Jednakże do tej pory nie został wyjawiony jakikolwiek powód rozbratu Batmana ze swoim ukochanym miastem Gotham. Aż do chwili, gdy świat obiegła informacja o prawdopodobnym castingu postaci Damiana Wayne’a do serialu Superman & Lois!

Oczywiście w informacjach castingowych nie jest jawne, czy chodzi naprawdę o Damiana, który byłby synem Bruce’a Wayne’a, jednakże wszelkie źródła na 99% potwierdzają, że zobaczymy niebawem młodego Robina, który też narodził nam nową teorię dotyczącą powodu zniknięcia Bruce’a, o którym to wiemy z serialu Batwoman!

Niżej przedstawiamy opis prawdopodobnie postaci młodego Robina, a największą wskazówką jest informacja o „wrodzonej ciemności”:

Ethan – 14-letni chłopak rasy kaukaskiej (inaczej białej), którego to miałby zagrać aktor w wieku od 13 do 16 lat – jest opisany jako „młody Leonardo DiCaprio, który ma wrodzoną ciemność. Ethan jest niezwykle inteligentny, ale jego temperament i lęk społeczny ograniczają jego interakcje z ludźmi, w związku z czym spędza większość wolnego czasu grając w gry wideo”.

Zakładając, że wśród obsadzonych nastolatków znajduje się postać Damiana Wayne’a, zatem rodzi to kilka pytań: czy Damian w Arrowverse w ogóle byłby synem Batmana i Talii. W końcu Talia pojawiła się w serialu Arrow i nic nie wskazywało na to, że znała Bruce’a Wayne’a lub miała jakiekolwiek dziecko! Drugą kwestią jest to, co on będzie robił w serialu Superman & Lois? Czy ostatecznie Bruce porzucił swojego syna? Lub będą sąsiadami?! A może jest to tylko epizodyczna rola, a my niepotrzebnie tworzymy dywagacje?

Jeśli akcja nadchodzącego serialu telewizyjnego pt. „Superman & Lois”, będzie się rozgrywać w 2040 roku, to otrzymamy wielką zgodność czasu z serialem Green Arrow and the Canaries, dopuszczając możliwość, że pewnego dnia Damian, Jon Kent i Mia mogą połączyć siły w swoim własnym crossoverze!

Artykuł Powód zniknięcia Batmana z miasta Gotham rozwiązany? Nowa bardzo ważna teoria! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

David Rapaport, który jest odpowiedzialny za castingi seriali Arrowverse zaprosił wszystkich zainteresowanych do wzięcia udziału w otwartym castingu do roli dwóch nastolatków, którzy zagrają w serialu Superman & Lois. Oczywiście jak na razie oficjalnie znamy tylko robocze imienia tych postaci, które przypadają na Matthewa i Ethana, a ich opisy bardzo przypominają synów Supermana i Batmana!

Oczywiście mowa o Superboyu (Jonathan Kent) i Robinie (Damian Wayne). Co w przypadku tego drugiego będzie to wielkie zaskoczenie… Robin w serialu Supermana?! Czyżby Bruce’owi znudziło się rodzicielstwo i podrzuci swojego syna, przyjacielowi z Kryptonu?!

W uniwersum Arrowverse, dzięki serialowi Batwoman jesteśmy bardzo blisko światu Batmana, który jak wiemy od trzech lat żyje z dala od miasta Gotham. Jednakże nadal nie został podany powód tej ucieczki. Teraz nachodzi nas myśl, czy nie było to spowodowane narodzinami jego syna – Damiana Wayne’a. Tak też być może Bruce postanowił wychować Damiana w nieco bardziej spokojnym miejscu?

Niżej przedstawiamy opisy wspomnianych wyżej postaci:

Matthew jest 14-letnim chłopcem pochodzenia kaukaskiego, a wcielić ma się w niego nastolatek w wieku 13-16 lat. Opisano go jako „na dobrej drodze do stania się niezłym okazem fizycznym. Dobrze prezentujący się, skromny i życzliwy, z zadziornym nastawieniem. Zaangażowany w różne dyscypliny sportowe. Już w młodym wieku przyciąga uwagę rekruterów ze studiów wyższych, bierze również czynny udział w zawodach harcerskich.

Tymczasem Ethan – także 14-letni chłopak rasy kaukaskiej (inaczej białej), którego to podobnie miałby zagrać aktor w wieku od 13 do 16 lat – jest opisany jako „młody Leonardo DiCaprio, który ma wrodzoną ciemność. Ethan jest niezwykle inteligentny, ale jego temperament i lęk społeczny ograniczają jego interakcje z ludźmi, w związku z czym spędza większość wolnego czasu grając w gry wideo”.

Zakładając, że obsadzani nastolatkowie to tak naprawdę Jonathan Kent i Damian Wayne, zatem rodzi to kilka pytań: Damian zawsze wyglądał całkiem komicznie w komiksach, ale jego matką jest Talia al Ghul, czyli córka Ra’s al Ghula. Jednakże nie jest ona dokładnie biała jak lilia, więc mogą pojawić się pytania o mocne wybielenie Damiana. Nasuwa się także pytanie, czy Damian w Arrowverse w ogóle byłby synem Batmana i Talii. W końcu Talia pojawiła się w serialu Arrow i nic nie wskazywało na to, że znała Bruce’a Wayne’a lub miała jakiekolwiek dziecko!

Wiek obsadzanych nastolatków pozornie potwierdza, że ​​młody Jon Kent w porównaniu do wydarzeń z „Kryzysu”, mocno się postarzał, aby w serialu mógł być nastolatkiem. Z pewnością rozczaruje to niektórych fanów, którzy byli podekscytowani, gdy zobaczyli super-dziecko pokazane w zapowiedziach „Crisis on Infinite Earths”.

W komiksach Jon urodził się podczas wydarzenia Konwergencja, a po tym wydarzeniu Superman i Lois zostali zasadniczo rzuceni w przeszłość, tak że zanim Jon miał 10 lat i spędzał czas z Damianem, rodzina Kent-Lane nadrobiła zaległości po dziś dzień. Coś takiego z pewnością mogłoby się wydarzyć po „Kryzysie”. Alternatywnie, Superman i Lois mogli pozostać w teraźniejszości, a serial telewizyjny mógłby się odbywać w 2040 roku, przez co byłby zgodny z czasem rozgrywanej akcji serialu Green Arrow and the Canaries, dopuszczając możliwość, że pewnego dnia Jon, Damian i Mia mogliby połączyć siły w swoim własnym crossoverze!

Artykuł Serial Superman & Lois obsadza dwóch nastolatków! Czy nadchodzą super-synowie? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Galapagos za udostępnienie nam kopii filmu!

Akcja rozpoczyna się w Gotham, w momencie, kiedy pewne laboratorium atakują ninja.
Batgirl, będąca wtedy w tamtym miejscu, mówi Batmanowi o całym zajściu, co Nietoperz kwituje słowami: „Kimkolwiek są, pożałują, że pojawili się w Gotham”. Po czym pojawia się intro.

I właśnie od niego chciałbym zacząć mój komentarz, ponieważ bardzo zwracam na nie uwagę we wszelkich dziełach medialnych. Na szczęście nie zawiodłem się i tutaj. Produkcja zawiera fenomenalną czołówkę w czerni i bieli z wartką muzyką oraz przepięknymi artami. Przypomina to trochę te kreskówki superbohaterskie z lat 90.

Później widzimy Batmana w jaskini korzystającego z komputera. Od razu możemy zauważyć coś nieszablonowego i w ostatnich latach bardzo rzadkiego. Chodzi mi tu o luźny charakter Wayne’a. Od samego początku wydaje się on taki szczęśliwszy i bardziej zadowolony z życia niż obecny komiksowy Nietoperek, który jest strasznym i smutnym mrukiem.

Na szczęście nie zawsze tak było. W okresie srebrnej i brązowej ery komiksu Bruce Wayne był dość, jak na Zamaskowanego Krzyżowca, wesołą postacią tzn. nie raz się uśmiechał, rzucił ciętą ripostą, a nawet żarcikiem. Właśnie takiego Nietoperza dostaliśmy tutaj. Z jednej strony poważny detektyw, no po prostu Batman, a z drugiej dość luźna osoba. Nawet stylistyka jego kostiumu nawiązuje do tamtych lat, bo zamiast standardowej zbroi dostaliśmy obcisłe rajtuzy!

Oczywiście w Batrodzince jest jeszcze Batgirl i Robin. Tutaj Boy Wonder, tak samo, jak jego ojciec, ma trochę inną osobowość, niż byśmy się spodziewali. Zamiast być poważnym dzieckiem, wychowanym przez Ligę Zabójców, jest on bardziej radosny, rzuca żarcikami i ekscytuje się nowymi współpracownikami. Coś a’a Graysonowy Damian Wayne. Te wszystkie zmiany w charakterystyce herosów składają się na jeden wielki plusik.

Z samymi Żółwiami nie miałem wcześniej do czynienia. Nie czytałem każdym komiksów, nie oglądałem kreskówek, ani nic. Raptem parę razy przewinęli się gdzieś na ekranie, gdy byłem jeszcze dzieckiem. Po prostu mnie nie interesowali.
Jestem niesamowicie zaskoczony, jak kreacja tych postaci wpływa na moją chęć ich odkrywania. Twórcy tak świetnie poradzili sobie z naszymi gadami, że mam po prostu ochotę zajrzeć głębiej w ich uniwersum, poznać ich historie i pooglądać jakieś kreskówki.
Zostali oni przedstawieni w najlepszy możliwy sposób – jako niedoskonałe, chaotyczne nastolatki, z czego każdy różni się charakterem, przysposobieniem czy po prostu intelektem. Co ciekawe, Żółwie odpowiadają za 3/4 elementów humorystycznych w całej produkcji.

Oprócz humorku produkcja wykorzystuje wiele ciekawych pomysłów, takich jak zamienianie znanych nas bohaterów w zwięrzęta. Oczywiście każde zwierze pasuje jakimś trafem do postaci i tego, czym się charakteryzuje.

Dubbing zdecydowanie tutaj zagrał! Nie miałem okazji słyszeć polskiego dublażu, ale ten oryginalny zrobił na mnie wrażenie. Jedynie aktor, który odgrywał Jokera kompletnie mi się nie spodobał, aczkolwiek widać było, że bardzo się starał. Może to być po prostu kwestia przyzwyczajenia do Marka Hamilla.

Jednak nie jest to film bez wad. Bardzo rozczarowali mnie główni źli, którzy nie reprezentowali sobą dosłownie nic, a większą radość sprawiło mi oglądanie na ekranie kilku scen z Pingwinem czy Banem.
Główny wątek rozmywał się gdzieś w trakcie animacji, a ciekawszą sprawą stały się relacje pomiędzy bohaterami.
Problem mam też z jedną rzeczą, z którą boryka się większość animowanych filmów akcji, a mianowicie scenami walki. Są one zwyczajnie za długie. Kozackie, efektowne i dynamiczne, ale za długie i po 2-5 minutowych walkach możemy odczuć zmęczenie.

Mam straszne trudnośc w jednoznacznej ocenie tego filmu, bo dostarczył mi on niesamowitej ilości rozrywki, ale gdzieś w połowie strasznie się rozwlekał, zawierał wyżej wymienione wady. Z drugiej strony mamy fajnie rozwinięte postacie, ciekawe zabiegi fabularne i świetny dubbing. Nie wiem też, dla kogo ten film jest przeznaczony. Dorosłych widzów może odrzucić od seansu infantylność, humor i taki klimacik typowych kreskówek z końcówki XX wieku i początku XXI wieku, a młodszych odbiorców niezrozumienie wielu żartów i miejscami mroczna atmosferę.

Czas przejść do warstwy graficznej. Same rysunki są raczej dość przeciętne i nie powodują żadnych zachwytów. Animacje już niestety kuleją, ponieważ wydają się mało płynne. Ja rozumiem, że tak ma być, czy coś, ale jednak powoduje to dość duży dyskomfort. Czuję się jakbym oglądał jakieś niskobudżetowe animu. Wracając kilka sentencji wcześniej chciałbym powiedzieć, że kreacje postaci są bardzo ładne i estetyczne. Staromodny kicz łączy się z nowoczesnymi designami bohaterów. Batman posiada rajtuzy ze srebrnej ery komiksu, Batgirl jak i Robin mają stroje z najnowszych serii komiksowych. A żółwie to po prostu żółwie, klasyk.
Złoczyńcy również wyglądają bardzo przyjemnie, aczkolwiek mam wrażenie, że to taki trochę lazy drawing, bo w większości są oni jak wyjęci prosto ze starych kreskówek.
Oczywiście to żaden minus, aczkolwiek bardzo mi szkoda, że twórcy nie pobawili się konwencją.

Podsumowując: Jest to bardzo przyjemny kawał filmu. Dostarcza mnóstwo rozrywki i przede wszystkim humorku. Dość prostego, wręcz często dziecinnego, ale luźnego i fajnego. Nie za bardzo wiem, dla kogo ta produkcja jest skierowana, aczkolwiek wydaje mi się, że w szczególności do dzieci. Oprawa graficzna nie zachwyca, ale też nie odrzuca. Designy postaci są superanckie i przypominają klasyczne kostiumy. Niestety przy złoczyńcach twórcy skorzystali ze znanych już schematów i wyszło to po prostu wtórnie, aczkolwiek estetycznie. Czy obejrzałbym ten film jeszcze raz? Raczej nie, ale za pierwszym razem bawiłem się bardzo dobrze i uważam, że był to fajnie spędzony czas.

Artykuł Pizza! – „Batman konta Wojownicze Żółwie Ninja” [RECENZJA WYDANIA DVD] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W końcu, wydaje się również potwierdzać się plotka o tym, że Trybunał Sów będzie grał bardzo ważną rolę w fabule produkcji. Oczywiście żadna z tych informacji nie została jeszcze potwierdzona, jednak przecieki pochodzą od wiarygodnego i rzetelnego źródła.

Plotka pochodzi od użytkownika Twittera o nazwie Sabi – dobrze znanego człowieka z branży, którego „tipy” sprawdziły się już w 2019 roku, poczynając od postaci w Super Smash Bros. Ultimate DLC, końcąc na ponad 50% poprawnych zapowiedzi dotyczących E3. Tak więc możemy uznać, że jest to wiarygodne źródło, publikujące ostatnio posta o grze, zaznaczając, że ma screeny potwierdzające jego wiarygodność.

https://twitter.com/New_WabiSabi/status/1186204717363294208?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1186204717363294208&ref_url=https%3A%2F%2Fcomicbook.com%2Fgaming%2F2019%2F10%2F22%2Fbatman-arkham-legacy-new-game%2F

https://twitter.com/Deimos912/status/1186347002025656321

https://twitter.com/New_WabiSabi/status/1186366550623653888?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1186366550623653888&ref_url=https%3A%2F%2Fcomicbook.com%2Fgaming%2F2019%2F10%2F22%2Fbatman-arkham-legacy-new-game%2F

Jak niektórym wiadomo, że anulowana gra Damiana Wayne’a miała nosić tytuł Batman: Arkham Legacy, więc bardzo możliwe jest, że projekt został wskrzeszony i przekształcony w nadchodzącą produkcję.

W zeszłym miesiącu Warner Bros. Montreal potwierdził pracę nad nową grą o Batmanie. Oczywiście oficjalnie jeszcze nikt nic tak naprawdę nie widział, ale zastanawiająco w tym samym czasie Scott Snyder – twórca Court of Owls zatweetował o projekcie wstawiając hasztag Court Owls. Pomimo, że tweet został prawie natychmiast zdjęty, zdaje się to potwierdzać teorię, jako że w grze może występować ważny wątek Trybunału Sów.

A wy co myślicie o nowej grze i wątku Trybunału Sów? Fajnie, że będziemy mogli zagrać z perspektywy rodziny Batmana? Dawajcie znać w komentarzach!

Artykuł [Batman] W nowej grze będziemy mogli wcielić się w całą rodzinę Batmana? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Kilka dni temu wyciekły grafiki koncepcyjne z anulowanej gry z Damianem Wayne’em jako Batmanem. Całość miała rozgrywać się ponad 10 lat od wydarzeń z finału Arkham Knight, a na swojej drodze spotkalibyśmy Dicka Graysona, Two-Face’a, Pingwina, nowe oblicza Black Mask i Poison Ivy oraz…Brusa Wayne’a! Okazuje się, że przeżył.

canceled arkham knight sequel

Przyczyny anulacji projektu są nieznane, mówi się o porzuceniu prac na rzecz właśnie wyżej wymienionych gier o Suicide Squad i Red Hoodzie. Inne plotki głoszą, że zamiast tworzyć sequel, postanowiono stworzyć grę, która adaptowałaby historię o Trybunale Sów. Tak czy inaczej, nie dostaliśmy nic konkretnego od 2015 roku, co znaczy, że studio faktycznie nie do końca może się zdecydować jaki tytuł chcą stworzyć. Miejmy nadzieję, że niedługo to się zmieni i otrzymamy jakieś konkretne info.

Co sądzicie o tych grafikach koncepcyjnych? Dla mnie wyglądają naprawdę w porządku i bardzo pasują do Akhamowego klimatu. Z wielką chęcią bym w coś takiego zagrał, dlatego ciekawe czemu nigdy nie będzie dane nam ujrzeć tejże produkcji.

Artykuł Wyciekły materiały z anulowanego sequela „Batman: Arkham Knight”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Drugi tom Nastoletnich Tytanów skupia się właśnie na wspomnianym wyżej Jacksonie, znanemu jako Aqualad (W rodzimej wersji Young Justice był nazywany wodnikiem), który stara się poznać prawdziwego siebie i wykorzystać swoje moce, by nieść pomoc innym, by być docenionym. Oczywiście w całej historii nie brakuje elementów humorystycznych, o które dba Bestia będący fanem portali społecznościowych i rozgłosu w mediach. Głównymi przeciwnikami są znani fanom DC wodni przeciwnicy, a tym “głównym złym” jest Black Manta, który chce zdobyć artefakt pozwalający na nieograniczoną władzę nad wszelkiego rodzaju wodami. Oczywiście, młodych to rola, by temu zapobiec. 

Tylko jak prezentuje się sam komiks? Ogólnie pozytywnie, chociaż nie obyło się bez wad. Słyszałem opinie, że Aqualad w papierowym wydaniu jest w cholerę irytującym bohaterem i… nie był aż tak irytujący, jak się spodziewałem, chociaż na siłę zaznaczanie jego homoseksualizmu było nieco męczące… Rzeczywiście informacja “jestem gejem” była wciskana wręcz nachalnie i chyba w każdym z zeszytów tego typu słowa padały. Mimo całej mojej tolerancyjności, była to w moim mniemaniu spora wada. Rzucić raz czy dwa, by jego orientacja była zaznaczona, spoko. Zaznaczanie tego przy byle okazji jest już nachalne. 

Druga wada – akcja nie jest ciągła, a oznacza to tyle, że między zeszytami (pierwszym, a pozostałymi) jest pewna fabularna dziura, gdyż pomiędzy nimi odbywał się crossoverowy event Tytanów i Nastoletnich Tytanów, więc może pojawić się pewna niejasność, która może wpływać na odbiór całości. Odrobinę wrażenie poprawia streszczenie tego wydarzenia i jego wpływu na drugi tom, które zamieszczone jest tuż przed stronami pierwszego zeszytu. 

Zalety? Przyjemnie prowadzona akcja i wcześniej wspomniane elementy humorystyczne, w których przoduje Bestia, ale też swoje role mają pozostali członkowie drużyny, acz bardziej zespołowo niżeli jako indywidualności. Zgrabnie zrobiony origin Aqualada i jego droga do poznania prawdziwego potencjału posiadanych mocy. Widać tutaj, że za scenariusz odpowiadał Benjamin Percy, który także trzymał dłoń na Green Arrow, chociaż tutaj obyło się bez spisków, zaskakujących zwrotów fabularnych. Historia była prosta, niewymagająca, ale pozwalająca się zrelaksować.  

Chociaż walki mogłyby być… lepsze? Były krótkie, niewymagające, chociażby przyjrzenia co się zadziało na kartach. Ot, wszystko działo się szybko i w ostatecznym rozrachunku przychodziło bohaterom zbyt prosto. Okej, znalazła się więc trzecia wada. Jednak ciągle całość jest na plus. 

Co do rysunków ich poziom jest równy, na co zwykle staram się zwracać uwagę, kiedy przy jednym tomie pracuje większa liczba rysowników, czy też jeden lubiący mieć spadki jakości, tak tutaj ilustratorów było dwóch: Khoi Pham i Pop Mhan, wykonali oni naprawdę solidną pracę, a ich rysunki mogą się podobać. Na pewno część rysunkowa prędzej zachęci do zagłębienia się w treść pisaną, niżeli odwrotnie. 

Na zakończenie dodam jedynie od siebie, że z czystym sumieniem mogę Nastoletnich Tytanów polecić, zwłaszcza osobom, które mają sentyment do kreskówki emitowanej niegdyś na Cartoon Network. Bestia jest, prawie że identyczny jak jego ekranowy odpowiednik, chociaż fakt faktem – pozostali bohaterowie się różnią, ale go chyba każdy kochał. Tak? No i jest to przede wszystkim niewymagająca lektura, która pozwala na chwilę relaksu. 

Artykuł „Wejście Aqualada” – Recenzja drugiego tomu Nastoletnich Tytanów pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

‘Nightwing musi umrzeć’ rozgrywa się bezpośrednio po wydarzeniach z poprzednich tomów. Czytelnikowi dane będzie przeczytać jedną większą, tytułową, historię oraz jeden krótszy epizod.

Jak już wspomniałem na początku, całość rozpoczyna się rutynowym patrolem Nightwinga po mieście, podczas której napotyka grupę bandziorów, jednakże do akcji dołącza jeszcze młodszy braciszek Dicka, czyli Damian, obecny Robin, który ma dość faworyzacji Graysona w sieci i pragnie się rozmówić ze swoim ‘rywalem’ o tytuł przyszłego Batmana. Ah ten młody Wayne, temperamentu mu nie brak!

W międzyczasie Richard otrzymuje SMS od swojej ukochanej, Shawn, aby ten zakupił testy ciążowe, gdyż ta przypuszcza, iż zaszła w ciążę. Niestety, gdy Dick dociera do domu, czeka go niemiła niespodzianka…Shawn zostaje porwana! A nasi bohaterowie urządzają sobie wycieczkę do Francji, gdzie czekają na nich tacy przeciwnicy jak Deathwing, czy Professor Pyg. 

Tyle w ramach wstępu, resztę historii pozostawiam wam do samodzielnego zapoznania się, gdyż ta jest zdecydowanie warta przeczytania. W porównaniu do poprzednich dwóch tomów, tym razem jest już nieco mroczniej, klimat wydaje się nieco cięższy, chociaż i humoru tu nie brak, wszak dogryzki Damiana towarzyszą nam praktycznie cały czas. Tim Seeley wykonał kawał dobrej roboty ze scenariuszem, chociaż nie ukrywam, iż na samym początku Robin bywał aż nadto denerwujący, jednak z kartki na kartkę było coraz lepiej. Zdecydowaną poprawę widać w postaci samego Graysona, który stara się uosabiać wszystkie cechy, za które pokochali go jego fani. Widać, że Tim po prostu 'czuje’ postać.

Jeżeli nie pasował wam nieco sielankowy klimat w „Lepszy niż Batman” i „Powrót do Bludhaven”, to „Nightwing musi umrzeć” powinien wam się spodobać. Całość najłatwiej przyrównać do Batmana spod pióra Granta Morrisona, co dla wielu z was powinno być sporym plusem. Jest dużo mroczniej, ciężej. Rozdział jest pełen akcji, także nie powinniście się zanudzić. Intrygująca historia powoduje, że czytelnik z chęcią przewraca kolejne to kartki komiksu, aby poznać dalsze przygody naszej dwójki bohaterów. No i nie zabrakło kilku plot-twistów! Nieco przewidywalnych, ale jednak dobrze wplecionych.

Poza tytułową historią otrzymujemy jeszcze jeden krótszy epizod, który jest bardzo miłym dodatkiem do całości, gdyż jest to krótki crossover z Wallym Westem, czyli Flashem! Chociaż historia tego numeru jest typowym fillerem, tak całość czyta się bardzo przyjemnie, gdyż ta dwójka świetnie się uzupełnia i uwielbiam oglądać ich razem w akcji. Pod sam koniec otrzymujemy wstęp do kolejnego rozdziału, który zapewne dane nam będzie przeczytać w kolejnym tomie. Gratka dla fanów obydwu postaci, jeżeli tak jak ja, jesteście ich fanami, to na pewno przypadnie wam do gustu.

To by było na tyle, jeżeli chodzi o historię, teraz chciałbym bardzo pochwalić inny aspekt całokształtu, jakim jest strefa wizualna, gdyż pod tym względem, trzeci tom wypada na chwilę obecną najlepiej z całej trójki. Mocna kreska, mroczna, ale bogata paleta kolorów świetnie oddają klimat całej historii. Jeżeli przyszłe historie mają tak wyglądać, to ja już zacieram ręce na kolejne numery!

Podsumowując, „Nightwing musi umrzeć” to na chwilę obecną najciekawszy tom, chociaż niepozbawiony pomniejszych wad, głównie w charakterystyce postaci Damiana i Shawn. Całość powinna być gratką dla fanów postaci Graysona, a stylistyka całego tomu bardzo cieszy oko. Jeżeli do tej pory zwlekaliście z lekturą rebirthowego Nightwinga, to zdecydowanie polecam nadrobienie zaległości, nie zawiedziecie się!

Tytuł: DC Odrodzenie – Nightwing Tom 3 – Nightwing musi umrzeć
Scenariusz: Tim Seeley
Ilustracje: Javier Fernández, Chris Sotomayor
Przekład: Tomasz Sidorkiewicz
Wydawnictwo: Egmont Polska
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 132
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Cena okładkowa: 39,99 zł

Artykuł Nightwing musi umrzeć! Recenzja trzeciego tomu Nightwinga! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W czerwcu mówiono o dwóch nowych grach od twórców. Nowy Batman od studia, które zrobiło już jedną świetną grę o bohaterze, jest na pewno czymś, na co warto czekać, ale to nie wszystko. Ponoć studio pracuje również nad drugą grą z Suicide Squad na zasadzie bijatyki w otwartym świecie.

We wrześniu jeden z użytkowników forum NeoGAF podzielił się informacjami, które posiadał na temat gier. Suicide Squad ma być swoistą bijatyką, gdzie będziemy mogli stworzyć swój awatar, wybierać spośród wielu postaci i rozwijać je, dostając przy tym nagrody – będzie czymś na kształt Borderlands i ma mieć premierę w 2017 r.

Druga z gier ma opowiadać o Damianie Waynie, co jest dość ciekawe, w końcu postać nie jest najpopularniejszym bohaterem. W tej grze mamy podobno zobaczyć Bruce’a chodzącego o lasce, z brodą, radzącego Damianowi, by został nowym Batmanem. Oprócz nich ma się pojawić wiele innych postaci, takich jak Dick, Flamingo czy Poison Ivy. Tutaj nie ma jeszcze ustalonej daty premiery.

Wracając do teraźniejszości, WB Montreal udostępniło kilka filmów na temat DC w interaktywnej przestrzeni, niektóre ujęcia wskazywały na otwarty świat gry w fazie rozwoju. WCCF Tech udało się zrobić screena, gdzie wyraźnie widzimy Batmana na ekranie. Nie wiadomo, czy to Damian w roli Batmana, czy może Batman w świecie Suicide Squad, film został jednak szybko usunięty. Czyżby plotki się potwierdzały?

Artykuł Czy możemy oczekiwać nowej gry o Batmanie/Suicide Squad? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Temat, jak się okazało, wielokrotnie był już poruszany w internecie. Wiele osób podaje rozliczne argumenty, które, ku mojemu zdumieniu, w niewielkim tylko stopniu pokrywają się z moimi własnymi wnioskami. Jeśli więc chcecie poznać świeże spojrzenie na ten temat, trafiliście w dobre miejsce. Niektóre punkty mogą wydać Wam się znane lub oczywiste, ale dajcie mi szansę, bo choć hasła mogą okazać się frazesami, ich wyjaśnienie rzadko pokrywa się z powszechną opinią.

Dodam jeszcze, iż mam świadomość, iż opowieści o Batmanie jest tyle, że często wzajemnie sobie przeczą, oprę się więc na pewnego rodzaju kanonie, czyli na informacjach, które w świadomości społeczeństwa są najżywsze.

1. Batman ukrywa swoją tożsamość. Ten konkretny zarzut spotkacie w artykułach bardzo często. Różni autorzy upatrują się w tym oznak choroby psychicznej, chęci zamaskowania własnego strachu i wielu innych przyczyn, które pokazują, jak słaby psychicznie jest Nietoperz. Moim zdaniem jest dokładnie odwrotnie: przebranie dowodzi wyrachowania i kalkulacji, z jakiej znany jest Batman i służy uniknięciu odpowiedzialności. Jeśli nikt nie będzie znał jego tożsamości, nie musi martwić się, że do jego drzwi zapuka kiedyś policja żądając, by odpowiedział za swoje czyny.

Osoby broniące postaci Mrocznego Rycerza twierdzą, iż jego kostium, poza oczywistą chęcią wzbudzenia strachu u przeciwników, pełni identyczną rolę, jak u innych bohaterów i ma na celu ochronę jego bliskich. Twierdzenie to nie może być dalsze od prawdy, co udowodnię w następnym punkcie.

2. Rodzina i przyjaciele to tylko przykrywka. Batman okazał się wystarczająco sprytny, by wmówić całemu światu, iż dba o swoich bliskich. Jego maska ma sprawić, że żaden arcywróg go z nimi nie powiąże, dzięki czemu nie staną się celem na drodze do jego zniszczenia. Brzmi szlachetnie, rozsądnie i przede wszystkim sensownie, prawda? Tak, ale tylko do momentu, gdy zrobimy sobie listę osób, na których mu „zależy”. Jako osoba stroniąca od emocji, wpuścił do swojego życia tylko garstkę osób. Pierwszą z nich był Dick Grayson, którego Nietoperz wyszkolił na pierwszego Robina, by mógł u jego boku walczyć z przestępczością. Bardzo powiązaną postacią jest Tim Drake (trzeci Robin), który również walczył z przestępczością. Osobą, która była najbliżej słowa „przyjaciel”, jest komisarz policji Jim Gordon, który… walczy z przestępczością. Jego córka, Barbara, która była dla Bruce’a Wayne’a bardzo bliska? Walczy z przestępczością i to nawet po tym, jak droga ta doprowadziła ją do paraliżu. Co z rodziną?

Bruce, jak wiemy, miał syna – Damiana, który, tak, zgadliście: walczył z przestępczością. Zastanówmy się więc jeszcze raz – jak styl życia Batmana sprawia, iż jego bliscy są bezpieczni, skoro każdy z nich rzuca się w samo centrum przestępczego świata? Możecie napisać, że dzięki jego treningowi są w stanie poradzić sobie w najbardziej niepotrzebnych momentach, na co ja Was zapytam, jak poradziła sobie Batgirl, której Joker przestrzelił kręgosłup? Czy do tej sytuacji doszłoby, gdyby nie główny bohater naszego artykułu? A jak radził sobie drugi Robin, Jason Todd, gdy ginął pod gradem ciosów zadawanych łomem? W jego przypadku przynajmniej trening miał sens, gdyż inaczej w końcu stanąłby po drugiej stronie prawa (oh, wait…).

3. Batman odczuwa pociąg do szaleństwa. Kto z nas nie umawiał się w przeszłości z niewłaściwymi partner(k)ami? Mało kogo jednak aż tak ciągnęło do kobiet z problemami, jak Bruce’a Wayne’a. Wśród jego kochanek znajdują się takie perełki, jak Trujący Bluszcz, superprzestępczyni, której celę, romantyczny Nietoperz udekorował nawet kwiatami. Kobieta-kot – złodziejka ceniąca własny interes nad większe dobro, nieraz zakradała się do jego sypialni. Najważniejsza jest jednak Talia al Ghul, matka jego syna, a córka przywódcy Ligi Zabójców. Pewnie zastanawiacie się, w jaki sposób dowodzi to, że Batman jest zły? Zastanówcie się, jak później wyglądało życie małego Damiana, będącego przedmiotem przepychanek pomiędzy dwoma mrocznymi światami? Jest to coś, co dało się przewidzieć. No i nie zapominajmy, że przestępców powinno się karać, nie zadowalać.

Jak mawiają amerykanie: „Just beacuse you can stick it in crazy, doesn’t mean you should”. Ale co może powstrzymać przed szalonym seksem kogoś, kto poprosił Black Canary by nie ściągali masek podczas wspólnego miłosnego uniesienia, bo „tak będzie po prostu lepiej”?

4. Batman opracował plan pokonania całego Justice League oprócz siebie. Twierdzenie, że ogromna potęga nie powinna znajdować w rękach jednej osoby, jest słusznie, co wielokrotnie udowadniały nam przeróżne opowieści o superbohaterach, którzy z różnych powodów przeszli na złą stronę. Dlatego plan pokonania każdego członka Justice League jest równie niebezpieczny, co potrzebny. Dlaczego jednak nie zawiera on planu pokonania Batmana?

Możecie mi zarzucić, że się mylę, gdyż plany istnieją aż dwa, ale dowodzą tylko, że ponownie daliście się zmanipulować Mrocznemu Rycerzowi. Gdy Superman pyta Bruce’a o taki sposób, ten odpowiada: „I have a plan. It’s called Justice League.” Z jakiegoś powodu Człowiekowi ze Stali to wystarczy. A to przecież tak, jakby powiedzieć „Mam plan na Was wszystkich. Ale jakby co, to mnie pokonajcie. Jeśli dacie radę, skoro mam plan na wszystkich”.

Prawdziwie genialnym umysłem Batman wykazuje się jednak na samym nagraniu, w którym opisuje sposoby na zwycięstwo nad członkami Ligi. Na samym końcu podaje swój słaby punkt, który stanowią zakładnicy. Zagrożenie niewinnym osobom może rozproszyć go na tyle, że popełni błąd, co da doskonałą okazję do ataku. Brzmi sensownie? Na tyle, że nikt nie zastanawia się, po co taśma w ogóle powstała. Przypomnę: zawiera ona metody walki z bohaterami, gdyby z jakiegoś powodu stali się źli. Zważmy, że do takich przypadków dochodziło zwykle pod wpływem hipnozy, trucizny czy innej manipulacji umysłowej. Gdyby więc ktoś przemienił Batmana w potężnego kryminalistę, czy wciąż przejmowałby się on dobrem niewinnych ludzi? Czy jako najinteligentniejsza postać w całym uniwersum DC mógł nie wziąć tego faktu pod uwagę? Rozwiązanie jest tylko jedno: Mroczny Rycerz nie chce być pokonany nawet, gdy sam zacznie zagrażać światu dlatego, że już dawno przeszedł na ciemną stronę, a wspomniana taśma jest tylko jednym z elementów większego, złego planu.

5. Batman nie zabija – Ostatni punkt to prawdziwa wisienka na torcie. Gdy jego rodzice zostali zamordowani, mały Bruce poprzysiągł sobie, że zrobi wszystko, by nikt już nie cierpiał w ten sam sposób. Ale czy to na pewno dlatego uparcie odmawia zabijania kogokolwiek? Pamiętajmy, że zostawia przy życiu nawet tak nieuleczalnych kryminalistów, jak Joker, który bestialsko zabił całą masę ludzi z Jasonem Toddem włącznie.

Jeśli nie dlatego, to jaki może być powód? W tym miejscu warto wspomnieć, że Mrocznemu Rycerzowi nieobca jest przemoc – złamanie ręki, wybicie zębów, czy choćby odbicie znaku nietoperza na ciele to częsty motyw jego działalności. Jednak dzieje się to niemal wyłącznie wtedy, gdy ma do czynienia z drobnymi w skali Gotham opryszkami. Co robi za to z superprzestępcami? W niemal nienaruszonym stanie (w znaczeniu takim, że wracają oni do pełni sił), wtrąca ich do więzienia, skąd zawsze uciekają, by dokonać kolejnego ataku, w którym giną niewinne osoby. Za pierwszym razem Najlepszy Detektyw Świata mógł tego jeszcze nie przewidzieć, ale za drugim i kolejnymi? Czy świadomość, że jego decyzje doprowadzą do kolejnych zgonów nie kłóci się z jego żelazną zasadą?

Wbrew pozorom Batman zabija. Po prostu nie swoimi rękami. A wystarczyłoby wybudować więzienie podobne do tego z serialu Flash, z którego szansa na ucieczkę jest nieporównywalnie mniejsza. Kogo, jak kogo, ale posiadającego miliardy Bruce’a Wayne’a byłoby na to stać. Ale wtedy ciężej byłoby mu te ucieczki wytłumaczyć.

Wniosek: Batman pociąga za sznurki?

Tragiczna śmierć rodziców odcisnęła piętno na umyśle małego Bruce’a. Gdy jego mama i tata zostali zastrzeleni podczas zupełnie losowego napadu, chłopak faktycznie złożył sobie obietnicę, że więcej nie dopuści do takiej sytuacji i w pewnym sensie dotrzymał słowa. Nic nie dzieje się w Gotham bez jego wiedzy i udziału. Jednak coś dzieje się cały czas. Nie słabnie chaos, który opanował ulice, a w którym tylko on widzi wzór. Nie jest pierwszym tego typu człowiekiem – dokładnie tak samo działa znany z opowieści o Sherlocku Holmesie Jim Moriarty, który walczy z nudą poprzez ciche sprawowanie kontroli nad miastem, traktując pozostałych przestępców jak swoje kukiełki. Postać Batmana pokrywa się z nim niemal w każdym punkcie poza jednym – Nietoperzowi udało się przekonać wszystkich, że jest dobry.

Zgadzacie się z moją tezą? Czy Batman faktycznie zmanipulował wszystkich łącznie z całą rzeszą swoich fanów? A może macie dobre kontrargumenty? Dajcie znać w komentarzach.

Post autorstwa Michała – niestety więcej informacji nie znamy, prosimy o kontakt!

Artykuł 5 dowodów, że Batman jest największym superprzestępcą pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Chcesz do nas dołączyć? Napisz maila: kontakt@flarrow.pl lub wiadomość prywatną na fanpage’u

Zostaw komentarz, polub nas na facebooku, odwiedzaj naszą stronę – Tak nas wesprzesz! Dziękujemy.

Pobierz Napisy PL

Artykuł [Napisy PL]: Justice League vs Teen Titans (2016) pochodzi z serwisu FLARROW.pl.