A niedawno, jeden z domniemanych członków obsady, Benedict Wong, zdradził nam z kim chciałby być w drużynie.

Wong, który pojawił się w niedawno emitowanej produkcji Marvela pod tytułem Doktor Strange, udzielił wywiadu Entertainment Weekly. Podczas niego nie potwierdził wprost, czy weźmie udział w Infinity War, ale wspomniał, z którymi gwiazdami najbardziej chciałby współpracować.

„Więc, no wiecie, będąc fanem Spider-Mana, chciałbym Wonga i pajęczaka. To by było całkiem fajne. Kolekcjonowałem komiksy ze Spider-Manem, kiedy dorastałem jako dzieciak.” 

Drogi Doktora Strange’a i Spider-Mana skrzyżowały się wiele razy w przeszłości, włączając powieść graficzną z 1992 roku o tytule Spider-Man/Doctor Strange: The Way to dusty Death. Po tym, Strange już regularnie pojawiał się w serii autorstwa Michaela Starczynskiego – The Amazing Spider-Man, zanim został wypędzony na banicję do pętli czasu przez swojego odwiecznego nemezis, Barona Mordo. Od wtedy okazjonalnie pojawiał się w Spider-Vesrse, a seria o Spider-Manie z 2009 roku przedstawiła nawet kobiecą wersję Strange’a.

Wong powiedział, że jego fascynacja z dzieciństwa Spider-Manem, jak i całym Marvelem, odbiła się na jego niesamowitej ekscytacji z odegrania tej roli.

„Jestem teraz wielkim dzieciakiem, a być zaproszonym do filmu Marvela i bycie prawdziwą jego częścią, to dla mnie prawdziwe marzenie.”

Fanom pozostało tylko czekać, czy Wong naprawdę pojawi się w nadchodzącej produkcji w MCU i czy uda się spełnić jego marzenie o zagraniu u boku Petera Parkera.

Kibicujecie Benedictowi Wongowi?

Artykuł Benedict Wong o tym, z kim chciałby sprzymierzyć się w Avengers: Infinity War pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Ale to wszystko nie znaczy, że Doktor Strange jest gorszy od innych, jeżeli chodzi o oponentów do wyboru. Żeby to udowodnić – oto pięciu największych przeciwników tego bohatera.

5. Emprikulowie

Emprikulowie zostali niedawno dodani do listy wrogów Doktora Strange’a, ale z pewnością zrobili duże wrażenie, gdy pojawili się po raz pierwszy.

Emprikulowie prowadzeni są przez Imperatora, którego rodzice zostali zamordowani przez dysponujących magią przedstawicieli władzy w jego rodzinnym wymiarze. Od tego momentu, Imperator postawił sobie za cel, by wymazać magię z istnienia we wszystkich wymiarach i wraz z Emprikulami stał się w tym dość dobry.

To, że Emprikulowie tak bardzo różnią się od innych wrogów Strange’a, bo nie chcą zwiększyć magicznej mocy, czy przejąć władzy nad ziemią, sprawia, że są tacy straszni. Nie obchodzą ich takie rzeczy, chcą tylko zniszczyć to, co tajemne i magiczne na ich drodze.

4. Shuma-Gorath

Shuma-Gorath jest jednym z kilku Lovercraftowskich, nieziemskich bytów z Uniwersum Marvela znanych jako Old Ones.

Shuma-Gorath rzekomo władał nad tysiącami wymiarów zanim przybył na Ziemię wraz z Old Ones, ale on i inni z jego gatunku zostali wygnani z ich wymiaru przez potężnego, podróżującego w czasie czarodzieja zwanego Sise-Neg.

Shuma-Gorath zbudził się ze swojego snu przez jego połączenie z mentorem Doktora, Ancient One. Przez to, ze stał się zagrożeniem dla całego życia na Ziemi, jego połączenie z Ancient One i jego odpowiedzialność za śmierć mistyka, Strange uznał to za osobiste porachunki.

Złoczyńca ma powiązania w wymiarze zwanym cancerverse. Próbował nawet przeprowadzić inwazję z tego wymiaru, ale została ona stłumiona przez Avengers.

3. Nightmare

Nightmare był pierwszym przeciwnikiem z jakim musiał zmierzyć się Doktor Strange. Obaj po raz pierwszy pojawili się w komiksie Strange Tales #110.

Nightmare to nieprzyjazny władca Wymiaru Snów. Żeruje on i czerpie moc z cierpienia, które wywołuje podczas godzin snów śmiertelników.

Złoczyńca wielokrotnie stara się rozszerzyć swoje panowanie na inne światy i inne źródła mocy, a bohaterowie tacy jak Strange muszą go przed tym powstrzymywać. Największym wyzwaniem w walce z nim jest to, że ma symbiotyczny związek z ludzkością. Nightmare potrzebuje ludzkich snów do kontynuowania swej egzystencji, ale bez niego kontrolującego ich snów, ludzkość popadłaby w masowe szaleństwo.

2. Baron Mordo

Baron Mordo jest największym przeciwnikiem Strange’a na Ziemi. Mordo jest utalentowanym czarownikiem z odziedziczoną magią w swojej krwi, ale żywi zbyt zabójcze ambicje.

Mordo i Strange byli uczniami Ancient One, ale ten pierwszy pragnął mocy i szukał sposoby na odebranie jej swemu mistrzowi. Tak naprawdę, Ancient One tylko próbował udobruchać Mordo i trzymać go na oku, podczas gdy czekał na pojawienie się prawdziwego ucznia. Doktor Strange udowodnił, że to on jest tym, którego warto nauczać.

Po tym, jak Ancient One go odrzucił i w końcu zmierzył się z faktem, ze był o wiele gorszym czarodziejem niż Strange, Mordo wielokrotnie stawał się pionkiem w machinacjach wyższych bytów.

1. Dormammu

Nikt nie był takim wyzwaniem dla Najwyższego Czarodzieja, Doktora Strange’a, takim jak Drea Dormammu. Faktem jest, że podczas jego pierwszego spotkania, złoczyńca mógł pokonać Stephena bez użycia rąk, gdyby nie podstęp, który wymyśliła Clea i poczuciu honoru Dormammu.

Dormammu to potężny mistyczny byt, który podróżuje od wymiaru do wymiaru, zniewalając każdy z nich. Jego domem jest Mroczny Wymiar, a podczas swoich podbojów napotkał przeszkodę, gdy doszedł do Ziemi. Mimo to, złoczyńca nie jest typem, który przestałby próbować. Cały czas kontynuuje próby podbicia ziemskiego wymiaru do swojej kolekcji, zazwyczaj wykorzystując mieszkańców naszej planety takich jak wyżej wspomniany Baren Mordo.

Który ze złoczyńców podoba wam się najbardziej? Moim ulubieńcem zawsze był Baron Mordo.

Artykuł Pięciu największych złoczyńców w Doktor Strange! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Pierwszym i najbardziej oczywistym miejscem, w którym pojawi się Doctor Strange jako Najwyższy Czarnoksiężnik jest „Avengers: Infinity War”. W filmie tak napakowanym postaciami, raczej nie będzie miejsca na promocję Doctora Strange’a – ale ponieważ każda faza MCU ma skoki czasowe pomiędzy filmami solo, a wydarzeniami z Avengersów – do czasu, kiedy zacznie się „Avengers: Infinity War” może minąć wiele lat między oboma filmami. Ponowne wprowadzenie postaci Strange’a jako silniejszego i wyuczonego Najwyższego Czarnoksiężnika mogłoby mieć jakiś sens. Oczywiście jest też inna opcja: Doctor Strange otrzyma tytuł Najwyższego Czarnoksiężnika na skutek dokonań podczas Infinity War. Byłyby to dobry sposób na dalszy rozwój postaci, a także sprawienie, że awans będzie wydarzeniem przyjętym z odpowiednią dostojnością i wagą.

Scena po napisach „Doctora Strange’a” pokazała, że Karl Mordo (Chiwetel Ejiofor) wyłamał się z sekty Przedwiecznego i poszukuje na całym świecie tych, którzy według niego są „niewartymi” praktykowania magii. Wygląda to na zapowiedź sequelu, w którym Doctor może naprawdę otrzymać tytuł Najwyższego.

Teraz, kiedy Przedwieczny nie żyje, władza jest na wyciągnięcie ręki tego, który pokieruje mistycznymi siłami naszego wymiaru. Stephen Strange jest obiecujący, ma talent do bycia czarnoksiężnikiem i tak naprawdę jest prawdziwym mistrzem – pokazuje to jego gwałtowna „próba ognia”, by stać się jednym z Mistrzów Sztuk Mistycznych. Tylko dlatego, że ochronił nowojorskie sanktuarium przed atakiem, powstrzymał Dormammu i otrzymał szacunek Peleryny lewitacji, Strange nadal będzie miał coś do udowodnienia jako Najwyższy Czarnoksiężnik.

Jednym z tych testów będzie Mordo we własnej osobie. Trenował on Strange’a i od zawsze miał umiejętności magiczne i w boju równające się z tymi Stephena, jeśli nie lepsze. „Doctor Strange 2” może przedstawiać historię Mordo próbującego ukraść magię innym czarnoksiężnikom, żeby przywłaszczyć sobie tytuł Najwyższego Czarnoksiężnika. To może być wyzwanie dla Strange’a: pokonanie Mordo, aby być najlepszym czarnoksiężnikiem na Ziemi albo przegranie, zapewne śmierć, a tym samym pozwolenie, aby więcej bojowników stało się czarnoksiężnikami. 

Artykuł Doctor Strange – kiedy stanie się Najwyższym Czarnoksiężnikiem w kinematografii Marvela? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Być może nie jest on jedną z najpopularniejszych komiksowych postaci, ale zdecydowanie najbardziej mistyczną, co doskonale wpisuje się w plan wprowadzenia do najbliższych filmów Marvela elementów magicznych i nadprzyrodzonych.

Wiele z postaci w filmie Doktor Strange, wliczając w to samego Stephena, dla większości widzów jest zupełną nowością. Przedstawmy więc bliżej pierwszego Najwyższego Czarnoksiężnika – Ancient One.

Ancient One po raz pierwszy pojawił się w komiksie Strange Tales #110 w lipcu 1963.

W komiksach, urodził się około 500 lat temu, jako Yao – młody farmer z himalajskiej wioski Kamar-Taj. Często uczył się magii wraz z przyjacielem, Kaluu. Gdy Kaluu zaczął używać swoich magicznych mocy do czynienia zła, Yao powstrzymał go i poświęcił swoje życie walce przeciwko czarnej magii.

Yao w końcu stał się na tyle potężny, by zasłużyć na tytuł Najwyższego Czarnoksiężnika ziemskiego wymiaru – Ancient One. Wiedział, że jego śmierć jest nieunikniona, więc szukał kogoś, komu może przekazać płaszcz.

Chociaż wybrał Barona Mordo na swojego pierwszego ucznia, od razu zauważył jego skłonność do zła. Mordo wysłał swojego ducha, by zahipnotyzować służącego Ancient One, aby ten zatruł jego jedzenie i groził mu, póki nie wyjawi sekretów czarnej magii. Stephen Strange ocalił Ancient One. To wydarzenie sprawiło, że Stephen uwierzył w magię.

Młody chirurg Stephen Strange przybył po raz pierwszy do Ancient One z prośbą o pomoc, po tym jak jego dłonie ucierpiały w wypadku samochodowym. Po incydencie z Mordo, Strange został nowym uczniem Ancient One, a w końcu nowym Najwyższym Czarnoksiężnikiem ziemskiego wymiaru.

Ancient One wciąż istnieje w komiksach, jednak by zapobiec przedostaniu się na Ziemię demona, Shuma-Gorath, poprosił Strange’a o wyłączenie jego mózgu. Wtedy zmarł jako śmiertelnik, ale stał się jednością z wszechświatem, pojawiając się jako ciało astralne.

W filmie Doktor Strange postać tą gra Tilda Swinton, co wywołało niemałe kontrowersje. Czy słusznie? Oceńcie sami, po seansie.

Artykuł Doktor Strange: Kim jest Ancient One? pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Ta recenzja będzie miała nieco inny wymiar i wygląd niż wszystkie dotychczasowe. Udałem się do kina jak zwykle z ciekawością czym uraczy nas tym razem Marvel, ale oczywiście nie poszedłem sam. Była ze mną moja żona, totalny laik jeśli chodzi o wiedzę na temat universum DC czy też Marvela. Chociaż nie powiem, powoli zaczyna się jej podobać to wszystko. Dlatego ta recenzja będzie pisana okiem fana jak i osoby postronnej, która poszła do kina, aby poznać świat superbohaterów. Omówienie będzie składało się z punktów, na które dyskutowaliśmy. Co wyszło z tego wszystkiego? Sami oceńcie.

Obsada aktorska:
Ania: Główny aktor Benedict Cumberbath, został świetnie dobrany do roli Strange’a. Kaecilius, w którego wcielił się Mads Mikkelsen, dobrze wygląda, ale to tyle. Sama jego postać jest bardzo słabo przedstawiona. Stwarza wrażenie, że nie jest jakimś strasznym wrogiem, którego należy się bać, tylko zwykłym pionkiem, który musiał znaleźć się na planszy filmu. Zawsze ktoś musi być dobry, a ktoś zły. Moją uwagę przykuła postać Mordo. Nie znam jej z komiksów i opowieści, ale jego spokój ducha i wierność swojej mentorce oraz wyznawanym wartościom zrobiła swoje – szczególnie końcówka filmu to świetnie ukazuje. Reszta postaci – dobra, ale nie wyróżniająca się.

Cyborg: Obsada aktorska jak zwykle w filmach Marvela nie zawodzi, tak jest i tym razem. Benedict Cumberbath, Mads Mikkelsen czy Tilda Swinton te nazwiska już zachęcają do udania się na film. Natomiast co do ról przez nich granych jest tak sobie. Fakt, oddajmy cesarzowi co cesarskie – Strange. Jedyna postać, która ratuje ten film, jeśli chodzi o grę aktorską to nie ma co komentować… Majstersztyk! Postać zadufanego, aroganckiego, narcystycznego, nie liczącego się z nikim i niczym doktorkiem napisana fenomenalnie. Jego przemiana jest pokazana w bardzo dobrym tempie, nie w 10 minut, a praktycznie aż do napisów końcowych. Scenarzyści tak bardzo skupili się na głównej postaci, że zapomnieli o reszcie ekipy. Główny antagonista Strange’a jest tak słaby, że szczerze gdyby go nie było to chyba bym nawet nie zauważył. Słabe teksty, cała historia tej postaci taka oklepana. Nawet aktor, który jest naprawdę bardzo dobry w tym co robi, nie miał szans uratować tej postaci. Cóż, z pustego to i Salomon nie naleje. Tilda i reszta ekipy zagrała poprawnie, każdy wniósł coś do filmu. Można to podsumować zwrotem: jest dobrze, ale… no właśnie nic nie urwało.

Fabuła:

A: Miałam okazję obejrzeć wcześniej kilka filmów na podstawie komiksów. Strange – owszem zachwycił mnie bardzo. Postać świetnie przedstawiona, przyciągająca uwagę, idealnie odegrana rola. Film sam w sobie świetny. Tworzenie tuneli za pomocą wewnętrznej siły, przejścia z jednego punktu do drugiego, zamknięcie w innym świecie – dobrze pokazane, trzymające w pewnym sensie w napięciu – cóż może się wydarzyć po tej drugiej stronie. Tracisz pierścień? Tracisz wszystko. Coś z czymś się łączy, co mnie zaciekawiło i na pewno zachęciło do poznania innych postaci, a nie tylko aroganckiego doktorka. Film, jak wszystkie z DC i Marvela, które miałam okazję obejrzeć, pokazują namiastkę tego, co może być w kolejnych filmach o superbohaterach. Podczas oglądania wszystko łączyło się w całość, nie miałam okazji pomyśleć 'a ten tu skąd się wziął?’, płynność akcji, bez niepotrzebnych wtrąceń, które by tylko mieszały. Czuję sytość po obejrzeniu tego filmu.

C: Od czego by tu zacząć. Może od tego, że jest świetnie? Tak, konstrukcja filmu, jego linia czasowa i zależność przyczynowo-skutkowa, są naprawdę trafione w punkt. Film jako całość ogląda się miło, lekko i przyjemnie. Jak to w produkcjach Marvela, wszystko jest pokazane od A do Z. Całe tworzenie postaci Strange’a, jego przemiany w mistrza magii są ukazane w sposób bardzo dbały o szczegóły. Wybitny neurochirurg, podczas wypadku samochodowego traci to co czyniło go wyjątkowym – sprawność w dłoniach. Jego dążenie do celu, ambicja i strach przed porażką doprowadzają go do mistycznego miejsca zwanego Kamar-Taj. Tam zostaje uświadomiony przez Najstarszą, że świat jest większy niż mu się wydaje. Tak zaczyna się jego przygoda z magią, którą na początku chce wykorzystać, aby wyleczyć dłonie. Jednak po pewnym czasie uświadamia sobie, że ludzie i świat są ważniejsi niż on i zostaje superbohaterem. Brzmi znajomo? Właśnie, tak zaczynał praktycznie każdy z drużyny Avengersów, więc i doktorek musiał przejść tę samą drogę. Jednak tutaj jest to, czego nie miały inne filmy, a mianowicie magia. Cała ta mistyczna i tajemnicza otoczka dodaje kolorytu fabule. Ciężko znaleźć jakieś minusy w samej historii, jest spójna i nie odnosi się wrażenia, że coś tutaj nie pasuje (no może oprócz tego nieszczęsnego antagonisty). Brak chaosu i rozjechania scenariusza jest wielkim plusem tego filmu.

Efekty specjalne:

A: Jako film 3d akurat za serce mnie nie chwycił. Fajnie zobrazowane 'tunele’, ukazana magia, ale myślę, że 2d byłby równie dobry. Nie odczułam super efektów specjalnych, no może z wyjątkiem zaklęcia zmiany przestrzeni.

C: Wersja na której byłem to 3D. Czy bym polecił, aby koniecznie iść na 3D? Chyba nie, ja osobiście bardziej gustuje w trójwymiarze, ale w tym filmie nie ma momentów, które robiłyby różnice. To odnośnie wersji filmu, teraz o samych efektach. Orgia dla oczu, tyle efektów w jednej historii nie widziałem już dawno. Najbardziej z czym mi się to wszystko skojarzyło to z Incepcją. Tyle, że tam to było małe piwo w porównaniu z tym co zastaniemy tutaj. Efektowne, mega widowiskowe kino dla każdego fana, który lubi jak na ekranie się dużo dzieje. Jesteśmy zasypywani na każdym kroku różnego rodzaju wizualizacjami, które robią wrażenie na odbiorcy. Zmieniające się konstrukcje budynków, manipulowanie materią i kształtowanie jej tak jak się chce, robią mega duże WOW! Pod tym względem to producenci zaszaleli, naprawdę dobra robota.

Smaczki:

A: Najbardziej w pamięci utkwiły mi momenty z ukazaniem ciała astralnego. Scena w której Strange przeniósł się do szpitala i Palmer ratowała mu życie na stole operacyjnym, podczas gdy on walczył poza swoim ciałem długo będzie powodować dreszcze na ciele. Całe zobrazowanie, jak potężna jest dusza ludzka jest zawarte właśnie w tym filmie. Rozmowa – znów podczas wyjścia poza ciało – ucznia ze swoją nauczycielką, pożegnanie i moment wyboru – ja czy świat? Ukazanie, że jednak dobro zawsze zwycięża, ale… ta nutka niepewności, pozostawiona na koniec, gdy Mordo chce sam wymierzyć sprawiedliwość, za nieprzestrzeganie praw natury… I tu pojawia się ciekawość – co dalej…? Jakie będą efekty tego ostatniego spotkania? Aż sama nie mogę doczekać się kolejnej dawki emocji w następnym filmie.

C: Trochę tych smaczków, które mi się podobały było. Podczas seansu szukałem w filmie ukrytych easter eggów i znalazłem. Pierwszy to olanie sprawy z pomocą dla War Machine, który jak wiemy został sparaliżowany w Civil War, drugi to Stan Lee. Cały film czekałem na jego jak zawsze długie wystąpienie i doczekałem się, mowa na miarę Oskara i ta kreacja pasażera autobusu czytającego gazetę – genialna. Kolejnym easter eggiem było bardzo subtelne ukazanie Stark Tower w tle, kiedy było pokazane sanktuarium w Nowym Jorku, a ostatnie to scena po napisach, w której widzimy Thora. Rozmowa między nim, a doktorkiem zapowiada nam, że chyba w Thor: Ragnarok ujrzymy Strange’a. Fajnie. To tyle co wyłapałem, a poza tym sceny walk, które wyglądały bardzo efektownie i były miłe dla oka. Żarty w filmie czy z hasłem do wi-fi, czy chociażby widok okładanego Scotta Adkinsa przez pelerynę. Yuri Boyka pokonany przez kawałek szmaty? Dobra, wiem że magicznej, ale sam fakt, nie przystoi. No i zapomniałbym motyw kufla z browarem Thora, taki mieć w domu? Chcesz i pijesz ile możesz, a jak nie możesz to i tak dalej pijesz, bo to niekończąca się przyjemność.

Gorycz:

A: Ciężko mi wyłapać coś, co faktycznie by nie pasowało do scenariusza. Wydaje mi się, że wszystko było dopięte do końca i nie dałoby się nic wyciąć. Może jedynie dodać odrobinę charakteru Kaeciliusowi, aby jego postać bardziej utkwiła w pamięci i była wyrazistsza. Oczywiście film kończy się w najmniej odpowiednim momencie, pozostawiając nutę tajemnicy, a kobiety do cierpliwych nie należą, więc pozostaje gdybać – co będzie dalej?

C: Ciężko szukać jakiś większych negatywów, które pozostają w pamięci. No może oprócz tego już biednego przeciwnika Strange’a, kurczę, fajnie koleś machał rękoma, ale no za to może dostać jedynie Złote Maliny, bo Oskara to chyba jak go sobie wyczaruje. No i scena ratowania życia Strange’a przez panią Palmer. Ok, rozumiem, jest świat. gdzie żyje Iron Man, gdzie nagle przez ścianę może przebiec Ci Hulk. No, ale bez jaj, na widok ducha tzn. ciała astralnego ja bym się posrał, a ta co? „Ojej, duch, no dobra mówi, że jest w porządku i w ogóle to zaufam i wbiję tę głupią igłę tam gdzie pokazuje, przecież każdy by tak zrobił”. Nie! Każdy normalny człowiek wyraziłby twarzą więcej niż tysiąc słów. W wyrażaniu emocji to by mogła się pani Rachel McAdams trochę podszkolić.

Podsumowanie:

A: Mogę śmiało powiedzieć: Idź! Warto obejrzeć ten film w kinie, ale nie przepłacaj wersją 3d – 2d również Cię zachwyci.

C: Film godny polecenia. Czy jesteś fanem superbohaterów czy też nie, to na pewno z seansu wyjdziesz zadowolony i z poczuciem, że było warto. Jak dla mnie najlepszy film Marvela.

Jeżeli doczytaliście do końca to super. Napiszcie czy podoba Wam się taka forma recenzji filmów, czy wolicie tradycyjną. No i co Wy sądzicie o filmie „Doktor Strange”.

/Cyborg & Ania

Artykuł [RECENZJA/ SPOILER] Doctor Strange pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Podczas gdy inny filmy Marvela miały w sobie elementy maggi, to Doctor Strange jest pierwszym filmem, w którym to właśnie magia będzie znajdowała się w centrum uwagi.

Postać grana przez Madsa Mikkelsena – Kaecilius – wciąż owiana jest aurą tajemnicy. Pierwotnie sługa Barona Mordo, zdaje się otrzymywać inną genezę opartą na komiksie Doctor Strange Prelude #1. Dowiadujemy się w nim, że Kaecilius opuścił Masters of the Mystic Arts w pogoni za kimś, kto ukradł relikt mający zapewniać użytkownikowi dostęp do sił ciemności.

Mads Mikkelsen w rozmowie z Digital Spy wspomniał o swoim mrocznym poczuciu humoru i o tym, że trudno jest mu się odnaleźć w innym klimacie. Zapytany, czy planuje wprowadzić trochę czarnego humoru do Doctor Strange, odpowiedział:

„Nie możesz sam tego wprowadzić, jeśli jest to przewidziane w scenariuszu, musisz opierać się na tym. Jest go trochę (humoru). Moja postać niekoniecznie to wnosi, ale Doctor Strange owszem. Jest pewna mroczność w Doktorze i poczucie humoru również, zdecydowanie.”

Opierając się na trailerach, które widzieliśmy, nie wydaje się by w filmie było wiele miejsca na poczucie humoru, jednak z pewnością będziemy mieli przyjemność obejrzeć niezręczne i śmieszne sceny, związane ze zgłębianiem zdolności przez Dr. Stephena Strange’a. Efekty specjalne będą stanowić sporą część filmu, ale Mads Mikkelsen zdaje się nie mieć problemu z CGI (obrazy generowane cyfrowo):

„CGI nie jest dla mnie niczym nowym, robiłem to w kilku filmach. Tutaj nie było to takie złe, nie miałem bezpośredniej interakcji z CGI w moich scenach, wykorzystywane było raczej w tle, krajobrazy mogą się czasem różnić, jednak nie musiałem z tym współpracować. Robiłem takie rzeczy w Starciu Tytanów, kiedy walczyliśmy z olbrzymimi potworami. Oczywiście nie było ich na planie i walczyłem z piłkami do tenisa i to dopiero jest prawdziwe aktorstwo!”

Doctor Strange trafi do kin w listopadzie tego roku.

Artykuł Mads Mikkelsen o pracy nad filmem Doctor Strange pochodzi z serwisu FLARROW.pl.