Poprzedni film nie wprowadził żadnej nowej postaci, ale zapowiedział rozwój Cable’a, którego w sequelu zagra Josh Brolin. Teraz zakończenie będzie zdradzać nieco więcej. Źródła mówią, że nowe postaci pojawią się w scenie po napisach „Deadpoola 2”, zapowiadając tym samym nadchodzący film o X-Force. 

Oto oni…

Artykuł Trzej członkowie X-Force w „Deadpoolu 2”! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

oraz… naszego ulubionego taksówkarza imieniem Dopinder.

Co powiecie? Z czyjego powrotu cieszycie się najbardziej? Ja będąc szczerym najbardziej nie mogę doczekać się kolejnej darmowej podwózki Dopindera nagrodzonej piątką, w porywach do dziesiątki z nikim innym jak jedynym i niepowtarzalnym Deadpoolem. A wy? Co może być lepsze od piony z gościem w czerwieni?

Zaskoczcie mnie.

Artykuł Powroty postaci w sequelu Deadpoola pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

W wywiadzie z Deadline, Rhett Reese i Paul Wernick rozmawiali o trudnościach w pisaniu „Deadpoola 2”, a także o tym, że będzie to projekt skupiony na tym bohaterze. „Tak, to będzie solowy film. Nawet po zaludnieniu go tyloma postaciami, to nadal kolejny film o Deadpoolu.” – mówią, po czym dodają – „Brniemy do przodu. Wygląda na to, że film  nakręcimy w tym roku. Będzie mieć dużo zwrotów akcji i będzie naprawdę ekscytujący. Jesteśmy trochę zdenerwowani, bo czujemy, że musimy spełnić oczekiwania, ale jednocześnie musimy mieć wiarę. Nadal mamy wielką pasję, a tak długo jak ją mamy, nie będzie to wyrachowana, sprzedajna sztuka. Myślę, że będziemy mieć się dobrze.”

Kto więc może zostać bohaterem sequelu? Oprócz wspomnianych wyżej Cable’a i Domina, zapewne dołączą do nich także Negasonic Teenage Warhead i Colossus z pierwszego filmu. Chociaż Hugh Jackman wykluczył możliwość pojawienia się Wolverine’a w filmie, nadal jest kilku filmowych X-Menów, którzy mają coś do zrobienia.

Artykuł „Deadpool 2” będzie miał wielu bohaterów pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

5) Ted Kord

Pomówmy teraz przez chwilę o Justice Leauge Keitha Giffena i J.M. DeMattisa.

W nawiązaniu do wydarzeń Legend z 1987 roku powstała nowa Liga Sprawiedliwości. Poprzednia forma była dość długo nieaktywna i wtedy Keith Giffen postanowił ożywić serię. Był pod wrażeniem tego, że może wznowić występy superbohaterów ze świata DC.

Nie tak, jakby się mogło wydawać… wiele popularnych postaci po wydarzeniach z Crisis on Inifinite Earths nie były dostępne dla Giffena. W końcu porzucił ideę „najwyższego poziomu, największych gwiazd” na niemal całkowite przeciwieństwo: „zespół przegranych”.

Seria ta była strzałem w dziesiątkę. Osiągała bardzo dobre wyniki sprzedaży. Oglądanie postaci jako niezdarnych ludzi dawało duże możliwości w kwestii osadzenia sporej ilości żartów i humoru. Od tego momentu humor sam w sobie stał się bardziej powszechny. Była jednak jedna wada takiego zabiegu. Wiele postaci, do tej pory uważanych za najbardziej podziwianych stała się komediową odskocznią.

Najbardziej dotknięty tym „nieporozumieniem” był Ted Kord znany jako The Blue Beetle oraz Booster Gold. Byli ostatnimi, którzy dołączyli do publikacji DC. Ted Kord wcześniej znany był ze swojej obecności w Charlton, natomiast Booster Gold był świeżo stworzony.

Wiele lat później bohaterowie wciąż zmagali się z tymi zabiegami. W końcu Geoff Johns zdecydował się powoli kończyć ten styl prezentując Countdown to Infinite Earths. W trakcie tej 80 stronicowej historii, w której Ted odkrywa bardzo mroczna tajemnicę, której nikt z DC Universe nigdy wcześniej nie rozwiązał… i nie mógł zostać potraktowany poważnie, ponieważ był The Blue Beetle.

Ostatecznie dociera do korzeni spisku i zostaje zamordowany. Ted Kord był bardzo długo wyśmiewany przez fanów i innych bohaterów. Umarł jako „badass” i bohater, a co najlepsze, wspomniana książka sprawiła, że w końcowym efekcie fani domagają się wręcz jego powrotu. Jednak nie dostają tego o co proszą, już od przeszło dziesięciu lat. Czy go dostaną? Czy Ty również chciałbyś ponownie zobaczyć Teda w akcji?

6) Colossus

Śmierć tego bohatera była tak istotna dla serii i traktowana tak poważnie, że praktycznie nie ma znaczenia to, jak umarł Colossus. Przyczyną śmierci był obłęd.

Długo trwający spisek pod tytułem „wirus dziedziczny” – infekujący tylko i wyłącznie mutantów, nieustannie groził globalną zarazą, został zakończony w 2001 roku, gdy okazało się, że istnieje uniwersalne lekarstwo. Wymagało jednak aktywacji, która dokonać się mogła po pojedynczym wstrzyknięciu leku w mutanta. Colossus poświęcił swoje życie, by ratować resztę mutantów.

Nawet w standardach komiksowej nauki i logiki, jest to lekko mówiąc niewytłumaczalne. Stworzono z Clossusa bohatera w dziwaczny sposób. Wyglądało to tak, jakby sami autorzy nie wiedzieli co z nim zrobić.

Jednak pozostaje element zaskoczenia, sprawiający że można powiedzieć „O tak, dzięki Bogu to koniec!”
Jednym ze skrótów dla „Dziedzicznego Wirusa” było „Mutant AIDS„. Odkąd oryginalna koncepcja powstała w 1993 roku, wirus HIV/AIDS pozostaje w dużym stopniu owiany tajemnicą. Jest praktycznie niemożliwy do leczenia.

Pomysł na leczenie „Dziedzicznego Wirusa” zajął centralne miejsce w książkach na blisko 10 lat, aż w pewnym momencie ludzie stracili nadzieję, że kiedykolwiek doczekają się spójnego wyjaśnienia śmierci Colossusa. Wiemy tyle, że poświecił się dla mutantów. Dało to jednak nie tylko bohaterski wydźwięk postaci, ale też poczucie tego, co czuliby czytelnicy, gdyby dostali jedna wielką, wspaniałą historię. Całe doświadczenie z Legacy Virus nie poszłoby na marne.

7) Savage Dragon

Podobnie jak w przypadku Supermana, ważniejsze od samej śmierci jest to, co oznaczała.

W 150 wydaniu Savage Dragon, tytułowy bohater pozornie zmarł w rękach Overlorda – najbardziej znany i najbardziej niebezpieczny przeciwnik Dragona.

To, czego Dragon o sobie nie wiedział, to fakt, że był brutalnym dyktatorem obcej rasy, którego tożsamość i wspomnienia zostały wymazane przez ludzi jego rasy. Na wszelki wypadek, gdyby miał „się obudzić”, postanowiono wyrzucić go na obcą planetę, by był ewentualnym zmartwieniem kogoś innego. Jak się domyślacie – trafił na Ziemię. Skończyło się tym, że Dragon został zupełnie inną osobą.

Zanim nie został zabity…

Jego niewiarygodny uzdrawiający factor sprawił, że powrócił, a jego umysł przypomniał sobie kim tak naprawdę był. Wpadł w niewyobrażalny, morderczy szał. Powstrzymany został przez najpotężniejszego wroga, który współpracował z inną wersją Dragona.

Zostały mu postawione zarzuty za wszystkie zbrodnie, a w momencie, gdy jego nastoletni syn stawał się superbohaterem i wiodącą postacią serii, Dragon poprosił o osadzenie w rządowym więzieniu i pozbawienie go wszelkich mocy.

Savage Dragon #150 jest prawdopodobnie najbardziej znaczącym pojedynczym wydarzeniem w historii serii rozpatrywanych w kategoriach długofalowych oddziaływań na dalszy bieg fabuły, a samo zakończenie (olbrzymie 100 stronicowe wydanie) było ogromnym zaskoczeniem.

To już koniec tej serii. Zapraszam do komentowania i dzielenia się opiniami. Być może macie pomysły na kolejne, podobne, serie? Piszcie w komentarzach, czy mielibyście ochotę na kolejne zestawienia z serii TOP X.

Artykuł 7 „najlepszych” śmierci w komiksach [część 3/3] pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

“Co by było gdyby…” to seria, którą poprowadzimy my, para geeków z Flarrow – Manuela i Filip. Razem spędzając czas przy komiksach i serialach od zawsze zastanawialiśmy się nad różnymi dziwnymi możliwościami i machinacjami uniwersum, a teraz postanowiliśmy przelać nasze przemyślenia na artykuły, które pojawiać się będą w każdy poniedziałek i piątek. Wzięliśmy na warsztat postacie ze świata Marvela, wspomagając się klasycznymi seriami komiksów tego wydawnictwa. Od bardzo długiego czasu intensywnie myśleliśmy nad wspólnymi artykułami i w końcu się do tego zabraliśmy – z wielkim hukiem! Nie pozostało wam nic, jak tylko wkroczyć z nami w świat alternatywnych linii czasowych… Zapraszamy!

Co by było gdyby… Fantastyczna Czwórka była fantastyczna inaczej

Nasz kolejny artykuł opiera się na komiksie What If #6 – What if the Fantastic Four had different super-powers? Zeszyt opowiada alternatywną wersję dobrze nam znanej Fantastycznej Czwórki. Historia zaczyna się tak, jak w klasycznej wersji – Reed Richards wraz ze swoją załogą udają się w kosmos i napotykają tam tajemnicze promieniowanie, które pozbawia ich przytomności, zmusza do awaryjnego lądowania i… daje supermoce. Tutaj wersje zaczynają się rozdwajać, ponieważ dostają oni zupełnie inne rodzaje mutacji niż w pierwowzorze.

Tym oto sposobem The Thing, Mister Fantastic, Invisible Girl oraz Human Torch stali się bohaterami o pseudonimach: Dragonfly, Big Brain, Ultra-Woman i Mandroid! Ben Grimm nie staje się kamiennym potworkiem, zamiast tego dostając smocze skrzydła. Tym razem to nie Reed Richards posiada moc rozciągania ciała, a w klasycznej wersji niewidzialna, Susan. John Storm zamiast zajmować się ogniem, staje się czymś w rodzaju żywego robota, pokrywa się dziwnym metalem i wygląda trochę jak Colossus z X-Men. Najlepsze na koniec… Reed Richards zamienia się w mózg. Tak, dosłownie.

Ale czym byłaby Fantastyczna Czwórka bez występu jednego z najbardziej ikonicznych złoczyńców Marvela? Mowa oczywiście o Doktorze Doomie, który próbuje zemścić się na Richardsie za to, że nie pomógł mu z czarną magią, a przez to jego twarz została oszpecona i musi nosić maskę. Doom wpada z wizytą, a wielki mózg wyrusza mu na spotkanie przemieszczając się po bazie Fantastycznej Czwórki w jakimś… przezroczystym rurociągu, który nazywa swoim ciałem. To trzeba zobaczyć.

Kontynuując, reszta drużyny też się nie nudzi. Dragonfly, dość ignorancki pseudonim, jak dla człowieka ze smoczymi skrzydłami, zajmuje się budowaniem prywatnego fan clubu. Mandroid również postanawia się świetnie bawić, korzystając z kolejnej ze swoich mocy sterowania sprzętem elektrycznym, ogłusza parę nastolatków. Ha. Ha. Ha. Jak zabawnie. Susan Storm mimo, że kochała Reeda Richardsa, to nie będzie miała zbyt wiele pożytku z bezcielesnego bytu jakim stał się po przemianie w wielki mózg, więc swoje uczucia zaczyna przekierowywać w stronę opiekuńczego Bena, co zupełnie zmienia naszą klasyczną historię. Co prowadzi nas prosto do najbardziej absurdalnego momentu w tym zeszycie – Sue wykorzystuje swoje nowe moce, by zmienić się w karuzelę i marzy o zrobieniu czegoś podobnego ze swoimi dziećmi w przyszłości.

Podczas, gdy reszta ekipy świetnie się bawi, Reed ucina sobie psychologiczną pogawędkę z Doktorem Doomem. Po wymianie żali, rozterek i porad od serca, Doom oferuje Richardsowi pomoc w odzyskaniu ciała, by mógł znów zdobyć miłość Susan Storm. Pomoc wymaga jednak podróży do zamku nowego przyjaciela, więc wielki mózg opuszcza rurociąg i pakuje się do czegoś w rodzaju pojemnika. Zauważa to młody Storm i toczy walkę z Doomem, by odzyskać przyjaciela, przegrywa jednak, a pojemnik okazuje się być pułapką blokującą moce Reeda. Wraz ze złoczyńcą opuszczają siedzibę FF i udają się do jego zamku, Mandroid natomiast traci przytomność. Po pewnym czasie mówi o tym Sue i Benowi, no i oczywiście postanawiają go ratować z opresji udając się do ponurego zamczyska szalonego naukowca. Tam czeka na nich wiele pułapek do pokonania, które zobaczyć będziecie mogli sami, gdy złapiecie za ten numer, a naprawdę warto. Jak kończy się ta historia? Podczas, gdy Doom jest zajęty stawianiem oporu części drużyny, Reed wykorzystuje moment dostają się do jego umysłu i… przejmując jego ciało. Koniec końców, Doktor Doom dotrzymał obietnicy. Tak właśnie powstała Nowa Fantastyczna Czwórka, a Richards przyjął znany nam pseudonim – Mister Fantastic!

Opinie, spostrzeżenia i inne wynurzenia

Manu

Ten artykuł można było nazwać “Co by było gdyby… Manu i Filip polubili Fantastyczną Czwórkę”. Zeszyt jest naprawdę świetny, przypuszczalnie jeden z lepszych w serii What If. Fabuła wciąga od samego początku, trudno się oderwać. Nie ma zapychaczy, zbędnych wtrąceń, ani nadmiaru wątków. Wzorowy złoczyńca i fantastyczna Fantastyczna Czwórka. Doktor Doom zasługuje na drugą szansę w kinowym uniwersum. I te moce! Ben Grimm ze smoczymi skrzydłami, nazwany… ważką? Wyższy poziom ignorancji, ale pasujący do klimatu komiksu. W pierwszej chwili nie zachwyciły mnie moce Susan, bo przecież już to znamy, ale moment, w którym zmieniła się w żywą karuzelę – choćby dla tego momentu warto zajrzeć do zeszytu. Co do Mandroida, nie zachwyciła mnie zbytnio ta postać, rzeczywiście wygląda trochę jak Colossus i moim zdaniem nie robi szału. Mojego ulubieńca zostawiam na koniec – Reed Richards jako mózg. Ten pomysł rozłożył mnie na łopatki. Jakby tego było mało, Reed w nowej postaci wygląda, jak kulka makaronu spaghetti albo mięso mielone, na domiar wszystkiego przemieszcza się w plastikowym/szklanym rurociągu. Coś świetnego, polecam każdemu!

Filip

Manu, zostaniesz moją Ultra-Karuzelą? (Manu: nie) A teraz na poważnie… Nigdy nie byłem wielkim fanem Fantastycznej Czwórki, a kinowe uniwersum pokazujące te postacie wcale mnie do tego nie zachęcało. Zawsze mi się wydawało, że gdy tylko upychano gdzieś te postacie w komiksach, to tylko po to, by je zareklamować. Miałem takie wrażenie nawet w pierwszych zeszytach The Amazing Spider-Man, gdzie jeszcze nikt go nie znał, a i tak to on był dla mnie zabiegiem marketingowym, by FF stała się bardziej popularna. Sama historia naprawdę godna uwagi i to nie tylko ze względu na zmianę mocy głównych postaci, ale także na genialnie napisanego złoczyńcę. Postać Viktora Von Dooma zawsze mnie zachwycała. Pokazywała takiego klasycznego wroga, złego do szpiku kości, ale jednocześnie niesamowicie genialnego i będącego 2 kroki przed bohaterami. Nawet tutaj mimo, że Reed Richards miał wzmocniony intelekt dzięki promieniowaniu, to mógł mu się oprzeć siłą własnego umysłu. Niesamowite! Upchnięto troszkę wątku miłosnego, ale historia zakończyła się tak, że możemy się tylko zastanawiać, czy Sue pokocha Richardsa w oszpeconym ciele Dooma, czy jednak pozostanie przy opiekuńczym Benie. Myślę, że jednak dusza wygrywa z ciałem i Reed w końcu i tak połączyłby się ze swoją miłością. Z wielką chęcią obejrzałbym powrót Fantastycznej Czwórki na ekran, tym razem w godnym restarcie serii i umieszczeniem ich w MCU, gdzie mogliby współpracować z, między innymi, Spider-Manem. To tyle z mojej pogadanki, po prostu – warto sięgnąć i przeczytać!

Zapraszamy do przeczytania poprzednich artykułów!

Artykuł #4 Co by było gdyby… Fantastyczna Czwórka była fantastyczna inaczej pochodzi z serwisu FLARROW.pl.