasem niewiele tego konfliktu pokazano. Jest to na tyle rozczarowujące, że to prawdopodobnie ostatni „Detective Comics” na baaardzo długo.

Nie sądziłem, że z całego bogatego świata DC to akurat opowieści z Batmanem mnie zniechęcą. Ale cóż, jak to mówią – wszystko co zajebiste, kiedyś się kończy… Detective Comics do tego zmierzało niestety już od pewnego czasu. Oby złote chwile krwistej i mrocznej, a zarazem wciągającej serii komiksowej jeszcze powróciły.

Artykuł Jak śmiercić legendę, czyli recenzja komiksu „Batman. Wojna Jokera”. pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

„Heroes in Crisis” miało być ważnym elementem dla świata DC I faktycznie nim jest, jednak nie do końca w sposób, w jaki prawdopodobnie zakładali sobie twórcy. Za scenariusz odpowiada  Tom King, nie taki młody, ale świeży talent w świecie komiksu, który wyrobił sobie markę takimi tytułami jak rewelacyjny „Vision” czy „Mister Miracle” oraz wprowadził nieco kontrowersji swoim „Batmanem”.  Choć ten były agent CIA nie posiada jeszcze na swoim koncie zbyt wielu tytułów, to już zdecydowanie można wyczuć, kiedy autor ma pełne pole do popisu, a kiedy ma nieco związane ręce. „Kryzys Bohaterów” należy, niestety, do tej drugiej grupy.

Sam koncept fabularny jest co najmniej intrygujący i faktycznie mogłoby powstać z tego coś naprawdę konkretnego. Czy nie ciekawiło was to, co dokładnie dzieje się w głowach tych wszystkich superbohaterów? Wszakże co chwilę narażają własne życie w imię sprawiedliwości, ratują świat przed zagładą,  czy przeżywają śmierć swoich bliskich.  Okazuje się, że i oni przeżywają swoje traumy i załamania psychiczne, ale przecież nie mogą udać się do byle jakiego psychologa/psychiatry, aby uzyskać pomoc. Tutaj z pomocą przyszedł Batman z kompanią i zbudowali „Sanktuarium”, czyli specjalne miejsce, w którym herosi mogą na spokojnie wyleczyć się „psychicznie”.

Albo raczej mogli, bo w wyniku pewnego incydentu, większość z pacjentów została zamordowana, a głównymi podejrzanymi są nasz przybysz z przyszłości, Booster Gold oraz ex-ukochana Jokera, niezrównoważona psychicznie pani doktor, której ostatnio wszędzie pełno, czyli Harley Quinn. Żeby tego było mało – są przekonani o winie drugiej osoby, co tylko jeszcze bardziej komplikuje.

Całość skupia się głównie na tym śledztwie i faktycznie mogłoby to być nawet ciekawe, gdyby nie to, że całość staje się przewidywalna nawet nie w połowie albumu, a wciskane na siłę i nic niewnoszące do tematu dialogi i nieudolna narracja wołają o pomstę do nieba.

Dość sporą część zajmują także monologi różnych bohaterów, tych bardziej i mniej znanych. To akurat jeden z ciekawszych elementów tej historii i w większości przypadków, nawet to jedno lub dwa zdania od poszczególnego herosa, potrafią nas do niego „zbliżyć”. Motyw zdecydowanie na plus.

Skąd więc to całe narzekanie? Tak jak wspomniałem wyżej – dialogi i narracja to jedno, po drugie dobór bohaterów, na których skupia się ta historia – jestem pewien, że gdyby w rolach głównych podejrzanych wstawiłoby się zupełnie inne postaci, to nikt nie wyczułby większej różnicy. Strasznie bolą poszczególne rozwiązania fabularne, włącznie z… głównym wątkiem.

Bez wątpienia czuć tutaj rękę byłego już naczelnego DC, czyli Dana DiDio, który wydaje się, że zatrzymał się w czasie i myśli, że skoro wszystko działało w 2005, to i teraz się sprawdzi. Chodzi mi między innymi o śmierci bohaterów, które w teorii powinny poruszyć i wzbudzić w czytelniku współczucie, ale są one tutaj przedstawione tak bezpłciowo, że niestety nie ma na to opcji.

Boli także fakt, iż sam motyw PTSD, czyli coś, na co większość czytających jednak się naszykowała, został praktycznie nietknięty, a szkoda, bo gdyby ten temat zgłębiono, to otrzymalibyśmy dużo ciekawszą pozycję do lektury.

Jedną z większych ról gra tu także Wally West, najszybszy żyjący byt, który od swojego powrotu do świata żywych, nieustannie jest kopany przez los, także nie dziwota, że i on trafił do sanktuarium. Niestety w tym komiksie, pogrzebano go jeszcze bardziej ( w sumie nawet dosłownie!)

Pragnę zaznaczyć, iż jest to moje drugie podejście do „Kryzysu Bohaterów” i jest ono tym razem nieco bardziej pozytywne. Za pierwszym razem chłonąłem zeszyt za zeszytem, z niecierpliwością czekając na rozwój wydarzeń i pewnie dlatego od połowy byłem coraz bardziej zawiedziony. Teraz świadom tego, co mnie spotka, mogłam ze świeżym umysłem podejść do tego tytułu i już przynajmniej nie muszę przy nim zgrzytać zębami.

To dalej bardzo ważna historia dla uniwersum DC, wokół której nie można przejść obojętnie. „Personifikuje” ona bohaterów pozwala nieco lepiej się z nimi zapoznać, nieco wyjaśnia i pozwala niektórym ruszyć dalej. Poza tym nie czyta się go źle, bo lektura sama w sobie jest dość lekka i do ostatniej strony dochodzi się w miarę szybko. Spora tu robota Kinga, który widać, że starał się uratować całą historię, jak tylko mógł.

No i bardzo pozytywnie wypadają tu rysunki autorstwa Clay Mann’a, ale też nie do końca, jednak o tym później. Na pewno nie jest to nic wybitnego, ale jego styl jest bardzo przyjemny dla oka. Bogate tła, na których nie sposób zawiesić oko, szczegółowo przedstawieni bohaterowie, z których twarzy bardzo łatwo wyciągnąć konkretne emocje oraz świetnie dobrana kolorystyka całokształtu. Na wiele z kadrów tego komiksu dalej chętnie spoglądam, bo są po prostu bardzo dobrze zrobione. Niestety, nie ma róży bez kolców.

W przypadku recenzji „Ptaków Nocy” przyczepiłem się Eda Benesa, że całkowicie rujnuje to, co chciała przekazać tym tytułem Gail Smone, przesadnie seksualizując wszystkie bohaterki. Niestety Mann podążył tą samą ścieżką, może nie na tym samym poziomie, co wyżej wymieniony jegomość, jednak czasem wręcz idzie roześmiać się do łez, gdy w pełnej powagi sytuacji np. taka Batgirl wypina swoje atuty najmocniej, jak się da, tak jakby Barbara miała tylko to do zaoferowania. Szkoda, bo niestety pozostawia to mały niesmak, jednak to i tak najmniejszy minus tego wszystkiego.

Ciężko mi polecić „Kryzys Bohaterów” zwykłemu zjadaczowi chleba, ba, ciężko mi go polecić ogólnie fanom komiksów – niestety beznadziejne dialogi, narracja i brak logiki wręcz uderzają niczym z liścia czytelnika, który po prostu chce przeżyć intrygującą historię.

Z drugiej strony to pozycja, której fani DC nie mogą przegapić i zdecydowanie powinni się zapoznać. Sam motyw jest ciekawy i z chęcią przekłada się coraz to kolejne kartki tego tomu, aby ostatecznie dotrzeć do końca i nieco pomarudzić. Niemniej uważam, że jak najbardziej warto sięgnąć po ten komiks, chociażby by przekonać się czemu tak o nim głośno. To nie jest coś, czego lektury będziecie żałować, ale też coś, czego nie do końca będziecie pozytywnie wspominać. To zupełnie jakbyśmy wszyscy potrzebowali teraz leczenia w Sanktuarium…

Artykuł Kryzys w DC? „Kryzys Bohaterów” [RECENZJA] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Mowa o Deathstroke’u, który razem z Mią, Willem i Connorem pojawił się w Star City 2019. Z początku, gdy bohaterowie ujrzeli znajomą maskę sądzili, że skrywa się pod nią JJ (syn Johna Diggle’a), z którym starli się w roku 2040. Jednakże z czasem okazało się, że nowym Deathstrokiem jest Grant Wilson, czyli drugi syn Slade’a.

Serialowa wersja na pierwszy rzut oka różni się oczywiście od komiksowego oryginału. Tutaj Grant przyjmuje identyczny pseudonim co jego ojciec. O jego istnieniu w Arrowverse pierwszy raz dowiadujemy się w szóstym sezonie ’Arrow’ podczas współpracy Slade’a i Olivera, a dokładniej w trakcie ich wspólnej walki z organizacją Joego Wilsona, czyli starszego syna Deathstroke’a. To właśnie on wyjawia, że Slade ma drugiego syna, którego matka ukryła przed światem, ponieważ nie chciała, by chłopak poszedł w ślady ojca.

Jednak dorosłego Granta Wilsona pierwszy raz w całym uniwersum ujrzeliśmy już wcześniej. W pierwszych odcinkach ’Legends of Tomorrow’ bohaterowie trafili do alternatywnej przyszłości, do Star City w 2040 roku, gdzie rolę Green Arrowa przejął Connor Hawke. Tam właśnie młody Wilson, który przyjął przydomek 'Deathstroke’ przewodził armii najemników, z którą walczył Arrow.

W ósmym sezonie dowiadujemy się również, że to właśnie przez Granta Wilsona, młody Diggle stanął po stronie zła. Grant wyszkolił go, a JJ przejął jego cele i ideologię, przez co stał się nowym przywódcą najemników.

Stając naprzeciw Wilsonowi w roku 2019, bohaterowie mają szansę zmienić swoją przyszłość i uchronić JJ’a przed ścieżką zła.

Artykuł Kim w „Arrow” jest Grant Wilson? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Informacja pojawiła się na twitterowym koncie ComxKid. Jest tam wyszczególnione, żeby podchodzić do newsa z dystansem, mimo, że rzekome plotki pochodzą z zaufanego źródła.

Jeśli powyższe doniesienia okazały się prawdą otrzymalibyśmy mocno odświeżony kombinezon nietoperza. Po czarnym „Nolanowskim” oraz czarno szarym „Batffleckowym”, nowy strój nawiązywałby do pierwszych produkcji o Batmanie z lat 60. oraz klasycznych komiksów z lat 70.

Co sądzicie o obecnych planach kolorystyki stroju, w którym zobaczymy Pattinsona?

Artykuł Potencjalny strój Batmana ujawniony? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Ostatnie odcinki nowego sezonu nieźle nas zaskoczyły. Oliver miał szansę doświadczyć czegoś, czego za nic w świecie się nie spodziewał. Przypadek, który najprawdopodobniej był działaniem Monitora sprawił, że do teraźniejszości trafiła grupa bohaterów z roku 2040. Dzięki temu Oliver miał okazję spotkać swoje dorosłe dzieci! Chwilę po spotkaniu mściciele musieli połączyć siły, aby zapobiec atakowi nowego Deathstroke’a w postaci Granta Wilsona.

Nie zostało póki co dokładnie wyjaśnione, w jaki sposób Mia, Will i Connor cofnęli się w czasie o ponad 20 lat, jednak wciąż nie udało im się wrócić. W wywiadzie dla Entertainment Weekly Ben Lewis, wcielający się w Williama ujawnił, że poza nadchodzącym odcinkiem, którego akcja będzie działa się w Rosji, bohaterowie odbędą jeszcze kilka misji specjalnych. Nie wiadomo jak i kiedy uda im się wrócić do roku 2040.

Aktor wspomniał też, że według niego te misje nie będą tak przypadkowe, jak dotychczas bywało w serialu. Dla trójki młodych bohaterów walka u boku Green Arrowa może być szansą na zmianę przyszłości, która (jak widzieliśmy w poprzednim sezonie) nie jest zachwycająca. Możliwe, że dzięki tym działaniom Star City nie będzie zniszczoną i ponurą metropolią rządzoną przez gangi.

Czekacie na więcej odcinków finałowego sezonu?

Artykuł Arrowa oraz drużynę z przyszłości czeka więcej wspólnych misji pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Jak donosi serwis TheWrap Andy Serkis negocjuje aktualnie rolę w nadchodzącym solowym filmie o Batmanie. Będzie on pełnił rolę lokaja i pomocnika Mrocznego Rycerza, granego przez Pattinsona.

Jeśli wszystko się powiedzie, Serkis dołączy do panteonu aktorów wcielających się w ikoniczną postać Alfreda.

Co sądzicie o takim castingu? Dajcie koniecznie znać

Artykuł Andy Serkis jako Alfred Pennyworth?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Pierwszym serialem, który rozpoczął przygodę CW z historiami DC Comics była adaptacja historii o Zielonej Strzale, tworzona przez Guggenheima we współpracy z Gregiem Berlantim i Andrew Kreisbergiem. Później zajął się on współtworzeniem innych produkcji w Uniwersum, jak „Legends of Tomorrow„. Teraz jednak Marc ogłosił na Twitterze, że zajmuje się nowym projektem tworzonym dla DC Comics…

Working away on a secret project for @DCComics and it is positively torturous not to be able to talk about it…

— Marc Guggenheim (@mguggenheim) August 28, 2019

Szczegółów, jak sam stwierdził, nie może na razie ujawnić, sam projekt jest owiany tajemnicą. Scenarzysta powiedział, że trzymanie języka za zębami w przypadku tej produkcji jest „torturą”.

Artykuł Nowy projekt DC Comics tworzony przez scenarzystę „Arrow” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Pojawienie się Batmana już w pierwszym sezonie było niemałym zaskoczeniem, nawet jeśli został ukazany tylko jako wyobrażenie w świecie Trigona, oraz jeśli pokazał się w sumie na około kilka sekund. I nawet jeśli była to tylko wykreowana przez demona rzeczywistość, przez postępowanie Dicka otrzymaliśmy jasny wyraz na to, że pierwszy Robin ma ze swoim mentorem spooory problem.

Greg Walker, showrunner serialu, wypowiedział się na temat pokazania w pełnej okazałości Mściciela z Gotham dopiero w sezonie drugim. Według niego Batman już w poprzednim sezonie był jedną z najważniejszych postaci, po prostu nie widzieliśmy go „na oczy”, ale cały czas czuć było jego obecność podczas wielu wydarzeń. „Musieliśmy wniknąć głębiej w relacje między Dickiem a Brucem, aby zrozumieć podejście Graysona”- mówi Walker.

„Do tej pory sporo widzieliśmy historii Batmana, ale rzadko skupiano się na samej postaci Bruce’a jako… samego Bruce’a”. Jak zapowiedział, drugi sezon, mimo widocznej obecności Mrocznego Rycerza, nie będzie opowiadał o tym jak Batman w asyście grupy sidekicków będzie walczył z przestępczością. Poprzez oryginalne podejście do samej postaci Wayne’a chcą pokazać próby naprawiania relacji między mentorem a uczniem. „To już nie opowieść o „Batmanie i Robinie„, gdyż Grayson ma tę część za sobą.”

Czy ta ostatnia wypowiedź dodatkowo sugeruje nam, że już niedługo Dick przybierze nowy pseudonim?

Artykuł „Titans skupi się na postaci Bruce’a Wayne’a, a nie Batmana…” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Taką informację podała niedawno showrannerka serialu Beth Schwartz. Mimo oficjalnego stanowiska aktora nawet twórcy liczą, że Harper zagości choć na chwilę przed końcem sezonu. Powodem ostatecznego odejścia Coltona są jego problemy w życiu prywatnym, uniemożliwiające mu pracę na planie.

Bohater zadebiutował w pierwszym sezonie, jako uliczny złodziej z ciężkiej dzielnicy, po czym w następnych sezonach awansował do rangi side-kicka głównego protagonisty, aż do jego pożegnania w trzecim sezonie. Po tych wydarzeniach pojawiał się jedynie gościnnie aż do 7 sezonu, gdzie w pełni powrócił jako jedna z głównych postaci we „flash-forwards”. Wielka szkoda, że nie będzie miał swojego występu w najważniejszym momencie serialu, czyli pożegnaniu Olivera i zakończeniu 8-sezonowej historii.

Chcielibyście ostatni raz zobaczyć Red Arrowa w akcji w finałowym crossoverze?

Artykuł Roy Harper nie powróci w finale „Arrow” pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Fanarty pokazujące znanych nam bohaterów w nieco innej wersji są bardzo popularne. Jedne wyobrażenia są ciekawe, inne słabsze i zdecydowanie nieprawdopodobne. Na portalu instagramowym „houseofmat” pojawiła się grafika pokazująca Keatona w dobrze znanym nam, mrocznym scenariuszu – świecie „Flashpointu„.

Sami oceńcie czy ten poniższy fanart zalicza się do pierwszej czy drugiej kategorii. Udana lub nie, każda nowa grafika rodzi domysły, czy kiedyś przyjdzie nam oglądać tę postać na wielkim (lub nawet małym) ekranie.

View this post on Instagram

A post shared by I’m MAT, this is my house. (@houseofmat)

Artykuł Michael Keaton jako „Flashpoint Batman”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.