W trzecim sezonie serialu doszło do wielu kompletnie niespodziewanych sytuacji. Jednym z głównych wątków był magiczny powrót skrzydeł u Lucyfera, którymi to zbytnio nie lubił się chwalić.

Oprócz tego na początku trzeciego sezonu (jak i w końcówce drugiego) usilnie starał się udowodnić Chloe, iż nie używa on żadnych metafor, a każde jego słowo było prawdą. Niestety, jak widzowie mogli się przekonać, Lucyfer stracił wiarę w samego siebie, przez co nie mógł on już wywołać swojego diabelskiego oblicza. Jednocześnie stracił on jedyny dowód dla Chloe, iż to on jest diabłem (jak już wiemy, postać Lucyfera traci swoją „Niebiańską ochronę” podczas pobytu w pobliżu Chloe).

Wiele osób zaczęło sobie zadawać pytanie, skoro Lucyfer stracił swoją diabelską twarz, to dlaczego nie ukazał on swoich skrzydeł?

Takie pytanie intrygowało i mnie przez parę odcinków, ale jak jednak się okazuje, odpowiedź jest dość prosta. Gdyby ukazał Chloe swoje skrzydła, mogłoby nią to wstrząsnąć, a same skrzydła byłyby potężnym skojarzeniem z postacią Boga.

Lucyfer naturalnie chciał tego uniknąć, ponieważ ironicznie ich nie znosił (ironicznie, ponieważ w finale trzeciego sezonu uratowały nie tylko jego, ale i Chloe). Uważał ich powrót za karę od Boga.

Lucyfer do tematu udowodnienia prawdy Chloe podchodził bardzo poważnie, więc nic dziwnego, że nie ukazał jej swoich skrzydeł. Chciał on pewnie, żeby Chloe ujrzała jego prawdziwe oblicze, a nie jako sztucznego „aniołka” stworzonego przez swojego ojca. Choć jak się okazuje, Bóg nie miał z tym nic wspólnego.

Artykuł Dlaczego Lucyfer nie ukazał Chloe swoich skrzydeł?! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Na początek pragniemy podziękować wydawnictwu Egmont za podesłanie nam komiksu do recenzji i zachęcamy do wspierania polskiego rynku komiksowego poprzez kupowanie na ich stronie, Egmont.pl!

Tytułowy kwartet to wyszkolone zabójczynie, będące wytworami korporacji Alchemax Genetics. Ich 'produkcja’ odbywałoa się w całkowitej tajemnicy przed rządem, a one same miały być takim samym narzędziem jak ich pierwowzór – X-23.

Razem z Laurą zabierają czytelnika w pełną emocji podróż starając się odzyskać utracone życie, wędrówkę pełną emocji towarzyszących Wolverine przez całe życie zarówno jej, tak jak i „Sióstr Kinney”. Jednak całość ma jedno wielkie „ale”…

Jest nim pierwszy zeszyt tomu, który stanowi najgorszym element całokształtu. Dlaczego? Mógłbym zamknąć to w jednym słowie, a byłoby nim Angel. Postać tak marna w swej żałości i miłości, że jedyny jego pozytyw to bycie mobilnym środkiem transportu. Kiedy cały tom przeczytałem w oka mgnieniu, tak pierwszy etap tej podróży był zniechęcający i nie chodzi o wątek miłosny, a tyle o co troskę naszego „anioła” o Wolverine’a, o to by tej nic się nie stało, mimo tego, że zabicie jej prawie niemożliwe. Sceny jego  troski strasznie nużył i przedłużały lekturę. Gdyby było to rozegrane zgrabniej, pochwaliłbym. Natomiast tutaj mniejszych szkód narobiłby przysłowiowy słoń w składzie porcelany.

Oczywiście ukochany Laury jest zaledwie drzazgą w oku, kiedy zestawi się go z pozostałymi postaciami zaczynając od rodziny klonów: Gabby, nastoletnia dziewczynka, która jeszcze nie została spaczona przez zło tego świata, a troska pozostałych sióstr zdaje się wystarczająca, by ochronić ją przed staniem się tym, czym stały się pozostałe obiekty. Kolejne siostry poznane z imienia to Zelda i Bellona, pierwsza z tej dwójki to dowódca grupy, wydająca się być tą najrozsądniejszą. Ostatnia natomiast najpierw strzela, później zadaje pytania. Rządna krwi, a problemy z ufnością to najmniejsza z jej wad, niewątpliwie imię łączące ją z boginią wojny nie jest przypadkowe.

Kto interesujący pojawia się poza nimi? Dwójka bohaterów mająca swoje, lub po części swoje filmy. Mowa o Doctorze Strange, który ma okazję pochwalić się magią medycyny, a nie mistycznymi zaklęciami, a wisienką na torcie gościnnych występów jest Wasp i kostium Ant-Mana. Nawiązanie do wiśni nie wynika z rozmiarów bohaterki. Trzeci bez filmu, acz z wystąpieniem w konsolowym Spidermenie – Taskmaster! Który oczywiście staje naprzeciw X-23. Pojawia się jeszcze jedna postać, która może być znana niektórym z czytelników, acz jej już wam nie zaspoileruję.

Scenariusz już pochwaliłem, to dodam tylko, że jego autorem jest Tom Taylor i od razu przejdę do warstwy graficznej, za którą odpowiada David Lopez wraz z Davidem Navarrotą. Co mogę powiedzieć o rysunkach? Jest ładnie. Nie jest genialnie, nie jest brzydko. Jest ładnie. Stonowane kolory, gdzie jest krew – to ją widać, o to zadbano. Przyznam też dodatkowe wyróżnienie rysunkom twarzy. Do tego, wydaje mi się, że Dafne Keen (aktorka grająca Laurę w Loganie), za kilka/kilkanaście lat może być całkiem podobna do swojego komiksowego pierwowzoru

Całość? Jako, że nie kupujecie jedynie pierwszego zeszytu: Warto sięgnąć po ten tom. Sama historia Czterech Sióstr nawet mogłaby być całkiem wdzięczną ekranizacji. Gabby jest cudowna, tak cudowna, że widząc ją na okładce zapowiadającej „All-New Wolverine: II Wojna Domowa” wiem już, że jest to pozycja, której pojawienia się na rynku będę wyczekiwał. Tak, tak polubiłem tę małą istotkę, że chętnie zobaczę ją w kolejnych tomach. Może przy wprowadzaniu X-Menów do MCU zrezygnują z próby zastąpienia Hugh Jackmana i rolę Wolverina dadzą kobiecie? Dorosła Laura byłaby ciekawym odświeżeniem tej postaci, a zarazem mogłoby to pozwolić na uniknięcie porównań do „jedynego słusznego” Rosomaka, które na pewno się pojawią, niezależnie jaki mężczyzna przyjąłby tę rolę.

Artykuł [Recenzja]: All-New Wolverine: Cztery Siostry! Niby kobieta, a jaja ze stali! pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

1. Blob

Podczas wstępnej sceny Angel, jest pokazany walcząc z Blobem, klasycznym złoczyńcą. Mimo że nigdy nie użyli jego nazwył, The Blob był ubrany w klasyczny kostium z komiksu: dół z żółtym wykończeniem. Chociaż jego mocy naprawdę nie pokazano, Blob jest praktycznie niezniszczalny. Blob wcześniej pojawił się w X-Men: Origins: Wolverine  jako członek zespołu X.

2. The Once and Future King

Kiedy pierwszy raz pojawia się Xavier w X-Men: Apocalypse, pokazany jest jak czyta kopie The Once and Future King  TH White’a. Singer  kilkakrotnie odwoływał się do tego tytułu w X2. Nie tylko na koniec filmu gdy Xavier nauczał z książki, ale Magneto jest również fanem historii Króla Artura, którą czyta  podczas pobytu w więzieniu.

3. Goddess

Apokalipsa odnosi się do Storm jako bogini, jest to odniesienie do jednego z jej wielu tytułów w komiksach. Gdy Storm pierwszy raz pojawia się w komiksach, była ona czczona jako bogini pogody przez kilka plemion mieszkających na równinach Afryki. Choć Storm uczy się od Xaviera, że naprawdę nie jest boginią, inni bohaterowie czasami odnoszą się do niej jako boga z powodu jej potężnych możliwości pogodowych.

4. Caliban

Caliban, jest mutantem, który ma długą historię łączącą go zarówno z X-Men jak i Apokalipsą. W komiksach, Caliban ma możliwość śledzenia innych mutantów. Postać Calibana jest pierwotnie chuda i zdeformowana. Apokalipsa rekrutuje mutanta i przekształca go w swoich jeźdźców. Caliban później się zmienia i staje się użytecznym sojusznikiem X-Men.

5. Czterech Jeźdźców

Gdy Apocalypse i inni przychodzą, aby zrekrutować Anioła na swoją stronę, on pije i słucha Metalliki „Four Horsemen”, utworu z debiutanckiego albumu „Kill 'Em All”. To sprytny ukłon w stronę czterech jeźdźców Apokalipsy (którzy są tak nazwani kilka razy w filmie).

6. Włosy Storm

Transformacje Storm na jednego z Jeźdźców Apokalipsy pochodzi także jej fryzura, która zapewne przypomina czytelnikom fryzurę Storm z komiksów z 1980 roku.

To wszystko co dotychczas znaleźliśmy w najnowszym filmie o X-Menach. Jeśli macie jakieś swoje Easter Eggi, którymi byście się chcieli podzielić to zapraszam do dyskusji. 

Artykuł Wszystkie Easter Eggs widziane w X-Men Apocalypse pochodzi z serwisu FLARROW.pl.

Film X-Men: Apocalypse swoją premierę w polskich kinach, będzie mieć już 20 maja! Zapraszamy do kin!

• Psylocke

• Storm

• Angel

Artykuł Pokaz mocy Angela, Psylocke i Storm w X-Men: Apocalypse pochodzi z serwisu FLARROW.pl.